فقط[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif] خدا[/FONT][FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif] عشق[/FONT] است و بس... غیر[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif] خدا[/FONT] پوچ است و بس... [FONT=times new roman, times, serif] عشق [/FONT] یعنی غیر خدا را بی خیال... در این تنهایی محض قفس ها تو آندم با منی تنها تو هستی... در این اوج بدی ها و شقاوت تو تنها با منی تنها تو هستی... بیایم تا که گویم با تو آن راز آن راز و نوا و سوز هایم... بیایم گر به سوی کوی جانان دگر اندر دل من غم نباشد...
پاسخ : فقط خدا عشق است و بس... [FONT=Georgia, Times New Roman, Times, Serif]*یادت باشه تو فقطِ فقطِ فقطِ فقط برا بهشت آفریده شدی[/FONT] [FONT=Georgia, Times New Roman, Times, Serif]فراموش نکن خودتو به کمتر از بهشت نفروشی!!!*[/FONT] (اینو اول به خودم میگما...)
پاسخ : فقط خدا عشق است و بس... به نام خدا جونم نگاهم کن نگاهم کن خدایم که جز تو من کسی در دل ندارم در این تنهایی و در اوج غم ها من اندر دل تنها تو دارم گر تو گردانی رویت را ز من من چه دارم؟؟!!وای بر من...وای من نگاهم کن ببر بالا مرا ببر بالا به اوج آسمانهایت مرا بگیر این دست های غرق نیاز کرم کن من را ببر ای بی نیاز گر در ین دنیا به سوی تو نیایم چه کس دارم که من با او بمانم...
پاسخ : فقط خدا عشق است و بس... بار خدایا سرنوشت مرا خیر بنویس تقدیری مبارک که آن چه را که تو زود می خواهی دیر نخوام و آن چه را که تو دیر می خواهی زود نخواهم. *دکتر علی شریعتی*
پاسخ : فقط خدا عشق است و بس... ای معبودم غیر تو چه کس دارم من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بی تو رنجم بی تو آهم بی تو چون صدای خستم بی تو پنهان با تو پیدا بی تو موجم با تو دریا بی تو چون قصه ی سردم.. با تو من یه دنیا شادم... با تو باشم دنیا قشنگه همچی یه رنگ و نابه بی تو من خسته ی خستم... با تو من چه دل پذیرم... بی تو من یه کوه رنجم... با تو من سرو سپیدم... دستامو بگیر و رهام نکن خدا جونم.........................
پاسخ : فقط خدا عشق است و بس... اینجا فقط زمین است... حال فکر کن... فکر کن... کمی هم تامل... تو در کدامین نقطه از این عالمی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟در کدامین؟؟؟ نظاره کن و بنگر عظمت دنیا را آسمان بالای سرت را تا به حال نگایش کرده ای؟؟؟ این تفرج گاه هستی را...؟؟؟ فقط بنگر... بنگر عظمت دنیا را... چه عظمتی دارد این دنیای با عظمت با تمام کوچکیش... چه پارادوکس زیبایی ست... چه عظمتی دارد دنیا با تمام کوچکیش... عظمتی که در برابر آخرت به اندازه ی رحمی ست برای طفلی... بیندیش... جدا بیندیش... حتی اگر شده لحظه ای...
