ایستاده ام در اتوبوس چشم در چشم های نا گفتنی اش. یک نفر گفت: «آقا جای خالی بفرمایید» چه غمگنانه است وقتی در باران به تو چتر تعارف می کنند. شاعر : گروس عبدالملکیان
