تیوریدازین Thioridazine نام تجاری: Mellaril, Mellaril-S طبقه بندی درمانی: تیوریدازین از گروه داروهای ضدجنون( آنتی سایکوتیک) است که فنوتیازین ها نامیده می شوند و به وسیله تغییر عملکرد شیمیایی مغز کار می کند. تیوریدازین برای درمان اختلالات جنون( سایکوتیک) مانند: شیزوفرنی مورد استفاده قرار می گیرد. راهنمایی های کلی: اگر شما هریک از شرایط زیر را دارید، قادر به استفاده از تیوریدازین نخواهید بود: حساسیت به تیوریدازین آسیب مغزی،کاهش فعالیت( دپرسیون) مغز استخوان بیماری های شدید قلبی، اختلال ریتم قلبی سابقه سندرمLong QT سابقه مصرف الکل یا دیگر داروهای خواب آور اختلال جنون( سایکوتیک) مرتبط با زوال عقل( دمانس). تیوریدازین ممکن است باعث نقایص قلبی، مرگ ناگهانی یا ذات الریه در سالمندان مبتلا به اختلالات مرتبط با زوال عقل( دمانس) بشود. مصرف همزمان تیوریدازین با داروهای زیر می تواند مشکلات پزشکی جدی ایجاد کند، پس از مصرف این داروها اجتناب کنید. آنتی بیوتیک ها ضدافسردگی ها داروهای فشار خون داروهای پیشگیری کننده مالاریا داروهای سرطان داروهای خاص ایدز( AIDS/HIV) داروی سردرد میگرن داروهای ریتم قلبی داروهای ضدتهوع و استفراغ داروهای مخدر( نارکوتیک) دیگر داروهای ضدجنون( آنتی سایکوتیک) چنانچه شما در هریک از حالات زیر به سر می برید، لازم است قبل از مصرف این دارو به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا ممکن است به آزمایش های خاص در طول درمان احتیاج داشته باشید و یا این که ممکن است به دوزی که با شرایط شما سازگار است، نیاز داشته باشید. بیماری های قلبی، فشار خون بالا، اختلال ریتم قلبی کاهش سطح پتاسیم در خون سرطان سینه در حال یا گذشته بیماری های کلیوی و یا کبدی سابقه صرع بیماری پارکینسون تومور غدد فوق کلیوی( آدرنال) بزرگ شدن پروستات، احتباس ادرار کاهش سطح کلسیم خون گلوکوم مصرف در دوران بارداری: تیوریدازین جزء گروه C است و مشخص نیست که آیا این دارو به جنین آسیب می رساند یا خیر. در صورت شک به حاملگی یا برنامه ریزی برای آن به پزشک خود اطلاع دهید. مصرف در دوران شیردهی: تیوریدازین می تواند به شیر مادرانتقال یابد و به کودک شیرخوار آسیب برساند. اگر شما به کودک خود شیر می دهید، بدون مشورت با پزشک خود این دارو را مصرف نکنید. راهنمای مصرف این دارو را کاملا طبق دستور پزشک مصرف کنید. این دارو را بیشتر از مقدار و مدت تجویز شده، مصرف نکنید. از مصرف این دارو در موارد مشابه و یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری کنید. پزشک شما هرچند وقت یک بار ممکن است دوز داروی شما را تغییر بدهد، برای این که شما نتایج مطلوبی را از مصرف این دارو به دست آورید. قلب شما ممکن است قبل از مصرف تیوریدازین به بررسی توسط نوار قلبی(ECG) نیاز داشته باشد. ECG فعالیت الکتریکی را اندازه می گیرد و این به پزشک کمک می کند که مطمئن شود که این دارو به شما آسیب وارد نمی کند. قرار ملاقات های خود را با پزشکتان در طول درمان تیوریدازین از دست ندهید. این دارو را در مکانی به دور از رطوبت، گرما و نور نگهداری کنید. این دارو را دور از دسترس کودکان قرار دهید. فراموش کردن دوز مصرفی: در صورتی که یک نوبت از مصرف دارو را فراموش کردید، به محض به یاد آوردن آن را میل کنید ولی اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرارسیده باشد، فقط آن نوبت را مصرف کنید و از دو برابر کردن آن خودداری کنید. مسمومیت با دوزهای بیش از اندازه: اگر شما فکر می کنید بیش از مقدار این دارو را مصرف کرده اید، فورا کمک پزشکی را دریافت کنید. خشکی دهان، یبوست ، سرگیجه شدید، خشکی پوست، تاری دید، کاهش ادرار، حرکات غیرقابل کنترل، گیجی، پریشانی، احساس گرما یا سرما، ضربان قلب سریع و کوبنده، غش، تنفس ضعیف و صرع از نشانه های مصرف دوزهای بیش از اندازه است. موارد احتیاط تیوریدازین می تواند عوارض جانبی ایجاد کند که به تفکر یا پاسخدهی شما به محیط آسیب برساند. هنگام رانندگی یا انجام کارهایی که به هوشیاری و آگاهی نیاز دارد، احتیاط کنید. از تغییر وضعیت ناگهانی یعنی بلند شدن سریع از حالت نشسته یا خوابیده پرهیز کنید، زیرا ممکن است باعث سرگیجه شود. از نوشیدن الکل اجتناب کنید چون می تواند عوارض جانبی تیوریدازین را افزای دهد. از قرار گرفتن در معرض نور خورشید و یا برنزه شدن در مقابل آن اجتناب کنید. تیوریدازین می تواند پوست شما را به نور خورشید حساس کند و باعث سوختگی پوست می گردد. اگر شما باید در محیط آزاد قرار بگیرید، حتما از کرم های ضد آفتاب (Spf15) و لباس های محافظ استفاده کنید. عوارض جانبی اگر شما هرکدام از نشانه های زیر را دارید، فورا کمک پزشکی را دریافت کنید. واکنش های آلرژیک: کهیر، مشکلات تنفسی، تورم صورت، زبان، لبها و گلو. اگر شما نشانه های زیر را دارید، مصرف تیوریدازین را قطع کنید. سرگیجه، غش، ضربان قلب سریع و کوبنده حرکات غیرقابل کنترل در چشم ها، لبها، صورت، بازوها، پاها رعشه، سست شدن، اشکال در بلعیدن احساس بیقراری، وحشت زدگی، پریشانی تب شدید، سفتی عضلات، گیجی، تعریق، ضربان قلب سریع و نامنظم احساس بیهوش شدن صرع (حملات تشنجی) کاهش دید شب، آبریزش چشم، کاهش حساسیت به نور تب، گرفتگی گلو، نشانه های آنفلوآنزا، کبود شدن ادرار کمتر از حد معمول تهوع، ناراحتی معده، بثورات پوستی، یرقان درد مفصل، تورم همراه با تب، تورم غدد، دردهای عضلانی، سینه درد، استفراغ افکار یا رفتارهای خودکشی کند شدن ضربان قلب، نبض ضعیف، غش، کاهش تنفس عوارض خفیف شامل: سرگیجه، خواب آلودگی، اضطراب خشکی دهان، گرفتگی بینی، یبوست تاری دید، سردرد تورم یا ترشح سینه افزایش وزن، تورم دست ها و پاها اشکال در ######، ناتوانی جنسی افزایش یا کاهش میل جنسی مشکلات خواب (بیخوابی)، خواب های عجیب لکه پوستی این لیست کامل نیست و ممکن است عوارض دیگری نیز برای شما اتفاق بیفتد. درباره تمام عوارض ناخواسته و مزاحمی که برای شما اتفاق می افتد به پزشک خود اطلاع دهید. تداخلات دارویی: داروهای سرماخوردگی یا آلرژیک، مسکن ها، نارکوتیک ها، قرص های خواب آور، آرامش دهنده های عضلانی، داروهای ضدصرع، افسردگی یا اضطراب می توانند با تیوریدازین تداخل پیدا کنند و باعث مشکلات پزشکی و عوارض جانبی شدید شوند. اگر شما به طور منظم از این داروها و یا دیگر داروهای آنتی سایکوتیک استفاده می کنید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید. آتروپین لیتیوم داروهای ضدبارداری وارفارین داروهای آسم یا برونشیت داروهای بی اختیاری داروهای انسولین یا دیابتی که شما به وسیله دهان مصرف می کنید داروهای ضدتهوع، استفراغ داروهای بیهوشی عمومی داروهایی برای پیشگیری از رد پیوند اندام ها داروهای بیحس کننده مانند: لیدوکائین، نروکائین داروهای اختلال بیش فعالی-کمبود توجه (ADHD) و سایر داروهای محرک داروهای زخم روده داروهایی درمان بیماری پارکینسون، سندرم تکان پا، تومور غده هیپوفیز داروهای دیگری نیز وجود دارند که مصرف همزمان این داروها و تیوریدازین می تواند باعث مشکلات پزشکی خطرناکی گردد. درباره تمام داروهای بی نسخه و یا با نسخه که مصرف می کنید، به پزشک خود اطلاع دهید. این توصیه شامل ویتامین ها، داروهای گیاهی و دیگر داروها است. هیچ داروی جدیدی را بدون مشورت با پزشک خود مصرف نکنید. لیستی از تمام داروهایی که مصرف می کنید تهیه کنید و آن را به پزشک خود نشان دهید.
پاسخ : تیوریدازین چیست ؟ - نام فارسى تيوريدازيننام انگليسى THIORIDAZINE HCL (Mellaril)نام تجارى دارو Melleril, Millazine, Novoridazine, Thiorilگروه دارويى آنتي‌سايکوتيکگروه شيميايى دارو فنوتيازين، پيپريدين.مكانيسم اثر با تضعيف کورتکس مغزي، هيپوتالاموس و سيستم ليمبيک فعاليت و تهاجم را کنترل مي‌کند. به‌وسيله دوپامين در سيناپس اعصاب موجب مهار انتقال نوروترانسميترى مي‌شود. اثرات آلفاآدرنرژيکى قوى دارد. اثر مهارکننده آنتي‌کلينرژيکى و هم‌چنين اثر ضدپسيکوز دارد که مکانيسم آن شناخته نشده است.موارد مصرف اختلالات سايکوتيک، اسيکزوفرني، مشکلات رفتارى در بچه‌ها، به‌عنوان داروى کمکى در قطع مصرف الکل، اضطراب، اختلالات افسردگى ماژور، سندرم ارگانيک مغزي.ميزان مصرف سايکوز: بالغين: خوراکى ۱۰۰ـ۲۵ mg سه بار در روز، حداکثر دوز ۸۰۰mg/day، دوز دارو را به‌تدريج افزايش دهيد تا زماني‌که پاسخ مطلوب حاصل آيد. سپس دارو را به حداقل دوز نگهدارنده کاهش دهيد. افسردگى / مشکلات رفتارى / سندرم ارگانيک مغزي: بالغين: خوراکى ۲۵mg سه بار در روز محدوده آن از ۱۰mg سه الى چهار بار در روز تا ۵۰mg سه الى چهار بار در روز مي‌باشد. کودکان ۱۲ـ۲ سال: خوراکى ۳ـ۵/۰ mg/kg/day در دوزهاى منقسم. موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، ديسکرازى خوني، اغماء بچه‌هاى کمتر از دو سال، آسيب مغزي، دپرسيون مغز استخوان.توضيحات دارو عوارض جانبي: تنفسي: اسپاسم حنجره، تنگي‌نفس، تضعيف دستگاه تنفس. دستگاه عصبى مرکزي: نشانه‌هاى اکستراپيراميدلا (کميابند)، پارکينسونيسم کاذب، ناتوانى در نشستن، ديستوني، ديسکينزى ديررس، تشنج، سردرد. خوني: کم‌خوني، لکوپني، لکوسيتوز، آگرانولوسيتوز. پوستي: راش، حساسيت به نور، درماتيت. چشم، گوش، حلق و بيني: تاري‌ديد، گلوکوم. گوارشي: خشکى دهان، تهوع، استفراغ، بي‌اشتهائي، يبوست، اسهال، زردي، افزايش وزن. ادراري‌تناسلي: احتباس ادرار، تکرر ادرار، شب‌ادراري، ناتوانى جنسي، آمنوره، ژنيکوماستي. قلبي‌عروقي: افت فشارخون وضعيتي، افزايش فشارخون، وقفه قلبي، تغييرات در ECG، تاکيکاردي. احتياطات: در حاملگى (در گروه C قرار دارد)، شيردهي، اختلالات تشنجي، افزايش فشار خون، بيمارى کبدي، بيمارى قلبى بااحتياط مصرف شود. فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: کامل. شروع اثر: چند روز تا چند هفته. متابوليسم: کبدي. دفع: کليوى (نيمه عمر ۳۶ـ۲۶ ساعت). ملاحظات پرستاري: پيگيرى آزمايشگاهي: ـ بلع خوراکى دارو را بررسى کرده و اينکه بيمار دارو را مصرف نکرده يا به بيماران ديگر مي‌دهد را نيز بررسى نمائيد. ـ نسبت I&O را بررسى کرده و در صورتي‌که برون‌ده ادرارى کم شده باشد، مثانه بيمار را لمس کنيد. ـ بيلي‌روبين، CBC، تست‌هاى عملکرد کبدى را ماهانه بررسى کنيد. ـ قبل و طى درمان طولاني‌مدت آزمايش کامل ادرار توصيه مي‌شود. توصيه‌ها: ـ اگر نشانه‌هاى اکستراپيراميدال ظاهر شود، بعد از اطمينان از دستور پزشک به بيمار داروى ضدپارکينسون بدهيد. ـ دارو را با آب‌ميوه‌هاى اسيدى يا عصاره مرکبات مخلوط کنيد. روش تهيه / تجويز: ـ با قرار دادن وسيله‌اى در گوش از ورود صدا جلوگيرى کرده و از صداهاى بلند اجتناب کنيد. ـ تا زماني‌که وضعيت دارو تثبيت شود حرکت بيمار را تحت‌نظر بگيريد و از برنامه‌هاى ورزشى شديد خوددارى کنيد چون غش ممکن است رخ دهد. بيمار بايد براى مدتى طولاني، سرپا نايستد. ـ براى خشکى دهان از مزمزه کردن آب، آب‌نبات و آدامس مي‌توان استفاده کرد. دارو را در محفظه‌هاى محکم و مقاوم به نور نگهدارى کنيد. ارزيابى باليني: پاسخ‌درماني: کاهش تحريک احساسات، توهم، هذيان، بدگماني، بازسازى الگوهاى تفکر و کلام. احساس، آگاهى به زمان و مکان، عدم هوشياري، رفلکس‌ها، راه رفتن، تعادل، اختلال الگوى خواب. فشارخون ايستاده و خوابيده و نيز نبض و تنفس را هر چهار ساعت در طى شروع درمان اوليه بررسى کنيد. قبل از شروع درمان، فشارخون را حد پايه، تثبيت کنيد. و اگر به ميزان ۳۰mmHg فشارخون افت پيدا کرد گزارش دهيد. ـ گيجي، غش، طپش قلب، تاکيکاردى هنگام بلند شدن را بررسى نمائيد. ـ نشانه‌هاى اکستراپيراميدال شامل عدم توانائى در نشستن، حرکات بي‌هدف ديسکينزى تأخيرى (حرکات عجيب و غريب در فک، دهان، زبان‌ها و اندام‌ها) ، پارکينسونيسم کاذب (سفتي، ترمور، حرکات چرخ‌دنده‌اى و تلوتلوخوردن). ـ در سندرم نرولپتيک بدخيم بايد به تغيير وضعيت رواني، سفتي، عضلاني، افزايش CPK و هيپرترمى را بررسى کرد. تورگور روزانه پوست. اگر يبوست و احتباس روزانه ادرار، پيش آمد بايد غذاهاى حجيم به بيمار داد و آب مصرفى بيمار را زياد کرد. آموزش به بيمار و خانواده: ـ افت فشارخون وضعيتى به‌طور شايع رخ مي‌دهد. بنابراين بايستى بيمار به‌تدريج از وضعيت نشسته و خوابيده، برخيزد. بعد از تزريق عضلاني، بيمار بايد حداقل به‌مدت ۳۰ دقيقه در حالت خوابيده باقى بماند. ـ از آنجائى که ممکن است افت فشارخون پيدا شود، بيمار بايد از وان آب‌گرم، دوش آب‌گرم و حمام گرم امتناع کند. چونکه ممکن است نشانه‌هاى اکستراپيراميدال رخ دهد بايد از قطع مصرف ناگهانى تيوريدازين پرهيز نمود و قطع مصرف داروها بايستى به آهستگى صورت گيرد. ـ از مصرف فرآورده‌هاى بدون نسخه براى درمان سرفه، تب بالا و سرماخوردگى بايد اجتناب کرد مگر پزشک اجازه دهد چون ممکن است بين داروها واکنش متقابل رخ دهد، از الکل و مهارکننده‌هاى دستگاه عصبى مرکزى نبايد استفاده نمود چون ممکن است باعث افزايش خواب‌آلودگى گردند. ـ در صورت تماس با آفتاب براى جلوگيرى از سوختگى بايد از وسايل محافظ استفاده کرد. ـ بايد ميزان تحمل مريض را با رژيم داروئى ملاحظه نمود. ـ به‌علت احتمال ايجاد کانديديازيس دهاني، بايد بهداشت دهان را خيلى زياد رعايت کرد. مريض بايد نشانه‌هاى چون گلودرد، بي‌حالي، تب، خونريزي، زخم دهان را گزارش کند که در صورت وجود اين علائم، CBC پائين افتاده و مصرف دارو بايد قطع شود. ـ چون در هواى گرم ممکن است گرمازدگى رخ دهد به بيمار تأکيد کنيد که در محيط خنکى بماند. تداخل با تست‌هاى آزمايشگاهي: افزايش: تست‌هاى عملکرد کبدى آنزيم‌هاى قلبي، کلسترول، گلوکز خون، پرولاکتين، بيلي‌روبي، پروئين مفصل به بد، کلي‌استراز و I131. کاهش: هورمون‌ها (خون، ادرار). مثبت کاذب: تست‌هاى حاملگي، PKU. منفى کاذب: استروئيدهاى ادراري. درمان مصرف بيش از حد دارو: اگر خوراکى خورده شود لاواژ انجام مي‌دهيم و فراهم‌کردن يک راه‌هوائى و عدم ايجاد استفراغ.
