همه گفتند فراموشش کن و نمی دانستند که به جز یادت تو هر لحظه مرا یاری نیست هر که می دید غمم را می گفت که دوایت گذر ایام است لحظه و ساعت و روز در پی هم رفتند و فراموش شدند عشقت اما در من همچنان پا بر جاست هر که می گفت دوایت گذر ایام است کاش می دید که بعد از عمری باز هم یاد تو در من باقیست باز هم یاد تو در من گرم است باز هم یاد تو در من خواب است باز هم یاد تو رویای من است باز هم یاد تو امید فردای من است
