چقدر سخت شده است این روزها برایمان... چقدر دلخورم از زمانه... قدر سخت میخندیم... میفهمم خنده های تصنعیت را میفهمم برای دل من است...نمی دانم میدانی یا نه... خنده های من هم تصنعی است...!!! چه دنیایی ساخته ایم برای خودمان! میترسم! نکند آخرش ... دلم هوای خنده هایت را کرده خنده هایی که از ته دل بود چقدر ارامم میکرد این روزها قلبم آرام نمیگیرد میدانم چرا... مگر من و تو از دنیا چه خواستیم؟ نفس... به دنبال آرامشم... در خیابان های دلم پرســــــــــــــــــــــــــــه میزنم به فروشگاه هایش یر میزنم هیج کجا آرامش نمیفروشد نمیتوانم تحمل کنم... سخت است تحمل بی تابی هایت خستگی هایت فکر نکن نگویی نمیفهمم من چشمانت را نمیبینم صدایت را نمیشنوم همان پیام سلامی که برایم میدهی میفهمم در دلت چه خبر است دست به دامان خدا هم شده ام نمیدانم دیگر چه کنم
