صوت به عنوان انرژی

صوت به عنوان انرژی
​

در تئوری یوگی ها، فکر، فرم و صوت همه یکی هستند؛ هم چنانکه بخار، آب و یخ هر سه دارای یک طبیعت می باشند.

فکر، فرم و صدا جنبه های مختلفی از طول موج خاصی هستند. به عبارت دیگر انرژی ارتعاشی واحدی هستند که در طی گذشتن از سطوح مختلف آگاهی به وجود می آیند.

استفاده از زبان موجب تجزای فکر به کلمات می شود و با شنیدن کلمات، مجددا در ذهن شنونده به فکر تبدیل می شود.

زبان ها معمولا نارسا هستند، به طوریکه اگر جمله ای را از زبانی به زبان دیگر ترجمه کنند و مجددا همان جمله را از زبان دوم به زبان اصلی برگردانند، معمولا ایده ای بسیار متفاوت و به دور از ایده اولیه حاصل می شود.

صوت و فکر در دو انتهای چهار مرحله اساسی قرار دارند که صوت در یک انتها و فکر در انتهای دیگر طیف واقع شده اند.

چهار مرحله عبارتند از :

مرحله اول : وِیک هاری : این مرحله واقعی ترین مرحله تفکر است. در این مرحله، فکر به اسم و فرم دلالت می کند.

نام، همان موج فکری است و این دو از هم جدا نیستند.

وقتی نام گربه تلفظ می شود، فرم گربه به چشم می آید و بر عکس با دیدن گربه، نام آن به خاطر می آید. با این همه هرچه نامی تخیلی تر باشد (مانند نام خدا)، به نظر آوردن آن مشکلتر است.

مرحله دوم : مادهیاما : در این مرحله، گوینده یا نویسنده، فکر را به صورت کلمات ارائه می دهند. این کلمات توسط شنونده به فکر تبدیل می شود. در عین حال ذهن شنونده با افکار خاصی مغشوش می باشد، به اینجهت است که فرستادن افکار به صورت کلمات، معمولا موجب سوء تعبیر و گمراهی هائی می شود (شاید یکی از دلایلی که ادیان شاخه های مختلف پیدا کرده اند و یا آنچنانکه باید موفق نبوده اند، نیز عدم درک صحیح از پیام ها بوده است. برگزیدگان از سطوح آگاهی بسیار بالای خود صحبت کرده اند-مترجم) (به قدر دانش خود هر کسی کند ادراک-حافظ)

مرحله سوم : پاشیانتی : یا صدای قابل رویت. مرحله سوم تله پاتی می باشد که فرد می تواند فرم فکری را حس نماید. این مرحله، مرحله کیهانی است و در این سطح همه افکار صرفنظر از زبان یا ملیت شکل می گیرد. تجزائی بین فکر، نام، و فرم وجود ندارد، همان طوری که اگر افرادی از ملیت های مختلف به گل واحدی نگاه کنند، فکر مشابهی را در مورد آن گل در سطح غیر کلامی تجربه می نمایند.

در مرحله تله پاتی فکر می تواند به هر جائی در یک لحظه کند.

مرحله چهارم : مرحله پارا : مرحله چهارم بالاترین مرحله است و این مرحله، مرحله ترنس سندنتال می باشد. این مرحله از طول موج خاصی ساخته شده و بالاتر از هر نام و فرمی می باشد. مرحله پارا؛ مرحله غیر متغیر و ریشه تمام زبان هاست و انرژی خالص (شاکتی) می باشد.

مرحله چهارم به سابدا بِرَهمان مربوط می شود که ارتعاش الهی است و همه را به هم پیوند می دهد.

در مرحله تِرَنس سِندِنتال؛ همه چیز درهم ادغام می شود. این مرحله فکر یا ارتعاش که در طی مدیتیشن قابل دسترسی است را اصطلاحا خدا می نامند.

تکرار مدیتیشن (جاپا)، موجب هدایت فرد از پائین ترین مرحله به بالا ترین مرحله می شود