دل سنگ ترا دیدم و دل سنگم آب شد در روزنامه ها بنویسید یک آتشفشان در سیبری دهانه باز کرد ! 03~19.jpg ******************* بهار چند بهار را دیده ایی ؟ جز او هزار بار ! ************************ پروانه از شانه ام پرید بر شانه ایی دیگر نشست نگرفتمش بالش می شکست !
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی قرار است تو به ملاقات من بیایی و اگر این راست باشد باید دشت آهوان چشمانم را سبز چین های صورت معصومم را اتو و گیسوان برفی ام را خلاف عقربه ساعت شعبده بازی کنم تا دیروز بچرخانم و دوباره رنگ شب کنم قرار است که تو به ملاقات من بیایی و اگر این راست باشد من باید به جبران کافه های نرفته گیلاسهای بهم نخورده تو را برای باقیمانده عمرم دیوانه شوم قرار است تو به ملاقات من بیایی و اگر این راست باشد زخمهای من مرهم خواهد شد با مهربانی نگاهت و نا تمامی من با تو تمام ..... و من دوباره عاشق خواهم شد عاشق تو ای آخرین چوب کبریت در دستهای ترسیده ام در یخبندان زندگی !
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی کدام سر نوشت ترا . . ای هم سر نوشت اینگونه مهربان به نام من رقم زد که پشیمانی هم سرنوشت مرا دگرگون نکرد پشیمان نیستم نه سلام هایم را از تو پس نمی گیرم حتی . . . سلام های بی جوابم را
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی فردا دیر است gigi_leonard_photography_sunflower در برگ ریزان پاییز برگهای زیبا هم بر زمین می افتد ! من به بی اعتباری این دنیا واقف بودم که هر لحظه برای دیدارت فریاد می زدم من یقین دارم آینه فردا به من اولین اخطار را خواهد داد و اولین موی سپیدم را به رخم خواهد کشید و من از آن پس تا ابد از تو خواهم گریخت تا تصویر بهار گونه من در ذهنت محو نشود امروز به دیدارم بیا فردا ای بهار مضاعف برای من زمستان است و مگو من زمستان عمر ترا هرگز باور نخواهم داشت باور داشته باش در برگ ریزان پاییز برگهای زیبا هم بر زمین می افتد باور داشته باش گل یخ میعادی با شکوفه های بهار نخواهد داشت از آن پس من بی تردید از تو خواهم گریخت و تو مرا در هیچ نقطه دنیا از دریا گرفته تا کویر از آسمان گرفته تا زمین نخواهی یافت ازتو خواهم گریخت تا تصویر زیبایی من در ذهنت محو نشود
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی اتفاق آن اتفاقی که به روی زمین افتاد دل من بود ! پای زخمی ات را دریاب دل من برگ نبود دل من آینه بود !
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی هفده سالگی من در گردنه الله و اکبر درگز خودش را روزی هزار بار از دره پرتاب می کرد تا شکل کدبانوگری مادرش شود ! هفده سالگی من مولانا می رقصید و ترا رج به رج می بافت با نزار قبانی برای بلقیس می گریست ! و سبزی پاک می کرد ! هفده سالگی من با آنا آخماتوا روسی حرف میزد و آش پشت پای جوانی اش را می پخت و هرصبح با نخ نامرئی لبهایش را زیکزاگ بخیه می زد که مبادا مین هایی که تو در قلبش کاشته ای به یکباره منفجر شود و ترمه های روشن جامه عروسی اش گل گلی شود هفده سالگی من کوچک بود هفده سالگی من زیبا بود هفده سالگی من عاشق بود هفده سالگی من احمق بود حالا من دیگر هفده ساله نیستم از نیمکت نشینی خسته ام و تو گل زن خوبی نیستی از کارت های زردت خسته ام این بار بی اجازه داور من کارت قرمزرا به صورتت شلیک می کنم از بازی محو شو نوبت ... نوبت من است می خواهم به دنیا گل بزنم نمی خواهم دخترم شکل هفده سالگی من شود
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی من امروز با چمدانی که فقط پیراهن کودکیم در آن جای بگیرد از این شهر می روم خسته از این چلچراغ و قصرم خسته از صدای ناموزون کتری برقی من به ضیافت ساده ای مهمانم ضیافت سماور نفتی مادر و سفره کوچکش که مرا بسان قالیچه حضرت سلیمان می گرداند .... می گرداند و به عمق دره کودکیم پرتاب می کند سلام مادر .... هزار سلام به خطوط مهربان زیر چشمانت چرا صبحانه تو اینقدر برای من خسته دلچسب است یک چای با طعم گس کودکیم برایم بریز مادر امروز آنقدر کوچک شده ام که در آغوشت جای می گیرم من هرگز کفش های پاشنه بلندت را نمی پوشم دیگر قصد بزرگ شدن ندارم می خواهم بعد از صبحانه روی زانویت آرام بخوابم و تو مرا هرگز از خواب بیدار نکنی
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی فقط باش تو در من می تپی و من آغاز می شوم با من راه می روی و برگهای زرد از من فرو می ریزد در من قدم می زنی و هزار جوانه از من می روید با من سخن می گویی و حرفهای تو فقط شعر می شود شعر من من ترا می نوشم در آب در چای زیر دندانم طعم تو چون گندم چون خوشه انگور من ترا در خود می شویم با عطر کویر عطر تن خود من ترا می بینم هر دم در هر نفسم وقت سحر هنگام غروب در زیر آسمان عشق خودم و ترا می خوانم در یک شعر قشنگ هر کجا هستی باش فقط باش
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی هر روز که از خواب بیدار می شوم آسمان را آبی تر و خودم را سبز تر از دیروز می بینم صبح بخیر خدای پشت پنجره مادرم راست می گفت دخترم صبح هایت همیشه خاکستری نخواهد ماند !
پاسخ : چند شعر کوتاه عاشقانه از نسرین بهجتی نفرین بر دستهای پلیدی که سنگ تفرقه انداخت میان ما .... حمید مصدق ا معشوقه امشب شماره معشوقه ترا از حافظه گوشی ام پاک کردم که مبادا کم بیاورد غرورم و دوباره به او بگویم غریبه مواظب یار من باش !
