با پیشرفت صنایع نظامی مخصوصا در کشور های صاحب این صنایع مدتهاست که بحث حفاظت راداری مطرح شده و بسیاری از کشورها برای مراقبت از فضای هوایی کشورشان از رادار استفاده میکنند و در این میان با پیشرفت تکنولوژی خود این کشور های صاحب صنعت برای عبور از همین وسیله دفاعی ساخته دست خودشان به هواپیماهای رادار گریز روی آورده اند ! نمونه اینگونه هواپیما ها بسیار است اما یک نمونه خوب ، موفق و بسیار معروف از تیره اینگونه هواپیماها بمب افکن معروف و شناخته شده B-2 معروف به شبح است . این بمب افکن نه تنها به خاطر رادار گریز بودنش بلکه به خاطر بسیاری از فاکتور ها و ویژگی های حائز اهمیت و منحصر به فردش به عنوان یکی از طرح های بسیار موفق قرن بیستم به شمار میرود . در زیر توضیحی کوتاه و اجمالی در مورد این پرنده میخوانیم . هواپيماي بمب افكن چندمنظوره سنگين B-2 ملقب به شبح ( Spirit ) توانايي حمل تسليحات اتمي و غيراتمي را دارد وهمچون بمب افكن هايي چون B-52 وB1-B با فناوري رادارگريزي ( Stealth ) بدون دیده شدن توانايي حمله به تمامي نقاط حساس و استراتژيك دشمن را داراست. برنامه ساخت آن از سال ۱۹۸۱ ميلادي در آمریکا آغاز شد و نيروي هوايي ایالات متحده سرانجام اين طرح را در ۱۹۸۷ مورد تاييد قرار داد و دستور ساخت ۱۳۲ فروند هواپيماي عملياتي را صادر كرد. اما بعد از فروپاشی شوروی سابق نیاز به ساخت این تعداد ، از هواپیمایی چنین گران قیمت بیهوده دیده شد و قرار بر ساخت تنها ۲۰ فروند هواپيماي عملياتي به علاوه يك هواپيماي آزمايشي گذاشته شد. اولين بمب افكن B- 2 در ۲۲ نوامبر سال ۱۹۸۸ در پایگاه چهل و دوم نيروي هوايي آمريكا واقع در پالمديل ساخته شد. اولين پروازش نيز در ۱۷ جولاي سال ۱۹۸۹ با همكاري مركز تست پروازي ادواردز (پايگاه نيروي هوايي ادواردز آمريكا (EAFB)) انجام شد. برای اولین بار این هواپیمای اسرار آمیز در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۸ ميلادي در آشيانه پالمدیل كاليفرنیا ( Palmedale California ) به نمایش عمومی گذاشته شد. پايگاه نيروي هوايي وايت من ( Whiteman ) اولين پايگاهي بود كه در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۳ ميزبان يك B-2 عملياتي بود . براي ساخت این غول آهنی بسياري از شركت هاي توانمند و معتبر هواپيماسازي با يكديگر همكاري داشتند، از قبيل شركت نورثروپ گرومن ( Grumman )، بوئينگ ( Boeing )، گروه سيستم هاي راداري هاگز ( Hughes ) و شركت موتورسازي جنرال الكتريك . (GE) البته در بين تمامي اين شركت ها نورثروپ گرومن نقش اصلي را به عهده داشت و به عنوان پیمانکار اصلی ساخت این هواپیما شناخته میشد و بقیه شرکتها در طراحی و یا ساخت قسمتهایی از این پرنده با نورثروپ گرومن همکاری داشتند . بخش آموزشي هاگز هم وظيفه آموزش و تعليم خلبانان B-2 را به عهده داشت. نيروي هوايي آمريكا ساخت هواپيماهاي B-2 را در سه گروه جدا درخواست كرد كه به گروه هاي ۱۰،۲۰ و ۳۰ معروف شدند. ابتدا ۶ هواپيما تست و ۱۰ فروند هواپيما در گروه ۱۰، 3 فروند در گروه ۲۰ و ۲ فروند در گروه ۳۰ ساخته شد. طراحي هواپيماهاي هر گروه با ديگري نسبتاً فرق داشت زيرا قرار بود هر كدام وظيفه خاصي را انجام دهند. گروه Block 10) ۱۰) : هواپيماي موجود در اين گروه آماده براي نبردهاي محدود و بدون هيچ لانچري براي پرتاب موشك هاي هدايت شونده بودند و تنها قادر به حمل بمب هاي ۲۰۰۰ پوندي MK-84 و بمب هاي اتمي گرانشي بودند. تمامي هواپيماهاي B-2 كه در گروه ۱۰ هستند در پايگاه هوايي وايت من جاي دارند. گروه ۲۰ : (Block 20) هواپيماهايي بودند كه توانايي حمل هر دو نوع تسليحات اتمي و غيراتمي را به علاوه موشك هاي هدايت شونده GAM را داشتند. بعدها اين پرندگان به بمب هاي خوشه اي CBU/87/B نيز تجهيز شدند. گروه ۳۰ : (Block 30) اين هواپيماها از كامل ترين بمب افكن هاي نيروي هوايي به حساب مي آيند. اولين فروند از گروهان ۳۰ در 7 آگوست سال ۱۹۹۷ تحويل داده شد. اين بمب افكن ها نسبت به گروه هاي ۱۰ و ۲۰ بسيار پيشرفته تر بودند و توانايي حمل انواع تسليحات را داشتند و همچنين فناوري رادارگريزي ( Stealth ) در آنها در نهايت دقت و به صورت بهینه انجام شده بود. اين هواپيما كه بيشتر شبيه یک بال پرنده است توانايي پرواز تا ارتفاع پنجاه هزار پايي و قابليت سوختگيري در آسمان را نيز دارد. با يك بار سوختگيري مي تواند شش هزار مايل دريايي(يك مايل دريايي برابر با ۱۸۵۲ متر است) يعني حدود ۹۶۰۰ كيلومتر را طي كند و اين امر قدرت رسيدن به هر نقطه اي از اين كره خاكي را به او تنها در چندساعت اهدا مي كند. این هواپیما از بالا حالت W شكلي دارد. اين هواپيما توسط چهار موتور قدرتمند توربوفن شركت جنرال الكتريك با مدل F118-GE-100 تجهيز شده كه تمامي موتورها به صورت دو به دو در داخل بدنه جاي داده شده اند. هركدام از موتورهايش ۱۷۳۰۰ نيوتن نيرو فراهم مي كنند و با چنين نیروی بالاییست که سرعتي نزديك سرعت صوت به دست مي آید. اين موتورها مجهز به سيستم كنترل حرارت هستند تا كمترين حرارت را از خود نشان دهند و رادارهاي حساس حرارتي دشمن نتوانند آنها را به آساني ببينند. يك رادار بسيار قوي به نام ريثون Ratheon An/APQ-181 بر روی B-2 نصب شده است كه يك رادار چندمنظوره است. اين رادار تمامي تست هاي خود را در پايگاه هوايي ادواردز به خوبي گذرانده است و کاملا مطمئن و قابل اطمینان است. سيستم هاي ناوبري را شركت راكول كالينز ( Rockwell Collins ) طراحي كرده است. سامانه تاكتيكي با مشخصه TCN-250 را ساخته و سيستم كنترل فرود نيز که VIR-130A نام دارد توسط این شرکت طراحی و ساخته شده است كه بسيار دقيق و هوشمند است. تجهيزات ارتباطي را نيز شركت راكول پشتيباني كرده است و حتي يك ماهواره مخصوص ، که مسئوليت کنترل ، هدايت و ارتباط بین تمام بی دو های در حال پرواز در ماموریت های گروهي را به عهده دارد ، توسط این شرکت ( راکول ) برای پشتیبانی بهتر در مدار قرار داده شده است . این پرنده دو سرنشينه است. خلبان در صندلي سمت چپ مي نشيند و فرمانده عمليات در صندلي راست مستقر مي شود. به همين لحاظ B-2 به نسبت B-1b كه نيازمند فرماندهي چهار خدمه و يا B-52 كه بايد پنج خدمه داشته باشد، پيشرفته تر است. محل سوخت گيري هوايي درست در پشت كابين خلبان قرار دارد و به دليل ديد بسيار كم خلبان ، سوخت گيري در آسمان با B-2 بسيار مشكل است. و از این خصوصیت به عنوان یکی از معایب این پرنده زیبا یاد میکنند . تمامي مشخصات رادارگريزي ( Stealth ) به صورت پيشرفته در آن به چشم مي خورد. فناوري كم كردن سطح مقطع راداري ( Radar Cross Section ) به گونه اي كاملاً جديد و با همراهی طراحي آيروديناميكي بي نظير B-2 توسط مهندسان نورثروپ گرومن انجام گرفته است. همچنین تمركز خاصي بر مواد جاذب امواج ( Radar Absorbent Material ) در بدنه B-2 ديده مي شود. اطلاعات خاصي از فرمول و چگونگي اين مواد نداريم و فرمولش به صورت سري در بايگاني نيروي هوايي آمريكا نگهداري مي شود و تا کنون نیز فاش نشده است . اين مواد تقريباً تمامي انرژي امواج راداري كه با بدنه برخورد مي كنند را جذب مي كنند و اجازه برگشت به آنها را نمي دهند. به احتمال خیلی قوی هرچه هست استفاده از نوعي آلياژ خاص در بدنه باعث رنگ سياه اين شبح شده است . چون آنگونه که میدانیم سطح این هواپیما فاقد هر گونه رنگ است . با چنين وضعيت (حالت هاي خاص رادارگريزي) و ارتفاع پرواز بسيار بالاي آن، كمتر راداري است كه بتواند به راحتي به وجود اين شبح در آسمان پي ببرد و به راستي كه لقب بسيار شايسته اي براي او انتخاب كردند. هزينه نگهداري اين هواپيماها بسيار بالاست . مواد به كار رفته ، هزينه طراحي ها و سيستمهاي آن به اندازه اي است كه هر فروند از آنها بالاتر از ۲ ميليارد دلار قيمت گذاري شده اند. و این قیمت حدودا معادل قیمت مقداری طلا هم وزن یک هواپیمای بی دو است . در سال ، ۱۹۹۹ قيمت یک فروند از این هواپیما 2.1 ميليارد دلار اعلام شد. نکته قابل توجه دیگر اینکه تنها هزینه تحقیقات برای ساخت این هواپیمای قول پیکر چیزی در حدود يك ميليارد و ۵7۶ ميليون دلار بوده است . درآمد نفتي ايران سالانه حدود ۲۰ ميليارد دلار است كه در اين صورت ، ايران بدون هيچ خرجي در سال تنها قادر به خريد ۱۰ فروند از اين هواپيماي بمب افكن غول پيكر نامرئي است .( البته این هزینه بدون محاسبه هزینه های نگه داری و به پرواز در آوردن این هواپیماست ) نخستین عملیات اجرایی نظامی بی دو عملیاتی در خاک صربستان بود . این شبه فولادین ( یا بهتر بگوییم آلیاژین ) عمليات پروازي ای را كه با هدف تخريب یک سوم خاك صربستان انجام شد با موفقيت کامل به اتمام رساند و سالم به خاك آمريكا بازگشت.این عملیات عملیاتی بدون توقف از پایگاه میسوری آمریکا ( Missouri usaf ) به کزوو و دوباره بازگشت به پایگاه میسوری بود که با موفقیت کامل به انجام رسید . پس از عمليات كوزوو ، نوبت به پرواز بر فراز آسمان افغانستان رسید و اين ماموريت نيز با رفت و برگشتي بدون توقف و بی هیچ مشکلی به انجام رسید و به اين ترتيب طولاني ترين عمليات B-2از پايگاه وايت من ( White Man ) در ميسوري تا افغانستان به ثبت رسید. در سال1999 B-2 براي انجام عملياتي ديگر به سوي يوگسلاوي به پرواز درآمد. تنها اشتباه B-2 در اين عمليات منهدم ساختن سفارت چين در بلگراد بود كه که بار دیگر موجب افزایش خصومت چین با آمریکا شد . هر چند فرماندهان عمليات در پاسخگويي درخصوص اين اشتباه «نقشه هاي قديمي شهر» را توجيهي براي انهدام سفارت چين اعلام كردند و با اطمينان به رئيس جمهور آمريكا اعلام كردند كه مشكل اصلاً مربوط به سيستم هاي B-2 نبوده بلكه نقشه هايي كه در اختيار خلبان قرار گرفته، قديمي بود. اما در مورد جنگ عراق (2003) پیش از آغاز نبرد مسئولان پروازهای بی دو گفته بودند که : فرماندهان نظامي آمريكا مي توانند نهايتاً پس از ۵ ساعت بعد از صدور فرمان خود، پرواز پر رعب و وحشت اشباح را برفراز بغداد مشاهده كنند. اما در طول این جنگ خبر قابل توجهی از بکار گیری و پرواز این شبه رعب آور بر فراز بغداد از طرف مسعولان آمریکایی منتشر نشد و این بار هم هواپیماهای بی دو برای بار دیگر جای خود را به پدران خود ( b-52 ) دادند . تنها خبر رسمی مخابره شده محدود به یک مورد میگردد که در آن آمده است : يک مورد، يک هواپيمای بی-2 آمريکا که از پايگاه خود در ميسوری برخاسته بود تا سفر رفت و برگشت بدون وقفه 34 ساعته به عراق را طی کند، حدود 80 بمب حدودا 250 کيلوگرمی بر يک پايگاه نظامی عراق تخليه کرد B-2 تمامي تسليحات خود را به صورت داخلي حمل مي كند تا سطح مقطع راداري ( Radar Cross Section ) اش بسيار كم شود. همچنين دو محفظه جداي تسليحاتي هم در وسط بدنه دارد . و توانایی حمل ، بالاي چهل هزار پوند تسلیحات را دارد. B-2 در آزمايشاتي كه اخيراً انجام داده موفق به پرتاب موشك هاي اتمي B-61 و B-83 شده است. همچنين موشك نفوذي اتمي B61-11 را نيز با موفقيت رها ساخته و بعدها حتي موشك پيشرفته هدايت شونده AGM-129 را نيز با خود حمل كرده است. در کل در مورد تسلیحات قابل حمل توسط این هواپیما میتوان گفت که این بمب افکن غول پیکر توانایی حمل و بکارگیری : ۱۶ موشك اتمي B61 (موشك اتمي نفوذكننده به عمق زمين ) * ۱۶ موشك اتمي B83 (موشك اتمي سقوط آزاد) ۱6موشك اتمي AGM-129 ACM (موشك اتمي پيشرفته كروز با برد تخميني ۱۵۰۰ مايل) ** ۱۶ موشك اتمي AGM-131 SRAM2 80 موشك غيراتمي MK82 16 موشك غيراتمي MK82 36 موشك غيراتمي CBU87 36موشك غيراتمي CBU89 36موشك غيراتمي CBU97 ۸ موشك موقعيت ياب GBU27 12 موشك موقعيت ياب JDAM *** ۸ موشك موقعيت ياب - _JSOW 154 AGM 8 موشك موقعيت ياب AGM-137TSSAM را در خود دارد . ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ تمامی خلبانانB-2 آموزش دیده موسسه هاگز هستند . مدتی پیش مگ ملوين ديل ( mag Melvin deaile) بهترين خلبان این هواپیما شناخته شد و موفق به دریافت نشان خلبان خارق العاده ( Exceptional Pilot ) گردید . اين خلبان در جريان حمله به افغانستان توانست به طور متوالی و یک سره و بدون توقف به مدت 44 ساعت با این هواپیما پرواز کند. در این مدت او سوخت مورد نیاز خود را از طریق هوا دریافت میکرد . او قبلا خلبان B-52 بوده و از سال ۱۹۹۸ شروع به پرواز با B-2 کرده است . جدول مشخصات : نام : B_2 spirit نوع : بمب افکن سنگین چند منظوره استراتژیک موتور : چهار موتور توربوفن مدل F-118, GE-100 ساخت کارخانه جنرال الكتريك نیروی پیشران: 17300 نیوتن برای هر موتور وزن در هنگام برخاست ( ماکزیمم ) : ۳۳۶۵۰۰ پوند (۱۵۲۶۳۵ كيلوگرم) وزن بار مفيد : ۴۰ هزار پوند (۱۸1۴۴ كيلوگرم) سقف پروازی : 50000 پا ( 15152 متر ) برد : 6000 مایل دریایی ( 9600 کیلومتر ) با یک بار سوختگیری روی زمین و 10000 مایل دریایی ( 18500 کیلومتر ) با یک بار سوخگیری مجدد در هوا سرعت : 1 - در سطح دريا ۵۶۰ مايل بر ساعت يا ۹۱۵ كيلومتر بر ساعت 2 - در ارتفاع ۴۰ هزار پایی (۱۲۱۹۵متری) ۶۳۰ مايل برساعت يا ۱۰۱۰ كيلومتر ابعاد : طول: ۶۹ فوت (20.9 متر) ارتفاع: ۱۶ فوت (5.1 متر) فاصله بين دو سربال: ۱۶۲ فوت (52.12 متر) مساحت سطح بال: 5.۴۶۴ متر مربع محصول : شرکت نورثروپ گرومن ایالات متحده امریکا با همکاری شرکتهای بوئينگ، گروه سيستم هاي راداري هاگز ، موسسه آموزشی هاگز ، شركت موتورسازي جنرال الكتريك ، شركت راكول كالينز با همکاری نیروی هوایی ایالات متحده و ... ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- * این موشک ها موشک هایی با وزن حدود 900 کیلو گرم است که اين نوع موشک در گذشته هرگز به کار گرفته نشده بود و توسط ليزر، ماهواره و سيستم های داخلی هدايت می شود ** هر فروند موشک کروز ، يک ميليون دلار برای ارتش آمريکا هزينه دارد که علاوه بر هواپیماهای B-2 ازروی ناوهای جنگی آمریکا هم پرتاب می شد. به عنوان مثال در جنگ عراق (2003) بيش از 750 عدد از اين موشک ها از روی ناوهای مستقر در خلیج فارس پرتاب شده است . ) Jdam يا Joint Direct Attack Munition *** موشک های جی دم ( "جی دم" يک موشک معمولی پانصد يا هزار کيلويی است که با تعبيه تجهيزاتی در انتهای آن، به موشکی هوشمند بدل می شود.اين تجهيزات شامل ملخ هايی است که توسط ماهواره و سيستم های داخلی کنترل می شود و به موشک امکان مانور می دهد.اين وسيله ، موشک را به يک سلاح دقيق با ضريب خطای 12 متر يا کمتر (نسبت به هدف)، تبديل می کند. .به گفته يک فرمانده آمريکايی، در مواردی که از اهداف بمباران شده عکس برداری شد 99 درصد موشک ها به هدف خورد.يک امتياز ديگر اين موشک ها، هزينه نسبتا پايين آنها در مقايسه با ساير سلاح هاست. اين موشک حدود 20 هزار دلار هزينه دارد. منابع و ماخذ : 1 - http://www.fas.org ( Federation of American Scientists :: B-2 Spirit ) 2 - http://www.airforce-technology.com ( B-2 Spirit Stealth Bomber - Air Force Technology ) ( http://www.airforce-technology.com/p...s/b2/images/b2 ( 3 - http://www.globalsecurity.org ( B-2 Spirit ) ( B-2 Spirit ) ( B-2 Spirit ) 4 - http://www.fas.org ) B-2 Bomber: Cost and Operational Issues (Letter Report, 08/14/97, GAO/NSIAD-97-181). ) (Bombers and Bomber Weapons - United States Nuclear Forces ( 5 - http://www.bbc.co.uk ) http://www.bbc.co.uk/persian/news/03...ombs.shtml#top ) 6 - http://www.is.northropgrumman.com ) http://www.is.northropgrumman.com/pr...cts/b2/b2.html ) 7 - http://www.usaf.mil 8 - http://www.cs.umd.edu منتظر نظرات شما هستم!!!!!!
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - بمب افکن بي–2 روحB-2 Spiritبمب افکن فوق پيشرفتهء B-2 موسوم به Spirit يا «روح»، جهت پاسخگويي به نياز نيروي هوايي ايالات متحده در نبردهاي قرن آينده، طراحي و ساخته شده است. آنچه که براي برنامهريزان پنتاگون مسجل شده است، تجهيز روزافزون کشورهاي متخاصم ايالات متحده، به انواع موشکهاي دوربرد و دقيق زمين به هواست که ميتواند مانع مهمي براي عملياتهاي آتي نظامي آمريکاييها قلمداد شود. از اين رو، نسل جديد هواپيماهاي رزمي، ميبايست حداکثر پنهانکاري از رادار را حفظ نمايند. بمبافکن B-2 و در کنار آن هواپيماهايي مانند F/A-22 Raptor و F-117 Nighthawk با چنين ديدگاهي پا به عرصهء وجود نهادند. B-2 Spirit که به وسيله کمپاني معظم «نورثروپ – گرومن» ساخته شد، يک بمب افکن پنهانکار (استيلت)، و چندکاره (Multirole) محسوب ميشود که قادر است انواع بمبهاي معمول و اتمي را پرتاب کند. اين بمبافکن، مرحلهء مهمي از برنامهء توليد بمبافکنهاي پيشرفته در ايالات متحده به حساب ميآيد. B-2، گرانقيمتترين هواپيمايي است که تاکنون در تاريخ جهان ساخته شده است؛ قيمتي که براي هر فروند آن تخمين زده مي شود، رقمي بين 1.157 تا 2.2 ميليارد دلار را بالغ ميشود. اين رقم، با توجه به دورهء ساخت هواپيما، از زياد به کم تغيير کرده است. تکنولوژي پنهانکاري، روشي است جهت نفوذ به سيستمهاي دفاعي که تا پيش از آن، توسط هواپيماهاي رزمي، غيرقابل نفوذ محسوب ميشد. توليد اوليهاي به تعداد 135 فروند، در نهايت در اواخر دههء 1980، به تعداد 75 فروند کاهش داده شد؛ اما بالاخره توسط پرزيدنت بوش (پدر)، تعداد نهايي جهت خريد، به 21 فروند رسيد و اين موضوع در جريان سخنراني سالانهء وي به تاريخ ژانويهء 1991 به اطلاع عموم رسانده شد. اين 21 فروند، به تدريج از تاريخ دسامبر 1993، به تدريج، به پايگاه هوايي «وايت من» (Whiteman) در ميسوري (Missouri) تحويل شدند. در سه سال اول ورود به خدمت، B-2 ها به حدود 90% توان عملياتي خود دست يافتند. در جريان يک ارزيابي به عمل آمده توسط نيروي هوايي ايالات متحده که نتايج آن نيز منتشر شد، دقت بمباران دو فروند B-2 مسلح شده، برابر 75 فروند هواپيماي معمول از نوع ديگر است! خصوصيات مهمترين ويژگي B-2، بينيازي از سوختگيري هوايي بر فراز اقيانوس آرام است. جهت برآوردن نياز نيروي هوايي به حملات اتمي عليه اتحاد شوروي، نياز به بمبافكني بود كه بتواند بدون سوختگيري هوايي، خود را از طريق اقيانوس آرام به مرزهاي شوروي برساند و حملات اتمي خود را انجام دهد. مطابق دكترين دفاعي ايالات متحده، چين و كرهء شمالي هم از دشمنان بالقوهء آمريكا محسوب ميشوند. با فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، چين و كرهء شمالي در زمرهء دشمنان درجهء اول ايالات متحده قرار ميگيرند كه بازهم براي رسيد به فضاي اين كشورها، نياز به همان مسير عبوري اقيانوس آرام است. قابليت سوختگيري هوايي، هنگامي مورد استفاده قرار ميگيرد که به روغنکاري موتورها (به دليل روغن موجود در بنزين) و همچنين افزايش مداومت پروازي، نياز باشد. با وجود در اختيار بودن بمب افکنهاي B-52 و B-1B، نيروي هوايي ايالات متحده، درخواست توليد B-2 را به عنوان بمبافکني سرنشيندار با قابليت ماندهگاري ذاتي بالا، ارائه نمود. اين بمبافکن، بايد داراي قابليت کمتر ديده شدن (توسط رادار) بوده و يا به عبارتي پنهانکار (استيلت) باشد و به اهدافي که محافظت فراواني از آنها انجام مي شود، (بدون دغدغه) حمله کند. اين خصيصهاي است که بسيار در قرن 21 ام، مفيد واقع خواهد شد. طرح انقلابي ادغام دو خصيصهء «کمتر مشاهده شدن با حفظ بازدهي بالاي آئروديناميک» و «توان بالاي بارگذاري مهمات»، امتيازات بسيار مهمي است که باعث تمايز B-2 از بمبافکنهاي پيشين ميشود. برد عبوري B-2 برابر 11000 کيلومتر بدون سوختگيري هوايي ميباشد. همچنين، قابليت کمتر مشاهده شدن توسط رادار، آزادي عمل بسيار بالايي در ارتفاعات بالا به اين بمب افکن ميبخشد، به همين دليل، برد هواپيما افزايش يافته و ميدان عمل بسيار باز و راحتي جهت سنسورهاي هدفياب هواپيما فراهم ميشود. با استفاده از «سيستم هدفياب جهاني» (GATS) كه تركيبي است از سيستم مكانياب جهاني (GPS) و بمبهاي هوشمند هدايت شونده به وسيلهء ماهواره مانند JDAM، بمبافكن B-2 ميتواند از رادار بسيار پرقدرت APQ-181 جهت تصحيح خطاهاي سيستم هدفياب جهاني، بهره ببرد و دقت بسيار بيشتري به هنگام استفاده از بمبهاي هوشمند هدايت ماهوارهاي نسبت به بمبهاي معمول هدايت ليزري كسب كند. بدين طريق، بمبافكن B-2 قادر است 16 هدف زميني را همزمان مورد اصابت قرار دهد. GATS مخفف GPS Aided Targeting System JDAM مخفف Joint Direct Attack Monition قابليت پنهانكاري B-2 تركيبي است از كاهش موارد زير: * تشعشعات مادون قرمز * صداي موتورها * تشعشعات الكترومغناطيس * لكهء ايجاد شده بر صفحهء رادار كه همگي موارد فوق، باعث دشوار شدن رهگيري و شناسايي اين هواپيما ميشود. بسياري از مشخصات رادارهايي از نوع كمتر قابل شناسايي، محرمانه باقي مانده است؛ با اين حال استفاده از مواد كامپوزيتي (تركيبي)، پوشش مخصوص روي بدنه و طرح موسوم به «بال پرنده»، مواردي هستند كه در افزايش قابليت پنهانكاري اين بمبافكن، تاثيرگذار ميباشند. بمبافكن B-2 دو خدمه دارد؛ يك نفر خلبان در سمت چپ و فرمانده ماموريت كه در سمت راست قرار ميگيرند، این دو نفر، تواني برابر چهار خدمهء بمبافكن B-1B يا پنج نفر خدمهء B-52 دارند: تاريخچهء عملياتي تاريخ حيات بمبافكن B-2 از پروژهاي به نام Black Project كه برنامهاي جهت ساخت «بمبافكن نفوذ كننده در ارتفاع بالا» يا HAPB بود، آغاز ميگردد. اين برنامه، سپس به ساخت «بمبافكن با تكنولوژي پيشرفته» يا ATB، تغيير جهت داد و داراي كد پروژهاي به نام Senior Cejay گرديد كه در نهايت منجر به توليد B-2 Spirit شد. در طول دههء 1980، رقمي بالغ بر 23 ميليارد دلار، صرف تحقيق و توليد B-2 گرديد. همچنين با تغيير جهت هدف پروژه كه در سال 1985 از ساخت بمبافكن ارتفاع بالا به يك بمبافكن ارتفاع پائين تغيير يافته بود، هزينهها به شدت افزايش يافتند، زيرا به يك طراحي مجدد عظيم نياز بود. به دليل پنهانكاري شديدي كه در طول مدت طراحي و ساخت B-2 اعمال ميشد و پروژهء ساخت آن، يكي از محرمانهترين برنامههاي نيروي هوايي ايالات متحده به شمار ميرفت، هيچ فرصتي جهت انتقاد از حجم سنگين هزينههاي اين پروژه در نزد افكار عمومي ايجاد نشد. HAPB مخفف High Altitude Penetrating Bomber ATB مخفف Advanced Technology Bomber اولين هواپيماي B-2 به تاريخ 22 نوامبر 1988 از آشيانهء خود در تاسيسات شمارهء 42 پايگاه هوايي Palmdale در كاليفرنيا (مكاني كه در آنجا ساخته شد) بيرون آورده شد و به نمايش عموم درآمد. اولين پرواز B-2 به تاريخ 17 جولاي 1989 انجام پذيرفت. مراكز ذيل كه همگي در كاليفرنيا واقع هستند، عهدهدار انجام تستهاي پروازي، مهندسي، طراحي و توليد اين هواپيما بودند: * Combined Test Force * Air Force Flight Test Center * Edwards Air Force Base روح میسوری اولين هواپيماي B-2 كه به نام «روح ميسوري» يا Spirit of Missouri نام گذاري شده بود، به تاريخ 17 دسامبر 1993 تحويل نيروي هوايي شد. دپوي تعمير و نگهداري اين هواپيما، بر عهدهء يك پيمانكار طرف قرارداد نیروی هوایی ايالات متحده است كه اين هواپيماها را در مركز لجستيك نيروي هوايي واقع در پايگاه هوايي Tinker در شهر اوكلاهاما پشتيباني و سرويس مينمايد. پیمانکاران تولید B-2 پیمانکار اولیهء B-2 جهت طراحی کل سیستم ها و یکپارچه سازی بین آنها، بخش یکپارچهسازی سیستمهای کمپانی معظم نوروثوروپ – گرومن است. شرکتهای فرعی ذیل نیز در تولید B-2 شرکت داشته اند: * Boeing Integrated Defense Systems * Hughes Aircraft * General Electric Aircraft Engines پیمانکار دیگر، شرکت سازندهء ادوات آموزشی جهت خدمهء این بمب افکن است. این ادوات آموزشی، شامل «سیستم آموزش تسلیحات» و «سیستم آموزش ماموریت» می باشد که ساخت آن توسط شرکت Link Simulation & Training انجام شده است. این شرکت، شاخه ای از کمپانی L-3 Communications محسوب می شود که L-3 نیز در گذشته جزئی از بخش آموزشی کمپانی هیوز موسوم به HTI یا Hughes Training Inc محسوب می شده است. شرکت Link که در گذشته با نام دیگر CAE یا Link Flight Simulation Corp شناخته می شد، همچنین عهده دار توسعه، تعمیر و نگهداری و آشناکردن خدمه با این سیستمهای آموزشی نیز شد. مقاطعهكاران توليد B-2 توسط لابيهاي پرنفوذ، نمايندگان كنگرهء ايالات متحده را مجاب كردند تا مخارج عظيم توليد اين بمبافكن را مورد حمايت قاطع قرار دهند. پايگاههاي B-2 تا اوائل سال 2003، پايگاه نيروي هوايي ايالات متحده به نام وايتمن واقع در ميسوري، مركز اصلي عملياتي بمبافكنهاي B-2 محسوب ميشد. سپس تاسيسات ويژهء تعمير و نگهداري B-2 ها در پايگاه نظامي مشترك بريتانيا و ايالات متحده به نام ديگوگارسيا واقع در اقيانوس هند ساخته شد. به دنبال آن و در سال 2005، اين تاسيسات در جزيرهء گوآم نيز استقرار يافتند. تجهيزات ويژهء اين تاسيسات، در پايگاه نيروي هوايي بريتانيا به نام Fairford در Gloucestershire انگلستان ساخته شدند. B-2 بر فراز پایگاه هوایی وایت من
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - * جزيرهء گوآم يا Guam، متعلق به ايالات متحدهء آمريكا ميباشد و در غرب اقيانوس آرام قرار دارد. * گلوسترشر يا Gloucestershire شهري در جنوب غربي انگلستان است. پايان كار B-2 ؟ سوالي كه باقي ميماند دربارهء افزايش هزينههاي برنامهء توليد بي-2 ميباشد. برخي كارشناسان بر اين اعتقاد هستند كه دليل صرف هزينههاي سنگين ممكن است درنظر گرفتن توليد بمبافكنهاي ديگري در لواي پروژهء black projects باشد. البته هزينههاي صرف شده ميتواند بر اساس تعداد هواپيماي توليد شده و تحقيقات فراوان انجام شده جهت توليد بي-2 توجيهپذير شود. در طول دوران جنگ سرد، بمبافكنهاي سنگين تنها به جهت پرتاب بمبهاي هستهاي طراحي و ساخته شدند و با افزايش مخارج نظامي، حمايت از توليد آنها كاهش يافت. به تاريخ مي 1995، بر طبق مطالعاتي كه انجامش توسط كنگره درخواست شد، «موسسهء تحليل دفاعي» به اين نتيجه رسيد كه پس از فروپاشي اتحاد شوروي، نيازي به توليد B-2 هاي بيشتر نميباشد. سابقهء شركت در جنگ واقعي از نظر بسياري از كارشناسان، ريسك استفاده از بي-2 در پيكار حقيقي به دليل گراني بيش از حد، تمسخرآميز است و توجیه منطقی ندارد. اما اين در حالي است كه بي-2 تاكنون در سه عمليات جداگانهء رزمي شركت داشته است. اولين مورد استفاده از بي-2 در جريان جنگ كوزوو به سال 1999 بود. در جريان اين نبرد، هواپيماهاي بي-2 بسيار موفق عمل كردند و براي اولين مرتبه در جهان، بمبهاي هدايت ماهوارهاي JDAM را به جهانيان معرفي كردند. به دنبال موفقيت عمليات كوزوو، اين بمبافكنها در عمليات آزادسازي افغانستان از دست طالبان و همچنين عمليات آزادسازي عراق شركت جستند. بي-2 اولين هواپيمايي جنگي بود كه تاخت و تاز خود را بر فراز افغانستان آغاز كرد. بي-2 ها پس از فرو ريختن هزاران تن بمب بر روي مقرهاي اصلي رژيم طالبان، خود را به پايگاه هوايي واقع در جزيرهء ديگوگارسيا ميرساندند و پس از فرود، سوختگيري و تعويض خدمه، پرواز بعدي خود را بلافاصله آغاز ميكردند. اين عمل، با فشردگي بيشتر، در جريان جنگ عراق نيز از پايگاه ديگوگارسيا به اجرا درآمد. هرچند ماموريت گروهي ديگر از بي-2 ها برفراز عراق، از محل پايگاه هوايي وايتمن واقع در ميسوري انجام پذيرفت. ماموريتها بر فراز عراق، همگي به بيش از 30 ساعت پرواز مداوم نياز داشتند كه گاه در برخي ماموريتها، اين زمان به فراتر از 50 ساعت پرواز مداوم ميرسيد. در اين گونه پروازهاي طولاني مدت، خدمهء بي-2 ها به منظور غلبه بر خواب، مجبور به استفاده از قرصهاي محرک و ضدخواب موسوم به Modafinil يا Amphetamine ميشدند تا قابليتهايشان در جريان پروازهاي طولاني، حفظ شود. مرکز آزمایش و ارزیابی عملیاتی پنتاگون در گزارش سالانهء خود به سال 2003 گزارش داد که تعمیر و نگهداری بمب افکن های اسکادران YF03 به شکل مطلوبی انجام نمی شود؛ دلیل این امر، به وجود مواد به کار گرفته شده جاذب امواج رادار یا ادواتی است که باعث حفظ وضعیت «کمتر دیده شدن» در این هواپیما می شود. در این گزارش همچنین ذکر شده است که سیستم های آویونیک دفاعی این بمبافکن، در برابر بروز تهدیدات جدید، برای اعلام اخطار مناسب، دچار نقصان میباشند. با وجود این مشکلات، بی-2 ها با حداکثر میزان آمادگی، در عملیات آزادسازی عراق به سال 2003 شرکت جستند و در جریان این جنگ، 583 عدد بمب هدایت ماهوارهای از نوع JDAM به سوی اهداف از پیش تعیین شده پرتاب کردند. رادار کنترل آتش شرکت نورثروپ – گرومن، یک رادار جدید برای این بمب افکن طراحی کرده است که دارای خاصیت پوشش جذب تشعشعات می باشد تا ویژگی رادارگریزی بی-2، هنگام به کارگیری موثر سیستم رادار، کاهش نیابد. این مواد جدید که در اصطلاح Alternate High-Frequency Material یا AHFM نامیده می شوند، به وسیلهء چهار روبات پاشیده می شوند. به وسیلهء رادار AN/APQ-181 ساخت Raytheon، که یک رادار ضربتی از نوع مخفی می باشد و در J-band کار می کند، خلبان بی-2 قادر است تا هواپیما را در پوشش عوارض طبیعی زمین نظیر کوهها و تپه ها به پرواز درآورد. این امر با پرواز بی-2 در ارتفاع 200 فوتی در پایگاه هوایی ادوارد مورد آزمایش و اثبات قرار گرفته است. به تاریخ نوامبر 2007، کمپانی سازنده رادار، Raytheon، قراردادی را جهت توسعهء رادار جدید از نوع AESA که در باند Ku کار می کند، بدست آورد. این رادار جدید جهت جلوگیری از تداخل کار رادار بی-2 با سیستم های ماهواره ای تجاری، قرار است پس از سال 2007 ساخته و تا پایان سال 2010 در بی-2 ها نصب شود. جهت آشنایی با رادار مخصوص بی-2 که APQ-181 نام دارد به بخش الکترونیک هوایی سایت مراجعه فرمائید: خواندن مطلبی در مورد رادار APQ-181 سیستم های اقدام الکترونیکی متقابل یا ECM * گیرندهء اخطار راداری (RWR) ساخت لاکهید مارتین * سیستم کمکی و مدیریت دفاعی Defensive Management System یا DMS ساخت نورثروپ – گرومن و لاکهید مارتین به نام AN/APR-50 سیستم های ناوبری و ارتباطات مجموعهء سیستم ناوبری بی-2، شامل موارد زیر است: * سیستم ناوبری تاکتیکی هوایی ساخت راک ول کالینز به نام Rockwell Collins TCN-250 * «ابزار ویژهء فرود» یا ILS به نام VIR-130A Instrument Landing System سیستم ارتباط رادیویی بی-2 ساخت شرکت راک ول کالینز (Rockwell Collins) است. سیستم Milstar که یک مجموعهء بسیار پیشرفتهء استراتژیکی و تاکتیکی رلهء امواج ماهواره ای می باشد، در بی-2 های سری Block 30 نصب شده است. کابین کابین برای جای دادن دو خدمه ساخته شده است. در کابین بی-2، از یک نمایشگر رنگی 9 کاناله موسوم به electronic flight instrumentation system یا EFIS استفاده شده است. بر روی این نمایشگر، اطلاعات پرواز، موتورها، داده های کسب شده به وسیلهء حسگرها و وضعیت مهمات هواپیما به نمایش گذاشته می شود. خلبان به وسیلهء تنها یک کلید سه حالته، می تواند هواپیما را در حالت برخاستن (Takeoff mode)، حالت جنگی (go-to war mode) و حالت فرود (Landing mode) قرار دهد. تسليحات تمامی مهماتی که در بی-2 نصب می شوند، درون محفظه های داخل بدنه و در 2 محل جداگانه در مرکز هواپیما جای می گیرند. بی-2 قادر است تا 40000 پاوند مهمات شامل تسلیحات معمول و هسته ای، بمب های هدایت شوندهء بسیار دقیق از نوع JDAM، بمب های سقوط آزاد و تعدادی جنگ افزار ویژهء ماموریتهای دریایی با خود حمل کند. هر جایگاه درونی مخصوص نصب مهمات، مشتمل بر یک «محل پرتاب چرخشی» (Rotary Launcher Assembly) و دو «محل قفسه ای شکل» (Bomb Rack Assembly) حمل بمب می باشد. * تا 40000 پاوند (18000 كيلوگرم) بمب 500 پوندي از نوع Mk82 به تعداد حداكثر 80 عدد نصب شده در محل BRA * تا 27000 پاوند (12000 كيلوگرم) بمب 750 پوندي از نوع CBU به تعداد حداكثر 36 عدد نصب شده در محل BRA * تا 16 بمب، هر كدام حداكثر به وزن 2000 پوند از نوع بمبهاي Mk84 و JDAM-84 و JDAM-102 در محل RLA * تا 16 عدد بمب هستهاي سقوط آزاد از نوع B61 يا B83 در محل RLA * بمب هسته ای بسیار پرقدرت «استحکام شکن» یا «نفوذگر به داخل زمین» به نام B61-11 جهت استحکامات حفاظت شدهء نصب شده در زیر زمین. * موشک کروز استراتژیک بسیار پیشرفتهء AGM-129؛ با برد 1500 مایل (2400 کیلومتر). * 16 بمب هدایت ماهواره ای JDAM (محل قفسه ای حمل مهمات (Bomb Rack Assembly) در بی-2، اخیرن توسط کمپانی نورثورپ – گرومن مورد بهینه سازی قرار گرفته است و در این محل، اکنون می توان 80 عدد بمب JDAM نصب کرد.) خواندن مطلبی در مورد بمب های JDAM به كارگيري سيستمهاي جديد الكترونيكي در Block 30 B-2A، استفاده از تسلیحاتی نظير JSOW و بمب های هدایت لیزری GBU-28 را فراهم كرده است: * بمب هدایت شوندهء موسوم به JSOW یا AGM-154 Joint Standoff Weapon * موشک هوا به سطح JASSM یا Joint Air-to-Surface Stand-off Missiles * بمب هدایت شوندهء WCMD یا Wind Compensated Munitions Dispenser تصویری از یک بمب JSOW یک «سیستم رابط تسلیحاتی» جدید موسوم به GWIS یا Generic Weapons Interface System در هنگام ارتقاء بی-2 ها به استاندارد Block 30 در آنها تعبیه شده است. به کمک این مجموعهء دیجیتال جدید، بی-2 قادر می شود تا مخلوطی از تسلیحات گوناگون مبتنی بر تکنولوژی Stand-Off (همانند JSOW) و direct attack munitions (همانند JDAM) را هم زمان و در یک سورتی پرواز، حمل نماید. بدین جهت، بی-2 می تواند هم زمان به 4 نوع از اهداف مختلف در یک ماموریت حمله کند. موتور 4 موتور توربوفن F118-GE-100 ساخت جنرال الکتریک، در داخل بدنهء بالها، جاسازی شده اند. در قسمت اگزوز این موتورها، سیستم خنک کننده ای تعبیه شده است تا میزان حرارت و بالطبع میزان لکهء حرارتی ایجاد شده توسط بی-2، کاهش یابد. این موتورها، بی-2 را با وزن ناخالص معادل 336500 پاوند قادر می سازند تا به راحتی از باند برخاسته و به حداکثر سرعت زیرصوت دست یابد. غلاف مخصوص سوختگیری هوایی، در مرکز هواپیما و پشت کابین تعبیه شده است: بي-2 در نمایشگاه هوايي به علت قيمت سرسامآور بي-2، نمايش آن در انظار عموم در آيندهء نزديك محتمل به نظر نميرسد. به سال 2004 و در جريان انجام آزمايشات درجا (Static)، بي-2 در محل موزهء نيروي هوايي ايالات متحده در نزديكي ديتون در ايالت اهايو به نمايش عموم درآمد. اين آزمايشات به منظور سنجش سازهء بدنه و همچنين تست فشار تخريبي وارد بر يك نقطه انجام شدند. تيم ترميم كنندهء اين موزه، به مدت بيش از يكسال، جهت نصب دوبارهء قسمتهاي آسيب ديدهء بدنه صرف كردند. اين وصلههاي بدنه، به طور واضحي تنها قسمتهاي ظاهري بي-2 را شامل ميشدند، زيرا انجام آزمايشات درجا بر روي بدنه، به قسمتهاي داخليتر، نتوانسته خسارتي وارد آورد. اگر اين آزمايشات بر روي يك بي-2 واقعي و عملياتي انجام ميشدند، اين نمايشگاه، ميتوانست به عنوان نمايش دهندهء گرانترين مصنوع دست بشر شناخته شود. يگانهاي به خدمت گيرندهء بي-2 * گردان 509 ام، مستقر در پايگاه هوايي وايتمن (Whiteman) شامل اسكادرانهاي بمبافكن 13 ام، 393 ام و اسكادران آموزشي 394 ام * گردان 53 ام، مستقر در پايگاه هوايي اگلين (Eglin) شامل اسكادران 72 ام آموزش و ارزيابي متعلق به پايگاه وايتمن * گردان 57 ام، مستقر در پايگاه هوايي نليس (Nellis) شامل اسكادرانهاي مسلح شدهء 325 ام و 715 ام (غيرفعال) موضوعات متفرقه * هر بي-2 كه با وزن متعارف 71668 كيلوگرم به پرواز درميآيد، 30 دلار بر هر گرم، يا معادل دو برابر قيمت طلا، بر ماليات دهندگان آمريكايي هزينه ايجاد كرده است. * همهء بي-2 ها با نامهاي ايالات گوناگون آمريكا اسم گذاري شدهاند. اين نام گذاري به صورت عبارت «روح + نام ايالت» معرفي شده است. اين موضوع دو استثناء دارد: هواپيماي شمارهء يك (AV-1) كه به نام «روح آمريكا» يا Spirit of America و هواپيماي شمارهء 19 (AV-19) كه به نام روح كيتيهاوك يا Spirit of Kitty Hawk اسم گذاري شدهاند. * بي-2، همانند بمبافكن F-117، بر پايهء قابليت كمتر ديده شدن يا ايجاد لكهء بسيار كوچك بر روي صفحهء رادار، ساخته شده است. * به دلائلي كه هنوز محرمانه نشدهاند، لبههاي حملهء بالها در بي-2، به وسيلهء يك جريان الكتريكي بسيار پرقدرت كه منشا آن با جريان خروجي اگزوزهاي بي-2 متفاوت است، شارژ ميشوند. * تقويت موتورهاي كم كشش بي-2 توسط كارشناسان Jane's Defence مورد پيشنهاد قرار گرفته است. * امروزه ثابت شده است كه گازهاي يونيزه شده (پلاسما) كه توسط آنتن رادار بي-2 ساطع ميشوند، تاثيري به مراتب بيش از اندازهء شكل ظاهري يك جسم جامد در افزايش سطح مقطع راداري، ايفا ميكنند. ممكن است دليل القاي ولتاژ قوي به لبههاي حمله در بي-2، كاهش اين تشعشعات باشد. دليل ديگر ميتواند كاهش ميزان اصطكاك (پسا) باشد؛ زيرا هنگامي كه قسمتهاي متحرك لبهء حمله (نظير اسلتها) در جهت خاصي خم ميشوند، هواي يونيزه شدهاي كه به درون فضاي خالي ايجاد شده نفوذ ميكند يا ايجاد ميشود، به وسيلهء ولتاژ قوي القاء شده، اثرش كم شده يا از بين ميرود. به بیانی ديگر، صحت اين امر – يعني القاي ولتاژ بسيار قوي به لبهء حمله جهت كاهش ميزان پسا در سرعتهاي مافوق صوت – پیشتر و به سال 1968، در جريان آزمايشاتي كه در داخل تونل باد انجام گرفته، توسط مهندسين عاليرتبهء کارخانهء نورثروپ، به اثبات رسيده بود. این آزمایشات القای ولتاژ قوی به لبه های حمله، همچنین به منظور کاهش صدای ایجاد شده ناشی از برخورد جریان باد به بالها انجام شده بودند. (چگونگی و حقیقت این امر بر میزان کاهش صدای برخورد باد به بالهای بی-2، هنوز مشخص نشده است.) * بمب افکن بی-2، رسمن به عنوان یک هواپیمای زیرصوت شناخته می شود؛ به همين جهت نميتواند خود را به سرعت به يگانهاي عملكننده برساند. اين نقيصه، حقيقتي است كه در اغلب اوقات، ناديده گرفته ميشود. * تيم فوتبال «كانزاس سيتي بريگاد»، از طرح هواپيماي بي-2 به عنوان آرم باشگاه استفاده ميكند. * به تاريخ 2 سپتامبر 1996، در يك بحث جنجالي، صنايع هوافضاي بريتانيا (BAe) يك فيلم ويدئويي به نمايش درآورد. در آن فيلم نشان داده ميشد كه بمبافكن رادارگريز B-2 كه در ارتفاع كم در حال پرواز بود، توسط سيستم دفاع هوايي بسيار قديمي رپير (Rapier SAM system) در محل پايگاه هوايي فارنبرو (Farnborough) مورد رهگيري و شناسايي قرار گرفته است. اين سيستم قديمي رپير، به تازگي مورد بهينهسازي رادار و سيستمهاي شناسايي قرار گرفته است و بر طبق ادعا و مستندات مقامات Bae، ميتواند چنين هواپيماهايي را به راحتي مورد شناسايي و رهگيري قرار دهد. سیستم دفاع هوایی رپیر مشخصات عمومي B-2A سري Block 30 خدمه: 2 نفر طول: 20.9 متر = 60 فوت فاصلهء دو سر بالها: 52.12 متر = 172 فوت ارتفاع: 5.1 متر = 17 فوت مساحت بالها: 460 متر مربع = 5000 فوت مربع وزن خالي: 71700 كيلوگرم = 158000 پاوند وزن بارگذاري شده: 152600 كيلوگرم = 336500 پاوند حداكثر وزن مجاز براي برخاستن: 171000 كيلوگرم = 376000 پاوند پيشرانه: 4 موتور توربوفن ساخت جنرال الكتريك به نام F118-GE-100 با كشش هركدام 17300 پاوندفيت = 77 كيلونيوتن قابليتها حداكثر سرعت: 764 كيلومتر بر ساعت = 475 مايل بر ساعت = 410 نات بر ساعت برد: 12000 كيلومتر = 6500 مايل = 5600 ناتيكال مايل سقف پرواز خدمتي: 15000 متر = 50000 فوت وزن بارگذاري بال: 329 كيلوگرم بر مترمربع = 67.3 پاوند بر فوت مربع نسبت كشش به وزن: 0.205
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - ضمن تشکر از رضا جان بخاطر این مقاله ی بی نقص مواردی رو جایی دیدم که بنظرم جالب اومد اضافه میکنم در ضمن برای جالبتر شدن اسم تاپیک رو کمی تغییر دادم چگونه هواپیماهای استیلت قابل ردیابی نیستند؟ روش اصلی به کار گرفته شده در تکنولوژی استیلت در هواپیماهای مدرن، پوشاندن سطح بیرونی آنها با لایه ای از یک ماده جذب کننده بسیار قوی است. لازم به ذکر است که استفاده از این ماده هزینه نگهداری هواپیما را چندین برابر می کند. طراحی بدنه هواپیما نیز خود تاثیر بسیاری در منحرف کردن امواج رادار دارد بطوری که برخی از انوع خاصهواپیماها، مانند F-117 به دلیل شکل ظاهری که دارند سیگنالهای رادرا را به طور عمودی از منبع منحرف می کنند، با این کار سیگنال ها به سمت گیرنده رادار منعکس نخواهند شد. در هواپیماهای استیلت امروزی از روش های متفاوتی برای مشکل تر کردن عملیات تعقیب و ردیابی آنها، استفاده می شود که برخی از مهمترین آنها عبارتند از : - بخارات خروجی گرم، درون محفظه ای، قبل از حرکت هواپیما خنک می شوند در نتیجه، علائم مادون قرمز هواپیماهای استیلت به حداقل می رسد. - هواپیماهای استیلت به منظور مخفی ماندن، معمولا به رنگ تیره هستند و شب ها به پرواز در می آیند. - هواپیماهای استیلتی از قبیل F-117 و بمب افکن B-2، مافوق صوت نیستند، موتور کمکی ندارند و دهانه آنها طوری تنظیم شده که سر و صدای کمتری داشته باشند و از طریق امواج صوتی نیز قابل شناسائی نباشند. B-2 در حالیکه گفته می شود اولین هواپیمای استیلت ساخته شده احتمالا Horten Ho 229 و بمب افکن Avro Vulcan ساخت کشور انگلستان در سال دهه 1960 بوده اند، اما نسل اول هواپیماهای استیلت مدرن طراحی شده، شامل F-117 Nighthawk و MBB Lamypridae هستند که ماده جذب کننده ای که در آنها استفاده شده باعث تقلیل سیگنال رادار و انحراف امواج آن از فرستنده می گردد. نسل دوم هواپیماهای استیلت مدرن که از میان آنها می توان به B-2 Spirit و F-22 Raptor اشاره کرد، از یک سیستم کامپیوتری بسیار پیچیده برای واکنش به رادارها استفاده می کنند و قادرند سطوح منحنی را نیز در برگیرند. به همین دلیل هواپیماهای نسل دوم آیرودینامیک تر از نسل اول که تنها دربرگیرنده سطوح صاف بودند، هستند. چگونه هواپیماهای استیلت شناسایی می شوند ؟ تا کنون روش های بسیاری برای شناسایی این هواپیماها مورد بررسی قرار گرفته است، کشورهای استرالیا و روسیه اعلام کرده اند که موفق به توسعه تکنیک هایی شده اند که تکان های هواپیما را در مسیرهای طولانی شناسایی کرده و تکنولوژی استیلت را خنثی می کند. رادارهای Passive که فرستنده آنها مانند رادارهای معمولی در خود رادار قرار ندارد به عنوان بهترین شناسائی کننده هواپیماهای استیلت ، شناخته شده اند. از آنجائیکه تکنولوژی استیلت انرژی امواج رادار را از افق دید فرستنده به بیرون منعکس می کند و باعث افزایش مسیرهای انعکاسی سیگنال رادار (Radar Cross Section) در چندین جهت می شود لذا رادارهای Passive با داشتن تعداد بیشتری گیرنده در مکانهای مختلف قادر به تشخیص آنها هستند. (در واقع خاصیت اصلی این رادارها آن است که انعکاس های غیر هم مسیر رفت را هم می توانند تشخصی دهند.) به علاوه بنظر می رسد چنانچ از سیگنالهای تلویزیونی فرکانس پایین و یا سیگنال های FM رادیویی و یا حتی منابع تولید نوری بعنوان سیگنال رادار استفاده شود جسم استیلت RCS بیشتری نسبت به آن نشان می دهد و لذا شناسایی آن بسیار ساده تر خواهد شد wikipedia.org
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - بمب افکن فوق پيشرفتهء B-2 موسوم به Spirit يا «روح»، جهت پاسخگويي به نياز نيروي هوايي ايالات متحده در نبردهاي قرن آينده، طراحي و ساخته شده است. آنچه که براي برنامهريزان پنتاگون مسجل شده است، تجهيز روزافزون کشورهاي متخاصم ايالات متحده، به انواع موشکهاي دوربرد و دقيق زمين به هواست که ميتواند مانع مهمي براي عملياتهاي آتي نظامي آمريکاييها قلمداد شود. از اين رو، نسل جديد هواپيماهاي رزمي، ميبايست حداکثر پنهانکاري از رادار را حفظ نمايند. بمبافکن B-2 و در کنار آن هواپيماهايي مانند F/A-22 Raptor و F-117 Nighthawk با چنين ديدگاهي پا به عرصهء وجود نهادند. Click here to view the original image of 800x507px and 143KB. B-2 Spirit که به وسيله کمپاني معظم «نورثروپ – گرومن» ساخته شد، يک بمب افکن پنهانکار (استيلت)، و چندکاره (Multirole) محسوب ميشود که قادر است انواع بمبهاي معمول و اتمي را پرتاب کند. اين بمبافکن، مرحلهء مهمي از برنامهء توليد بمبافکنهاي پيشرفته در ايالات متحده به حساب ميآيد. B-2، گرانقيمتترين هواپيمايي است که تاکنون در تاريخ جهان ساخته شده است؛ قيمتي که براي هر فروند آن تخمين زده مي شود، رقمي بين 1.157 تا 2.2 ميليارد دلار را بالغ ميشود. اين رقم، با توجه به دورهء ساخت هواپيما، از زياد به کم تغيير کرده است. تکنولوژي پنهانکاري، روشي است جهت نفوذ به سيستمهاي دفاعي که تا پيش از آن، توسط هواپيماهاي رزمي، غيرقابل نفوذ محسوب ميشد. توليد اوليهاي به تعداد 135 فروند، در نهايت در اواخر دههء 1980، به تعداد 75 فروند کاهش داده شد؛ اما بالاخره توسط پرزيدنت بوش (پدر)، تعداد نهايي جهت خريد، به 21 فروند رسيد و اين موضوع در جريان سخنراني سالانهء وي به تاريخ ژانويهء 1991 به اطلاع عموم رسانده شد. اين 21 فروند، به تدريج از تاريخ دسامبر 1993، به تدريج، به پايگاه هوايي «وايت من» (Whiteman) در ميسوري (Missouri) تحويل شدند. در سه سال اول ورود به خدمت، B-2 ها به حدود 90% توان عملياتي خود دست يافتند. در جريان يک ارزيابي به عمل آمده توسط نيروي هوايي ايالات متحده که نتايج آن نيز منتشر شد، دقت بمباران دو فروند B-2 مسلح شده، برابر 75 فروند هواپيماي معمول از نوع ديگر است! برای مشاهده عکس در اندازه واقعی کلیک کنید. خصوصيات: مهمترين ويژگي B-2، بينيازي از سوختگيري هوايي بر فراز اقيانوس آرام است. جهت برآوردن نياز نيروي هوايي به حملات اتمي عليه اتحاد شوروي، نياز به بمبافكني بود كه بتواند بدون سوختگيري هوايي، خود را از طريق اقيانوس آرام به مرزهاي شوروي برساند و حملات اتمي خود را انجام دهد. مطابق دكترين دفاعي ايالات متحده، چين و كرهء شمالي هم از دشمنان بالقوهء آمريكا محسوب ميشوند. با فروپاشي اتحاد جماهير شوروي، چين و كرهء شمالي در زمرهء دشمنان درجهء اول ايالات متحده قرار ميگيرند كه بازهم براي رسيد به فضاي اين كشورها، نياز به همان مسير عبوري اقيانوس آرام است. قابليت سوختگيري هوايي، هنگامي مورد استفاده قرار ميگيرد که به روغنکاري موتورها (به دليل روغن موجود در بنزين) و همچنين افزايش مداومت پروازي، نياز باشد. با وجود در اختيار بودن بمب افکنهاي B-52 و B-1B، نيروي هوايي ايالات متحده، درخواست توليد B-2 را به عنوان بمبافکني سرنشيندار با قابليت ماندهگاري ذاتي بالا، ارائه نمود. اين بمبافکن، بايد داراي قابليت کمتر ديده شدن (توسط رادار) بوده و يا به عبارتي پنهانکار (استيلت) باشد و به اهدافي که محافظت فراواني از آنها انجام مي شود، (بدون دغدغه) حمله کند. اين خصيصهاي است که بسيار در قرن 21 ام، مفيد واقع خواهد شد. طرح انقلابي ادغام دو خصيصهء «کمتر مشاهده شدن با حفظ بازدهي بالاي آئروديناميک» و «توان بالاي بارگذاري مهمات»، امتيازات بسيار مهمي است که باعث تمايز B-2 از بمبافکنهاي پيشين ميشود. برد عبوري B-2 برابر 11000 کيلومتر بدون سوختگيري هوايي ميباشد. همچنين، قابليت کمتر مشاهده شدن توسط رادار، آزادي عمل بسيار بالايي در ارتفاعات بالا به اين بمب افکن ميبخشد، به همين دليل، برد هواپيما افزايش يافته و ميدان عمل بسيار باز و راحتي جهت سنسورهاي هدفياب هواپيما فراهم ميشود. با استفاده از «سيستم هدفياب جهاني» (GATS) كه تركيبي است از سيستم مكانياب جهاني (GPS) و بمبهاي هوشمند هدايت شونده به وسيلهء ماهواره مانند JDAM، بمبافكن B-2 ميتواند از رادار بسيار پرقدرت APQ-181 جهت تصحيح خطاهاي سيستم هدفياب جهاني، بهره ببرد و دقت بسيار بيشتري به هنگام استفاده از بمبهاي هوشمند هدايت ماهوارهاي نسبت به بمبهاي معمول هدايت ليزري كسب كند. بدين طريق، بمبافكن B-2 قادر است 16 هدف زميني را همزمان مورد اصابت قرار دهد. GATS مخفف GPS Aided Targeting System JDAM مخفف Joint Direct Attack Monition قابليت پنهانكاري B-2 تركيبي است از كاهش موارد زير: * تشعشعات مادون قرمز * صداي موتورها * تشعشعات الكترومغناطيس * لكهء ايجاد شده بر صفحهء رادار كه همگي موارد فوق، باعث دشوار شدن رهگيري و شناسايي اين هواپيما ميشود. بسياري از مشخصات رادارهايي از نوع كمتر قابل شناسايي، محرمانه باقي مانده است؛ با اين حال استفاده از مواد كامپوزيتي (تركيبي)، پوشش مخصوص روي بدنه و طرح موسوم به «بال پرنده»، مواردي هستند كه در افزايش قابليت پنهانكاري اين بمبافكن، تاثيرگذار ميباشند. بمبافكن B-2 دو خدمه دارد؛ يك نفر خلبان در سمت چپ و فرمانده ماموريت كه در سمت راست قرار ميگيرند، این دو نفر، تواني برابر چهار خدمهء بمبافكن B-1B يا پنج نفر خدمهء B-52 دارند. Click here to view the original image of 750x639px and 33KB. تاريخچهء عملياتي : تاريخ حيات بمبافكن B-2 از پروژهاي به نام Black Project كه برنامهاي جهت ساخت «بمبافكن نفوذ كننده در ارتفاع بالا» يا HAPB بود، آغاز ميگردد. اين برنامه، سپس به ساخت «بمبافكن با تكنولوژي پيشرفته» يا ATB، تغيير جهت داد و داراي كد پروژهاي به نام Senior Cejay گرديد كه در نهايت منجر به توليد B-2 Spirit شد. در طول دههء 1980، رقمي بالغ بر 23 ميليارد دلار، صرف تحقيق و توليد B-2 گرديد. همچنين با تغيير جهت هدف پروژه كه در سال 1985 از ساخت بمبافكن ارتفاع بالا به يك بمبافكن ارتفاع پائين تغيير يافته بود، هزينهها به شدت افزايش يافتند، زيرا به يك طراحي مجدد عظيم نياز بود. به دليل پنهانكاري شديدي كه در طول مدت طراحي و ساخت B-2 اعمال ميشد و پروژهء ساخت آن، يكي از محرمانهترين برنامههاي نيروي هوايي ايالات متحده به شمار ميرفت، هيچ فرصتي جهت انتقاد از حجم سنگين هزينههاي اين پروژه در نزد افكار عمومي ايجاد نشد. HAPB مخفف High Altitude Penetrating Bomber ATB مخفف Advanced Technology Bomber اولين هواپيماي B-2 به تاريخ 22 نوامبر 1988 از آشيانهء خود در تاسيسات شمارهء 42 پايگاه هوايي Palmdale در كاليفرنيا (مكاني كه در آنجا ساخته شد) بيرون آورده شد و به نمايش عموم درآمد. اولين پرواز B-2 به تاريخ 17 جولاي 1989 انجام پذيرفت. مراكز ذيل كه همگي در كاليفرنيا واقع هستند، عهدهدار انجام تستهاي پروازي، مهندسي، طراحي و توليد اين هواپيما بودند: Combined Test Forc Air Force Flight Test Center Edwards Air Force Base روح میسوری: اولين هواپيماي B-2 كه به نام «روح ميسوري» يا Spirit of Missouri نام گذاري شده بود، به تاريخ 17 دسامبر 1993 تحويل نيروي هوايي شد. دپوي تعمير و نگهداري اين هواپيما، بر عهدهء يك پيمانكار طرف قرارداد نیروی هوایی ايالات متحده است كه اين هواپيماها را در مركز لجستيك نيروي هوايي واقع در پايگاه هوايي Tinker در شهر اوكلاهاما پشتيباني و سرويس مينمايد. پیمانکاران تولید B-2: پیمانکار اولیهء B-2 جهت طراحی کل سیستم ها و یکپارچه سازی بین آنها، بخش یکپارچهسازی سیستمهای کمپانی معظم نوروثوروپ – گرومن است. شرکتهای فرعی ذیل نیز در تولید B-2 شرکت داشته اند: Boeing Integrated Defense System Hughes Aircraft General Electric Aircraft Engines پیمانکار دیگر، شرکت سازندهء ادوات آموزشی جهت خدمهء این بمب افکن است. این ادوات آموزشی، شامل «سیستم آموزش تسلیحات» و «سیستم آموزش ماموریت» می باشد که ساخت آن توسط شرکت Link Simulation & Training انجام شده است. این شرکت، شاخه ای از کمپانی L-3 Communications محسوب می شود که L-3 نیز در گذشته جزئی از بخش آموزشی کمپانی هیوز موسوم به HTI یا Hughes Training Inc محسوب می شده است. شرکت Link که در گذشته با نام دیگر CAE یا Link Flight Simulation Corp شناخته می شد، همچنین عهده دار توسعه، تعمیر و نگهداری و آشناکردن خدمه با این سیستمهای آموزشی نیز شد. پايگاههاي B-2 : تا اوائل سال 2003، پايگاه نيروي هوايي ايالات متحده به نام وايتمن واقع در ميسوري، مركز اصلي عملياتي بمبافكنهاي B-2 محسوب ميشد. سپس تاسيسات ويژهء تعمير و نگهداري B-2 ها در پايگاه نظامي مشترك بريتانيا و ايالات متحده به نام ديگوگارسيا واقع در اقيانوس هند ساخته شد. به دنبال آن و در سال 2005، اين تاسيسات در جزيرهء گوآم نيز استقرار يافتند. تجهيزات ويژهء اين تاسيسات، در پايگاه نيروي هوايي بريتانيا به نام Fairford در Gloucestershire انگلستان ساخته شدند. *جزيرهء ديگوگارسيا يا Diego Garcia متعلق به بريتانيا ميباشد و در اقيانوس هند – حدود 1600 كيلومتري جنوب هندوستان - واقع است. (اين جزيره از جنوبي ترين ساحل ايران، فاصله اي در حدود 3400 كيلومتر دارد) *جزيرهء گوآم يا Guam، متعلق به ايالات متحدهء آمريكا ميباشد و در غرب اقيانوس آرام قرار دارد. *گلوسترشر يا Gloucestershire شهري در جنوب غربي انگلستان است. پایگاه دیگو گارسیا واقع در 900 کیلومتری جنوب مالدیو Click here to view the original image of 600x451px and 89KB. سابقهء شركت در جنگ واقعي: بي-2 تاكنون در سه عمليات جداگانهء رزمي شركت داشته است. اولين مورد استفاده از بي-2 در جريان جنگ كوزوو به سال 1999 بود. در جريان اين نبرد، هواپيماهاي بي-2 بسيار موفق عمل كردند و براي اولين مرتبه در جهان، بمبهاي هدايت ماهوارهاي JDAM را به جهانيان معرفي كردند. به دنبال موفقيت عمليات كوزوو، اين بمبافكنها در عمليات آزادسازي افغانستان از دست طالبان و همچنين عمليات آزادسازي عراق شركت جستند. بي-2 اولين هواپيمايي جنگي بود كه تاخت و تاز خود را بر فراز افغانستان آغاز كرد. بي-2 ها پس از فرو ريختن هزاران تن بمب بر روي مقرهاي اصلي رژيم طالبان، خود را به پايگاه هوايي واقع در جزيرهء ديگوگارسيا ميرساندند و پس از فرود، سوختگيري و تعويض خدمه، پرواز بعدي خود را بلافاصله آغاز ميكردند. اين عمل، با فشردگي بيشتر، در جريان جنگ عراق نيز از پايگاه ديگوگارسيا به اجرا درآمد. هرچند ماموريت گروهي ديگر از بي-2 ها برفراز عراق، از محل پايگاه هوايي وايتمن واقع در ميسوري انجام پذيرفت. ماموريتها بر فراز عراق، همگي به بيش از 30 ساعت پرواز مداوم نياز داشتند كه گاه در برخي ماموريتها، اين زمان به فراتر از 50 ساعت پرواز مداوم ميرسيد. در اين گونه پروازهاي طولاني مدت، خدمهء بي-2 ها به منظور غلبه بر خواب، مجبور به استفاده از قرصهاي محرک و ضدخواب موسوم به Modafinil يا Amphetamine ميشدند تا قابليتهايشان در جريان پروازهاي طولاني، حفظ شود. مرکز آزمایش و ارزیابی عملیاتی پنتاگون در گزارش سالانهء خود به سال 2003 گزارش داد که تعمیر و نگهداری بمب افکن های اسکادران YF03 به شکل مطلوبی انجام نمی شود؛ دلیل این امر، به وجود مواد به کار گرفته شده جاذب امواج رادار یا ادواتی است که باعث حفظ وضعیت «کمتر دیده شدن» در این هواپیما می شود. با وجود این مشکلات، بی-2 ها با حداکثر میزان آمادگی، در عملیات آزادسازی عراق به سال 2003 شرکت جستند و در جریان این جنگ، 583 عدد بمب هدایت ماهوارهای از نوع JDAM به سوی اهداف از پیش تعیین شده پرتاب کردند. رادار کنترل آتش : شرکت نورثروپ – گرومن، یک رادار جدید برای این بمب افکن طراحی کرده است که دارای خاصیت پوشش جذب تشعشعات می باشد تا ویژگی رادارگریزی بی-2، هنگام به کارگیری موثر سیستم رادار، کاهش نیابد. این مواد جدید که در اصطلاح Alternate High-Frequency Material یا AHFM نامیده می شوند، به وسیلهء چهار روبات پاشیده می شوند. به وسیلهء رادار AN/APQ-181 ساخت Raytheon، که یک رادار ضربتی از نوع مخفی می باشد و در J-band کار می کند، خلبان بی-2 قادر است تا هواپیما را در پوشش عوارض طبیعی زمین نظیر کوهها و تپه ها به پرواز درآورد. این امر با پرواز بی-2 در ارتفاع 200 فوتی در پایگاه هوایی ادوارد مورد آزمایش و اثبات قرار گرفته است. به تاریخ نوامبر 2007، کمپانی سازنده رادار، Raytheon، قراردادی را جهت توسعهء رادار جدید از نوع AESA که در باند Ku کار می کند، بدست آورد. این رادار جدید جهت جلوگیری از تداخل کار رادار بی-2 با سیستم های ماهواره ای تجاری، قرار است پس از سال 2007 ساخته و تا پایان سال 2010 در بی-2 ها نصب شود. سیستم های اقدام الکترونیکی متقابل یا ECM * گیرندهء اخطار راداری (RWR) ساخت لاکهید مارتین * سیستم کمکی و مدیریت دفاعی Defensive Management System یا DMS ساخت نورثروپ – گرومن و لاکهید مارتین به نام AN/APR-50 سیستم های ناوبری و ارتباطات: مجموعهء سیستم ناوبری بی-2، شامل موارد زیر است: * سیستم ناوبری تاکتیکی هوایی ساخت راک ول کالینز به نام Rockwell Collins TCN-250 * «ابزار ویژهء فرود» یا ILS به نام VIR-130A Instrument Landing System *سیستم ارتباط رادیویی بی-2 ساخت شرکت راک ول کالینز (Rockwell Collins) است. سیستم Milstar که یک مجموعهء بسیار پیشرفتهء استراتژیکی و تاکتیکی رلهء امواج ماهواره ای می باشد، در بی-2 های سری Block 30 نصب شده است. کابین: کابین برای جای دادن دو خدمه ساخته شده است. در کابین بی-2، از یک نمایشگر رنگی 9 کاناله موسوم به electronic flight instrumentation system یا EFIS استفاده شده است. بر روی این نمایشگر، اطلاعات پرواز، موتورها، داده های کسب شده به وسیلهء حسگرها و وضعیت مهمات هواپیما به نمایش گذاشته می شود. خلبان به وسیلهء تنها یک کلید سه حالته، می تواند هواپیما را در حالت برخاستن (Takeoff mode)، حالت جنگی (go-to war mode) و حالت فرود (Landing mode) قرار دهد. Click here to view the original image of 675x450px and 208KB. تسليحات: تمامی مهماتی که در بی-2 نصب می شوند، درون محفظه های داخل بدنه و در 2 محل جداگانه در مرکز هواپیما جای می گیرند. بی-2 قادر است تا 40000 پاوند مهمات شامل تسلیحات معمول و هسته ای، بمب های هدایت شوندهء بسیار دقیق از نوع JDAM، بمب های سقوط آزاد و تعدادی جنگ افزار ویژهء ماموریتهای دریایی با خود حمل کند. هر جایگاه درونی مخصوص نصب مهمات، مشتمل بر یک «محل پرتاب چرخشی» (Rotary Launcher Assembly) و دو «محل قفسه ای شکل» (Bomb Rack Assembly) حمل بمب می باشد. * تا 40000 پاوند (18000 كيلوگرم) بمب 500 پوندي از نوع Mk82 به تعداد حداكثر 80 عدد نصب شده در محل BRA * تا 27000 پاوند (12000 كيلوگرم) بمب 750 پوندي از نوع CBU به تعداد حداكثر 36 عدد نصب شده در محل BRA * تا 16 بمب، هر كدام حداكثر به وزن 2000 پوند از نوع بمبهاي Mk84 و JDAM-84 و JDAM-102 در محل RLA * تا 16 عدد بمب هستهاي سقوط آزاد از نوع B61 يا B83 در محل RLA * بمب هسته ای بسیار پرقدرت «استحکام شکن» یا «نفوذگر به داخل زمین» به نام B61-11 جهت استحکامات حفاظت شدهء نصب شده در زیر زمین. * موشک کروز استراتژیک بسیار پیشرفتهء AGM-129؛ با برد 1500 مایل (2400 کیلومتر). * 16 بمب هدایت ماهواره ای JDAM (محل قفسه ای حمل مهمات (Bomb Rack Assembly) در بی-2، اخیرن توسط کمپانی نورثورپ – گرومن مورد بهینه سازی قرار گرفته است و در این محل، اکنون می توان 80 عدد بمب JDAM نصب کرد.) به كارگيري سيستمهاي جديد الكترونيكي در Block 30 B-2A، استفاده از تسلیحاتی نظير JSOW و بمب های هدایت لیزری GBU-28 را فراهم كرده است: * بمب هدایت شوندهء موسوم به JSOW یا AGM-154 Joint Standoff Weapon * موشک هوا به سطح JASSM یا Joint Air-to-Surface Stand-off Missiles * بمب هدایت شوندهء WCMD یا Wind Compensated Munitions Dispenser یک «سیستم رابط تسلیحاتی» جدید موسوم به GWIS یا Generic Weapons Interface System در هنگام ارتقاء بی-2 ها به استاندارد Block 30 در آنها تعبیه شده است. به کمک این مجموعهء دیجیتال جدید، بی-2 قادر می شود تا مخلوطی از تسلیحات گوناگون مبتنی بر تکنولوژی Stand-Off (همانند JSOW) و direct attack munitions (همانند JDAM) را هم زمان و در یک سورتی پرواز، حمل نماید. بدین جهت، بی-2 می تواند هم زمان به 4 نوع از اهداف مختلف در یک ماموریت حمله کند. Click here to view the original image of 549x411px and 7KB. موتور: 4 موتور توربوفن F118-GE-100 ساخت جنرال الکتریک، در داخل بدنهء بالها، جاسازی شده اند. در قسمت اگزوز این موتورها، سیستم خنک کننده ای تعبیه شده است تا میزان حرارت و بالطبع میزان لکهء حرارتی ایجاد شده توسط بی-2، کاهش یابد. این موتورها، بی-2 را با وزن ناخالص معادل 336500 پاوند قادر می سازند تا به راحتی از باند برخاسته و به حداکثر سرعت زیرصوت دست یابد. بي-2 در نمایشگاه هوايي: به علت قيمت سرسامآور بي-2، نمايش آن در انظار عموم در آيندهء نزديك محتمل به نظر نميرسد. به سال 2004 و در جريان انجام آزمايشات درجا (Static)، بي-2 در محل موزهء نيروي هوايي ايالات متحده در نزديكي ديتون در ايالت اهايو به نمايش عموم درآمد. اين آزمايشات به منظور سنجش سازهء بدنه و همچنين تست فشار تخريبي وارد بر يك نقطه انجام شدند. تيم ترميم كنندهء اين موزه، به مدت بيش از يكسال، جهت نصب دوبارهء قسمتهاي آسيب ديدهء بدنه صرف كردند. اين وصلههاي بدنه، به طور واضحي تنها قسمتهاي ظاهري بي-2 را شامل ميشدند، زيرا انجام آزمايشات درجا بر روي بدنه، به قسمتهاي داخليتر، نتوانسته خسارتي وارد آورد. اگر اين آزمايشات بر روي يك بي-2 واقعي و عملياتي انجام ميشدند، اين نمايشگاه، ميتوانست به عنوان نمايش دهندهء گرانترين مصنوع دست بشر شناخته شود. يگانهاي به خدمت گيرنده ی B-2 : * گردان 509 ام، مستقر در پايگاه هوايي وايتمن (Whiteman) شامل اسكادرانهاي بمبافكن 13 ام، 393 ام و اسكادران آموزشي 394 ام * گردان 53 ام، مستقر در پايگاه هوايي اگلين (Eglin) شامل اسكادران 72 ام آموزش و ارزيابي متعلق به پايگاه وايتمن * گردان 57 ام، مستقر در پايگاه هوايي نليس (Nellis) شامل اسكادرانهاي مسلح شدهء 325 ام و 715 ام (غيرفعال) موضوعات متفرقه در موردB-2 : * همهء بي-2 ها با نامهاي ايالات گوناگون آمريكا اسم گذاري شدهاند. اين نام گذاري به صورت عبارت «روح + نام ايالت» معرفي شده است. اين موضوع دو استثناء دارد: هواپيماي شمارهء يك (AV-1) كه به نام «روح آمريكا» يا Spirit of America و هواپيماي شمارهء 19 (AV-19) كه به نام روح كيتيهاوك يا Spirit of Kitty Hawk اسم گذاري شدهاند. * بي-2، همانند بمبافكن F-117، بر پايهء قابليت كمتر ديده شدن يا ايجاد لكهء بسيار كوچك بر روي صفحهء رادار، ساخته شده است. * به دلائلي كه هنوز محرمانه نشدهاند، لبههاي حملهء بالها در بي-2، به وسيلهء يك جريان الكتريكي بسيار پرقدرت كه منشا آن با جريان خروجي اگزوزهاي بي-2 متفاوت است، شارژ ميشوند. * تقويت موتورهاي كم كشش بي-2 توسط كارشناسان Jane's Defence مورد پيشنهاد قرار گرفته است. * امروزه ثابت شده است كه گازهاي يونيزه شده (پلاسما) كه توسط آنتن رادار بي-2 ساطع ميشوند، تاثيري به مراتب بيش از اندازهء شكل ظاهري يك جسم جامد در افزايش سطح مقطع راداري، ايفا ميكنند. ممكن است دليل القاي ولتاژ قوي به لبههاي حمله در بي-2، كاهش اين تشعشعات باشد. دليل ديگر ميتواند كاهش ميزان اصطكاك (پسا) باشد؛ زيرا هنگامي كه قسمتهاي متحرك لبهء حمله (نظير اسلتها) در جهت خاصي خم ميشوند، هواي يونيزه شدهاي كه به درون فضاي خالي ايجاد شده نفوذ ميكند يا ايجاد ميشود، به وسيلهء ولتاژ قوي القاء شده، اثرش كم شده يا از بين ميرود. به بیانی ديگر، صحت اين امر – يعني القاي ولتاژ بسيار قوي به لبهء حمله جهت كاهش ميزان پسا در سرعتهاي مافوق صوت – پیشتر و به سال 1968، در جريان آزمايشاتي كه در داخل تونل باد انجام گرفته، توسط مهندسين عاليرتبهء کارخانهء نورثروپ، به اثبات رسيده بود. این آزمایشات القای ولتاژ قوی به لبه های حمله، همچنین به منظور کاهش صدای ایجاد شده ناشی از برخورد جریان باد به بالها انجام شده بودند. (چگونگی و حقیقت این امر بر میزان کاهش صدای برخورد باد به بالهای بی-2، هنوز مشخص نشده است.) * تيم فوتبال «كانزاس سيتي بريگاد»، از طرح هواپيماي بي-2 به عنوان آرم باشگاه استفاده ميكند. مشخصات عمومي B-2A سري Block 30 خدمه: 2 نفر طول: 20.9 متر = 60 فوت فاصلهء دو سر بالها: 52.12 متر = 172 فوت ارتفاع: 5.1 متر = 17 فوت مساحت بالها: 460 متر مربع = 5000 فوت مربع وزن خالي: 71700 كيلوگرم = 158000 پاوند وزن بارگذاري شده: 152600 كيلوگرم = 336500 پاوند حداكثر وزن مجاز براي برخاستن: 171000 كيلوگرم = 376000 پاوند پيشرانه: 4 موتور توربوفن ساخت جنرال الكتريك به نام F118-GE-100 با كشش هركدام 17300 پاوندفيت = 77 كيلونيوتن قابليتها: حداكثر سرعت: 764 كيلومتر بر ساعت = 475 مايل بر ساعت = 410 نات بر ساعت برد: 12000 كيلومتر = 6500 مايل = 5600 ناتيكال مايل سقف پرواز خدمتي: 15000 متر = 50000 فوت وزن بارگذاري بال: 329 كيلوگرم بر مترمربع = 67.3 پاوند بر فوت مربع نسبت كشش به وزن: 0.205 شناسنامهء كلي: نوع هواپيما: بمبافكن استيلت (مخفي از رادار) سازنده: نورثروپ – گرومن اولين پرواز: 17 / 07 / 1989 ورود به خدمت: آوريل 1997 وضعيت: عملياتي كاربر: نيروي هوايي ايالات متحده آمريكا تعداد ساخته شده: 21 فروند قيمت: 1.157 تا 2.2 ميليارد دلار (در سال 1998) B-2 به عنوان بقاپذیرترین، پایدارترین و پیشرفته ترین هواپیمای تاریخ هوانوردی جهان شناخته می شود
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - با توجه به ضرورت شناخت دوستان هوافضا از جنگنده ها و نبود بانک اطلاعاتی که در یک جا به حالت تجمیع باشه اقدام به ایجاد این تاپیک کردم قبل از هرچیز ذکر چند نکته را ضروری می دانم 1 . کلیه دوستانی که قصد ارسال مطلب دارند باید با فرمت زیر اینکار را بکنند تا در نهایت بانک خوبی داشته باشیم 2 . تمامی مطالب ارسالی باید با ذکر منبع باشد در غیر اینصورت بدون اخطار قبلی پاک می شود 3 . خواهشنا در این قسمت بحث نشه اینجا فقط اطلاعات باید رد و بدل بشه 4 . از هرجنگنده تنها یک عکس ارسال بشه تا تاپیک سنگین نشه 5 . قبل از ارسال مطمئن بشید که موضوع شما قبلا ارسال نشده باشه چون در صورت تکراری بودن پست حذف می شه حال با توجه به بحث سوپر تامکت شروع می کنیم با : تامكت جنگنده رويايي (F-14) [align=center][/align] نقش هواپيما : مولتي رول كشور سازنده : آمريكا شركت سازنده : گرومن سال ساخت : مدل A سال 1970 مدل D سال 1987 آخرين پرواز : A سال 2004 B سال 2005 D سال 2006 حداكثر سرعت : 2515 كيلومتر - در سطح دريا 1470 كيومتر سقف پرواز : 17070 متر وزن : 18190 كيلوگرم مدل A 18951 كيلوگرم مدل D وزن هنگام برخاستن : 26630 كيلوگرم مدل A 29070 كيلوگرم مدل D نيروي هوايي آمريكا 35155 كيلوگرم مدل D نيروي دريايي آمريكا ابعاد : طول : 19/10 متر ارتفاع : 4/88 متر مساحت بال : 52/5 مترمكعب طول بال بسته : 11/65 متر طول بال باز : 19/54 متر شعاع عملياتي : 3200 كيلومتر موتور : (F-14A) two Pratt & Whitney TF30-412A/414A afterburning turbofans (F-14D) two General Electric F110-400 afterburning turbofans خدمه : 2 نفر ( خلبان - ريو ) ظرفيت باك : داخلي 9030 ليتر خارجي 2020 ليتر ظرفيت حمل مهمات : 6575 كيلوگرم بيشترين فشار موتور : 136 كيلونيوتن مدل A 185/9 كيلونيوتن مدل A با پس سوز 147/8 كيلونيوتن مدل D 240/94 كيلونيوتن مدل D با پس سوز قيمت : 38 ميليون دلار مدل D مهمات : مسلسل 20 ميلي متري M61A1 Vulcan cannon 6 جايگاه نصب در زير هواپيما موشكهاي هوا به هوا : AIM-7 Sparrow, AIM-9 Sidewinder, AIM-54 Phoenix موشكهاي هوا به زمين : (F-14D) AGM-88 HARM, AGM-84 SLAM بمبها : (F-14D) Rockeye, GBU-16, CBU-59 مجهز به دستگاههاي : ECM و TARPS توضيحات : اين جنگنده فقط در اختيار دو كشور ايران و امريكا مي باشد داراي موشك فوق العاده فونيكس مي باشد در جنگ ايران با عراق بسيار كار برد داشت بطوري كه در طول جنگ موفق به شكار 149 پرنده عراقي شد . دوربردترين شكار دنيا توسط اين جنگنده و توسط يك خلبان ايراني بوسيله فويكس انجام شد كه ميگ 23 عراقي را در فاصله 150 كيلومتري شكار كرد و همچنين مي توان به شكار 4 فروند ميگ 23 عراقي توسط يك تامكت و با شليك تنها يك فونيكس توسط خسروداد اشاره كرد منبع : http://www.fas.org/
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - جنگنده همه كاره F-35 [align=center][/align] نقش هواپیما: مولتی رول نام کشور سازنده: امریکا نام شرکت سازنده: ساخت Pratt & Whitney سال ساخت: اكتبر 2000 مدل X35A حداکثر سرعت در ارتفاع پايين: 1.5 ماخ وزن: 9980 كيلوگرم در مدل A 10660 كيلوگرم در مدل B 10885 كيلوگرم در مدل C حداكثر وزن در هنگام برخاستن : 22680 كيلوگرم در مدل A ابعادهواپیما: طول : 15/4 متر در مدلهاي A , B 15/5 متر در مدل C عرض : 10/7 متر در مدلهاي A , B 13/1 متر در مدل C ارتفاع : 4/4 متر در مدلهاي A , B 4/7 متر در مدل C مساحت بال : 42/7 متر مربع در مدلهاي A , B 57/6 مترمربع در مدل C ظرفيت باك : 8390 كيلوگرم در مدل A 6045 كيلوگرم در مدل B 8900 كيلوگرم در مدل C حداكثر وزن مهمات قابل حمل : 5895 كيلوگرم در مدل A 4990 كيلوگرم در مدل B 7710 كيلوگرم در مدل C موتور : يك موتور توربوفن F135 ساخت Pratt & Whitney در هر سه مدل يك انتقال دهنده قدرت توربوفني ساخت Rolls-Royce/Allison در مدل B شعاع عملياتي : 2890 كيلومتر در مدل A 2000 كيلومتر در مدل B 3000 كيلومتر در مدل C رادار : AN/APG-81 AESA Radar در هر سه مدل دوربين مادون قرمز AN/AAQ-37 در هر سه مدل دوربين نشانه روي الكترونيك بر روي هدف در هر سه مدل تسليحات : يك مسلسل 25 ميلي متري داخلي GAU-12 cannon در مدل A و يك مسلسل 25 ميلي متري خارجي GAU-12 gun pod با محفظه خارجي دو جايگاه داخلي نصب مهمات در طرفين بدنه و 3 جايگاه جداشونده در زير هر بال موشكهاي هوابه هوا قابل حمل : AIM-120C AMRAAM, AIM-132 ASRAAM در محفظه و AIM-9X Sidewinder, AIM-120B/C AMRAAM در زير بال موشكهاي هوا به زمين قابل حمل : AGM-154 JSOW, Brimstone در محفظه و AGM-65 Maverick, AGM-88 HARM, AGM-158 JASSM, Storm Shadow در زير بال بمب هاي قابل حمل : 87/89 CBU-103/104/105 WCMD , BU-12 Paveway laser-guided,GBU-31/32/38 JDAM,CBU در محفظه و GBU-10/12/16/24 Paveway laser-guided, GBU-31 JDAM, Mk 82/83/84 GP, CBU-99/100 Rockeye II cluster در زير بال منبع: http://www.fas.org
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - F-15 Eagle [align=center][/align] نقش هواپيما : جنگنده كشور سازنده : آمريكا شركت سازنده : مك دونالد داگلاس سال ساخت : مدل A سال 1970 مدل D سال 1987 آخرين پرواز : A سال 1972 B سال 1973 C , Dسال 1979 حداكثر سرعت : 2655 كيلومتر - در سطح دريا 915 كيومتر سقف پرواز : 19810 متر وزن : 12975 كيلوگرم وزن هنگام برخاستن : 18885 كيلوگرم مدل A 20245 كيلوگرم مدل C ابعاد : طول : 19/43 متر ارتفاع : 5/63 متر مساحت بال : 56/4 مترمكعب عرض: 13/05 متر شعاع عملياتي : 3930 كيلومتر 5745 كيلومتر خالي با باك اضافي موتور : (F-15A) two Pratt & Whitney F100-100 afterburning turbofans (F-15C) two Pratt & Whitney F100-220 afterburning turbofans خدمه : 1 نفره مدلهاي A,C 2نفره مدلهاي B,D ظرفيت باك : داخلي 5060 كيلوگرم مدل A خارجي 5395 كيلوگرم مدل A داخلي 6105 كيلوگرم مدل C خارجي 4425كيلوگرم مدل C * پرواز با باك اضافه به مدت 5 ساعت و 15 دقيقه مداوم ظرفيت حمل مهمات : 7260 كيلوگرم 10705 كيلوگرم با باك خارجي بيشترين فشار موتور : 130/5 كيلونيوتن 212 كيلونيوتن با پس سوز قيمت : 27/9 ميليون دلار مدلهاي A,B 29/9 ميليون دلار مدلهاي C,D تسليهات : مسلسل 20 ميلي متري M61A1 Vulcan cannon موشكهاي هوا به هوا : AIM-7 Sparrow, AIM-9 Sidewinder, AIM-120 AMRAAM, Python 3, Python 4 موشكهاي هوا به زمين : AGM-88 HARM مجهز به دستگاه : ECM منبع : http://www.fas.org
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - f5 tiger اولين پرواز : 30 جولاي 1959 مدل A اول مي 1968 ساخت مدل RF5-A 11 آكوست 1972 ساخت مدل E 25 سپتامبر 1974 ساخت مدل F 29 ژانويه 1979 ساخت مدل RF5-E نام : f-5A Freedom Figher F-5E Tiger II موتور : دو موتور جنرال الكتريك J85-GE-13 در مدل A دو موتور جنرال الكتريك J85-GE-21A در مدل E ابعاد : در مدل A : طول : 14.37 عرض : 7.81 ارتفاع : 4.04 مساحت بال : 15.72 مترمربع در مدل E : طول : 14.45 عرض : 8.13 ارتفاع : 4.06 مساحت بال : 17.2 مترمربع عملكرد پروازي : سقف پرواز : 50500 پا در مدل A 51800 پا در مدل E حداكثر برد با حداكثر سوخت : 1387 مايل در مدل A بدون تسليحات 1543 مايل در مدل E بدون تسليحات 558 مايل در مدل A با تسليحات همراه با دو بمب 530 پوندي 656 مايل در مدل E با تسليحات همراه با دو موشك سايدويندر حداكثر سرعت : 1.4 ماخ در مدل A 1.64 ماخ در مدل E ظرفيت باك : 2541 ليتر ميزان صعود اوليه : 10500 متر در هر دقيقه وزن : 8085 پوند در مدل A 9683 پوند در مدل E حداكثر وزن مهمات : 11477 پوند در مدل A 13350 پوند در مدل E حداكثر وزن قابل تحمل : 13433 پوند در مدل A 15745 پوند در مدل E حداكثر وزن در لحظه برخاستن : 20677 پوند در مدل A 24676 پوند در مدل E تسليحات : مسلسل 20 ميلي متري در هر دو مدل با نواخت 280 تير در مدل E از نوع M39A2 5 جايگاه در زير بال و بدنه جهت نصب مهمات و دو جايگاه نصب موشك سايدويندر نوع AIM9 در نوك بال در هر دو مدل ظرفيت 5 جايگاه 6200 پوند در مدل A و 7000 پوند در مدل E قابليت حمل موشك هوا به زمين AGM65 در هر دو مدل قابليت حمل بمبهاي MK 82.83.84 و بمب خوشه اي CBU-52 در هر دو مدل نصب دستگاه جنگ الكترونيك در مدل E
پاسخ : B-2 شبح پرنده.بمب ا - YAK-141 سازنده : Russia – Yakovlev نقش : دفاع هوایی خدمه : یک نفر موتور : One Kobchenko/Soyuz R-79-300 vectored-thrust با قدرت 10500 کیلوگرم و با روشن کردن پس سوز با قدرت 15500 کیلوگرم دو موتور Rybinsk RD- 41 turbofan هر یک با قدرت 4400 کیلوگرم مساحت بال : 7/31 مترمربع طول : 36/18 متر ارتفاع : 5 متر طول بال : 10/10 متر فاصله چرخها : 3 متر فاصله چرخهای عقب با جلو : 94/6 متر وزن : 11650 کیلوگرم حداکثر وزن هنگام پرواز عمودی : 15800 کیلوگرم حداکثر وزن هنگام پرواز افقی : 19500 کیلوگرم حداکثر وزن مهمات قابل حمل : 3600 کیلوگرم ظرفیت بنزین : داخلی : 4400 لیتر خارجی 1750 لیتر شعاع عملیاتی : 2100 کیلومتر سقف پرواز : 15000 متر سرعت : 8/1 ماخ تسلیهات : مسلسل 30 میلی متری 6 جایگاه نصب مهمات موشکهای هوا به هوا : موشک میان برد راداری AA-10 / R-27 موشک هدایت شونده حراراتی AA-11 / R73 موشک دور برد R-77 موشکهای هوا به زمین : موشکهای KH-25 - KH31 – AS17 – AS12 و انواع بمب و راکت صندلی پران : مجهز به راکت K36V
