پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب یا درآید ز در آن شمع شب افروز امشب گر بمیرم بجز از شمع کسی نیست که او برمن خسته بگرید ز سر سوز امشب مرغ شب خوان که دم از پرده*ی عشاق زند گو نوا از من شب*خیز بیاموز امشب چون شدم کشته*ی پیکان خدنک غم عشق بردلم چند زنی ناوک دلدوز امشب همچو زنگی بچه*ی خال تو گردم مقبل گرشوم بر لب یاقوت تو پیروز امشب هر که در شب رخ چون ماه تو بیند گوید روز عیدست مگر یا شب نوروز امشب بی لب لعل و رخت خادم خلوتگه انس گو صراحی منه و شمع میفروز امشب تا که آموختت از کوی وفا برگشتن خیز و باز آی علی*رغم بداموز امشب بنشان شمع جگر سوخته را گر چه کسی منشیناد بروز من بد روز امشب اگر آن عهدشکن با تو نسازد خواجو خون دل میخور و جان میده و میسوز امشب تا مگر صبح تو سر برزند از مطلع مهر دیده بر چرخ چو مسمار فرود و ز امشب
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - چند سوزیم من و شمع شبستان همه شب چند سازیم چنین بی سر و سامان همه شب تا به شب بر سر بازار معلق همه روز تا دم صبح سرافکنده و گریان همه شب سوختم ز آتش هجران و دلم بریان شد ور نسازم چکنم با دل بریان همه شب رشته*ی جان من سوخته بگسیخته باد گر ز عشق سر زلفت ندهم جان همه شب هر شبی کز خم گیسوی توام یاد آید در خیالم گذرد خواب پریشان همه شب تا تودر چشم منی از نظرم دور نشد ذره*ئی چشمه خورشید درخشان همه شب خبرت هست که در بادیه*ی هجر تو نیست تکیه گاهم بجز از خار مغیلان همه شب بخیال رخ و زلف تو بود تا دم صبح بستر خواب من از لاله و ریحان همه شب در هوای گل روی تو بود خواجو را همنفس بلبل شب خیز خوش الحان همه شب
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - تا کی ندهی داد من ای داد ز دستت رحم آر که خون در دلم افتاد ز دستت تا دور شدی از برم ای طرفه بغداد شد دامن من دجله*ی بغداد ز دستت از دست تو فردا بروم داد بخواهم تا چند کشم محنت و بیداد ز دستت بی شکر شیرین تو در درگه خسرو بر سینه زنم سنگ چو فرهاد ز دستت گر زانک بپای علمم راه نباشد از دور من و خاک ره و داد ز دستت تا چند کنم ناله و فریاد که در شهر فریاد رسی نیست که فریاد ز دستت هر چند که سر در سر دستان تو کردیم با این همه دستان نتوان داد ز دستت از خاک سر کوی تو چون دور فتادم دادیم دل سوخته بر باد ز دستت زینسان که به غم خوردن خواجو شده*ئی شاد شک نیست که هرگز نشود شاد ز دستت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - بسکه مرغ سحری در غم گلزار بسوخت جگر لاله بر آن دلشده*ی زار بسوخت حبذا شمع که از آتش دل چون مجنون در هوای رخ لیلی به شب تار بسوخت دیشب آن رند که در حلقه*ی خماران بود بزد آهی و در خانه*ی خمار بسوخت ایکه از سر انا الحق خبری یافته*ئی چه شوی منکر منصور که بر دار بسوخت تو که احوال دل سوختگان میدانی مکن انکار کسی کز غم اینکار بسوخت صبر بسیار مفرمای من سوخته را که دل ریشم ازین صبر جگر خوار بسوخت زان مفرح که جگرسوختگان را سازد قدحی ده که دل خسته*ی بیمار بسوخت داروی درد دل اکنون ز که جویم که طبیب دل بیمار مرا در غم تیمار بسوخت تاری از زلف تو افتاد به چین وز غیرت خون دل در جگر نافه*ی تاتار بسوخت بلبل سوخته دل را که دم از گل میزد آتش عشق بزد شعله و چون خار بسوخت اگر از هستی خواجو اثری باقی بود این دم از آتش عشق تو بیکبار بسوخت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - آه کز آهم مه و پروین بسوخت اختر بخت من مسکین بسوخت آتش مهرم چو در دل شعله زد برفلک بهرام را زوبین بسوخت سوختم در آتش هجران او پشه را بین کز غم شاهین بسوخت ای بسا خسرو که او فرهادوار در هوای شکر شیرین بسوخت شمع را بنگر که با سیلاب اشک هر شبم تا روز بر بالین بسوخت چند سوزی ایکه میسازی کباب بس کن آخر کاین دل خونین بسوخت کام جان از قبله*ی زردشت خواه گر دلت چون آذر برزین بسوخت چون تو در بستان برافکندی نقاب لاله را دل بر گل و نسرین بسوخت همچو خواجو کس نمی*بینم که او در فراق روی کس چندین بسوخت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - صبح کز چشم فلک اشک ثریا می*ریخت مهر دل آب رخم ز آتش سودا می*ریخت آن سهی سرو خرامان ز سر زلف سیاه دل شوریده*دلان می*شد و در پا می*ریخت چین گیسوی دوتا را چو پریشان می*کرد مشک در دامن یکتائی والا می*ریخت شعر شیرین مرا ماه مغنی می*خواند و آب شکر بلب لعل شکر خا می*ریخت در قدمهای خیال تو بدامن هر دم چشم دریا دل من لل لالا می*ریخت قدح از لعل تو هر لحظه حدیثی می*راند وز لب روح*فزا راح مصفا می*ریخت چون صبا شرح گلستان جمالت می*داد از هوا دامن گل برسرصحرا می*ریخت اشک از آنروی ز ما رفت و کناری بگرفت کاب او دمبدم از رهگذر ما می*ریخت موج خون دل فرهاد چو می*زد بر کوه ای بسا لعل که در دامن خارا می*ریخت عجب ار مملکت مصر نمی*رفت برود زان همه سیل که از چشم زلیخا می*ریخت مردم دیده*ی خواجو چو قدح می*پیمود خون دل بود که در ساغر صهبا می*ریخت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - یاد باد آن روز کز لب بوی جان می*آمدت خط بسوی خاور از هندوستان می*آمدت هر زمان از قلب عقرب کوکبی می*تافتت هر نفس سنبل نقاب ارغوان می*آمدت چون خدنگ چشم جادو می*نهادی در کمان ناوک مژگان یکایک برنشان می*آمدت چون ز باغ عارضت هر دم بهاری می*شکفت هر زمان مرغی بطرف گلستان می*آمدت در چمن هر دم که چون عرعر خرامان می*شدی خنده بر بالای سرو بوستان می*آمدت چون جهان را برخ آرام جان می*آمدی از جهان جان ندا جان و جهان می*آمدت در تکلم لعل شیرینت چو می*شد در فشان چشمه*های آب حیوان از دهان می*آمدت چون میان بوستان از دوستان رفتی سخن گاه گاهی نام خواجو بر زبان می*آمدت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ساقیا ساغر شراب کجاست وقت صبحست آفتاب کجاست خستگی غالبست مرهم کو تشنگی بیحدست آب کجاست درد نوشان درد را به صبوح جز دل خونچکان کباب کجاست همه عالم غمام غم بگرفت خور رخشان مه نقاب کجاست لعل نابست آب دیده ما آن عقیقین مذاب ناب کجاست تا بکی اشک بر رخ افشانیم آخر آن شیشه گلاب کجاست بسکه آتش زبانه زد در دل جگرم گرم شد لعاب کجاست از تف سینه و بخار خمار جانم آمد بلب شراب کجاست دلم از چنگ می*رود بیرون نغمه*ی زخمه*ی رباب کجاست بجز از آستان باده فروش هر شبم جایگاه خواب کجاست دل خواجو ز غصه گشت خراب مونس این دل خراب کجاست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ای باغبان بگو که ره بوستان کجاست در بوستان گلی چو رخ دوستان کجاست وی دوستان چه باشد اگر آگهی دهید کان سرو گلعذار مرا بوستان کجاست تا چند تشنه بر سر آتش توان نشست آن آب روح*پرور آتش نشان کجاست در دم بجان رسید و طبیبم پدید نیست دارو فروش خسته دلانرا دکان کجاست من خفته همچو چشم تو رنجور و در دلت روزی گذر نکرد که آن ناتوان کجاست چون ز آب دیده ناقه ما در وحل بماند با ما بگو که مرحله کاروان کجاست از بس دل شکسته که برهم افتاده است پیدا نمی*شود که ره ساربان کجاست در وادی فراق بجز چشمهای ما روشن بگو که چشمه*ی آب روان کجاست خواجو ز بحر عشق کران چون توان گرفت زیرا که کس نگفت که آنرا کران کجاست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - دلبرا سنبل هندوی تودر تاب چراست زین صفت نرگس سیراب تو بیخواب چراست چشم جادوی تو کز باده*ی سحرست خراب روز و شب معتکف گوشه محراب چراست نرگس مست تو چون فتنه ازو بیدارست همچو بخت من دل سوخته در خواب چراست مگر از خط سیاه تو غباری دارد ورنه هندوی رسن باز تو در تاب چراست جزع خون*خوار تو گر خون دلم می*ریزد مردم دیده*ی من غرقه*ی خوناب چراست از درم گر تو بر آنی که برانی سهلست این همه جور تو با خواجو ازین باب چراست
