پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - مهر مهر دلبری بر جان ماست جان ما در حضرت جانان ماست پیش او از درد می*نالم ولیک درد آن دلدار ما درمان ماست بس عجب نبود که سودایی شوم کیت سودای او در شان ماست جان ما چوگان و دل سودایی است گوی زلفش در خم چوگان ماست اسب همت را چو در زین آوریم هر دو عالم گوشه*ی میدان ماست با وجود این چنین زار و نزار بر بساط معرفت جولان ماست وزن می*ننهندمان خلقان ولیک کس چه داند آنچه در خلقان ماست؟ گر ز ما برهان طلب دارد کسی نور او در جان ما برهان ماست جنت پر انگبین و شیر و می بی*جمال دوست شورستان ماست گرچه در صورت گدایی می*کنیم گنج معنی در دل ویران ماست هاتف دولت مرا آواز داد: کین نوامی گو: عراقی، ز آن ماست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - چنین که حال من زار در خرابات است می مغانه مرا بهتر از مناجات است مرا چو می*نرهاند ز دست خویشتنم به میکده شدنم بهترین طاعات است درون کعبه عبادت چه سود؟ چون دل من میان میکده مولای عزی و لات است مرا که بتکده و مصطبه مقام بود چه جای صومعه و زهد و وجد و حالات است؟ مرا که قبله خم ابروی بتان باشد چه جای مسجد و محراب و زهد و طاعات است ملامتم مکنید، ار به دیر درد کشم که حال بی*خبران بهترین حالات است ز ذوق با خبری آنکه را خبر باشد به نزد او سخن ناقصان خرافات است خراب کوی خرابات را از آن چه خبر که اهل صومعه را بهترین مقامات است اگر چه اهل خرابات را ز من ننگی است مرا نصیحت ایشان بسی مباهات است کسی که حالت دیوانگان میکده یافت مقام اهل خرد نزدش از خرافات است گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه سفید کردن آن نوعی از محالات است کجاست می؟ که به جان آمدم ز خسته دلی که پر ز شیوه و سالوس و زرق و طامات است مقام دردکشانی که در خراباتند یقین بدان که ورای همه مقامات است کنون مقام عراقی مجوی در مسجد که او حریف بتان است و در خرابات است
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ندیده*ام رخ خوب تو، روزکی چند است بیا، که دیده به دیدارت آرزومند است به یک نظاره به روی تو دیده خشنود است به یک کرشمه دل از غمزه*ی تو خرسند است فتور غمزده*ی تو خون من بخواهد ریخت بدین صفت که در ابرو گره درافکند است یکی گره بگشای از دو زلف و رخ بنمای که صدهزار چو من دلشده در آن بند است مبر ز من، که رگ جان من بریده شود بیا، که با تو مر صدهزار پیوند است مرا چو از لب شیرین تو نصیبی نیست از آن چه سود که لعل تو سر به سرقند است؟ کسی که همچو عراقی اسیر عشق تو نیست شب فراق چه داند که تا سحر چند است؟
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - جانا، نظری، که دل فگار است بخشای، که خسته نیک زار است بشتاب، که جان به لب رسید است دریاب کنون، که وقت کار است رحم آر، که بی*تو زندگانی از مرگ بتر هزار بار است دیری است که بر در قبول است بیچاره دلم ، که نیک خوار است نومید چگونه باز گردد؟ از درگهت، آن کامیدوار است ناخورده دلم شراب وصلت از دردی هجر در خمار است مگذار به کام دشمن ، ای دوست بیچاره مرا ، که دوستدار است رسواش مکن به کام دشمن کو خود ز رخ تو شرمسار است خرم دل آن کسی، که او را اندوه و غم تو غمگسار است یادیش ازین و آن نیاید آن را که، چو تو نگار، یار است کار آن دارد، که بر در تو هر لحظه و هر دمیش بار است نی آنکه همیشه چون عراقی بر خاک درت چو خاک خوار است
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - در کوی خرابات، کسی را که نیاز است هشیاری و مستیش همه عین نماز است آنجا نپذیرند صلاح و ورع امروز آنچ از تو پذیرند در آن کوی نیاز است اسرار خرابات بجز مست نداند هشیار چه داند که درین کوی چه راز است؟ تا مستی رندان خرابات بدیدم دیدم به حقیقت که جزین کار مجاز است خواهی که درون حرم عشق خرامی؟ در میکده بنشین که ره کعبه دراز است هان! تا ننهی پای درین راه ببازی زیرا که درین راه بسی شیب و فراز است از میکده*ها ناله*ی دلسوز برآمد در زمزمه*ی عشق ندانم که چه ساز است؟ در زلف بتان تا چه فریب است؟که پیوست محمود پریشان سر زلف ایاز است زان شعله که از روی بتان حسن تو افروخت جان همه مشتاقان در سوز و گداز است چون بر در میخانه مرا بار ندادند رفتم به در صومعه، دیدم که فراز است آواز ز میخانه برآمد که: عراقی در باز تو خود را که در میکده باز است
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - طره*ی یار پریشان چه خوش است قامت دوست خرامان چه خوش است خط خوش بر لب جانان چه نکوست سبزه و چشمه*ی حیوان چه خوش است از می عشق دلی مست و خراب همچو چشم خوش جانان چه خوش است در خرابات خراب افتاده عاشق بی سر و سامان چه خوش است آن دل شیفته*ی ما بنگر در خم زلف پریشان چه خوش است یوسف گم شده*ی ما را بین کاندر آن چاه زنخدان چه خوش است لذت عشق بتم از من پرس تو از آن بی*خبری کان چه خوش است تو چه دانی که شکر خنده*ی او از دهان شکرستان چه خوش است؟ چه شناسی که می و نقل بهم از لب آن بت خندان چه خوش است گر ببینی که به وقت مستی لب من بر لب جانان چه خوش است یار ساقی و عراقی باقی وه که این عیش بدینسان چه خوش است
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - در سرم عشق تو سودایی خوش است در دلم شوقت تمنایی خوش است ناله و فریاد من هر نیم*شب بر در وصلت تقاضایی خوش است تا نپنداری که بی*روی خوشت در همه عالم مرا جایی خوش است با سگان گشتن مرا هر شب به روز بر سر کویت تماشایی خوش است گرچه می*کاهد غم تو جان من یاد رویت راحت افزایی خوش است در دلم بنگر، که از یاد رخت بوستان و باغ و صحرایی خوش است تا عراقی واله*ی روی تو شد در میان خلق رسوایی خوش است
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - شاد کن جان من، که غمگین است رحم کن بر دلم، که مسکین است روز اول که دیدمش گفتم: آنکه روزم سیه کند این است روی بنمای، تا نظاره کنم کارزوی من از جهان این است دل بیچاره را به وصل دمی شادمان کن، که بی*تو غمگین است بی*رخت دین من همه کفر است با رخت کفر من همه دین است گه گهی یاد کن به دشنامم سخن تلخ از تو شیرین است دل به تو دادم و ندانستم که تو را کبر و ناز چندین است بنوازی و پس بیزاری آخر، ای دوست این چه آیین است؟ کینه بگذار و دلنوازی کن که عراقی نه در خور کین است
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - مشو، مشو، ز من خسته*دل جدا ای دوست مکن، مکن، به کف*اند هم رها ای دوست برس، که بی*تو مرا جان به لب رسید، برس بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست بیا، که بی*تو مرا برگ زندگانی نیست بیا، که بی*تو ندارم سر بقا ای دوست اگر کسی به جهان در، کسی دگر دارد من غریب ندارم مگر تو را ای دوست چه کرده*ام که مرا مبتلای غم کردی؟ چه اوفتاد که گشتی ز من جدا ای دوست؟ کدام دشمن بدگو میان ما افتاد؟ که اوفتاد جدایی میان ما ای دوست بگفت دشمن بدگو ز دوستان مگسل برغم دشمن شاد از درم درآ ای دوست از آن نفس که جدا گشتی از من بی*دل فتاده*ام به کف محنت و بلا ای دوست ز دار ضرب توام سکه بر وجود زده مرا بر آتش محنت میازما ای دوست چو از زیان منت هیچگونه سودی نیست مخواه بیش زیان من گدا ای دوست ز لطف گرد دل بی*غمان بسی گشتی دمی به گرد دل پر غمان برآ ای دوست ز شادی همه عالم شدست بیگانه دلم که با غم تو گشت آشنا ای دوست ز روی لطف و کرم شاد کن بروی خودم که کرد بار غمت پشت من دوتا ای دوست ز همرهی عراقی ز راه واماندم ز لطف بر در خویشم رهی*نما ای دوست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - کی ببینم چهره*ی زیبای دوست؟ کی ببویم لعل شکرخای دوست؟ کی درآویزم به دام زلف یار؟ کی نهم یک لحظه سر بر پای دوست؟ کی برافشانم به روی دوست جان؟ کی بگیرم زلف مشک*آسای دوست؟ این چنین پیدا، ز ما پنهان چراست؟ طلعت خوب جهان پیمای دوست همچو چشم دوست بیمارم، کجاست شکری زان لعل جان*افزای دوست؟ در دل تنگم نمی*گنجد جهان خود نگنجد دشمن اندر جای دوست دشمنم گوید که: ترک دوست گیر من به رغم دشمنان جویای دوست چون عراقی، واله و شیدا شدی دشمن ار دیدی رخ زیبای دوست
