آدم یک روز چشمهایش را میبندد و دستهایی را رها میکند ! با چشمهای بسته دستهای دیگری را میگیرد ! با چشمهای بسته سعی میکند همه چیز را فراموش کند ! با چشمهای بسته حرف میزند، میخندد، راه می رود ! و در آخر با چشمهای بسته سقوط می کند ! پس از آن چشمهایش را باز میکند ، با چشمهای باز راه میرود اما دیگر سقوط نمی کند ، با چشمهای باز کم حرف میزند، کم میخندد ، و همه چیز را مو به مو به یاد میآورد ... اما با چشمهای باز دیگر میترسد که دستهایی را بگیرد، میترسد ...
زندگی خیلی چیزها یادمان میدهد و ما مقصریم که یاد نمیگیریم و بارها و بارها در همان تله شیرین گرفتار میآییم ...
من را ه حل های زیادی دارم تا در لحظه های مختلف چطور رفتار کنم اما اینها... هیچکدام به دردم نمی خورد وقتی... دلم برایت تنگ می شود.
