پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - بيا تا جهان را به بد نسپريم به كوشش همه دست نيكي بريم نباشد همي نيك و بد پايدار همان به كه نيكي بود يادگار همان گنج دينار وكاخ بلند نخواهد بُدن مرتو را سودمند سخن ماند از تو همي يادگار سخن را چنين خوار مايه مدار فريدون فرّخ فرشته نبود زمشك و زعنبر سرشته نبود به داد ودهش يافت اين نكويي تو داد و دِهش كن ، فريدون تويي
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - اي عجب! اين راه نه راه خداست زانكه در ان اهرمني رهنماست قافله بس رفت از اين راه، ليك كس نشد آگاه كه مقصد كجاست راهرواني كه در اين معبرند فكرشان يكسره آی و هواست اي رَمه، اين درّه چراگاه نيست اي بَره، اين گرگ بسي ناشتاست تا تو زه بيغوله گذر ميكني رهزن طرّار تو را در قفاست ديد ببندي و در افتي به چاه اين گُنه تست، نه حكم قضاست لقمهء سالوس كه را سير كرد چند بر اين لقمه تو را اشتهاست نفس، بسي وام گرفت و نداد وام تو چون باز دهخد؟ بينواست خانهء جان هر چه تواني بساز هر چه توان ساخت در اين يك بناست كعبهء دل مسكن شيطان مكن پاك كن اين خان كه جاي خداست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - در خرابات مغان نور خدا می*بینم این عجب بین که چه نوری ز کجا می*بینم جلوه بر من مفروش ای ملک الحاج که تو خانه می*بینی و من خانه خدا می*بینم خواهم از زلف بتان نافه گشایی کردن فکر دور است همانا که خطا می*بینم سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب این همه از نظر لطف شما می*بینم هر دم از روی تو نقشی زندم راه خیال با که گویم که در این پرده چه*ها می*بینم کس ندیده*ست ز مشک ختن و نافه چین آن چه من هر سحر از باد صبا می*بینم دوستان عیب نظربازی حافظ مکنید که من او را ز محبان شما می*بینم
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - منزل عشق از جهان ديكراست مرد عاشقي را نشاني ديكر است برسرباران عشق زيرهرداري جواني ديكر است عقل ميكويدكة اين رمز از كجاست كاين جماعت را نشاني ديكر است بر دل مسكين هر بيجارة اي شاة را كنج ديكر است اين كداياني كة اين دم ميزنند هر يكي صاحبقراني ديكرست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - در صفحه دل غير رخ يار نديدم در آيينه جز صورت دادار نديدم آن آيينه و دل كه بگفتيم دوتا نيست يك هست و يكي بوده و بسيار نديدم ديروز بگفتيم،اسير رخ ياريم امروز دگر مرغ گرفتار نديدم منصور صفت كفر بگويم به دو عالم جز ديده خود ديده بيدار نديدم منصور منم كز ني بلخي به در آمد اندر همه عمر بجز دار نديدم من هيچ نگويم ز اناالحق به زبانم در خويش بجز چهره دلدار نديدم رفته است انا هيچ نمانده است بجز حق جز دست خدا هيچ به كردار نديدم من گفتن من از سر نقصان كلام است در وحدت حق جمله و گفتار نديدم از چشم خدا چون كه بديدم به دو عالم يك گل بود و هست و دگر خار نديدم اين سامع وگوينده وخواننده همه اوست در ميكده عشق بجز يار نديدم
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم دیده سیر است مرا جان دلیر است مرا زهره شیر است مرا زهره تابنده شدم گفت که دیوانه نه*ای لایق این خانه نه*ای رفتم دیوانه شدم سلسله بندنده شدم گفت که سرمست نه*ای رو که از این دست نه*ای رفتم وسرمست شدم وز طرب آکنده شدم گفت که تو کشته نه*ای در طرب آغشته نه*ای پیش رخ زنده کنش کشته و افکنده شدم گفت که تو زیرککی مست خیالی و شکی گول شدم هول شدم وز همه برکنده شدم گفت که تو شمع شدی قبله این جمع شدی جمع نیم شمع نیم دود پراکنده شدم گفت که شیخی و سری پیش رو و راهبری شیخ نیم پیش نیم امر تو را بنده شدم گفت که با بال و پری من پر و بالت ندهم در هوس بال و پرش بی*پر و پرکنده شدم گفت مرا دولت نو راه مرو رنجه مشو زانک مناز لطف و کرم سوی تو آینده شدم گفت مرا عشق کهن از بر ما نقل مکن گفتم آری نکنم ساکن و باشنده شدم چشمه خورشید تویی سایه گه بید منم چونک زدیبر سر من پست و گدازنده شدم تابش جان یافت دلم وا شد و بشکافت دلم اطلس نو بافت دلم دشمن این ژنده شدم صورت جان وقت سحر لاف همی*زد ز بطر بنده و خربنده بدم شاه و خداونده شدم شکر کند کاغذ تو از شکر بی*حدتو کآمد او در بر من با وی ماننده شدم شکر کند خاک دژم از فلک و چرخ به خم کز نظر وگردش او نورپذیرنده شدم شکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملک کز کرم و بخشش او روشن بخشنده شدم شکر کند عارف حق کز همه بردیم سبق بر زبر هفت طبق اختر رخشنده شدم زهره بدم ماه شدم چرخ دو صدتاه شدم یوسف بودم ز کنون یوسف زاینده شدم از توام ای شهره قمر در من ودر خود بنگر کز اثر خنده تو گلشن خندنده شدم باش چو شطرنج روان خامش و خود جمله زبان کز رخ آن شاه جهان فرخ و فرخنده شدم
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل*ها به بوی نافه*ای کاخر صبا زان طره بگشاید ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل*ها مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم جرس فریاد می*دارد که بربندید محمل*ها به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید که سالک بی*خبر نبود ز راه و رسم منزل*ها شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل کجا دانند حال ما سبکباران ساحل*ها همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل*ها حضوری گر همی*خواهی از او غایب مشو حافظ متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - صلاح کار کجا و من خراب کجا ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا چو کحل بینش ما خاک آستان شماست کجا رویم بفرما از این جناب کجا مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است کجا همی*روی ای دل بدین شتاب کجا بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم جواب تلخ می*زیبد لب لعل شکرخا را نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست*تر دارند جوانان سعادتمند پند پیر دانا را حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را که سر به کوه و بیابان تو داده*ای ما را شکرفروش که عمرش دراز باد چرا تفقدی نکند طوطی شکرخا را غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر به بند و دام نگیرند مرغ دانا را ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست سهی قدان سیه چشم ماه سیما را چو با حبیب نشینی و باده پیمایی به یاد دار محبان بادپیما را جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ سرود زهره به رقص آورد مسیحا را
