پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - گرم آمد و بر آتش شوقم نشاند و رفت آتش به جای آب ز چشمم فشاند و رفت آمد چو باد و مضطربم کرد همچو برق وز آتشم زبانه به گردون رساند و رفت برخاستم که دست دعایی برآورم دشنام داد و راه دگر کرد و راند و رفت از پی دویدمش که عنان گیریی کنم افراشت تازیانه و مرکب جهاند و رفت وحشی نشد نصیبم ازو تازیانه‌ای چشمم به حسرت از پی او بازماند و رفت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ناز برگیرد کمان در وقت ترکش بستنت فتنه پاکوبان شود هنگام ابرش جستنت لاله آتشناک رویاند ز آب و خاک دشت ز آب خوی رخساره از گرد سواری شستنت پیش دست و قبضه‌ات میرم که خوش مردم کش است در کمان ناز تیر دلبری پیوستنت تا چه آتشها کند بر هر سر کویی بلند شوخی طبع تو و یک جا دمی نشستنت وحشیم من جای من میدانگه نخجیر تست نیستم صیدی که باید کشت و باید خستنت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - گرد سر تو گردم و آن رخش راندنت وان‌دست و تازیانه و مرکب جهاندنت شهری به ترکتاز دهد بلکه عالمی ترکانه برنشستن و هر سو دواندنت پیش خدنگ پرکش ناز تو جان دهم وان شست باز کردن و تا پر نشاندنت میرم به آن عتاب که گویا سرشته‌اند سد لطف با ادای تعرض رساندنت طرز نگاه نازم و جنبیدن مژه وان دامن کرشمه به مردم فشاندنت وحشی اگر تو فارغی از درد عشق ، چیست این آه و ناله کردن و این شعر خواندنت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - تو منکری ولیک ، به من مهربانیت می‌بارد از ادای نگاه نهانیت میرم به ملتفت نشدنهای ساخته وان طرز بازدیدن و تقریب دانیت یک خم شدن ز گوشهٔ ابروی التفات آید برون ز عهدهٔ سد سر گرانیت نازم کرشمه را که سدم نکته حل نمود بی‌منت موافقت و همزبانیت شادی التفات تو کارم تمام کرد بادا بقای عمر تو و زندگانیت ای شاهباز دوری ما از تو لازمست گنجشک را چه زهرهٔ هم آشیانیت جنبیدت این هوس ز کجا ای نهال لطف کی اوفتاد رغبت میوه فشانیت من از کجا و اینهمه نوباوهٔ امید یارب که بر خوری ز درخت جوانیت شاخ گلی کجاست بدین پاک دامنی بیهوده سالها نکنم باغبانیت سد نوبهار را ز تو آبست و رنگ و بو دارد خدا نگاه ز باد خزانیت وحشی پیاله گیر که دیگر حریف تست کز خم به شیشه رفت می شادمانیت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - نوید آشنایی می‌دهد چشم سخنگویت گرفته انس گویا نرمیی با تندی خویت بمیرم پیش آن لب، اینچنین گاهی تبسم کن بحمدالله که دیدم بی گره یک بار ابرویت به رویت مردمان دیده را هست آنچنان میلی که ناگه می‌دوند از خانه بیرون تا سر کویت شرابی خورده‌ام از شوق و زور آورده می‌ترسم که بردارد مرا ناگاه و بیخود آورد سویت ز آتش آب می‌جویم ببین فکر محال من وفاداری طمع می‌دارم از طبع جفا جویت فریب غمزه امروز آنقدر، خوردم که می‌باید مجرب بود ، هر افسون که بر من خواند جادویت چه بودی گر به قدر آرزو جان داشتی وحشی که کردی سد هزاران جان فدای یک سر مویت
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - هرگزم یارب از آن دیدار مهجوری مباد این نگاه دور را از روی او دوری مباد من کجا و رخصت آن بزم دانم جای خویش دیگران هم رخصت ار خواهند دستوری مباد هر مرض کز عشق پیش آمد علاجش بر منست لیک جانم را ز درد رشک و رنجوری مباد چشم غارت کرده را صعب است از دیدار دوخت هیچ عاشق را الهی هرگز این کوری مباد جوهر حسن تو کنج خانهٔ آباد نیست بر بنای جان وحشی نام معموری مباد
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - هجران رفیق بخت زبون کسی مباد خصمی چنین دلیر به خون کسی مباد یارب حریف گرم کنی همچو آرزو گرم اختلاط داغ درون کسی مباد این شعله‌های ظاهر و باطن گداز هجر پیراهن درون و برون کسی مباد آن گریه‌های شوق که غلتید کوه از و سیل بنای صبر و سکون کسی مباد سد بند شوق پاره کند زور آرزو یارب که بخت شور و جنون کسی مباد نعلم به نام جملهٔ اجزا در آتش است جادوی او به فکر فسون کسی مباد وحشی هزار بادیه دورم ز کعبه کرد این بخت بد که راهنمون کسی مباد
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - تا ابد دولت نواب ولی سلطان باد ملکت سرمدیش نامزد فرمان باد آن عصایی که شکست سر قیصر با اوست پیش قصرت به سر دست کمین دربان باد دشمنت راکه برو حبس مبست حیات چین ابروی اجل قفل در زندان باد رفعت آن جامه که آرد به قد قدر تو راست طوق جیب فلکش دایرهٔ دامان باد عرصه گاهی که شکوه تو کند عرض سپاه طول و عرضش همه ایران و همه توران باد گرد هر خشم که از تیغ تو در چشم عدوست ناوک حادثه صف برزده چون مژگان باد باد یارب ز تو بستان امالی خرم وحشی نکته سرا بلبل این بستان باد
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - همرهی با غیر و از من احتراز از بهر چیست خود چه کردم با تو چندین خشم و ناز از بهر چیست باز با من هر زمانش خشم و نازی دیگر است خشم و ناز او نمی‌دانم که باز از بهر چیست از نیاز عاشقان بی‌نیاز است اینهمه عاشقان را اینهمه عجز و نیاز از بهر چیست مجلسی خواهم که پیشت گیریم و سوزم چو شمع بر زبان آرم که این سوز و گداز از بهر چیست گوش بر افسانهٔ ما چون نخواهد کرد یار وحشی این افسانهٔ دور و دراز از بهر چیست
