پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست گو مهیا شو که می‌باید به سد حیرت نشست آمدم تا روبم و در چشم نومیدی زنم گرد حرمانی که بر رویم در این مدت نشست بزم ما را بهر چشم بد سپندی لازمست غیر را می‌باید اندر آتش غیرت نشست مسند خواری بیارایید پیش تخت ناز زانکه خواهیم آمد و دیگر به سد عزت نشست وحشی آمد بر در رد و قبولت حکم چیست رفت اگر نبود اجازت ور بود رخصت نشست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - خود رنجم و خود صلح کنم عادتم اینست یک روز تحمل نکنم طاقتم اینست بر خنجر الماس نهادم ز تو پهلو آسوده دلا بین که ز تو راحتم اینست جایی که بود خاک به سد عزت سرمه بیقدر تر از خاک رهم، عزتم اینست با خاک من آمیخته خونابهٔ حسرت زین آب سرشتند مرا ، طینتم اینست میلم همه جاییست که خواری همه آنجاست با خصلت ذاتی چه کنم فطرتم اینست وحشی نرود از در جانان به سد آزار در اصل چنین آمده‌ام ، خصلتم اینست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - آنکس که مرا از نظر انداخته اینست اینست که پامال غمم ساخته، اینست شوخی که برون آمده شب مست و سرانداز تیغم زده و کشته و نشناخته، اینست ترکی که ازو خانهٔ من رفته به تاراج اینست که از خانه برون تاخته اینست ماهی که بود پادشه خیل نکویان اینست که از ناز قد افراخته، اینست وحشی که به شطرنج غم و نرد محبت یکباره متاع دل و دین باخته اینست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ای مدعی از طعن تو ما را چه ملالست بارد و قبول تو چه نقص و چه کمالست گیرم که جهان آتش سوزنده بگیرد بی آب شود جوهر یاقوت محالست اینجا سر بازارچهٔ لعل فروشیست مگشا سر صندوق که پر سنگ و سفالست مارا به هما دعوی پرواز بلند است باری تو چه مرغی و کدامت پر و بالست با بلبل خوش لهجهٔ این باغ چه لافد سوسن به زبان آوری خویش که لالست خوش باشد اگر هست کسی را سر پیکار ناورد گه ما سر میدان خیالست خاموش نشین وحشی اگر صاحب حالی کاینها که تو گفتی و شنیدی همه قالست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - مشورت با غمزه چشمت را پی تسخیر کیست باز این تدبیر بهر جان بی تدبیر کیست دست یاری کاستین مالیده جیب ما گرفت جیب ما بگذاشت تا دیگر گریبانگیر کیست ای خدنگ غمزه ضایع کن به ما هم ناوکی تا بداند جان ما آماجگاه تیر کیست این غرور نازیاد از بندی نو میدهد حسن را در دست استغنا سر زنجیر کیست بنده‌ای چون من که خواهد از تو قیمت یک نگاه آورد گر دیگری در بیعش از تقصیر کیست نام گو موقوف کن وحشی که این طومار شوق هست گویا کز زبان عجز بی تأثیر کیست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - یارب مه مسافر من همزبان کیست ؟ با او که شد حریف و کنون همعنان کیست ؟ ماهی که چرخ ساخت به دستان ز من جدا تا با که ، دوست گشته و همداستان کیست ؟ تا همچو ماه خیمه به سر منزل که زد وز مهر با که دم زند و مهربان کیست ؟ آن مه کزو رسید فغانم به گوش چرخ یارب نهاده گوش به سوی دهان کیست ؟ وحشی همین نه جان تو فرسوده شد ز غم آنک از غم فراق نفرسود جان کیست ؟
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست در خاطرت سواری طرز نگاه کیست خوش پر فرح زمینی و خرم گذرگهیست آنجا که جلوه می‌کند و جلوه گاه کیست سر کرد ناز و فتنه و عالم فرو گرفت شاه کدام عرصه گذشت این سپاه کیست خوش کشوری که او علم داد می‌زند ای من گدای کشور او پادشاه کیست وحشی نهفته نیست که آن گرم رو که بود این آتش نهفته که زد شعله آه کیست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - تا قسمتم ز میکدهٔ آرزوی کیست رطل میی که مست شوم ، در سبوی کیست تیغی که زخم ناز به قدر جگر خورم تا در میان غمزهٔ بیداد جوی کیست بیخی که بردمد گل عیشم ز شاخ او از گلشن که رسته و آبش ز جوی کیست داغی که روغنم بچکاند ز استخوان با آتش زبانه کش شمع روی کیست پای طلب که در رهش الماس گرد شوند تقدیر سودنش به تک و پوی کوی کیست دل را کمند شوق که خواهد گلو فشرد آن پیچ و تاب تعبیه در تار موی کیست وحشی علاج این دل و طبع فسرده حال شغل مزاج گرم که و کار خوی کیست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - مریض عشق اگر سد بود علاج یکیست مرض یکی و طبیعت یکی، مزاج یکیست تمام در طلب وصل و وصل می‌طلبیم اگر یکیم و اگر سد که احتیاج یکیست اگر چه مانده اسیر است همچنان خوش باش که منتهای ره کاروان حاج یکیست فریب تاج مرصع مده به سربازان که ترک سر بر این جمع و ننگ تاج یکیست همین منادی عشقست در درون خراب که آنکه میدهد این ملک را رواج یکیست چه جای زحمت و راحت که پیش پای طلب حریر نسترن و نشتر زجاج یکیست بجز فساد مجو وحشی از طبیعت دهر که وضع عنصر و تألیف امتزاج یکیست
پاسخ : اشعار منتخب و زیبا از شاعران ایرانی - ای همنفسان بودن وآسودن ما چیست یاران همه کردند سفر بودن ما چیست بشتاب رفیقا که عزیزان همه رفتند ساکن شدن و راه نپیمودن ما چیست ای چرخ همان گیر که از جور تو مردیم هر دم المی بر الم افزودن ما چیست گر زخم غمی بر جگر ریش نداریم رخساره به خون جگر آلودن ما چیست وحشی چو تغافل زده از ما گذرد یار افتادن و بر خاک جبین سودن ما چیست 7
