در آنسوی دنیا زاده شده بودی دور بودی مثل تمام آرزوها و ریل ها در مه زنگ زده بودند هیچ قطاری حاضر نبود مرا به تو برساند من به تو نرسیدم من به حرفی تازه در عشق نرسیدم و در ادامه خواب های من هرگز خورشیدی طلوع نکرد ...
♡♡ دیر زمانی در او نگریستم چندان که، چون نظری از وی باز گرفتم در پیرامون من همه چیزی به هیات او در آمده بود آنگاه دانستم که مرا دیگر از او گزیر نیست.
ز سوز عشق من جانت بسوزد هـــــــــــــــمه پیدا و پنهانت بسوزد ... ز آه سرد و سوز دل حذر کـــــــن که اینت بفـــــــــسرد آنت بسوزد ... مبر نیرنگ و دستان پیش او کو به صد نیرنگ و دستانت بسوزد ... به دست خویشتن شمعی نیفروز که در ساعت شبستانت بسوزد ... چه داری آتــــــــــشی در زیر دامان کز آن آتــــــــــش گریبانت بسوزد ... دل اندر وصل من بستی و ترسم که ناگــــــه تاب هجرانت بسوزد ... ندارد ســــــــــودت آنگاهی که یابی عبـــــــــید آن نامسلمانت بسوزد ... عبید زاکانی
شب در چشمان من است، به سیاهی چشم های من نگاه کن! روز در چشمان من است، به سپیدی چشم های من نگاه کن! شب و روز در چشمان من است، به چشم هایم نگاه کن! . پلک اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت! حسین پناهی
آهسته بیا دختر پیغمبر پاییز با باد بیا معجزه کن فتنه برانگیز واکن گره روسری ترکمنی را با حلقه اش آهسته مرا دار بیاویز...
به من گفتی که دل دریا کن ای دوست همه دریا از آن ما کن ای دوست دلم دریا شد و دادم به دستت مکش دریا به خون پروا کن ای دوست کنار چشمه ای بودیم در خواب تو با جامی ربودی ماه از آب چو نوشیدیم از آن جام گوارا تو نیلوفر شدی من اشک مهتاب تن بیشه پر از مهتابه امشب پلنگ کوه ها در خوابه امشب به هر شاخی دلی سامون گرفته دل من در تنم بیتابه امشب "سیاوش کسرایی"
دنبال من میگردی و حاصل ندارد این موج عاشق کار با ساحل ندارد باید ببندم کوله بار رفتنم را مرغ مهاجر هیچ جا منزل ندارد من خام بودم، داغ دوری پخته ام کرد عمری که پایت سوختم قابل ندارد من عاشقی کردم تو اما سرد گفتی: از برف اگر آدم بسازی دل ندارد باشد ولم کن باخودم تنها بمانم دیوانه با دیوانه ها مشکل ندارد شاید به سرگردانی ام دنیا بخندد موجی که عاشق میشود ساحل ندارد