انواع موشک.... -

موشک بولپاپ، موشکی هوا به زمین و با هدایت فرمان رادیویی و کوتاه‌برد است و بر پایهٔ نیاز نیروی دریایی آمریکا در دهه ۱۹۵۰ شروع به ساخت و در سال ۱۹۵۹ وارد ارتش آن کشور شد. از این موشک ۵ مدل تولید شد که مدل اول آن مدل (ای) می‌باشد که قابل کاربرد در جنگنده‌ها می‌باشد.

مشخصات

بولپاپ دارای ۴ بال متحرک به شکل دلتا می‌باشد.

* طول:۲/۳ متر
* قطر: ۵/۳۰سانتیمتر
* وزن: ۲۵۸ کیلوگرم
* سرجنگی: ۱۱۳ کیلوگرم
* برد: ۷کیلومتر

 

پاسخ : انواع موشک.... -

موشک هاندداگ​

موشک هاندداگ موشکی هوابه‌زمین با امکان پرتاب از فاصله دور توسط هواپیمای جنگی است.موتور موشک توسط شرکت پرت و ویتنی ساخته شده‌است که از نوع توربوجت و سر جنگی آن از نوع هسته‌ای است.

ویژگی‌ها

* طول: ۶/۴۲ اینچ
* قطر: ۲۸ اینچ
* وزن: ۱۰۰۰ پوند
* سرعت: ۱۴۰۰ کیلومتر
* سقف پرواز: ۵۰۰۰۰ مایل
* پهنای بال: ۲۸ اینچ ​

 

پاسخ : انواع موشک.... -



زوبین یک موشک هدایت شونده ضد زره قابل حمل و شلیک توسط نفر پیاده ساخت ایالات متحده آمریکا است. این موشک اولین موشک ضد زره قابل حمل توسط نفر پیاده با قابلیت شلیک کن و فراموش کن است که توسط ارتش آمریکا مورد استفاده قرار گرفته‌است.

موشک زوبین یک موشک با قابلیت شلیک کن و فراموش کن است که قبل از شلیک توسط کاربر (فرد شلیک کننده) به اصطلاح روی هدف قفل می‌کند و دارای سامانه هدف یابی خودکار است. این موشک دارای قابلیت حمله از بالا به هدف خود می‌باشد، بدین صورت که ابتدا موشک مسافتی را به سمت بالا طی می‌کند و سپس به قسمت بالای هدف شیرجه می‌رود. با توجه به اینکه معمولا زره بالای تانک از قسمتهای دیگر آن ضعیف تر است، حمله از بالا احتمال بالاتری برای از بین بردن تانک دارد. این موشک قابلیت حمله مستقیم جهت انهدام سنگر یا ساختمان و همچنین موقعیتهایی که امکان حمله از بالا وجود ندارد نظیر شلیک از داخل یک ساختمان را نیز دارد. این موشک همچنین قابلیت انهدام بالگردها را در حالت حمله مستقیم دارد. این موشک در حالت حمله از بالا حداکثر ۱۵۰ متر و در حالت حمله مستقیم ۵۰ متر از سطح زمین ارتفاع می‌گیرد. زوبین مجهز به سامانه رهگیری هدف با روش پردازش تصویر فرو سرخ است. سرجنگی دو مرحله‌ای این موشک مجهز به دو خرج متمرکز است که اولی زره واکنشی انفجاری تانک را از بین می‌برد و دومی زره اصلی تانک را منهدم می‌سازد. موشک زوبین به طور گسترده‌ای در تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ به کار رفت و باعث انهدام تعداد زیادی تانک تی۷۲ و تیپ۶۹ عراق شد. این موشک ابتدا توسط مکانیزم شلیک نرم از لوله پرتاب کننده به بیرون پرت می‌شود، سپس بعد از اینکه از پرتاب کننده فاصله مناسبی پیدا کرد، موتور راکت آن روشن می‌شود. این قابلیت باعث می‌شود تا شناسایی محل شلیک کننده توسط دشمن دشوار شود، همچنین امکان شلیک موشک از داخل ساختمان نیز فراهم گردد. با این وجود موج انفجاری که از پشت لوله پرتاب کننده خارج می‌شود برای افرادی که در نزدیکی آن هستند خطرناک است. با توجه به قابلیت شلیک کن و فراموش کن این موشک، افرادی که آن را شلیک کرده‌اند می‌توانند محل شلیک را به سرعت ترک کنند تا از سوی دشمن شناسایی نگردند. این موشک غالبا توسط دو نفر استفاده می‌شود که یکی شلیک کننده و دیگری حمل کننده مهمات است، اگر چه در موقعیت‌های اضطراری امکان حمل و شلیک آن توسط یک نفر نیز وجود دارد. زمانیکه که شلیک کننده مشغول هدفگیری و شلیک موشک است، حمل کننده مهمات در پی اهداف دیگر می‌گردد و همچنین مراقب خطرات احتمالی از سوی دشمن است.

نکته متمایز کننده این موشک با سایر موشکهای ضد زره هدایت شونده به خصوص در سالهای طراحی و ساخت این موشک (۱۹۸۹-۱۹۹۶)، بهره گیری از فن آوری پردازش تصویر طیف نوری فرو سرخ جهت رهگیری هدف بود. بطوریکه این موشک قادر است پس از جدا شدن از پرتاب کننده تمام عملیات رهگیری هدف را به صورت خودکار و به طور مستقل انجام دهد.

بخشهای اصلی سامانه رهگیری هدف در این موشک به شرح زیر هستند:

* حسگر نوری

حسگر نوری این موشک یک حسگر آرایه‌ای مستطیلی به ابعاد ۶۴ در ۶۴ واحد حس کننده نور فرو سرخ طول موج بلند است. این حسگر از نوع جیوه-کادمیم-تلوریم است. مجموعه حسگر در قسمت سر موشک داخل یک نیم کره شفاف نسبت به نور فرو سرخ قرار دارد. میزان نور دریافتی هر واحد حسگر متناسب با بار الکتریکی ذخیره شده در آن واحد می‌باشد. یک مدار الکترونیکی که در پشت مجموعه حسگر جاسازی شده‌است، وظیفه خواندن بار الکتریکی کلیه ۴۰۹۶ واحد نوری و تبدیل آن به یک سیگنال مناسب برای واحد پردازش کننده را به عهده دارد.

* بخش خنک کننده حسگر

با توجه به اینکه حسگرهای جیوه کادمیم تلوریم برای عملکرد مناسب و دریافت سیگنال با اغتشاش کم می‌بایست در دمای حدود ۷۷ درجه کلوین قرار بگیرند، از اینرو یک سامانه خنک کننده با استفاده از نیتروژن مایع تحت فشار در طول زمان پرواز موشک که بیشینه آن حدود ۹ ثانیه می‌باشد، وظیفه خنک کردن حسگر را به عهده دارد.

* بخش ثابت نگهدارنده موقعیت حسگر

با توجه به اینکه می‌بایست همواره جهت دید حسگر رو به هدف باشد، سامانه ثابت نگهدارنده موقعیت، حسگر را طوری در داخل محفظه نگاه می‌دارد که تکان‌های موشک و حرکات ناگهانی آن دید حسگر را مختل نکند. این سامانه از یک جیمبال، شتاب سنج ها، ژیروسکوپ جرمی چرخشی و موتورهایی برای تصحیح موقعیت حسگر، تشکیل شده‌است. این سامانه را می‌توان به طور کلی یک خلبان خودکار نامید.

* بخش کنترل رهگیری

این قسمت دارای یک پردازشگر سیگنال دیجیتال می‌باشد که با الگوریتم‌های پردازش تصویر، محل هدفی را که قبل از شلیک توسط کاربر معین شده‌است، از روی تصویر دریافتی از حسگر نور فرو سرخ تشخیص می‌دهد و فرمان لازم را به قسمت کنترل جهت حرکت موشک صادر می‌کند تا جهت حرکت موشک همواره رو به هدف از پیش معین شده بماند. این الگوریتم‌های پردازش تصویر شامل تشخیص الگو و برخی الگوریتم‌های دیگر می‌باشد. ضمنا این بخش، حرکت موشک را بسته به اینکه حالت حمله از بالا یا حمله مستقیم انتخاب شده باشد، تنظیم می‌کند.

موشک زوبین در چند قسمت بازی رایانه‌ای فراخوان وظیفه ۴ انگلیسی: Call of Duty ۴ جهت انهدام تانک‌های یک ارتش عربی تحت رهبری فردی به نام ال اسد که در منطقه جغرافیایی کشور عراق و عربستان حکومت می‌کند، توسط تفنگ داران دریایی ایالات متحده آمریکا استفاده شده‌است

 

پاسخ : انواع موشک.... -




یک سیستم دفاع هوایی موشکی هدایت شونده است که توانایی مقابله با موشک های بالستیک تاکتیکی , موشک های کروز, و هواپیماهای پیشرفته (به طور پایه پرنده های هواتنفس )را در تمامی شرایط آب و هوایی ودر هر ارتفاعی داراست.

ویژگیهای کلیدی سیستم Patriot رادار مرکب چندکاره, هدایت تعقیب از طریق موشک و نرم افزار مدرن و همچنین عملکرد خودکار گسترده است Patriot یا (MIM-104)توسط کمپانی (ریتون) در ماساچوست و شعبه موشک ها وکنترل آتش کمپانی (لاکهید مارتین ) در فلوریدا ساخته شده است. علاوه بر ایالات متحده کشورهای آلمان،یونان،رژیم اشغالگر قدس، ژاپن،کویت،هلند،عربستان سعودی و تایوان نیز مجهز به این موشک هستند و مصر نیز به تازگی صاحب این سیستم دفاع موشکی توانمند شده است. سیستم دفاع موشکی Patriot به طور گسترده در عملیات تهاجم به عراق شرکت داشته وبا استقرار در کویت موفق به از بین بردن تعدادی از موشک های عراقی شلیک شده به کویت شد. شایان توجه است در عملیات مذکور از نسل جدید این سیستم یعنی PAC-3 وموشک های باهدایت پیشرفته تر استفاده شده بود.

موشک:موشک Patriotمجهز به سیستم هدایت تعقیب از طریق موشک(TVM) بوده ودر دستور های اصلاح نیمه راه طرف مرکز کنترل درگیری متحرک به سیستم هدایت ارسال می شود. سیستم هدف یابی در این موشک هدف را در مرحله پایانی پرواز موشک به سوی آن یافته و داده ها را از طریق Downlink (مسیر انتقال سیگنال از پرنده به زمین )سیستم TVM ورادار زمینی به مرکز کنترل درگیری متحرک جهت محاسبات اصلاح نهایی مسیر موشک ارسال می کند و دستورات اصلاح مسیر را از طریق Uplink (مسیر انتقال سیگنال از زمین به پرنده ) به هدایت ردگیری موشک ارسال می گردد. قابل ذکر است یک سرجنگی با قدرت انفجاری بالا به وزن 90 کیلوگرم نیز در بخش هدایت نهایی قرار دارد. برد این موشک 70 کیلومتر و حداکثر ارتفاع بیش از 24 کیلومتر می باشد. حداقل زمان پرواز موشک نیز از دو بخش زمان مسلح شدن در کمتر از 9 ثانیه و حداکثر زمان پرواز در حدود 4/3 دقیقه تشکیل یافته است.

مدل بهسازی شدهPtriot Gem+ :کمپانی ریتیون برنامه ارتقای سیستم دفاع موشکی Patriot PAC-2 را تا سطح Guidanced Enhanced missile یا GEM+ به اجرا در آورده است. ناگفته نماند موشکGEM+ توانایی دفاع در برابر موشک های هواتنفس, کروز و بالستیک راداراست. اولین موشک های بهسازی شده در نوامبر سال 2002 به ارتش ایالات متحده تحویل داده شده اند و تا کنون از 376 موشک که قرار است مورد ارتقا و بهسازی قرار بگیرد حدود 230 موشک عملیاتی هستند.

مدل با توانایی های پیشرفته Patriot Advanced Capabilit PAC-3 :بعنوان مهمترین برنامه بهسازی و ارتقای سیستم دفاع موشکی Patriot شناخته می شود. موشک Patriot PAC-3 موثر بودن علیه اهداف تاکتیکی مانند موشک های بالستیک و کروز را با استفاده از تکنولوژی پیشرفته hit-kill (برخورد مستقیم بدنه به بدنه موشک به هدف )افزایش داده است.قابل ذکر است سیستم هدایت موشک تخریب هدف را با انرژی جنبشی ناشی از برخورد به هدف از دماغه موشک امکان پذیر می سازد. برای مقایسه نیز قابل ذکر است که پرتاب کننده PAC-3 ظرفیت شش موشک را دارد و دردر حالی که PAC-2 ظرفیت فقط چهار موشک رادارد.PAC-3 در اواخر سال 1999 وارد مرحله تولید کم تعداد اولیه شد و تا سپتامبر 2001 تعداد 92 فروند از این سیستم ها تحویل داده شده اند. قرارداد تحویل 88 فروند در دسامبر سال 2002 و12 فروند دیگر در مارس 2003 امضا شد و متعاقبا این موشک ها در مارس و آوریل 2003 در عملیات تهاجم به عراق شرکت داده شدند.در فوریه 2004 لاکهید مارتین سفارشی مبنی بر تحویل 159 فروند سیستم PAC-3 که شامل 22 جایگزین برای موشک های شلیک شده در عراق نیز بود دریافت کرد که تا اواخر سال 2006 تحویل خواهند شد. یک سفارش 156 فروندی نیز در فوریه 2005 داده شده است که از این تعداد 32 فروند برای هلند و 16 فروند برای ژاپن است. امکان تحویل این موشک ها به کره جنوبی و تایوان و آلمان نیز وجود دارد.

ایستگاه (سکوی) پرتاب M901 :ایستگاه M-901 موشک های Patriotرا حمل ونشانه گیری و شلیک می کند. هر کدام از این پرتاب کننده ها مجهز به چهار موشک هستند. این پرتاب کننده ها ارتباط خود را از طریق باند VHF یا خط ارتباط دادهای فیبر نوری با ایستگاه (مرکز )کنترل درگیری ارتباط قبل از شلیک و همچنین مرحله هدایت آتش برقرار می سازد.

ایستگاه (مرکز)کنترل درگیری:ایستگاه کنترل درگیریAN/MSQ-104 تنها بخشی از واحد آتش Patriot بوده که تحت نظارت مستقیم کاربر (انسان) است. ایستگاه کنترل درگیری امکان ارتباط با ایستگاه پرتاب واحدهای دیگر آتشبار Patriot وبالاخره مراکز بالاتر فرماندهی را دارد.سه کاربر در این ایستگاه کنترل حضور داشته که دارای دو صفحه فرمان (کنسول) ویک ایستگاه ارتباطات با سه ترمینال رله رادیویی هستند. کامپیوتر کنترل تسلیحات دیجیتال نیز در کنار ترمینال های ارتباط داده ای VHF قرار گرفته است.

رادار:رادار مرکب AN/MPQ-53 وظیفه جستجو ،کشف ، ردگیری ، شناسایی و ردگیری خود موشک وهدایت و همچنین عملکرد اقدامات متقابل ضدضدالکترونیکی (ECCM) رابرعهده می گیرد. باید اضافه شود برد این سیستم راداری حدود 100 کیلومتر بوده و ظرفیت ردگیری 100 هدف مختلف وهدایت 9 موشک را به طور همزمان دارد.رادارهای ارتش ایالات متحده توسط ریتون بهسازی شده اند که این کیت ارتقا و بهسازی قدرت بیشتری برای رادار و اضافه شدن توانایی باند وسیع که در نهایت موجب بهبود تشخیص هدف می شود را به دنبال داشته است.

درگیری با هدف:درگیری با هدف می تواند در سه حالت دستی و نیمه خودکار و تمام خودکار انجام پذیرد.زمانی که تصمیم برای درگیری با هدف گرفته می شود ایستگاه کنترل درگیری سکو یا سکوی های پرتاب را انتخاب کرده و داده های قبل از پرتاب به موشک انتخاب شده ارسال می شود. بعداز پرتاب رادار مذکور موشک را زیر نظر خود گرفته و (PAC UP LINKE) دستورات وDownlink مربوط به TVM امکان نظارت بر موشک را ایجاد کرده و هدایت موشک را یه وسیله کامپیوتر کنترل تسلیحات امکان پذیر می سازد. در حالی که موشک به هدف نزدیک می شود سیستم هدایت TVM فعال شده و موشک به سمت هدف هدایت می شود در نهایت یک چاشنی مجاورتی نیز سر جنگی انفجاری موشک را در لحظه برخورد منفجر می کند که به تخریب کلی هدف می انجامد.

 

پاسخ : انواع موشک.... -

موشک پدافند هوایی هاوک موشکی است ارتفاع متوسط تا ارتفاع زیاد که از سیستم هدایت رادار نیم فعال استفاده می کند. این سیستم بر اساس قرارداد نیروی هوایی آمریکا با کمپانی نورث روپ برای ساخت موشک و سیستم هدایت و کنترل آتش در سال 1955 تکمیل شد.

اولین شلیک آزمایشی این موشک جدید که در آن زمان SAM-A-18 خوانده می شد در ژوئن 1956 انجام و در یک سال بعد آزمایشات این موشک کامل و آماده ورود به خدمت شد. در آن زمان ارتش این موشک را M3 هاوک نامید و اولین واحد عملیاتی این موشک در سال 1959 به نیروی هوایی و یک سال بعد به سپاه تفنگداران دریایی امریکا تحول داده شد. در سه دهه بعد این موشک تبدیل به موشک پدافند هوایی استاندارد ناتو و متحدان امریکا شد.

هاوک موشکی است زمین به هوا که به وسیله یک موتور سوخت جامد M22E8 از روی لانچر پرتاب شده و به وسیله چهار بالچه مستطیل شکل در انتهای بدنه، هدایت می شود. کلاهک موشک دارای 54 کیلوگرم مواد منفجره قوی است که فیوز انفجاری آن برخوردی و مجاورتی است. موشک به وسیله یک رادار که در باند X کار می کند به طرف هدف هدایت می شود و این موشک می تواند اهدافی را بین فاصله 2 تا 25 کیلومتری مورد هدف قرار دهد. این سیستم شامل سه رادار بوده که هر کدام وظایف مشخصی دارند. این سه رادار شامل، رادار کشف کننده هدف در ارتفاع بالا تا متوسط AN/MPQ-35 که در باند C کار کرده و دارای قدرت خروجی 450 کیلو وات و با طول بسامد 667 تا 800 کیلوهرتز می باشد، رادار AN/MPQ-34 CWAR برای کشف هدف در ارتفاع پایین است، البته در نمونه بهبود یافته هاوک از رادار MPQ84/NA که دارای توان خروجی بیشتری می باشد استفاده شده است. گفته می شود برد این نمونه 69 کیلومتر بیشتر می باشد. این دو رادار در کنار هم بر روی یک وسیله دو چرخ نصب می شوند.رادار AN/MPQ-33/39 که وظیفه روشن کردن هدف برای جوینده موشک را بر ععهده دارد. این رادار که بر باند X کار می کند دارای قدرت خروجی 125 وات و محدوده عملکرد 10 تا 1025 گیگا هرتز می باشد. در نمونه های بهبود یافته هاوک از رادار MPQ39 استفاده می شود و سرانجام رادار پالاس AN/MPQ-37ROR که در باندK کار می کند. در این سیستم بعد از کشف هدف توسط رادارهای کشف هدف (دو رادار اول) اطلاعات به رادار اصلی (رادار سوم) داده می شود تا بعد از شلیک موشک، رادار موشک را به طرف هدف هدایت می کند.

اولین نمونه موشک هاوک در سال 1959 از نوع MIM-23A به خدمت گرفته شد. این مدل از یک سر جنگنده 54 کیلوگرمی استفاده می کرد و بعد از انفجار 8000 ترکش ایجاد می کرد. این مدل دارای طول 5.08 متر و قطر 0.37 متر و وزن کلی 584 کیلوگرم می باشد. برد این مدل بین 2 تا 25 کیلومتر و ارتفاع عملیاتی آن بر ضد اهداف بلند پرواز 11000 متر می باشد. این مدل تنها دارای یک موتور سوخت جامد از نوع M22E8 با زمان سوزش 25 تا 32 ثانیه است که بعدها در مدل های بعدی با یک تور راکتی دو مرحله ای تعوض شد.

MIM-23B: در سال 1971 تا 1978 تولید شد. این مدل دارای یک سرجنگنده قوی 74 کیلوگرمی می باشد که بعد از انفجار می تواند 14000 ترکش ایجاد کند. همچنین این مدل از یک موتور تقویت شده M112 بهره می گیرد. این موتور راکتی دو مرحله ای شامل مرحله اول با 5 ثانیه زمان سوزش و مرحله دوم با 21 ثانیه زمان سوزش. برد این مدل از 1.5 تا 35کیلومتر است.

MIM-23C: در سال 1982 تحویل داده شده است و با سیستم مقابله با جنگ های الکترونیکی ECCM

MIM-23D: نمونه بهبود یافته مدل قبلی.

MIM-23E/F: نمونه ارتقاع یافته مدل C/D برای بالا بردن توانایی درگیری در ارتفاع پایین. این مدل در سال 1990 ارائه شد.

MIM-23G/H: در سال 1995 ارائه شده است.

MIM-23K/J: در سال 1994 ارائه شده است. دارای سرجنگنده جدید با توانایی ترکش شونده با الگوی جدید با برد 40 کیلومتر و سقف عملیات تا 20000 متر.

MIM-23L/M: آخرین مدل بهسازی شده هاوک.

نمونه های بهسازی شده و برگرفته شده از هاوک

نمونه تغییر یافته در اسرائبل، این نمونه دارای یک سیستم دوربین مدار بسته الکترو اپتیکی است که توانایی کشف هدف را از فاصله 30 تا 40 کیلومتری و شناسایی آن از 17 تا 25 کیلومتری را دارد. همچنین این سیستم می تواند هدف را در ارتفاع 24000 متری کشف کند.

هاوک اسپارو:این مدل از همان سیستم های راداری هاوک استفاده می کند ولی بجای موشک های هاوک از نمونه های تغییر یافته موشک هوا به هوای رادار نیمه فعال AIM-7 اسپارو استفاده می کند.

هاوک آمرام : این مدل نیز مانند قبل شامل سیستم های راداری موشک هاوک با اضافه موشک هوا به هوای کارآمد AIM-120 آمرام بجای موشک های هاوک است. 8 موشک هاوک بر روی پرتابگر اصلاح شده M192 نصب می شود. این بهسازی به طور گسترده ای به کشورهایی که در آنها در نیروی هوایی از موشک های آمرام استفاده می شود توصیه شده است.

 

پاسخ : انواع موشک.... -

پدافند هوایی همچون یک زنجیره متصل به هم می باشد که دارای حلقه های به هم فشرده شده است. این حلقه ها از هشدار زود هنگام تا هواپیماهای رهگیر دوربرد (برتری هوایی)، شکاری های نقطه ای، موشک های ارتفاع پایین و سرانجام توپ های ضد هوایی هستند.

موشک های پدافند کوتاه برد شانه پرتاب در این زنجیره در آخرین حلقه این زنجیره می باشد که وظیفه مقابله با جنگنده ها و بالگردهای در حال پرواز در ارتفاع پایین را دارد. اگرچه بسیاری معتقدند که این نوع سلاح ها توانایی چندانی در مقابله با جت های سریع به دلیل دارا بودن سرجنگنده، کوچک نیستند ولی باید توجه داشت که این سلاح ها به نیروهای پیاده این امکان را می دهند که به رزم وسایل پرنده دشمن بروند. شاید پرآوازه ترین موشک پدافندی شانه پرتاب جهان FIM92 استینگر باشد که دارای شهرت زیادی در جهان غرب است. این موشک در اواخر دهه 60 میلادی به درخواست نیروی هوایی آمریکا برای به خدمت گرفتن موشک پدافند هوایی برای جایگزینی موشک FIM42 توسعه پیدا کرد. اولین شلیک آزمایش این موشک در سال 1973 انجام شد ولی به دلیل پاره ای از مشکلات فنی این آزمایشات تا سال 1975 متوقف شد. ولی سرانجام با رفع مشکلات فنی موجود این موشک طی قراردادی با کمپانی جنرال الکتریک در سال 1978 به تولید انبوه رسید. سرانجام اولین سری این موشک ها در سال 1981 با کد FIM92A در ارتش امریکا عملیاتی شد. از آنجایی که این موشک ها دارای سرجنگنده های کوچک بودند کمپانی های سازنده این نوع سلاح ها تصمیم به افزایش شانس انهدام هدف توسط این موشک ها گرفتند. از این رو کمپانی بوئینگ دست به توسعه سیستم اونجر گرفت. "اونجر" یک سیستم پدافند هوایی کوتاه برد متحرک ساخت بوئینگ است که در اواخر دهه 80 میلادی برای نیروی دریایی امریکا توسعه پیدا کرد. اونجر در واقع ترکیپ جیپ مشهور هاموی HMMWV (high-mobility multipurpose wheeled vehicle)و موشک های شانه پرتاب فروسرخ موفق FIM-92 استینگر است.

این سیستم این امکان را به کاربر می دهد که تعداد زیادی موشک استینگر را به طرف هدف در حال پرواز شلیک کند تا از این رو شانس انهدام هدف بیشتر شود. این چنین سیستم هایی قبلا نیز در ارتش های دیگر امتحان شده است. موشک سام 8 را باید اولین سیستم عملیاتی اینچنینی در جهان نامید که شامل 4 موشک فرو سرخ نصب شده بر روی یک خودروی زرهی بود. قبل از نمونه های دو تایی و سه تایی موشک استینگر برای نصب بر روی خودروهای زرهی یا توپ های ضد هوایی هدایت راداری وجود داشت. ولی این بار کمپانی بوئینگ با ارائه این مدل، سیستمی مشابه چاپارل ر ابه نیروی دریایی ارائه داده است. این سلاح بین سال های 1989 تا 1992 آزمایشات خود را کامل کرد و در سال 1992 نیروی دریایی امریکا خواهان به خدمت گرفتن 679 اونجر شد. اونجر را می توان بر ضد تمامی اهداف پایین پرواز همچون بالگردها و هواپیماها بکار برد. این سیستم همچنین دارای یک سیستم جلو نگر فرو سرخ FLIR می باشد که این امکان را به کاربر می دهد که به صورت غیر فعال هدف پرنده را کشف کند. این سیستم از آنجایی که "اونجر" فاقد رادار می باشد از اهمیت بسیاری برخوردار است. این FLIR به "اونجر" این کمک را می رساند که هدف را به وسیله سیستم فروسرخ کشف و اطلاعات هدف به کامپیوتر به صورت خودکار لانچر را به طرف هدف یرگردانده و در زمان مناسب بعد از قفل شدن موشک ها بر روی هدف موشک را به طرف هدف شلیک می کند. لازم به ذکر است که کاربر می تواند این اعمال را به صورت دستی و غیر خودکار انجام دهد. در این روش به کارگیری اونجر چندان با بکارگیری موشک استینگر تفاوتی ندارد. هنگامی که اپراتور یک هدف پرنده را مشخص می کند سر لانچر را به طرف منطقه هدف بر می گرداند. این روند شامل به کار انداختن جستجوگر فروسرخ نصب شده بر روی موشک است که این جستجوگر با کاوش منطقه پیش روی خود منبع گرمایی موثق را که خروجی موتور یک هواپیما و یا یک بالگرد است را کشف و بر روی آن قفل می کند. بعد از آن موشک با یک صدای زوزه مانند به کاربر در مورد قفل شدن بر روی هدف اطلاع می دهد. بعد از آتش موشک توسط کاربر موشک به وسیه موتور راکتی کوچک خود (خرج پرتاب) از لوله لانچر پرتاب می شود. این موشک مانند تمامی موشک های شانه پرتاب دارای یک راکت دو مرحله ای سوخت جامد می باشد. مرحله اول راکت دارای سوخت کمی است به طوری که سوخت موشک در همان درون لانچر پرتاب تمام می شود. بعد از اینکه موشک از لوله لانچر بیرون آمد و به اندازه کافی از شلیک کننده دور شد راکت اصلی یا خرج پرواز روشن شده و موشک را به پیش می برد. موشک دارای بالچه های تا شده در انتهای بدنه برای هدایت خود است که بلافاصله بعد از خروج از لوله باز می شود. موشک بعد از به کار افتادن راکت اصلی در عرض 2 ثانیه به سرعت 2 ماخ (معادل 660 متر بر ثانیه) می رسد و تا 2.6 ماخ به پرواز در می آید. در صورتی که موشک تا 17 ثانیه بعد از شلیک نتواند هدف خود را مورد اصابت قرار دهد دست به خودکشی می زند. (به صورت اتوماتیک منفجر می شود) این موشک را می توان بر ضد اهدافی تا برد 8 کیلومتر و ارتفاع 3100 متر مورد استفاده قرار داد. گرچه به طور معمول این موشک را بر ضد اهدافی بین 1000 تا 6000 متر مورد استفاده قرار می گیرد. موشک ها را می توان به صورت تکی و یا با تعداد زیاد شلیک کرد. موشک های این سیستم از نوع FIM-92D استینگر هستند که از سال 1992 به تولید رسیده اند و در واقع نوع پیشرفته FIM-92C می باشد که از دو طول موج متفاوت فروسرخ و فرابنفش برای تفکیک هدف های واقعی از طعمه های گرم استفاده می کند. این موشک دارای 3 کیلوگرم مواد منفجره قوی در کلاهک خود می باشد. موشک استینگر در جنگ های بسیاری به صورت عملیاتی استفاده شده است که از جمله می توان به درگیری مجاهدان افغان با نیروهای شوروی در افغانستان در دهه 80 میلادی اشاره کرد.

گفته می شود تاکنون از این موشک در حدود 70000 فروند ساخته شده است و در حدود 300 فروند بالگرد و هواپیما را مورد هدف قرار داده است. "اونجر" همانطور که گفته شد شامل دو لانچر پرتاب موشک استینگر به ظرفیت هر لانچر 4 موشک سوار بر یک خودروی "هاموی" است. این دو لانچر بر روی یک سکوی متحرک قابل چرخش نصب شده است که 360 درجه قابلیت چرخش دارد. کاربر پشت یک صفحه شیشه ای در بین دو لانچر قرار می گیرد و توانایی چرخش برجک متحرک که به وسیله نیروی برق کار می کند را دارد. می توان بعد از شلیک موشک ها، در عرض 4 دقیقه، 8 موشک دیگر را بارگزاری کرد. دوربین دید در شب برای خدمه، مسافت یاب لیزری، سیستم تعقیب خودکار هدف از جمله تجهیزات الکترونیک "اونجر" هستند. جیپ "هاموی" HMMWV (high-mobility multipurpose wheeled vehicle)که جیپ اصلی ارتش امریکا می باشد و به طور گسترده ای مورد استفاده است، یک جیپ 4*4 است که از یک دستگاه موتور v8 با 135 اسب بخار استفاده می کند. سرعت این خودرو بر روی جاده 96 کیلومتر بر ساعت است و دارای برد 486 کیلومتر می باشد. (سرعت "هاموی" در این مدل با لانچر موشک استینگر در این اندازه است.) خودرو در قسمت جلو از یک دستگاه مسلسل 12.7 میلی متری M3 با 200 گلوله مجهز است. این سیستم برای استفاده تنها به دو نفر خدمه نیازمند است. این سیستم در سال 1991 در صحرا در جریان جنگ خلیج فارس 1 مورد استفاده قرار گرفت. البته در این جنگ هیچ موشکی در مرحله رزمی از این سیستم شلیک نشد. در جریان حوادث 11 سپتامبر نیز این سیستم وظیفه حفاظت از آسمان واشنگتن ر ابر عهده گرفت. از سال 2003 میلادی با حمله امریکا به عراق این سیستم در عراق مستقر شد. به غیر از ارتش آمریکا، تایوان با 70 سیستم و مصر با 75 سیستم از جمله خریداران "اونجر" هستند.

 

پاسخ : انواع موشک.... -

میلان موشک هدایت شونده ی ضد تانک اروپایی است که طراحی آن در سال 1962 شروع شد . این موشک در سال 1971 برای آزمایش آماده شده بود و در سال 1972 به کار گیری آن پذیرفته شد . میلان 2 ، میلان 2 تی و میلان 3 نسخه های گوناگون موشک میلان هستند .

موشک میلان در اصل یک موشک آلمانی،فرانسوی است که در کشور های اسپانیا ، هندوستان و انگلستان نیز ساخته می شود . این موشک در رسته پیاده نظام ارتش بلژیک ، نیروی زمینی کرواسی ، رسته ی پیاده نظام و سواره نظام فرانسه ، رسته سواره نظام و پیاده نظام ارتش آلمان ، ارتش یونان ، رسته ی پیاده نظام ارتش هندوستان ، ارتش ایتالیا ، رسته پیاده نظام ارتش کنیا ، ارتش ترکیه و ارتش اروگوئه به کار گرفته می شود . موشک میلان در رسته ی پیاده نظام و سواره نظام ارتش استرالیا به کار گرفته می شد . ولی از اوایل دهه ی 1990 استرالیا این موشک را از لیست موشک های خود خارج کرد . نیروی دریایی پادشاهی انگلستان و رسته پیاده نظام ارتش این کشور نیز این موشک را به کار می برد . موشک میلان در جنگ فالکلند یکی از عوامل پیروزی بزرگ ارتش انگلستان در مقابل سنگر های آرژانتین بود .

ویژگی های موشک میلان 3

*
قطر : 125 میلی متر
*
درازا: 1/2 متر
*
وزن : 7 کیلوگرم
*
پیشرانش : راکت سوخت جامد
*
هدایت : نیمه خودکار سیمی
*
سرعت : 200 متر بر ثانیه
*
برد : 400 تا 2000 متر

دیگر مشخصات موشک میلان

*
گونه : موشک ضد تانک
*
ملیت : فرانسه / آلمان
*
سازنده : Bharat Dynamics و MBDA
*
زمان طراحی : دهه 70 میلادی
*
دوره تولید : از 1972
*
دوره ی به کار گیری : از 1972
*
کاربر ها : 41 کشور
*
ویرایش ها : میلان 1 - میلان 2 - میلان 2 تی - میلان 3
*
تعداد موشک ساخته شده : 35000 موشک و 1000 لانچر

 

پاسخ : انواع موشک.... -

به نظر بسیاری از کارشناسان موشک ضد زره روسی AT-14 ملقب به کورنت هم اکنون یکی ازبهترین موشک های ضد زره دنیا،قابل حمل توسط نفراست. تجربه عملیاتی این موشک درنبردهای واقعی نیزاین مطلب را تأکید می کند. تقریبا هیچ تانکی وجود ندارد که زره آن تاب مقاومت درمقابل این موشک را داشته باشد. انهدام چند فروند تانک آبرامز درعراق ودهها دستگاه تانک مرکاوا درجنگ 33روزه توسط این موشک که موجب اعتراض شدید آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور روسیه گردید .

سامانه ی ضد زره کرنت درسال 1994رونمایی شد ودرسال 1997به تولید انبوه رسید .سیستم هدایت آن براساس سواربر یرتولیزر می باشد .وزن موشک 27کیلوگرم و ازروی سه پایه شلیک می گردد.موشک انداز کورنت شامل 3پایه ،دوربین مرئی ،دوربین حرارتی ،اهرم های تنظیم ،موشک انداز و موشک می باشد .کورنت درانتها دارای 4 بالک ثابت ودرجلو دارای کانارد برای تغییر جهت موشک می باشد.موشک از نسل سوم ودارای بردی برابر با 5/5 کیلومتر می باشد بنابراین از نوع موشک های برد بلند است .موشک علاوه برحمل توسط نفر قابلیت نصب برروی خودروهای مختلف را دارد. حداقل برد موشک 100مترمی باشد وظرف 22ثانیه به برد حداکثر می رسد.موشک کرنت دارای دو نوع سر جنگی ترموباریک وخرج گود جهت نفوذ در زره می باشد.سرجنگی ترموباریک عمدتا برضد اهداف پیاده وشهری مورد استفاده قرارمی گیرد.پس از قفل شدن موشک برروی هدف امکان منحرف کردن آن بسیارکم است .سرجنگی با خرج شکل دارقابلیت نفوذ 120سانتی متر درزره و5.3متر در بتون را دارا می باشد .سر جنگی با خرج گود دارای دو بخش است ،بخش اصلی وبخش پیشرو. به محض تماس موشک به زره هدف ،سرجنگی پیشرو تخریب زره را آغاز می کند .قدرت تخریب سرجنگی پیشرو به حدی می باشد که هیچ زره واکنش گری توانایی مقاومت درمقابل آن را ندارد.

پس ازتخریب زره واکنش گر،سرجنگی اصلی تخریب زره اصلی را آغازمی نماید و موجب انهدام کلی می شود .نیروهای حزب الله درجنگ 33روزه در موارد زیادی این موشک را علیه نیروهای اسرائیلی بکار گرفتند وضربات سختی به آنها وارد ساختند .طبق گزارشها ،کشورهای سوریه و اریتره تقاضای خرید این سلاح را داشتند ولی پس ازجنگ 33روزه انبوهی ازکشورها خواهان به خدمت گرفتن آن شدند .از دیگر ویژگی های این سلاح آمادگی برای شلیک درکمتر از یک دقیقه می باشد .پس از انهدام تانک های مرکاوا ومشخص شدن ضعف آن درمقابله تسلیحات ضد زره جدید کشورهایی از جمله ترکیه سفارش های خود را پس گرفتند وبه طورکلی قوانین جنگ تنظیم با ادوات زرهی به هم ریخت .با توجه به مقدورات این موشک به نظرمی رسد تانکها حریف بسیاری قدری را درمقابل خود دارند .

 

پاسخ : انواع موشک.... -

تاو موشکی است ضد تانک که برای انجام عملیات های ضد زره طراحی شده است.تاو را باید به جرات یکی از بهترین موشک های ضد تانک جهان نامید که تا به امروز بیش از 66000 فروند از آن به 44 کشور دنیا از جمله ایران صادر شده است.

تاریخچه تاو به اواخر دهه 60 میلادی برمیگردد.زمانی که بیش از نیم میلیون تانک شوروی در کنار مرز های اروپای غربی صف کشیده بودند تا در صورت تبدیل جنگ سرد به جنگ گرم به داخل خاک کشور های عضو ناتو سرازیر شوند.در آن زمان کمپانی ریتون امریکا دست به طراحی تاو زد.تاو در سال 1973 تحویل ارتش امریکا شد و همچنان نیز در حال تولید میباشد.

تاو به روش هدایت سیمی هدایت میشود.خود موشک تاو درون محفظه مخصوصی قرار دارد.در هنگام شلیک این موشک بالچه های خود را که شامل چهار عدد در عقب موشک و چهار عدد در جلوی موشک است را باز میکند.دو رشته سیم که از یک طرف به لانچر و از طرف دیگر به موشک متصل است وظیفه ی هدایت موشک را بر عهده دارند.کاربر موشک که از درون سایت هدف گیری هدف را نشانه رفته است به وسیله همین دو رشته سیم که طولشان به اندازه برد موشک است فرامین اصلاح مسیر را به موشک منتقل میکند.از این لحاظ گهگاه به این سبک هدایت روش هدایت همزمان نیز گفته میشود.



تاو دارای انواع مختلفی است که شامل A/C/D/E میباشد.گونه A یا بیسیک تاو اولین مدل این موشک دارای برد 3000 متر میباشد.در دیگر مدل های تاو از یک سرجنگی 2 مرحله ای که به صورت پشت سرهم منفجر میشود استفاده شده تا بتواند هر زرهی را نابود کند.البته موشک تاو بی عیب نیست.عدم هدایت خودکار و عدم توانایی کافی در شب و آب و هوای بد و نیاز به هدایت مستقیم کاربر از جمله عیب های تاو هستند.شاید همین مشکلات تاو نیروی زمینی امریکا را بر آن داشت تا موشک ضد تانک هلفایر AGM114 را برای هلیکوپتر های آپاچی توسعه دهد.با وجود این تاو به دلیل تعمیر و نگهداری آسان و قیمت کم همچنان موشک محبوبی است و در کشورهای زیادی چون امریکا و ایران و پاکستان و اسراییل و ترکیه و ژاپن و حدود 40 کشور دیگر همچنان خدمت میکند.



تاو را میتوان از انواع تجهیزات زمینی چون تانک و نفربر و جیپ و حتی از روی زمین شلیک کرد.علاوه بر اینها تاو از هلیکوپتر های زیادی چون کبرا و MD500 و چند هلیکوپتر دیگر قابل استفاده است.معمولا هر هلیکوپتر میتواند 4 تا 8 موشک تاو را حمل کند.از تاو در درگیری های نظامی بسیاری استفاده شده که مهمترین آنها جنگ ایران و عراق و جنگ خلیج فارس 1991 و 2003 میلادی و حمله نظامی امریکا به افغانستان و درگیری های بالکان 1999 است.

 

پاسخ : انواع موشک.... -

سام19 موشکی زمین پایه، برد کوتاه با پیشران از نوع سوخت جامد و مخصوص دفاع از صحنه ی عملیات و منطقه ی نبرد است.

این موشک زمین به هوا، به وسیله ی روسیه توسعه یافته و در کشور مذکور به تانگوسکا معروف است. نام ناتوی این سلاح گریسون است و با سریال « SA-19» مشخص شده است. این موشک برای جایگزینی شیلکا ساخته شده است و مخصوص دفاع هوایی در مقابل بالگرد ، موشک هوا به زمین و هواپیماهایی است که در ارتفاع پایین پرواز می کنند. اعتقاد بر این است که به کارگیری این سیستم علیه خودروهای زرهی و تانک نیز امکان پذیر باشد و مجموعه ی طرح ، تحت نظارت نیروی زمینی و دریایی ساخته شده است.

قسمت توپخانه ضدهوایی این مجموعه در سال 1986 توسعه یافت. این بخش در روسیه «SPAAG» و در ناتو «STANAG» گفته می شود. مجموعه سیستم موشک « SA-19» و توپخانه ضدهوایی یکپارچه عمل می نماید، با کدM-311 نشان داده می شود. مدل دریاپایه این سیستم در ناتو با کد « SAN-11» شناخته شده و کورتیک گفته می شود. رزمناو «KIEV» روس مجهز به این سلاح می باشد.

نام انواع صادراتی مدل دریاپایه این سلاح «KASTAN» می باشد. یک بخش آتشM-311 شامل 2 توپ دوقلوی ضدهوایی و ضدزره است که پیرامون دکل خودروی زرهی قرار گرفته است. همراه توپ مزبور و در بخش زیر آن، مقر موشک های «SA-19» است که به صورت دو فروندی و دو واحدی(هر طرف 4 مقر آتش موشک) در هر یک از طرفین قرار دارند که مجموعا 8 مقر مخصوص آتش موشک را شامل می شود.

بخش توپ سلاح دارای 1900 گلوله مهمات می باشد. مدل پیشرفته ی موشک « SA-19» در سال 1993 مشاهده شد و به «PANTSIR S1» معروف است. بر خلاف سیستم قبلی که بر روی خودروی شنی دار قرار گرفت، سلاح جدید بر روی خودروی 8 چرخ (12 موشک و 2 توپ 30 م.م) استقرار می یابد.

مجموعه سیستم های رادار نیز به همراه تریلر سکوی پرتاب توپخانه و موشک (TELAR) حمل می شود.

همین شاسی در سیستم های دفاع هوایی موشک های « SA-11/15/17» نیز استفاده می گردد. برابر گزارشها، یک آتشبار «TANGUKA» شامل 6 واحدTELAR رادارها و لانچر ، 6 خودروی حمل و نقل و روانه سازی ، 2 خودروی تعمیر و یک خودروی مخصوص آزمایش کننده ی سیستم می باشد. زمان لازم برای بارگیری مجدد سیستم ، 16 ثانیه است.

مدل «GRISON PANTSIR S1» موشک « SA-19» در سال 1992 توسعه یافته و شامل موشکی بزرگتر می باشد. برابر گزارشها ، مدل دیگری از این سیستم نیز در حال گسترش است. طول مدل «PANTSIR S1» برابر 3.2 متر وقطر آن 17سانتیمتر است. موتور این موشک مشابه مدل اصلی ،2 مرحله ای بوده و سرعت 1.1 کیلومتر در ثانیه را در برد 12 ک.م. برای موشک تأمین می کند و جرم موشک خالی 56 کیلوگرم و جرم آن همراه با لانچر مربوطه ، 90 کیلوگرم است