پونه از خانواده نعناع است و ترکیب اصلی موجود در این گیاه، اسانس روغنی فرار یا روغن منتول است. به علاوه در اعضاى این گیاه مقدارى تانن، مواد رزینى و قند نیز وجود دارد و حاوی مقدار زیادی ویتامین است. گیاه پونه در فصل گرما می روید، اما سایه روشن را بهتر می تواند تحمل کند. این گیاه در خاک های مرطوب و غنی از مواد آلی مانند کود برگ به خوبی رشد می کند. کاربردهای پونه با گیاه پونه می توان یک دم کرده ی گیاهی فوق العاده تهیه نمود. برای تهیه ی یک فنجان دم کرده ی این گیاه، یک قاشق غذاخوری سرخالی از برگ یا گل پونه ی تازه و یا یک قاشق چای خوری برگ پونه خشک شده را در چای صاف کن درون یک لیوان ریخته و یک فنجان آب در حال جوش را روی آن بریزید. اجازه دهید مدت ۱۰ دقیقه دم بکشد و رنگ چای در بیاید. اگر دوست داشتید می توانید آن را کمی شیرین کنید. برگ ها و گل های پونه و همچنین ساقه های آن می توانند جایگزین مناسبی برای بسیاری از آنتی بیوتیک ها باشند. این گیاه همچنین بادشکن، معرق، مدر و محرک نیز می باشد. از دم کردهی این گیاه برای درمان سرماخوردگی، زکام، سردردها، مشکلات گوارشی، کم کردن تب خفیف، تسکین گلودرد و برای بهبود نفخ شکم، حالت تهوع، دردهای قاعدگی و بی خوابی استفاده می شود. پونه را به عنوان تحریک کننده تولید صفرا نیز می شناسند. تزریق عصاره ی پونه به موش های آزمایشگاهی نشان داد که این گیاه دارای خواص آرام بخشی خوبی است. عصاره ی پونه دارای خاصیت تسکین دهنده ی درد نیز می باشد. در محیط آزمایشگاه دیده شد که عصاره ی پونه در مقابل ویروس تب خال، ویروس آنفلوآنزا، بیماری نیوکاسل و ویروسهای مختلف دیگر فعال است. فواید پونه: پونه برای مقابله با بیماریهای زیر سودمند است: - حالت تهوع و استفراغ - مشکلات و ناراحتی های گوارشی به طوری که از ترش کردن معده جلوگیری می کند و برای هضم غذا و برطرف کردن سکسکه مفید است. - سرماخوردگی، آنفلوآنزا، آسم - سرفه و سیاه سرفه - گرفتگی بینی - با توجه به خواص ضدمیکروبی که در عصاره و اسانس پونه وجود دارد، می توان از این فرآورده‌ها به عنوان جایگزین طبیعی برای آنتی بیوتیک ها استفاده کرد. مقدار مصرف: دم کرده ی پونه از ترکیب یک لیوان آب جوش با ۲ گرم برگ خشک شده ی پونه که به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه دم کشیده و صاف شده حاصل می شود. این دم کرده به طور معمول ۲ تا ۳ فنجان در روز استفاده می شود و محدودیتی در طول درمان وجود ندارد.
