آرزو دارم که چـــون پــــروانــــــــه ها رو به سوی آسمان پــــر وا کـــــنم خالی از این جسم خاکی پر زنــــم در تن زیبای شب مــــــــــاوا کـــنم آرزو دارم که با آهنـــــگ شــــــــب پایکوبان در میان جویـــــــــــــبـــــار تن بشویم با کف لــــــــــغــزان آب سر گذارم روی زانـــــــــوی چــــنار آرزو دارم مـــــــــیان ابـــــــرهــــــا قطره بارانی شوم سرمست و شاد خود رها سازم مــــــیان بی کـــران بسپرم خود را به دســــت نرم بـــاد آرزو دارم که دســـــــتی مهربــــان دست سردم را بگیرد تنگ تنــــــگ با دم عیـــــــــــسایی و گرم دلش ذوب سازد این دل مغموم و سنگ دوست دارم هیچ باشم ، هیچ ِ هیچ بیخود از خود ، بی تکلف ، بی صدا یک فرشته جان مغمــــــــوم مــــرا روی بال خود بــــــــرد پیش خــــدا
