پاسخ : گل های دائمی - کاکتوس ها کاکتوس به هر گیاهی از خانواده گیاهان آبدار کاکتاسیا (Cactaceae) اطلاق می شود که به سبزی و گوشت دار بودن ساقه هایشان که نقش برگ را ایفا می کنند، تیغ های رنگارنگ، اشکال و حالات متنوع رشد و ... معروف هستند . گلهای گیاه کاکتوس که معمولا اندازه بزرگی دارند و به رنگ های زرد، سفید، قرمز و ارغوانی سایه دارمی باشند، بسیار ظریف و حساس هستند. گرده افشانی گونه های بسیاری از این گیاه ها در طبیعت توسط خفاش ها صورت می گیرد. میوه کاکتوس معمولا خوراکی است و شکوفه آن که ساگورا (saguaro) نامیده می شود، به عنوان سمبل گل ایالت آریزونا شناخته شده است. این گیاه در اندازه های مختلف دیده می شود، از کاکتوس های کروی شکل کوچک گرفته تا کاکتوس های عظیمی که به درخت شبیهند. خصوصیاتی همچون کوچکی سطح برگ ها، بزرگ و گوشتی بودن ساقه هایی که قادرند آب را به راحتی در خود ذخیره کنند و در نهایت ریشه های محکم و گسترده آن ها سبب شده برای نواحی ای که دارای فصل گرم و خشک طولانی تری هستند، مناسب باشند. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 640x480px and 61KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] هر چند گیاه کاکتوس برای آب و هوای صحرایی ساخته نشده، اما در قاره آمریکا در آب و هوای متغیر - از نواحی گرمسیری گرفته تا کانادا - قابل مشاهده است. اکثریت کاکتوس ها برای مدت بسیار کوتاهی در بهار شکوفه می دهند که در برخی مواقع این زمان از چندین ساعت تجاوز نمی کند. شکوفه ها نسبت به نور بسیار حساس هستند و انواع مختلف کاکتوس ها در زمان مشخص و متفاوتی از روز می شکفند. یکی از معروفترین کاکتوس ها با نام اختصاری سلنیسروس (Selenicereus) یا سی گرندیفلورا (C. Grandiflora) نوعی است که در شب می شکفد. شکوفه های معطر آن پس از غروب خورشید باز می شوند و دوام آنها تنها یک شب است. در بسیاری از مکان های رویش این گیاه، از گل این نوع کاکتوس برای تقدس بخشیدن به مراسم آیینی و جشن های مختلف استفاده می گردد. بزرگترین گونه کاکتوس ها اپونتیا (Opuntia) نام دارد که انواع مختلف آن توسط ساقه ها که لوله ای شکل یا پهن هستند، قابل تمییز دادن است. شکوفه های چندین نوع از این کاکتوس خوراکی است. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 640x480px and 58KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] اما: هر چند گیاه کاکتوس برای آب و هوای صحرایی ساخته نشده، اما در قاره آمریکا در آب و هوای متغیر - از نواحی گرمسیری گرفته تا کانادا - قابل مشاهده است.
پاسخ : گل های دائمی - گل سرخ Rosa در لاتین به معنای گل سرخ می باشد . از آغاز تاریخ ، گل سرخ بیش از همه گلها در قلوب بشر جای جای گرفته و از وقتی که مردم از زیبایی درخشان گل ، آگاهی یافته اند ، گل سرخ یک سرو گردن از آنها بلند تربوده است. گل سرخ میراث بزرگی از افسانه وتاریخ را به همراه دارد . این درختچه زیبا ، میلیونها سال قبل از بوجود آمدن بشر در روی زمین ، زیسته و زیبائی و عطر را در همه جا گسترده است فسیلهائی که از شکوفه های گل سرخ در آرگون (Oregon)و کولورادو(Colorado)بدست آمده ، محتملاً به 35 تا 70 میلیون سال قبل ، مربوط بوده است. رزهای خشکیده ای از 300 سال قبل ازمیلاد از گورهای مصریان بدست آمده تصور میرود که نشان اولین آشنائی مصریان با گل سرخ باشد. معهذا تحقیقات وسیعتر نشان می دهد که این گل بومی مصر نبوده ، بلکه از آسیای صغیر به آنجا آورده شده است. تاریخ افسانه وار گل سرخ طی قرنها توسط هنرمندان ، صنعتگران ، نویسندگان و درختکاران بوجود آمده که بوسیله این گل زیبا افسون شده اند و شرح فریفتگی شان را برای آیندگان نگه داشته اند تا از آن لذت ببرند . از جمله شاعرانی که افسانه های اساطیری پیرامون گل سرخ در مدایح و ستایشگرها گفته ، می توان به اثر اناکرئون (Anaceron) قرن 6 میلادی شاعر غزل سرای یونانی پی برد و رو نسازد (P.de Ronsard) 1585-1524، شاعر فرانسوی ، فرانسوادومالحرب (F.de Malherbe) 1555-1648 ، شاعر فرانسوی در باره هنری چهارم ولوئی سیزدهم و بالاخره غزلهای سلیمان (Cantiouses des cantiques) را می توان نام برد. اپوله (Apuless)180-125 نویسنده لانتی در داستان خر زرین می گوید، چگونه بصورت آدم در می آید گه گل سرخ می چرد . پیندار (Pindar)438-518 قبل از میلاد ، شاعر غزل سرای یونانی، دیونیزیوس باکوس (Diony sios Bacchus) گل سرخ را به رب النوع شراب یاد گشته است و در روم باستان ، گل سرخ مطلقاً وابسته و تقدیم به دیونیزیوس باکوس و ونوس محسوب میگشت ، برای مثال عید سالانه دختران شادی که در بهاران برگزار شده است ، در این روز که متعلق به ونوس (Venus Erycina) بوده، درباریان کوچه و خیابانها و باغات را با گل سرخ و مورد (Myrtus communis) تزئین می کردند. در میهمانیها جشن گل سرخ می گرفتند و همه جا را با این گل افسونگر می آراستند و از قدحها شربت گل سرخ می نوشیدند ، امپراطوران و همسرانشان روی تختخوابهایی از گل سرخ می خوابیدند و در حمامهایشان از عطر گل استفاده می کردند. در تراس ( Thrace) (محلی بین یونان و ترکیه ) گل سرخ به مانند سمبل ویژه اصلی خداوندی بوده است و در دوران تسلط رومیان در آن سرزمین ، یکی ازاعیاد دیونیزی باکوس ، بنام روزالیا (Rosalia) نام داشت. افسانه هایی که درباره گل سرخ نقل شده ، نسبت به سرزمینها ، نواحی ، عادات و رسوم، فرهنگها و معتقدات مردم زیاد و متنوع است . مسلمانان معتقدند که گل سرخ از قطره عرق جبین پیغمبر بوجود آمده است . بنا به افسانه ای ، گل سرخ در بهشت عدن برنگ سفید بوده است و هنگامی که حوا آنها را بوسید رنگشان قرمز شده و تا به حال بدان رنگ باقی مانده است. در افسانه های یونانی آمده است که گل سرخ از چند قطره خون افرودیت ، الهه ی زیبائی و عشق که در اثر خار و خس ها ( کیهه کوتی Ronce) جنایتکار مجروح گشته بود ، برنگ قرمز در آمده است. همچنین تعریف کرده اند که رنگ گل سرخ بر اثر خون ادونیس(Adonios) خدای زیبائی و جمال فینیقیان است که بوسیله خوک وحشی مجروح گشته و افرودیت او را بصورت گل شقایق نعمائی (Anemone)در آورده است . گل سرخ را یونانیها برای رومیها به ارمغان آورده اند که مجذوب آن شدند و پرورش داده و گلهای خوبی بار آوردند .در ایام نرون(Neron) استعمال تزئینی گل سرخ در جشنهای رومی به حد دیوانه وار رسیده بوده . چنانکه گویند ، نرون 40 میلیون سسترس (Sesterce) خرج تهیه گل سرخ برای یک مهمانی گل سرخ برای یک مهمانی کرده بوده. بطور کلی هر جائی که مراسم یا جش رومی بطورخصوصی یا عمومی برگزار می شد ، مشکل می نمود که گل سرخ جلب توجه نکند. گل سرخ را 40 قرن قبل از میلاد در آسیا روی سکه ها و 16 قرن قبل از میلاد مسیح در اروپا روی گچ بریها و سکه ها نقش می شد. نقش معماری گل رز در بابل و آسور نشان می دهد که این تمدنها ، گل سرخ را می شناخند .نسخه های خطی قبلی از پرورش گل سرخ را ملکه گلها می نامیدند . شعراء ، تاریخ نویسان ، گیاهشناسان یونان باستان احساس خود را از گل سرخ در نوشته هایشان ثبت کرده اند ، سافوی شاعره (Sappho) در 600 سال قبل از میلاد مسیح ، لقب ملکه گلها برخود نهاد . هومر در ادیسه از گل سرخ در توصیف سپیده دم نام می برد و در ایلیاد به روغن گل سرخ اشا ره می کند . شاعر حماسی سرای یونانی نیز فجر سحر گاهی (اورورAurore) را به مانند یک دختر جوان در حال پخش کردن گل سرخ نمایانده است. کلیساهای رومی مسیحی روم با روش استفاده رومیان از گل سرخ مخالفت کرده ولی بزودی آن را به عنوان نشانه تسلی جهت باز ماندگان مرده ها پذیرفت . از آن موقع گل سرخ در مراسم مذهبی ، نقاشی و نشانهای کلیسائی و مجسمه سازی بکار می رود . تابلوی"تولد ونوس"که توسط بوتیچلی (Botticelli) نقاشی شده ، افسانه ای را که باز می کند ، این است که گل سرخ هنگام ظاهر شده ونوس از دریا در نزدیک جزیره قبرس بوجود آمده تاکید می کند. در قرون وسطی ، در باغها و دیرهای انگلستان ، گل سرخ را برای مراسم و اجتماعات مذهبی پرورش می دادند ، روی شیشه های رنگی پنجره های کلیساها ، طرحها ، نقشهای گل سرخ به چشم می خورد. پنجره مشهوری از این توع در کلیساهای یورک میینستر(York Minster)امت اتحاد خانواده های یورک و لنکاستر(Lncaster) بعد از جنگ زرها است. گل سرخ طلائی کلیسائی روم از قرن چهارده باقی مانده است. رزهای "رزساندی " (Rose-Sunday) بوسیله پاپ متبرک و گاهی به اشخاص که در مذهب کاتولیک به مقام ارجمندی نائل شده اند، سپرده می شود . از اولین روزهای سلحشوری و قهرمانی ، گل سرخ به عنوان نشان نجات خانوارگی نیم تاجها ، پرچمها و سپردهای شوالیه ها و پادشاهان انگلیس نقش می شد . برخی از خانواده های سلطنتی انگلستان آن را به عنوان نشان اختیار کردند و هنوز هم نشان انگلستان است. گلهای سرخ در عروسها ، مراسم دفن ، آئین اعطای نشان های لشکری ، عطرسازی و پزشکی بکار می رفت . رسم عاشقان بود که حلقه ای از گل سرخ ترتیب داده ، به در خانه زنی مورد پسند و علاقه شان می آویختند. در مجموع می توان گفت در دوران قدیم ، گل سرخ سمبل عشق ، زیبایی و شادی محسوب می گشت. بطوریکه در داستانهای کهن و قدیم هندی گل سرخ به منزله دلپذیری ، خدای مهر (خورشید 9 معرفی شده بود. اما پس از پیدایش مسیحیت این سمبل تغییر یافته و مادونا (Madona) مریم مقدس همیشه باکره، در افسانه های ونوس یونان که فراموش شده بود ، جانشین گردید. گل سرخ را نشانه پاکیزگی معرفی گردیدو ماه ششم تقویم حیوانی ، سنبله را به ماه مریم باکره تبدیل کردند که برابر ماه مه میلادی یا اردیبهشت شمسی است و در آغاز نیز ماه گل سرخ می گفتند. در ایتالیا به عید بهاره پانته کوت (Pantecote) که نزد یهودیان تحت عنوان روزی است که خداوند قوانین یهود را بر موسی پیامبر انسان نازل کرده است که به آن عید الخمسین (عید انعصره) است. مدتها به نام پاسکو آروزاتا (Pasqua rosata) شهرت داشت و بزرگان دینی مسیحیان ، گل سرخ رزین را تغییر نام دادندو هم اکنون نیز زنان عابد و مقدسه ای مسیحی میوه های خشک و قرمز گل سرخ را به نخ کشیده ، همانند تسبیح با آن عبادت می کنند که روزیه (Rosaire) یا تسبیح دانه درشت گل سرخ نامید. به تدریج گل سرخ ارزش و مقام خدائی دیرینه ای را از دست داده و از آن در مراسم تشییع جنازه ها بیشتر استفاده می کنند و حتی در برخی نقاط آن را روی گوره های می کارند و چه بسا در برخی از نوشته ها از ارتباط گل سرخ و برگ سخن به میان آورده شده است . به عنوان مثال ، در یک داستان افسانه ای ایرلندی که اشاره دارد به ... اگر بیماری در خواب بیند گل سرخ را همراه می برد ، نشانه آن است اجلش فرا رسیده و خواهد مرد. در قرون وسطی ، اروپائیان گلهای بونه گل سرخ وحشی یا نسترن را شوم و نحس و شیطانی می پنداشتند . شاید این کج اندیشی از نوشنه ای مولنتوف (Mullenthof)از داستان Sehlewing ناشی شده باشد که می گوید ...شیطان می خواست به آسمانها دست یابد برای به ثمر رسیدن این مقصود ، نردبانی از ساقه های نسترن ساخت و از آن نردبان شروع به بالا رفتن کرد ، ولی خدا وند مانع گردید و نردبان پاره شده و با سر به زمین سقوط کرد و تیغهای گل بدنش را مجروح ساخت.
پاسخ : گل های دائمی - نخل مرداب يا پنجه كلاغي مشخصات ظاهري :گياه پاياي هميشه سبز با بلندي60 سانتيمتر. ويژگيها: ساقه هاي سبز رنگ عمودي افراشته اين گياه به جز در رأس بدون برگ هستند كه در رأس نيز دايره اي از برگچه هاي سبز علفي به صورت شعاعي مثل قاب يك چتر بيرون مي زنند.علاوه بر اين در تابستان گلها نيز به صورت شعاعي در رأس بيرون مي زنند ولي اين گلها كوچك و قهوه اي رنگند. محل نگهداري: به شرط آنكه ريشه ها دايم خيس باشند در برابر نور آفتاب كامل تا نيمه سايه كامل ـ بسيار مقاوم است.از مناطق بادگير دور شود. موارد استفاده: شكل و كيفيت متمايز اين گياه كنتراست خوبي با نمونه هاي بوته اي گسترده ايجاد مي كند. يك حوضچه نيم بشكه اي با نيلوفرهاي آبي سفيد پا كوتاه و گلهاي فراموشم مكن آبي رنگ كه در حاشيه آن پخش شده اند و يك گياه پنجه كلاغي كه كنتراست عمودي ظريفي مي دهد،در مجموع بسيار گيرا خواهند بود. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 600x800px and 254KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] رشد در كمپوست: بسيار مقاوم اما بايد هميشه مرطوب يا اشباع نگهداشته شود. مراقبت ويژه: ساقه هاي قهوه اي را قطع كنيد.در زمستانها ريشه ها را در خاك نگهداريد يا گياه را به درون ساختمان برده و روي طاقچه قرار دهيد. ازدياد: نخل مرداب را مي توان به راحتي از اواسط بهار تا اوايل تابستان با روش تقسيم بوته،تكثير كرد.البته راحتي آن بستگي به تجربه و توان شخص تكثير كننده دارد. از آنجائيكه اين گياه طبيعتاً به وسيله قرار گرفتن در آب رشد كرده و ريشه مي دهد،خاك آن بايد كاملاً مرطوب باشد،ولي اگر به اندازه كافي خيس نبود،ابتدا آن را كاملاً آبياري كنيد،سپس از گلدان بيرون آوريد.با استفاده از يك چاقوي تيز، انبوه ريشه ها را به دسته هايي با حداقل 4يا5 ساقه تقسيم كنيد،مراقب باشيد به ريشه ها صدمه نزنيد و سعي كنيد با دست عمل تقسيم را انجام دهيد.سپس هر قسمت را در گلداني با قطر دهانه 11-9 سانتيمتر حاوي كمپوست گلداني با پايه پيت قرار دهيد و كاملاً آبياري كنيد. گرچه روش تقسيم براي تمام انواع نخل مردابها بكار برده مي شود ولي مي توانند به روشهاي غير معمول ديگري نيز تكثير شوند،در گياه نخل مرداب رأس گل را همراه با برگه هايي كه زير گل وجود دارند بوسيله قيچي باغباني به اندازه يك سوم يا يك دوم كوتاه كنيد، در حاليكه به قسمتي از ساقه به طول 5 سانتيمتر متصل باشد،در آب و يا كمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قرار دهيد.(ساقه به طرف بالا و قسمت برگدار درون آب يا خاك قرار گيرد.) زماني كه ريشه داد،گياه را به گلداني با قطر دهانه 9 سانتيمتر و كمپوست گلداني منتقل كنيد. در طول عمل تكثير،سعي كنيد،دماي محيط گياه را 72- 68 درجه فارنهايت يا 22-20 درجه سانتيگراد نگاه داريد و مراقب باشيد كه گياه در شرايط نور مناسب و كافي،دور از تابش مستقيم خورشيد قرار گيرد. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 800x1304px and 698KB.[/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : گل های دائمی - گل نرگس Narcis گياه ديگر خانوادهآماري ليداسه گل نرگساست. نرگس هاي بومي ايران در استان فارس و در بخش هايي از استان خوزستان مي رويند. گياه نرگس از خانواده نرگسيان (Amaryllidaceae ) و تيره Narcissus مي باشد» نرگس گياهي دائمي و پيازدار مي باشد . پيازهاي آن درشت و داراي ورقه هاي فلسي يا مطبق است . به عبارت ديگر پياز آن مي تواند چندين سال متوالي گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر گردد. گلهاي نرگس به رنگ سفيد ، زرد ، نارنجي ، کم پر و پُر پر هستند . برگهاي اين گياه از بن ريشه بصورت صاف يا شياردار بيرون مي آيند و در طول ساقه قرار ميگيرند.نرگس ها به اندازه هاي مختلف يافت مي شوند از گلهاي 5 اينچي روي ساقه هاي 2 فوتي گرفته تا گلهاي 5/0 اينچي روي ساقه 2 اينچي. نرگس ها شايد آسانترين و مطمئن ترين پرورش از ميان خانواده تمام گلها هستند و براي افراد مبتدي در باغباني ايده آل است. پياز و برگهای گل نرگس حاوي کريستالهاي سمي هستند که فقط حشرات اصلي مي توانند بدون آسيب رساندن به آن از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آنها را از زير خاک بيرون بياورند. گل نرگس بعنوان يک پياز مقاوم دائمي براي کشت و کار در هواي آزاد بسيار مناسب است، چون در تمام مدت سال مي تواند در هواي آزاد باقي بماند و رنگ برگ ها منظره خاصي به آن محوطه مي دهد. تکثير گياه گل نرگس در پاييز بوسيله تقسيم پياز مي باشد. دانه ها در بخش تخمدان ایجاد می شوند این بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم می شود اما خالی از دانه است. گهگاه باد یا حشرات با آوردن گرده های جدید از گلهای دیگر می توانند باعث گرده افشانی گل در طول مدت گلدهی آن شوند. وقتی این اتفاق روی داد در تخمدان یک یا تعداد کمی دانه ایجاد می شود. نرگس های دورگه بوسیله گرده افشانی گل ها با تماس دادن و مالیدن دانه گرده از یک گل به کلاله گل دیگر بوجود می آیند در نتیجه تخمدان می تواند تا 25 دانه را در خود ایجاد کند. که هر کدام از آنها یک گیاه کامل را بوجود خواهد آورد. اما برای گلدهی گیاهی که از دانه پرورش می یابد باید تا 5 سال صبر کرد. گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول می کشد که این بستگی به جایی که شما زندگی می کنید و همچنین نوع گونه ای که پرورش می دهید دارد. بعد از گلدهی اجازه دهید تا گیاه نرگس پیازش را برای سال بعد بازسازی کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامی که برگها زرد شدند شما می توانید آنها را قطع کنید اما تا قبل از آن خیر. تکثير نرگس ها نرگس ها به دو روش تکثير مي شوند. 1- روش تکثير غير جنسي (تقسيم پياز) که دقيقاً نتيجه اش گلي است مانند گل پياز اصلي. 2- روش تکثير جنسي (دانه) که نتيجه اش گلهايي خواهد بود جديد و متفاوت. دانه ها در بخش تخمدان ايجاد مي شوند اين بخش متورم در پشت گلبرگهاست. پس از شکوفه کردن بخش تخمدان متورم مي شود اما خالي از دانه است. گهگاه باد يا حشرات با آوردن گرده هاي جديد از گلهاي ديگر مي توانند باعث گرده افشاني گل در طول مدت گلدهي آن شوند. وقتي اين اتفاق روي داد در تخمدان يک يا تعداد کمي دانه ايجاد مي شود. نرگس هاي دورگه بوسيله گرده افشاني گل ها با تماس دادن و ماليدن دانه گرده از يک گل به کلاله گل ديگر بوجود مي آيند در نتيجه تخمدان مي تواند تا 25 دانه را در خود ايجاد کند. که هر کدام از آنها يک گياه کامل را بوجود خواهد آورد. اما براي گلدهي گياهي که از دانه پرورش مي يابد بايد تا 5 سال صبر کرد. گلدار بودن نرگس از شش هفته تا شش ماه طول مي کشد که اين بستگي به جايي که شما زندگي مي کنيد و همچنين نوع گونه اي که پرورش مي دهيد دارد. بعد از گلدهي اجازه دهيد تا گياه نرگس پيازش را براي سال بعد بازسازي کند. برگها تا آن هنگام سبز هستند. هنگامي که برگها زرد شدند شما مي توانيد آنها را قطع کنيد اما تا قبل از آن خير. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 555x555px and 77KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] رده بندي انواع نرگس رده بندی یک گونه کشت شده (قابل کشت) نرگس بر پایه توصیف و سنجش یا از یک رده بندی ارائه شده توسط فردی که گونه ها را به ثبت می رساند، پایه گذاری شده است. کد رنگ های استفاده شده برای توصیف رنگ نرگس ها به قرار زیر است: W- سفید (سفید گونه) G- سبز Y- زرد P – صورتی O- نارنجی R- قرمز در توصیف گل نرگس هر نرگس را به دو بخش تقسیم می کنیم گلبرگ ها تاج گل تاج گل و گلبرگ با استفاده از حروف کد رنگ که مناسب هستند توصیف می شوند. نحوه نوشتاری مورد استفاده برای توصیف رده بندی نرگس به شرح زیر است. 1- تقسیم بندی بر اساس شکل ظاهری که از 1 تا 13 شماره گذاری می شود. 2- حرف یا حروف کد رنگ باید به درستی برگهای گلبرگ را توصیف کند و پس از آن خط تیره قرار می دهیم. 3- حرف یا حروف کد رنگ باید به درستی بخش تاج گل را توصیف کند. برای مثال نرگس « زمزمۀ فرشته » از یک نوع 5 –زرد – زرد است. و به صورت زیر نمایش می دهند: ( 5-Y-Y) - در نوع چهارم از تقسیم بندی کلی نرگس های دوتایی حروف کد رنگ به توصیف دقیق مخلوط گلبرگ ها و شبه گلبرگها که با نظم خاصی قرار گرفته اند می پردازد. - اگر گلبرگ و تاج گل دارای یک رنگ واحد باشد از یک کد رنگ برای رده بندی آن استفاده می شود. چه نرگس های وحشی و چه نرگس هایی که قابل کشت و پرورش هستند اگر دارای نامهایی با مشخصات بالا باشند به صورت طبیعی در یکی از تقسیم بندی های 1 تا 12 قرار می گیرند قسمت سیزدهم مختص نرگس هایی است که دارای اصطلاحات علمی گیاه شناسی هستند. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 800x600px and 575KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] تقسیمات سیزده گانه نرگس از روی شکل ظاهری نرگس نوع اول- شیپوری: یک گل روی ساقه، تاجی به شکل شیپور که حدوداً به اندازه گلبرگ ها و گاهی بلندتر از گلبرگهاست. نوع دوم- تاج بلند: یک گل روی ساقه که اندازه تاج آن بین تا یک گلبرگ کامل است. نوع سوم- تاج کوتاه: یک گل روی ساقه و اندازه تاج آن کمتر از بلندی گلبرگ هاست. نوع چهارم- دوگانه: نرگس هایی که دارای گلبرگ ها و یا تاج خوشه ای هستند. و روی یک ساقه می تواند یک یا بیش از یک گل داشته باشد. نوع پنجم- سه پرچمی: معمولاً بیش از یک گل روی ساقه دارند سرگل افتاده و بخش گلبرگها عموماً به صورت تاب خورده و برگشته و دارای بافتی ابریشمی است. گلهای این نوع نرگس مانند زنگ های آویزان است. نوع ششم- سیکلامینوس: یک گل روی ساقه گلبرگ ها به طور مشخصی برگشته هستند و تاج آن کشیده و باریک است (مثل این می ماند که گلبرگها بوسیله باد خم شده اند) نوع هفتم- جانکوئیلا: دارای گلهای کوچک و گلبرگهای پهن است . عموماً چندین گل روی ساقه است. و گلها بسیار معطر هستند ساقه دارای مقطع عرضی گرد و بخش های ساقه و برگ آن نازک شبیه به نی است. نوع هشتم- تا زِ تا: عموماً دارای 3 الی 20 گل روی یک شاخه قوی است. گلها عموماً خوشبو و دارای تاج بسیار کوتاهی هستند. گلبرگ ها گرد و تا حدی مضرس هستند. نوع نهم- شاعرانه: عموماً یک گل روی ساقه دارد گلبرگهای سفید رنگ که در بعضی موارد با رنگ تاج در محل اتصال رنگین شده با تاج کوچک صافی که دارای بله های قرمز رنگ است. این گل معطر است. نوع دهم- بالبوکدیم دورگه: گلهایی کوچک شبیه « دامن دورچین » دارد. نوع یازدهم- تاج مضرس (شکاف دار) : لبه های تاج آن دارای شکاف عمیق است (معمولاً شکافها به اندازه طول تاج هستند) نوع دوازدهم- نرگس های متفرقه: نرگس هایی که در رده بندی های ذکر شده بناشده. و عموماً جزء نرگسهای دو رگه هستند. نوع سیزدهم- انواع گونه های وحشی و دورگه مراقبت از نرگسها نکاتی برای موفقیت در پرورش نرگس ماههای مرداد و شهریور بهترین زمان برای کشت نرگس در انگلیس هستند تا ریشه ها قبل از شروع زمستان قابلیت رشد را پیدا کنند اگر چه پیازها باید تا ماه مهر کشت شوند ولی تا آبان ماه قابل کشت هستند. برای کشت، آنها را بطور مجزا با فاصله های cm 15 در یک خاک با زهکشی خوب و مناسب کشت کنید به طوری که حدود cm 10 خاک روی پیازها باشد. یک مقدار کود معمولی را با خاک مخلوط کنید و در زیر محل کاشت بریزید و اگر خاک رسی و سنگین است مقداری شن با آن مخلوط کنید تا به زهکشی خاک کمک کند. پیازها را در زمینی که از آب اشباع است نکارید. نرگس ها برای گلدهی سال بعد خود نیاز به انرژی سرازیر شده از ساقه و برگ به پیازها دارند. به همین دلیل برگها را از محل طوقه قطع نکنید چون این کار باعث می شود آنها ضعیف شوند. هنگامی که 6 هفته سپری شد بعد از گلدهی می توانید برگها را قطع کنید چون تأثیری بر گلدهی سال بعد ندارد. بعد از پژمرده شدن گلها آنها را از بخش زیرین و پشت تخمدان قطع کنید. هر پیازی را که در ساقه و برگ آن نشانی از بیماری است خارج کرده و آن را بسوزانید. پس از گلدهی گیاه را هفته ای یک بار آبیاری و بوسیله کودهای غنی از تپاس تغذیه کنید تا هنگامی که برگها زرد شوند. تعداد زیادی از نرگس ها، خیلی خوب به طور طبیعی سبز شده و نیاز به جابجایی ندارند. اگر شما باغ کوچکی دارید و دسته های نرگس خیلی زیاد و بزرگ شده اند می توانید آنها را خارج کرده و تقسیم کنید. پیازهای خارج شده را در مکانی خنک تاریک و با تهویه مناسب تا زمان کشت بعدی ذخیره کنید. هم قبل از انبار کردن هم قبل از کشت دوباره، تمام پیازهایی را که هنگام لمس کردن حس می کنید نرم هستند یا حالت اسفنجی پیدا کرده اند را جدا کرده و بسوزانید. پیازهای کشت شده در گلدان (برای 16 الی 20 هفته) باید حداقل در عمق 5 تا 10 سانتی متری کاشته شوند. که این بستگی به شرایط آب و هوایی منطقه دارد. بهترین گونه ها برای پرورش بستگی به مکانی دارد که می خواهید کشت کنید. اگر محیط بزرگی از زمین سبز دارید که می خواهید در آنجا نرگس ها را کشت کنید نوع « نرگس نما » بهترین نتیجه را دارد. گونه های مختلف را در یک بخش با هم مخلوط نکنید که این یک نتیجه کشت خوب نیست. برای حاشیه و کناره های کوچک باغهای سنگی بهتر است از انواع کوچک تر برای پرورش مانند « دو به دو » یا « پرتاب شعله » استفاده شود. در طول زمان پرورش، حداقل دوبار بوسیله قارچ کش شاخ و برگ نرگس ها را سمپاشی کنید. تعداد گونه های نرگس گیاه شناسان در این مورد اختلاف نظر دارند اما حداقل 25 گونه وجود دارد که بعضی از آنها با تنوع بسیار زیاد هستند و دارای چندین دورگه طبیعی هستند با توجه به این گونه ها لیست بانک اطلاعاتی فعلی نرگس نمایانگر بیش از 13000 دورگه است که در بین تقسیمات رده بندی شده دوازده گانه قرار می گیرند. پرورش نرگس در گلدان بهتر است شما از گلدانهای دو گالنی به عنوان اندازۀ استاندارد نرگس ها و از گلدانهای یک گالنی برای نرگس های مینیاتوری و پیازهای کوچک استفاده کنید. بهتر است گلدانها را با کلراکس ضدعفونی کرده و اجازه دهید خاکشان به خوبی زهکشی شود. ترکیب خاکی که من استفاده کردم عبارتست است از یک بخش پرلیت و سه بخش خاک استرلیزه. در انتهای گلدان بر روی یک لایۀ نازک خاک یک مشت از کود 0-10-10 بریزید. اجازه ندهید پیاز های نرگس با کود تماس داشته باشند. و سعی کنید پیاز در 3/1 فوقانی قرار گیرد. اگر پیاز را نزدیک سطح خاک بکارید ریشه ها پیاز را به سمت بیرون از خاک هل می دهند. فقط پیاز های متوسط را در گلدانهای یک گالنی بکارید. براساس اندازۀ پیاز ها می توانید سه الی چهار پیاز را در یک گلدان بکارید. اگر ملاحظه کردید که مقداری از یک پیاز به خارج از خاک آمده است خاک را به آرامی و با دقت کنار زده و پیاز ها را در سطوح پایین تری از خاک بکارید. برای نمایش پیاز ها ترجیح دادم که آنها با هم در تماس نباشند. روشی که اتخاذ کردم ای بود که پیاز ها را حداقل به اندازه ی قطر یک پیاز از هم دور قرار دهم و با فاصلۀ برابر از لبه های گلدان. بعد از اول نوامبر گلدان را آبیاری سنگین نمایید و اجازه دهید پیت ماس سطح خاک کاملا از آب اشباع شود. برای هفتۀ اول هر روز آبیاری کنید. اگر ملاحظه کردید که خاک فوقانی گلدان در حال خشک شدن است به آن آب اضافی دهید. اگر خاک شما قلیایی است از آنجایی که نرگس محیط اسیدی را ترجیح می دهد برای حفظ اسیدیتۀ خاک برای گلدانهای یک گالنی یک قاشق چای خوری Iron rite و دو قاشق برای گلدانهای دو گالنی اضافه کنید. بعد از شکوفه زدن یک مشت کود 5-10-10 به گلدان اضافه کنید. این امر با اضافه کردن کمی پتاسیم کمک می کنند که گیاه برای گلدهی سال بعد پیاز خود را بازسازی کند نرگس نیاز به یک دورۀ تابستانۀ گرمایی دارد. پیاز های نرگس در گلدانها و مخازن عمیق که به ریشه ها اجازۀ رشد می دهند بیشتر رشد می کنند. می توانید پیاز را برای 2-3 سال در داخل گلدان نگهداری کنید. می توانید پیاز ها را در آورده تمییز نمایید و در یک کیسۀ کاغذی یا نایلونی ریخته برچسب زده و در یک جای خشگ و خنک تا پاییز نگه داری کنید. رویشگاههای طبیعی گل نرگس در ایران در برخی نواحی ایران گیاه گل نرگس به صورت خودرو وجود دارد که از آنجمله می توان به مناطقی در استان فارس نظیر کازرون و منطقه گله دار در شمال استان بوشهر و جنوب استان فارس اشاره نمود. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 800x600px and 167KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] مهمترین رویشگاه گل نرگس در ایران شهرستان بهبهان است که در سال 92 میلادی به عنوان بهترین گل نرگس دنیا شناخته شده است. همچنین درشهرستان شیراز نیز نرگس می روید. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 800x475px and 75KB.[/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : گل های دائمی - گل اختر یا کانا Canna گل اختر یا کانا Canna از خانواده کاناسه است که یک گیاه تابستانه با گلهای بسیار زیبا و رنگهای متنوع میباشد. اختر گیاهی است دایمی با ریزومهای قوی که روی آنها جوانه های درشتی رشد و نمو میکند. به دلیل اینکه برگهای بزرگ و متراکم تولید میکند در زمانی که اختر روی گل نیست برای فضای سبز مناسب است. ازدیاد گل اختر: بخش مناسب برای تکثیر گیاه اختر یک ریزوم بسیار جوان، فعال و مرتب در حال جوانه زدن است بنابراین میتوان با قطعه کردن ریزوم که یک یا چند جوانه داشته باشد گل اختر را تکثیر گردد. ازدیاد گل اختر از طریق تقسیم در فصل بهار و کاشت بذر در فصل زمستان در دمای 20 درجه سانتیگراد یا بیشتر امکانپذیر است. چون گیاه اختر طاقت سرمای زمستان را در مناطق سرد و معتدل ندارد به محض شروع اولین سرما و یخبندان بوته های آن را سرما زده و برگها در حالت سبزی پلاسیده و خراب میشوند. همان زمان باید ساقه اختر را از خاک بیرون آورده و دمهای آن را از سطح زمین بریده ریشه های بوته را که ساقه زیرزمینی گوشتی است در معرض هوا قرار داد تا رطوبت زیادی خود را از دست بدهد و سه روز آنها را در محلی سایه و هواگیر قرار دهید سپس آنها را در زیرزمین یا انبار خشک که محقوظ از یخ زدن باشد زیر ماسه خشک بگذارید. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 640x428px and 72KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] ریزومهای اختر را در ناحیه کرج آبان ماه از خاک دراورده در محلی که از سرمای شدید مصون باشد تا آغاز فصل بهار سیلو میکنند برگهای پهن اختر در اطراف ساقه گل دهنده که تا 5/1 متر رشد و نمو میکنند به تدریج در بهار ظاهر میشوند و در تابستان خوشه های درشت گل اختر به رنگهای سرخ، نارنجی، زرد و غیره نمودار میشوند. نگهداری و انبارداری ریزومهای گل اختر : راحتترین و بهترین روش نگهداری و انبارداری ریزومهای گل اختر به این صورت است که ریزومها را از 20 سانتیمتری سطح خاک قطع کرده (بدلیل آسیب و بیماریهای قارچی ناشی از آن، بالاتر از ریزوم قطع میکنند) و سپس یک گودال به عمق 70 سانتیمتر تا یک متر حفر کرده و داخل آن را ماسه میریزیم (ماسه قبلا با قارچ کش مخلوط و خشک شده باشد) بعد ریزومها را داخل گودال میگذاریم باید توجه داشته باشیم گودال در محل آبگیر قرار نداشته باشد تا آب باران وارد آن نشود بهتر است روی آن را پلاستیک بکشیم. [TABLE="class: ncode_imageresizer_warning"] [TR] [TD="class: td1, width: 20"][/TD] [TD="class: td2"]Click this bar to view the original image of 800x571px and 147KB.[/TD] [/TR] [/TABLE] در فصل بهار ریزومهای اختر را درآورده و بهتر است همان زمان ریزومها جدا شوند و سپس کاشته شوند. (قسمتی از ریزوم اختر به همراه یک یا چند جوانه
پاسخ : گل های دائمی - پاچی استاچی ـ خانواده: Acanthaceae ـ نام علمی: Pachystachys lutea ـ نیازها: نیاز به نور كافی داشته ولی تابش مستقیم نور آفتاب را نمی*پسندد. حداقل درجه حرارت مورد نیاز آن در زمستان ۱۵-۱۳ درجه سانتی*گراد است. در طول فصل رشد آبیاری مرتب (هفته*ای دوبار) ولی در فصل خواب میزان آب كمتری (هفته*ای یكبار) می*خواهد. خاك مناسب برای رشد بهتر مخلوطی از شن و پیت با زهكش خوب می*باشد. تعویض گلدان در بهار صورت می*گیرد. ـ ازدیاد: در اوایل تابستان توسط قلمه تكثیر می*شود.
پاسخ : گل های دائمی - پیچ آبجوئی ـ خانواده: Cprifoliceae ـ نام علمی: Lonicera fragrantissima این درختچه در مناطقی که زمستان ملایم دارند همیشه نیمه سبز است، دارای گل*های کرم رنگ و بسیار معطر در اواخر زمستان و میوه*های قرمز رنگ در بهار می*باشد. حداکثر بلندی آن به ۲ متر و گستردگی آن به ۴ متر می*رسد. ـ نیازها: مکان آفتابی یا نیمه آفتاب، در تمام خاک*هائی که دارای زهکشی خوب باشند می*روید. حداقل دمای قابل تحمل آن در زمستان ۱۵- درجه سانتی*گراد است. ـ ازدیاد: از طریق کاشت بذر در پائیز یا بهار و به وسیله قلمه چوب سخت در آخر پائیز
پاسخ : گل های دائمی - پامچال ـ خانواده: Primulaceae ـ نام علمی: primula vialii گیاه بوته*ای دائمی به بلندی ۴۵ - ۳۰ و گستردگی ۳۰ - ۲۰ سانتی*متر است. دارای برگ*های نیزه*ای شکل دندانه**دار بوده و گل*های قرمز یا ارغوانی مایل به آبی آن به صورت سنبله*ای استوانه*ای متراکم در اواخر بهار ظاهر می*شوند. ـ نیازها: به مکان آفتابی تا کمی سایه و خاک مرطوب با زهکش خوب نیاز دارند و حداقل دمای قابل تحمل آن ۵- درجه سانتی*گراد می*باشد. ـ ازدیاد: از طریق کاشت بذر تازه در بهار و تقسیم گیاه در اواسط بهار امکان*پذیر است
پاسخ : گل های دائمی - پرنده بهشتی ـ خانواده: Musaceae ـ نام علمی: Strelitzia regina ـ زمان گلدهی: بهار و پائیز ـ نیازها: مكان سایه، آفتاب، مخلوط خاك سبك گلدانی، محیط گرم و مرطوب با رطوبت متوسط ۷۰ - ۵۰ درصد. درجه حرارت ۱۵-۱۳ درجه سانتی*گراد جهت تكمیل دوره استراحت گیاه در زمستان ضروری است. آبیاری متوسط (خاك مرطوب باشد ولی غرقابی نشود) در فصل رشد هر دو هفته یك بار از كود مایع با غلظت ۲ گرم در لیتر استفاده كنید. ـ ازدیاد: تقسیم بوته در بهار و تابستان، كاشت بذر در بهار در حرارت ۲۱ - ۱۸ درجه سانتی*گراد.
پاسخ : گل های دائمی - پنج انگشت ـ نام علمی: Potentilla گیاهی است که به*علت دارا*بودن برگ*های مرکب که شامل ۳ تا ۵ برگچه می*باشد به آن پنج برگ نیز می*گویند. از تیره گل سرخیان است و اکثر گونه*های آن بومی سردسیر شمالی جهان می*باشد. گیاهان این تیره از جنس علفی یک*ساله و چوبی دائمی را شامل می*شود. تعدادکمی از گونه*های آن در شمار درختچه*های زینتی می*باشد که دائمی و در برابر سرما مقاوم هستند. یکی دیگر از مزایای قابل توجه درختچه پنج انگشت مقاوم بودن آن در برابر آفات و امراض می*باشد. به*طوری که درختچه*هائی که در یکی از باغ*های گیاه*شناسی کاشته شده بود در مدت شصت و پنج سال به علت مصونیت آنها در برابر امراض و آفات هیچ*گونه احتیاجی به سم*پاشی و توجه مخصوص پیدا نکردند. پنج انگشت گیاهی است دوستدار نور آفتاب و دوران کامل گل دادن آن به نور آفتاب بستگی دارد. در نقاط کم آفتاب و مخصوصاً در سایه رشد و نمو آن امکان پذیر نیست. این گیاه در انواع خاک*های نرم غیر*رسی، شنی و دامنه*های کوهستانی با آب فراوان به خوبی رشد و نمو نموده و درختچه*ای نیرومند با شاخ و برگ*ها و گل*های فراوان می*شود. در خاک*های ضعیف و با رطوبت کم نیز به حیات خود ادامه می*دهد ولی رشد و نمو آن ضعیف است. بذر پنج انگشتی پس از ریزش گل*هایش در نیام*هائی به* وجود می*آیند و در پائیز که بذر رسیده می*شود باید جمع*آوری شود و سپس نسبت به هرس آن اقدام نمود. ـ ازدیاد: بذر*های پنج انگشتی را بلافاصله پس از رسیدن باید کاشت ولی تکثیر به وسیله قلمه نیز از شاخه*های نرم و نیمه چوبی و همچنین چوبی آن امکان*پذیر می*باشد.
