هيدروكربنهاي داراي كلر، فلوئور، برم و يد (هالوژنها) با هيدروكربنهاي نفتي تفاوت دارند، چرا كه اكثر آنها به راحتي طي اكسيداسيون شيميايي يا فعاليت باكتريايي تجزيه نمي گردند. و مشابه فلزات آلاينده هاي پايدار بوده و اضافات دائمي در محيط زيست دريايي هستند. بر خلاف فلزات بيشتر آنها ساخته دست انسان بوده و به صورت طبيعي وجود ندارند و در ضمن در رسوبات و در بدن جانوران مجتمع مي شوند. اكثريت بزرگي از آنها حاوي كلر هستند و تحت عنوان هيدروكربن هاي كلر دار شناخته مي شوند.
