پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 3 هفته 2 كودك شما هنوز هم يك ژيمناست ورزيده نشده(!) اما حركات او كمي متناسب تر و هماهنگ تر شده اند. شما خواهيد ديد كه حركات نامنظم دستها و پاهاي او در روزهاي اول تولد به تدريج جاي خود را به حركات نرمتر و دايره وارتر (خصوصا هنگامي كه به افراد ديگر نگاه مي كند) مي دهند. فضاي كافي براي نوزاد خود فراهم كنيد تا بازوها و پاهايش را بكشد و حركت دهد. يك پتو روي زمين پهن كنيد و به او اجازه دهيد كه هر طور مي خواهد حركت كند. اين حركات به كودك شما كمك مي كنند تا عضلات در حال رشد خود را قويتر كرده و كشيدگي طبيعي آنها را بهبود بخشد. هنگامي كه كودك شما بر روي شكم خود قرار گرفته باشد حركت دادن پاهايش را آغاز مي كند كه اولين مرحله در يادگيري راه رفتن است. [h=2]زندگی شما: روشهاي جلوگيري از بارداري را فراموش نكنيد![/h] فكر مي كنيد اگر به كودك خود شير مي دهيد آيا باز هم احتمال حامله شدن وجود دارد؟ حتي اگر هنوز پريود هم نشده ايد آيا باز هم اين احتمال وجود دارد؟ پاسخ هر دو سوال مثبت است. حتي اگر از لحاظ جنسي "نيمه فعال" نيز باشيد احتمال باردار شدن وجود دارد. بر خلاف باور عمومي شير دادن به كودك مانع حاملگي نمي شود و تخمك گذاري پيش از آغاز اولين پريود بعد از زايمان رخ مي دهد، اما نمي توان به دقت زمان اولين تخمك گذاري را تعيين نمود. پس در صورتي كه نمي خواهيد براي نوزاد خود يك برادر يا خواهر همسن بياوريد بهتر است اقدامات جلوگيري از بارداري را بكار گيريد! پزشك شما مي تواند گزينه هاي مختلف را براي شما توضيح دهد اما در اينجا چند مطلب قابل ملاحظه را مطرح مي كنيم: شما قبل از حاملگي از چه روشي براي جلوگيري از بارداري استفاده مي كرديد؟ ممكن است نتوانيد از همان روش قديمي استفاده كنيد. اگر قبلا از "ديافراگم" (يكي از وسايل جلوگيري از بارداري كه در واژن قرار داده مي شود و مي تواند اسپرمها را از بين ببرد) استفاده مي كرديد، قبل از استفاده مجدد آن را بررسي كرده و با وضعيت جديد خود مطابقت دهيد، زيرا ممكن است اندام شما در اثر زايمان تغيير كرده باشد. اگر شما از پيش از حاملگي از روشهاي هورموني (قرص، چسبهاي پوستي يا حلقه داخل واژن) براي جلوگيري از بارداري استفاده مي كرديد و اكنون به كودك خود شير مي دهيد نبايد استفاده از اين روش را مجددا شروع كنيد، زيرا اين هورمونها ممكن است بر مقدار و يا كيفيت شير شما تاثير بگذارند. خانمهايي كه به نوزاد خود شير مي دهند به قرصهايي با فرمول و تركيب متفاوت نياز دارند؛ مثلا قرصهايي كه فقط پروژسترون داشته باشند. آيا مي خواهيد از يك روش جديد استفاده كنيد؟ به عنوان مثال استفاده از IUD (گذاشتن وسيله اي درون رحم براي جلوگيري از انعقاد نطفه) در خانمهايي كه تا به حال زايمان داشته اند بهتر از خانمهايي كه هرگز بچه نداشته اند جواب مي دهد. آيا به استفاده از كاندوم فكر كرده ايد؟ استفاده از كاندوم مي تواند گزينه مناسبي براي خانمهايي باشد كه به كودك خود شير مي دهند زيرا بر شيردهي آنها هيچ تاثيري نمي گذارد.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 3 هفته 3 خواندن داستان يا شعر براي كودك حتي در همين سن كم بسيار خوب است. شنيدن صداي شما به وي كمك مي كند تا شنوايي خود را مطابق با آهنگ زباني كه با آن تكلم مي كنيد، پرورش دهد. تغيير دادن شدت صدا، استفاده از لهجه محلي و همچنين آواز خواندن، رابطه شما و كودكتان را بسيار جذابتر و شيرينتر خواهد كرد. اگر كودك شما هنگامي كه شما براي او چيزي مي خوانيد به اطراف خود نگاه مي كند يا علاقه اي به خواندن شما نشان نمي دهد، چيز ديگري برايش بخوانيد يا او را آزاد بگذاريد تا كمي استراحت كند. از پاسخهايي كه او به حركات شما مي دهد براي تنظيم رفتارهاي خود با او راهنمايي بگيريد. شما مي توانيد كتابهاي بسيار زيادي پيدا كنيد كه براي كودك مناسب باشند. كتابهاي بزرگي را انتخاب كنيد كه تصاوير روشن و بزرگ و همچنين يك متن ساده و روان داشته باشند، حتي مي توانيد از كتابهايي استفاده كنيد كه بدون متن بوده و تنها تصوير و نقاشي دارند و خودتان داستان را براي او بسازيد. در اين مرحله لازم نيست كه براي انتخاب كتاب، راهنماي گروه سني كودكان را دقيقا رعايت كنيد. كتابهايي كه براي كودكان بزرگتر طراحي شده اند در صورتي كه عكسهاي شفاف با رنگهاي روشن داشته باشند مي توانند توجه كودك شما را نيز جلب كنند. [h=2]زندگی شما: با اندرزهاي ناخواسته ديگران كنار بياييد.[/h] هنگامي كه نوزاد شما متولد مي شود همه اطرافيان مايل هستند تا شما را نصيحت كنند يا در مورد كودكتان نظر بدهند: «نمي خواهي به او يك زيرپوش بپوشاني؟»، «اگر از همين حالا غذاي معمولي به او ندهي به اندازه كافي قوي و بزرگ نخواهد شد!»، «نگذاريد پستانك بمكد زيرا دندانهايش را خراب خواهد كرد!» و ... از آنجا كه اين نصيحتها (صحيح يا غلط) فضولي به نظر مي رسند، مادر را آزار مي دهند. چگونه بايد با اين موارد برخورد كرد؟ اولين كار اين است كه همه اين موارد را جدي نگيريد. گوش دادن به همه حرفهاي دوستان، آشنايان و غريبه ها سريعترين راه براي از بين بردن اعتماد به نفستان است. بهتر است هر كاري كه فكر مي كنيد بهتر است انجام دهيد. البته توجه داشته باشيد كه اين نصيحتها با نيت خيرخواهانه انجام مي شوند. اطرافيان شما به كودكتان علاقه دارند. بعضي اوقات آنها پيشنهادات خود را براي اين مطرح مي كنند كه فقط مي خواهند حرفي زده باشند. در جواب بهتر است يك پاسخ معمولي بدهيد: «از توجه شما ممنونم» يا «در اين باره فكر خواهم كرد». بهترين راه براي پاسخ دادن به نصيحتهاي پدربزرگها و مادربزرگها در زمينه غذا يا خواب كودك اين است كه پاي يك فرد سوم را به ميان بكشيد: «خيلي ممنون مادر؛ از دكتر مي پرسم تا ببينم او چه پيشنهادي دارد».
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 3 هفته 4 اگر چه كودك شما از چند روز پس از تولد قادر به شناختن شما بود، اما اكنون قادر است نشان بدهد كه شما را مي شناسد! حدود نيمي از كودكان در اين سن قادر هستند نشان بدهند كه والدين خود را مي شناسند. احتمالا او به غريبه ها نيز لبخند خواهد زد، خصوصا هنگامي كه مستقيما در چشمان او نگاه كنند يا با او حرف بزنند. اما او به تدريج افراد را بهتر مي شناسد و شما، همسرتان و احتمالا چند نفر ديگر از آشنايان را بر ديگر افراد ترجيح خواهد داد. گاهي اوقات ممكن است كودك شما ساكت شود و با شما ارتباط چشمي برقرار كند، يا ممكن است در ميان جمع به دنبال شما بگردد و هنگامي كه شما را پيدا كرد دستانش را از هيجان تكان دهد يا بخندد. حتي ممكن است بوي شما براي او آرامش بخش باشد. [h=2]زندگی شما: هنگامي كه "اندوه پس از زايمان" از بين نرود![/h] آيا در اغلب اوقات احساس مي كنيد عصباني يا بدخلق هستيد، اما آن را به حساب مشكلات عصبي پس از زايمان مي گذاريد؟ آيا همسر يا يكي از دوستان شما تعجب نكرده اند كه چرا پس از گذشت چندين هفته از زايمان اين تغيير احساسات و غمگيني هنوز ادامه دارند؟ اجازه ندهيد كه خجالت يا غرور مانع مشورت شما با پزشك شود. ده تا بيست درصد از مادران دچار "افسردگي پس از زايمان" مي شوند كه ممكن است از دو هفته تا يكسال طول بكشد. اين عارضه يك بيماري واقعي و البته قابل درمان است. پس اگر احساس تغيير عمده اي نسبت به سه ماه گذشته (كه زايمان داشته ايد) نمي كنيد اين سوالات را از خودتان بپرسيد. آيا: - مشكل خواب داريد؟ - در اكثر مواقع احساس مي كنيد كه بسيار خسته هستيد؟ - احساس مي كنيد كه اشتهايتان كم شده است؟ - برخي مسائل كوچك (كه قبلا شما را آزار نمي دادند) اكنون براي شما نگران كننده هستند؟ - نگران هستيد كه آيا مي توانيد مدتي از وقتتان را به خودتان اختصاص دهيد يا نه؟ - فكر مي كنيد كه فرزند(ان) شما بدون وجود شما وضعيت بهتري خواهند داشت؟ - نگران هستيد كه همسر شما به خاطر اين قبيل احساسات از شما خسته شود؟ - براي هر مساله اي به همسر و كودكانتان پرخاش مي كنيد؟ - فكر مي كنيد كه هر زن ديگري به عنوان يك مادر بهتر از شما است؟ - براي كوچكترين مسائل هم گريه مي كنيد؟ - ديگر از چيزهايي كه قبلا لذت مي برديد لذت نمي بريد؟ - از دوستان و همسايگانتان كناره گيري مي كنيد؟ - از ترك كردن خانه يا تنها ماندن مي ترسيد؟ - حملات اضطرابي (اضطراب ناگهاني) داريد؟ - بدون دليل عصباني مي شويد؟ - نمي توانيد بر روي مسائل مورد نظرتان تمركز كنيد؟ - فكر مي كنيد كه خودتان يا ازدواجتان مشكلي دارد؟ - احساس مي كنيد كه اين احساسات همواره با شما باقي خواهند ماند و هيچگاه بهتر نخواهيد شد؟ اگر به سه سوال يا بيشتر از سوالات فوق جواب مثبت داده ايد به دنبال راهنمايي پزشك يا روانشناس و نهايتا درمان خود برويد.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 4 هفته 1 كودكان دوست دارند كه لمس شوند. در واقع آنها در يك مرحله از زندگي خود موفق مي شوند كه هنگامي كه افراد ديگر آنها را لمس مي كنند اين تماس بدني را احساس كنند. اين مرحله يك مرحله حساس از رشد آنها است. تمام تماسهاي پوستي و لمسي كه با كودك خود داشته ايد نه تنها به شما كمك كرده است تا احساس دلبستگي و پيوند بين خود و كودكتان را تقويت كنيد بلكه در هنگام ناراحتي كودك، او را آرام كرده و در هنگام كج خلقي، او را تسكين مي دهد. حس لامسه كودك خود را با استفاده از روشهاي مختلف پرورش دهيد: با استفاده از خز يا حرير، پشم يا لباسهايي از جنس حوله. در اين سن، كودك شما تلاش خواهد كرد تا هر چيزي را كه به دستش مي رسد بخورد. بنابراين در انتخاب اشيا مختلف براي او مراقب باشيد و او را با چيزهايي كه مي تواند در دهانش بگذارد تنها نگذاريد. كتابهايي وجود دارند كه خواندن را به صورت يك تجربه لمسي در مي آورند. در برخي از اين كتابها پوست يا پوشش روي پوست حيوانات مختلف شبيه سازي شده يا اشيائي از قبيل آينه، كاغذ سمباده و ... در آنها گذاشته شده است. [h=2]زندگی شما: با تركيب اندام تغيير يافته خود، كنار بياييد[/h] اگر فقط در يك دوره زماني در طول عمر خود نياز به واقع بيني داشته باشيد، اكنون زمان آن فرا رسيده است. به ياد داشته باشيد كه بارداري و زايمان بر زندگي و همچنين اندام شما اثر گذاشته؛ كمر و باسن شما ممكن است بزرگتر شده و شكمتان نيز كمي برآمده شده باشد. شما بايد به بدن خود حداقل همان زماني كه طول كشيده است تا كودكتان را پرورش دهد (يعني حدود 9 ماه) فرصت دهيد تا به حالت قديمي خود بازگردد. برخي از خانمها نمي توانند به راحتي به وزن دوران قبل از حاملگي خود برسند. تا زماني كه وزن شما در محدوده اي باشد كه براي سلامتي شما خطري نداشته باشد مي تواند كاملا مناسب تلقي شود. در صورتي كه كودكتان را از سينه خود و با شير خودتان تغذيه مي كنيد بايستي بيشتر دقت كنيد كه يك رژيم غذايي سنگين نگيريد. به جاي آنكه سعي كنيد با استفاده از رژيم غذايي يا برنامه ورزشي (كه نمي توانيد براي تمام عمر خود آن را ادامه دهيد) وزن خود را به سرعت كاهش دهيد، بهتر است به تغذيه و نحوه غذا خوردن خود بيشتر دقت كنيد. برخي از مواردي كه مي تواند در اين زمينه به شما كمك كند عبارتند از: در هر وعده غذايي مقدار كمتري غذا بخوريد و سعي كنيد هر وعده غذايي را در مدت طولاني تري بخوريد: بتدريج در مي يابيد كه مقادير كمتري از غذا نيز براي شما كافي خواهد بود. قبل از اينكه كاملا سير شويد از غذا خوردن دست بكشيد. آب بنوشيد: يك بطري آب خنك را در دسترس داشته باشيد و در طول روز آرام آرام بنوشيد. اين كار نه تنها به شما كمك مي كند كه آب بدن خود را در حد طبيعي نگه داريد (كه اين امر براي خانمهاي شيرده ضروري است) بلكه شكم شما را پر كرده و از بروز احساس گرسنگي جلوگيري مي كند. مصرف مقادير متعادلي از چاي گياهي، قهوه بدون كافئين، آب مزه دار شده يا ويتامين دار شده نيز مناسب است. كالريهاي "خوب" را جايگزين غذاهاي بي ارزش كنيد: شما در دوران حاملگي تاكيد و مراقبت خاصي بر غذاي خود داشتيد. اين مراقبت و دقت را كنار نگذاريد. ميان وعده و خوراكيهاي مناسب در دسترس داشته باشيد: از خوراكيهاي كم كالري (خصوصا جويدني ها) از قبيل ذرت بو داده (بدون روغن)، ميوه و سبزيجات خام دائما استفاده كنيد. دوباره ورزش را آغاز كنيد: به تدريج و به آرامي برنامه ورزشي را كه پيش از حاملگي داشتيد مجددا آغاز كنيد.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 4 هفته 2 از اين به بعد كودك شما قادر است تا در مورد دنياي اطراف خود نتيجه گيريهايي را انجام دهد. او به هر چيزي كه اطرافش باشد با كنجكاوي نگاه مي كند حتي به انعكاس شكل خودش در آينه يا يك سطح صاف. يك آينه نشكن را در برابر او قرار دهيد يا هنگامي كه آماده هستيد او را در برابر يك آينه بنشانيد. كودك شما نخواهد فهميد كه آنچه در آينه مي بيند در واقع تصوير خودش است (البته وقتي او وارد دو سالگي شود به تدريج اين مطلب را خواهد فهميد)؛ اما مهم نيست. او از خيره شدن به انعكاس شكل خود يا ديگران در آينه لذت خواهد برد و ممكن است خوشحالي اش را با يك خنده زيبا با آن دهان بي دندانش نشان دهد! [h=2]زندگی شما: تغيير روابط و دوستي ها[/h] داشتن يك بچه تغييراتي را در رابطه شما با ديگران ايجاد مي كند كه شامل دوستانتان نيز خواهد شد. گاهي اوقات دوستان قديمي تان كه هيچ وقت بچه نداشته اند به اندازه شما از بچه دار شدنتان خوشحال خواهند شد؛ در اين حالت فقط لازم است تا برخي تغييرات در برنامه روزمره زندگي تان داده شود و غير از اين همه چيزهاي ديگر در رابطه شما با آنها سر جاي خودش خواهد ماند. اما ممكن است افراد ديگر به اندازه شما هيجان زده نشده باشند. برخي افراد ممكن است حسادت كنند، خسته شوند يا اينكه اصلا علاقه اي به بچه ها نداشته باشند. در اين حالت شما نبايد دوستانتان را سرزنش كنيد. شما نيز در حال تغيير هستيد. كارهايي كه قبلا به آنها علاقه داشته و با دوستانتان انجام مي داديد ممكن است در برنامه جديد زندگي شما جايي نداشته باشند. هر چند شما نمي توانيد انتظار داشته باشيد كه همه چيز همانند قبل ادامه پيدا كند، بهتر است سعي كنيد كه بين برنامه هاي قديمي و وضعيت جديد خود تعادلي برقرار كنيد. دوست شما نمي تواند از شما انتظار داشته باشد كه همه نگرانيها و افكار خود در مورد كودكتان را كنار بگذاريد و شما هم نمي توانيد از او انتظار داشته باشيد كه دائما شنونده مسائل مربوط به مادر شدن و زايمان و كودك شما باشد. براي زماني كه كنار هم هستيد يا كارهايي كه با هم انجام مي دهيد، به دنبال علائق مشترك بگرديد. مثلا بسيار خوب خواهد بود اگر گاهي اوقات دو نفره (فقط شما و دوستتان) براي ناهار بيرون برويد و بعضي وقتها نيز از او بخواهيد كه براي ديدن كودك شما به منزلتان بيايد. با اين حال به طور خلاصه مي توان گفت كه شما بايد منتظر برخي تغييرات در دوستيهاي خود باشيد. شما ممكن است از برخي دوستهاي قديمي خود دور شويد، اما فرزندتان شما را به سمت معاشرين جديدي خواهد كشاند. با شركت در گروههاي بازي، كلوپهاي مربوط به حمايت از مادران و يا برخوردهاي اتفاقي در پارك، شما و همسرتان با والديني آشنا خواهيد شد كه نقاط مشترك زيادي با شما دارند.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 4 هفته 3 رشد کودک هنگامي كه كودك را بر روي شكمش قرار بدهيد، سر و شانه هايش را بالا مي گيرد و از بازوهايش به عنوان حائل بدن كوچكش استفاده مي كند. اين حركتهايي كه شبيه به حركت شنا در بدنسازي است اما خيلي سبكتر و ساده تر، عضلات او را قوي تر كرده و موجب مي شود كه ديد بهتري نسبت به اطراف خود پيدا كند. حتي ممكن است كه خودش (و البته شما را هم!) با چرخيدن از روي شكم به پشت و برعكس سرگرم كند. شما مي توانيد از طريق بازي او را به يادگيري اين مهارت تشويق كنيد: يك اسباب بازي را در يك طرف او (كه معمولا به آن طرف مي غلطد) حركت دهيد تا نظر او را به سمت آن جلب كنيد. تلاش او را براي رسيدن به اسباب بازي تشويق كرده و لبخند بزنيد. كودك به اطميناني كه شما به او مي دهيد نياز دارد زيرا اين مهارت و تجربه جديد مي تواند براي او ترسناك باشد. [h=2]زندگی شما: ترك كردن كودك[/h] احساس گناه لزوما بد نيست. احساس گناه بدان معناست كه ما از عمق وجودمان نگران و مراقب يك چيز هستيم. گاهي اوقات شما مجبور هستيد كه كودك خود را پيش والدينتان يا پرستار كودك بگذاريد و او را براي مدتي ترك كنيد. در واقع يك مادر خوب محسوب نمي شويد اگر در اين موقعيتها احساس ترس يا اضطراب نداشته باشيد! در اينجا مي خواهيم اين نكته را متذكر شويم كه اگر همواره تسليم نگراني و اضطراب خود شويد، به هيچ وجه خوب نخواهد بود. نياز به نگهداري مناسب از كودك توسط خودتان بايد با واقعيات ديگر زندگي از قبيل وضعيت روحي شما (كه گاهي اوقات نياز داريد تا مدتي از كودك خود دور شويد)، نياز شما براي تامين درآمد از طريق كار و نياز درازمدت كودك شما براي برقراري تعامل اجتماعي با ديگران به تعادل برسد. در اين حالت استخدام پرستار كودك مي تواند مفيد و گاهي ضروري باشد. اگر تا كنون يك پرستار بچه استخدام نكرده ايد از زوجهاي ديگري كه به آنها اعتماد داريد راهنمايي بخواهيد. هنگامي كه يك پرستار پيدا كرديد از او بخواهيد كه در منزل همراه كودك شما باشد و آنگاه به كارهاي روزمره خانه بپردازيد. در اين حالت مي توانيد گاهي اوقات نحوه برخورد او با كودكتان را بررسي كنيد. در دفعات اول تنها براي خريد از خانه خارج شويد، به سرعت خريد خود را انجام داده و به خانه برگرديد. هنگام بازگشت به خانه اجازه ندهيد كه دلواپسي شما بروز كرده و ديگران متوجه آن شوند. اگر عصبي و ناراحت به نظر برسيد كودكتان به سرعت متوجه شده و در نتيجه جدايي براي هر دوي شما سخت تر خواهد شد.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 4 هفته 4 [h=2]کودک شما چگونه رشد می کند؟[/h] محققان بر اين باورند كه كودك شما در اين مرحله قادر است تا تمام اصوات اصلي را كه زبان مادري او را تشكيل مي دهند درك كند. از اين هفته تا شش ماهگي كودك شما به تدريج توانايي توليد برخي صداها را به دست خواهد آورد؛ در نتيجه شما مي توانيد كلماتي را كه مدتها در انتظارش بوده ايد بشنويد؛ كلماتي از قبيل: "با- با" و "ما- ما". هرچند متخصين رشد كودك مي گويند كه كودك شما در اين مرحله قادر به ارتباط برقرار كردن بين اين كلمات يا شما و همسرتان نيست (يعني نمي تواند بين "با- با" با پدرش و "ما- ما" با مادرش ارتباط ذهني برقرار كند) اما به هر حال شنيدن اين كلمات بسيار هيجان انگيز خواهد بود. شما مي توانيد تلاش كودك را براي ارتباط برقرار كردن با والدينش، از طريق تكرار كردن صداهايي كه او از خودش در مي آورد، تقويت كنيد. اكنون ممكن است كه كودك تلاش كند تا صداي شما را تقليد كند. مي توانيد امتحان كنيد؛ بگوييد: "با" و او ممكن است تلاش كند تا همين صدا را تكرار كند. واكنش نشان دادن به تلاش كودك براي توليد صدا يا حرف زدن مي تواند به كودك كمك كند تا اهميت زبان را بفهمد. همچنين به او كمك خواهد كرد تا رابطه علت و معلولي را بهتر بفهمد. همچنين موجب مي شود تا او براي خودش ارزش قائل شود. او به تدريج خواهد فهميد كه حرفهايي كه مي زند موجب تغيير برخورد ديگران مي شود. [h=2]زندگی شما: آغاز مجدد برنامه ورزشي[/h] معمولا مادرها از تغييراتي كه در اثر حاملگي و زايمان در بدنشان ايجاد مي شود ناراضي هستند. اگر هنوز هم از لباسهاي حاملگي استفاده مي كنيد يا از نگاه كردن در آينه و ديدن اندام نامناسب خود مي ترسيد وقت آن رسيده است كه يك فعاليت ورزشي منظم را آغاز كنيد. در اين مرحله بدن شما براي ورزش كردن آمادگي دارد مگر اينكه پزشك به شما توصيه كرده باشد كه سراغ ورزش نرويد. حتي در اين مرحله نيز ممكن است مفاصل و رباطهاي شما در اثر بقاياي هورمونهاي دوران حاملگي شل و نرم باشند، پس ورزش را با يك برنامه ساده (مثلا يك كلاس نرمشهاي سبك بدون حركات پرشي و سنگين) آغاز كنيد. ورزش كردن بر توانايي شما براي شير دادن به كودك اثر نمي گذارد؛ اما از انجام برخي حركات خاص (مثل برخي حركات بدنسازي با وزنه يا وضعيت هاي خاص در يوگا) كه مي تواند منجر به زخمي شدن پستانهاي شما شود خودداري كنيد. در ضمن شما مي توانيد كودكتان را نيز در برنامه ورزشي جديد خود شركت دهيد. هنگامي كه مي خواهيد براي پياده روي برويد او را در كالسكه اش قرار دهيد و به همراه خود ببريد؛ يا هنگامي كه مي خواهيد با دوچرخه ثابت خود تمرين كنيد او را بر روي صندلي يا تخت خوابش طوري قرار دهيد تا شما را ببيند. همچنين مي توانيد به دنبال يك سالن تمرين بگرديد كه يك مهد كودك نيز در كنار آن باشد تا بتوانيد ضمن نظارت بر وضعيت كودك خود به ورزش بپردازيد. علي رغم همه كارهايي كه داريد زمانهايي را در برنامه روزانه خود به ورزش كردن اختصاص دهيد. مي توانيد هنگامي كه كودكتان خواب يا آرام است از فيلمهايي كه حركات ورزشي مختلف را آموزش مي دهند استفاده كنيد. در صورتي كه كار مي كنيد ماشين خود را كمي دورتر از محل كارتان پارك كرده و كمي پياده روي كنيد؛ يا اينكه در ساعت ناهار در يك سالن در نزديكي محل كار تمرين كنيد. در صورتي كه بتوانيد برنامه اي براي ورزش تنظيم كنيد كه ساده يا مناسب باشد احتمال اينكه بتوانيد به اين برنامه ادامه بدهيد بيشتر خواهد بود. با اين حال خيلي به خودتان سخت نگيريد. هر چند مراقبت از وضعيت بدني به سلامتي شما كمك مي كند، مدتي طول مي كشد تا اندام شما به حالت طبيعي خود برگردد. اگر بيش از حد نگران اندام و ظاهر خود باشيد ممكن است مزاياي روحي ورزش را از دست بدهيد. بدن شما با پرورش يك كودك، كار بسيار بزرگي انجام داده است؛ اين كار واقعا كار بزرگي بوده است؛ به آن اهميت بدهيد!
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی [h=2]کودک شما چگونه رشد می کند؟[/h] در اين هفته كودك شما مي تواند براي چند دقيقه با دستها و پاهايش بازي كند. او علاقه دارد كه هر حركت را آنقدر تكرار كند كه از نتيجه آن مطمئن شود. آنگاه او حركت خود را كمي تغيير مي دهد تا ببيند كه آيا نتيجه هم تغيير مي كند يا نه. ممكن است ناگهان متوجه شويد كه كودك شما در اتاق خوابش به طور عجيبي ساكت شده است و هنگامي كه به سراغ او مي رويد مي بينيد كه كودك شما (كه تا چندي پيش در هنگام بيداري لحظه به لحظه به مراقبت شما نياز داشت) خودش را در تخت خوابش سرگرم كرده است! احتمالا شما مي توانيد به خواندن مقاله ادامه بدهيد؛ شايد هم فقط فرصت كنيد كه به عناوين نگاهي بيندازيد! [h=2]زندگی شما: همسر خود را نيز در برنامه خود شريك كنيد.[/h] اگر شما مراقبت اصلي از كودك را بر عهده گرفته باشيد، ممكن است هرگاه كه كودك گريه را آغاز مي كند بي درنگ به طرف او برويد. در واقع اين حركت را مي توان نوعي واكنش طبيعي قلمداد كرد. اما بهتر است به همسر خود نيز اين فرصت را بدهيد تا گاهي اوقات كودك را آرام كند. اين كار نه تنها به شما كمك مي كند كه گاهي يك استراحت مختصر داشته باشيد، بلكه اعتماد به نفس همسرتان را نيز افزايش مي دهد و موجب ايجاد پيوند بين او و كودك مي شود. شما مي توانيد روشهاي مختلفي را براي اين كار به همسر خود پيشنهاد كنيد، اما بهتر است كه گاهي اوقات اجازه دهيد خود او به تنهايي اين كار را تجربه كرده و روش آرام كردن كودك را ياد بگيرد. به همسر خود يادآوري كنيد كه ابتدا نيازهاي اصلي كودك (تعويض پوشك، تغذيه و آروغ گرفتن) را بررسي كند و در صورت نياز آنها را انجام دهد. در صورتي كه كودك به گريه ادامه داد، همسر شما مي تواند كودك را در آغوش بگيرد، پشت او را بمالد يا از ماساژهاي مخصوص كودكان استفاده كند. بسياري از كودكان با حركات آهسته و ريتيمك آرام مي شوند. اين كار به همسر شما نيز كمك مي كند تا احساس كند كه كار مهمي كرده است! رقصاندن، تكان دادن يا تاب دادن كودك نيز مي تواند او را آرام كند. سرگرم كردن كودك نيز يك راه ديگر براي آرام كردن او است. همسر شما مي تواند با جست و خيزهاي كودكانه، آواز خواندن و در آوردن صداها يا اداهاي بامزه كودك را سرگرم كند.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی ماه 5 هفته 2 [h=2]کودک شما چگونه رشد می کند؟[/h] هر چند مي توان گفت كه براي يك كودك گريه كردن اصلي ترين راه ارتباط برقرار كردن با ديگران است، اما او به تدريج بامزه تر هم شده است. او ممكن است به چيزهاي بامزه بخندد: مثلا هنگامي كه شما صورت خود را از زير پتو يا پشت پرده به طور ناگهاني بيرون مي آوريد و "قايم موشك" بازي مي كنيد؛ يا هنگامي كه يك اسباب بازي فنري ناگهان از درون جعبه اش بيرون مي پرد؛ البته اين حركات نبايد با صداي خيلي بلند يا به صورتي كه كودك را بترسانند انجام شوند. وقتي كودك شما مي خندد يا از خودش صداهايي (حتي نامفهوم) در مي آورد او را تشويق كنيد: بخنديد و اداهاي بامزه در بياوريد. كودكان از شنيدن صداهاي متنوع لذت مي برند و شما براي ايجاد اين صداها به اسباب بازي هاي مخصوص احتياج نداريد. زبان خود را بگردانيد، سوت بزنيد يا صداي حيوانات مختلف را در آوريد؛ مطمئن باشيد كه كودك شما خوشش خواهد آمد! [h=2]زندگی شما: استفاده از شيردوش[/h] بسياري از خانمهايي كه سر كار مي روند مي توانند با استفاده از شيردوش در محل كار به تغذيه كودك خود با شير مادر ادامه دهند. اين كار موجب مي شود كه توليد شير در سينه هاي آنها به نحو مناسبي ادامه پيدا كند و همچنين شير كافي براي پر كردن شيشه شير كودك تهيه مي شود. اما انجام اين كار به خصوص در اوائل مي تواند سخت يا استرس زا نيز باشد. در اينجا به برخي نكات كه شيردوشي در محل كار را آسانتر مي كنند اشاره مي كنيم: در خانه هم تمرين كنيد: وسايل متعددي براي دوشيدن شير وجود دارند. شما مي توانيد از چندين نوع استفاده كنيد تا مناسبترين آنها را براي خودتان پيدا كنيد. ممكن است بتوانيد برخي از آنها را قبل از خريد مثلا از دوستان يا آشنايان به امانت بگيريد و آزمايش كنيد. مثلا برخي از خانمها ترجيح مي دهند كه از شيردوشهاي اتوماتيك استفاده كنند تا در زمان صرفه جويي كنند. در مورد نحوه نگهداري شير دوشيده شده نيز فكر كنيد. در محل كار موقعيت مناسبي را براي دوشيدن پيدا كنيد: در ادارات بزرگ مي توانيد از نماز خانه استفاده كنيد، فقط بايد زمان مناسب را در نظر بگيريد. شايد لازم باشد برنامه تان را به مافوق خود اطلاع دهيد. سعي كنيد در زمان و مكان مشخصي اين كار را انجام دهيد: در صورت امكان هر 3 ساعت يكبار اين كار را انجام دهيد. در ضمن نوشيدن مقدار كافي آب بين دفعات شيردوشي را فراموش نكنيد. سعي كنيد اين كار را با آرامش انجام دهيد تا نتيجه بهتري بگيريد: رعايت اين مورد ممكن است سخت ترين مرحله باشد. برخي از مادرها ترجيح مي دهند با نگاه به عكس كودك يا چيزي كه آنها را به ياد كودكشان مي اندازد، خود را در شرايط روحي مناسب قرار دهند. به اين ترتيب حتي شير بيشتري هم به جريان مي افتد. مي توانيد تصور كنيد كه در حال شير دادن به كودك هستيد يا اينكه يكي از لالايي هايي را كه براي كودكتان مي خوانيد در ذهن مرور كنيد.
پاسخ : زندگی هفته به هفته شیرخوار در سال اول زندگی [TABLE="class: MainTable"] [TR] [TR] [TD="class: MainColumn"] [TABLE] [TR] [TD][h=2]ماه 5، هفته 3[/h][/TD] [TD="class: reverse"][/TD] [/TR] [/TABLE] [TABLE="class: paging"] [TR] [TD="width: 28"][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 28"][/TD] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE] [h=2]کودک شما چگونه رشد می کند؟[/h] استفاده از يك برنامه منظم براي شبها كه مثلا مي تواند شامل حمام رفتن يا خواندن داستان باشد، كودك شما را براي خوابيدن آماده مي كند. بهتر است به صورت مرحله به مرحله كودك را براي خواب آماده كنيد: به او غذا بدهيد، او را حمام كنيد يا فقط آبي روي بدنش بريزيد، لباسهايش را بپوشانيد، با او به آرامي بازي كنيد، يك كتاب برايش بخوانيد، يا كمي آواز يا لالايي بخوانيد يا كمي موزيك بگذاريد و آنگاه او را بخوابانيد. يك برنامه منظم و دوست داشتني، زمان كافي براي ايجاد ارتباط و پيوند بين شما و كودكتان فراهم مي كند. ممكن است برنامه شبانه را با همسر خود به اشتراك بگذاريد: شما كودك را به حمام ببريد، همسرتان برايش داستان بخواند و.... يا اينكه شما و همسرتان مي توانيد خواباندن كودك را يك شب در ميان بر عهده بگيريد. [h=2]زندگی شما: از خودتان مراقبت كنيد[/h] پس از گذشتن دوران اوليه پس از زايمان و مرحله نسبتا دشوار عادت كردن به زندگي با كودك جديد، بسياري از والدين به نقطه اي مي رسند كه احساس مي كنند دوباره به زندگي واقعي و دنياي بسيار بزرگ اطراف خود وارد شده اند؛ دنيايي كه پس از تولد كودك موقتا آنرا ترك كرده بودند. مراقبت از كودك مي تواند كاري بسيار سنگين و همچنين هميشگي باشد كه ممكن است كاملا با مسووليت شما در محل كار (مخصوصا اگر شغل شما هدفمند بوده و يا مستلزم روابط زياد با ساير بزرگسالان باشد) متفاوت باشد. به شش طريق زير مي توانيد تعادل نسبي را برقرار كنيد: 1- به يكي از گروههاي مربوط به والدين بپيونديد: به دنبال گروههايي بگرديد كه علائق شما را تامين كرده و با فعاليتها و منابع خود از شما حمايت مي كنند. در روزنامه هاي محلي، كتابخانه مسجد يا دفتر پزشكان متخصص اطفال به دنبال اعلاميه هاي مربوط به جلسات اين گروهها بگرديد. ممكن است گروههاي مخصوصي براي مادراني كه فرزندان خود را با شير مادر تغذيه مي كنند، مادران شاغل، مادراني كه به كتاب خواندن براي كودكانشان علاقه دارند، مادران خانه دار و... وجود داشته باشد. شما مي توانيد يك گروه مناسب را در نزديكي خود پيدا كنيد. 2- در اينترنت بگرديد: از طريق ايميل با دوستان و افراد فاميل خود در تماس باشيد، در سايتهاي مخصوص كودكان با ساير والدين آشنا شويد يا اينكه فقط اخبار را در سايتهاي خبري بررسي كنيد. 3- مقداري از وقتتان را به خودتان اختصاص دهيد: حداقل يكبار در هفته به خودتان استراحت بدهيد. بهتر است كه هر روز نيم ساعت وقت را به خودتان اختصاص دهيد؛ كه مي تواند در زمان استراحت نيمروزي يا پياده روي باشد. - خواندن را فراموش نكنيد: هنگامي كه كودك شما در خواب است، يك كتاب يا مجله بخوانيد. حتي اگر هر روز فقط بتوانيد چند صفحه هم بخوانيد براي اينكه به دنياي داستان پناه ببريد و يا يك چيز جديد ياد بگيريد كافي است. 5- يك دفترچه خاطرات يا وبلاگ درست كنيد: ممكن است دوست داشته باشيد خاطرات خود را به طور عمومي و همگاني بنويسيد يا اينكه آنها را به طور محرمانه و خصوصي براي خودتان نگه داريد. در هر حال نوشتن اين خاطرات مي تواند به حفظ سلامت رواني شما كمك كند. 6- با يك نفر كه همسن خودتان است صحبت كنيد: صحبت كردن با يك دوست، آشنا يا همسرتان از طريق تلفن يا به صورت مستقيم و رو در رو مي تواند توان و نيروي جديدي به شما ببخشد؛ خصوصا اگر موضوعات مربوط به كودكتان را براي چند دقيقه كنار بگذاريد و درباره آنها صحبت نكنيد. [/TD] [/TR] [/TR] [/TABLE]
