میخواستم که بخونم باز از نم نم بارون از آفتابگردون و قصّه ی گلدون میخواستم از گل یاس برات قصّه بخونم بخونم تو بمون تا که بمونم بگم تو فصل سرما گل همیشه بهاری تو مهتاب توی شبهای تاری تو رویای سپیدی تویی همدم و همراز برای مرغ عشق دو بال پرواز ولی چقد آخه باز باید از گلها گفت ؟ حرفای دلو پنهونی تو قصه ها گفت طلسم شرممو باید که بشکنم اگه دل بذاره حرفمو این بار بزنم گل و گلدون بهونن ، باد و بارون بهونن شب و ستاره و مهتاب و آسمون بهونن اگه می گم برات از دل خستم بهونست که بگم ... شدی خورشید آسمون من شدم من گل آفتابگردون تو میون باغ قصه های من گل من شدی و من گلدون تو ولی کاش توی آسمون من دیگه ابرای غم جایی نداشتن چی میشد واسه ی گل و گلدون من دیوار قصه ها رو برمیداشتن مگه چقد آخه باز ميشه از گلها گفت ؟ حرفای دلو پنهونی تو قصّه ها گفت طلسم شرممو باید که بشکنم اگه دل بذاره حرفمو این بار بزنم گل و گلدون بهونن ، باد و بارون بهونن شب و ستاره و مهتاب و آسمون بهونن اگه می گم برات از دل خستم بهونست که بگم ...
