پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - سیچلاید ها ماهی هایی وحشی، جنگجو که بسیار عصبانی عمل می کنند و تغییرات داخل آکواریم آنها را شدیداً ناراحت و مضطرب می کند. انواع سیچلاید هایی که تا کنون در ایران قابل تکثیر و پرورش بوده اند عبارتند از : دیسکاس، آنجل، اسکار، سیچلاید گوره خری، سیچلاید زرد و سیچلاید جولی و سیچلاید جک دمپسی هستند. که در واقع برای تکثیر و پرورش هر کدام از آنها باید یک جفت را در یک آکواریم قرار داد و شرایط سختی آب برای سیچلاید ها بین 5 تا 8 درجه DH می باشد. بهترین درجه حرارت برای تخم ریزی 27 درجه سانتی گراد است. سیچلایدها با میل و علاقه خودشان تخم ریزی می کنند و هیچ گونه تغییراتی را از طرف شما نمی پذیرند، بلکه ممکن است بر عکس جواب دهند و آنها را عصبانی کند که در مواقع عصبانیت معمولاً بین جفت نزاع و درگیری بوجود می آید که آنها همدیگر را مقصر قلمداد می کنند. دیده شده است که گاهی این نزاع ها که بین نر و ماده اتفاق افتاده است آنقدر زیاد و شدید بوده است که حتی منجر به تلف شدن یکی از آنها شده است. بنابراین سعی کنید همیشه با آنها بآرامی رفتار کنید. برای تکثیر از سیچلاید ها بهتر است یک گله 10 تایی از آنهایی که بخوبی تغذیه شده اند و رشد کافی داشته اند را در یک آکواریم بزرگ نگه داری کنید. شرایط نگهداری و تغذیه آنها باید کاملاً اصولی و تمام شرایط لازم مهیا و آماده باشد. ماهی های انتخاب شده باید جوان، سالم ، بدون نقص عضو، سرحال ، شاداب ، خوش رنگ، چابک و قبراق باشند. معمولاً چند روز که بگذرد، سیچلاید ها خودشان به انتخاب جفت می پردازند. بطوریکه هر سیچلاید نر در یک قسمت آکواریم حکومت تشکیل و هر کس که به قلمرو او نزدیک شود مورد حمله قرار می دهد. ماهی ماده به قلمرو نر مورد علاقه می رود و در آنجا ساکت می ایستد و باحرکات خاصی اعلام قبول ازدواج با نر انتخاب شده را می دهد. دیده شده است که در اکثر مواقع ماده قویترین و بهترین نر را انتخاب کرده است و هیچ ماهی دیگری حق ورود به منطقه جفت را نخواهد داشت، اگر بر اثر لجاجت ماهی دیگری وارد قلمرو جفت شود بر اثر ضربات زیاد آنها از بین خواهد رفت. بنابراین باید وضعیت ماهیها را کنترل کنید، هرگاه در بین آنها جفتی یکدیگر را واقعاً انتخاب کردند بهتر است آن جفت را بآرامی به آکواریمی که از قبل آماده کردید انتقال دهید و در واقع شروع کار تکثیر و پرورش سیچلایدهای شما با موفقیت انجام شده است. برای تکثیر و پرورش این ماهی ها باید به این نکات توجه کنید. درجه حرارت : این ماهی ها برای تکثیر به درجه ای بین 25-30 نیاز دارند که به نظر من 27 درجه بسیار خوب می باشد. پی هاش: پی هاش 7/5-6 پی هاش مناسبی برای این ماهی می باشد. درجه سختی : در جه سختی 18-4 (سبک تا سنگین) برای این ماهی مناسب می باشد.
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - جفتهای فایتر : مطمئن شوید که نر و ماده هم اندازه هم هستند. و در بعضی اوقات ماده از نر کوچکتر است و این مشکلی ندارد ولی سعی نکنید که ماهی ماده یا نر بسیار جوان را با یک نر یا ماده پیر جفت بزنید زیرا ممکن است مجروح شود. رسیدگی به جفتهای فایتر : به خوبی غذا بدهید و بهتر است غذای زنده بدهید (میگوی آب شور) و آب تانک آنها را خیلی تمیز نگه بدارید. بگذارید برای چند روز در کنار یک دیگر بمانند و به هم آشنا شوند و سپس ماهی ماده را از کنار نر بردارید قبل از قراردادن در تانک تولید مثل . تانک تولید مثل : تانک کوچکی را برای این کار انتخاب کنید (من خودم از یک تانک 2/51 گالنی استفاده می کنم.) در یک کنار یک فیلتر اسفنجی و بخاری که بر روی 28 درجه سانتی گراد تنظیم شده است. یک کلاهک پلاستیکی مورد نیاز است. چند پناهگاه غیر طبیعی و یا گیاه که اگر ماده نیاز داشت به آنجا برود و هیچ سنگی یا ماسه کفی در این تانک نگذارید. ابتدا نر را وارد کنید تا به این محیط آشنا شود در حدود یک ساعت یا زیادتر. بعد ماده را معرفی کنید. این دو باید به هم زیبایی های خود را نشان دهند. ماده باید نمایش دهد و سپس شروع به درست کردن خانه حبابی کند.(من چند بار تجربه کردم که شکم ماده پر از تخم بوده و پس از مدتی که به هم آشنا شدند ناگهان وی شروع به آزاد کردن تخمها به سرعت می کند. با اینکه این ماده چندین بار با جفت خود تخم ریزی کرده است. من ماده را به سرعت خارج کردم و تخم ها نجات یافتند.) تولید مثل : هنگامی که خانه های حبابی در اندازه مناسبی بودند و هنگامی که خطوط را راه عمدی را نشان داد او را رها کنید. همچنین لوله تولید مثل وی را دیده که بیرون زده باشد و این لوله در پشت باله پشتی می باشد. زمانی که دیده شد این دو به مشاجره نمی کنند آنها را تنها بگذارید و تا زمانی که یکی از آن دو متقاعد نشده آنها آماده نیستند. و برخی مشاجرات ممکن است در این موقع اتفاق بیفتد که اینها تشریفات جفتگیری است ولی نباید به مدت زیادی اتفاق بیفتد. و دوره جفت خوردن ممکن است تا یک روز ویا تا 4 یا 5 روز ادامه پیدا کند. هنگامی که آماده شدند نر نظر ماده را به طرف لانه حبابی جلب می کند و ماده نیز به دنبال او می رود.نر ممکن است ماده در در آغوش بگیرد. و تخم ها را به بیرون فشار دهد و تخم ها به کف اکواریوم بریزد. سپس نر تخمها را بر میدارد و به لانه حبابی منتقل می کند.(من یک جفت داشتم که نر کاری نمی کرد و ماده تخم ها را به لانه حبابی منتقل می کرد.) هنگامی که تخم ریزی پایان یافت ماده شروع به دور شدن از نر می کند و در جایی خود را مخفی می کند. و نر مزاحم وی نمی شود زیرا نر مشغول به جابجا کردن تخم ها به لانه حبابی است. وقتی که تخم ریزی تمام شد ماده را به سرعت از مخزن خارج کنید.(مواظب باشید که لانه حبابی را خراب نکنید.) و ممکن است که ماده شروع به خوردن تخم ها کند. تخم ها کوپک و به سختی از یک دانه نمک بزرگتر هستند. شما برای دیدن آنها در حالی که در لانه حبابی آویزان هستند به یک ذره بین نیاز دارید. پرورش تخم ها : بعد از تخم ریزی و جدا کردن تخم ها هر دو تانک را به وسیله داروی Maroxy ضد عفونی کنید زیرا این دارو از ایچاد پارگی پاله ها در ماده و ایجاد قارچ در مخزن تولید مثل جلوگیری می کند. شما می بایست بالای اکواریوم را با پلاستیک یا شیشه ببندید تا از ورود هوای سرد به درون اکواریوم جلوگیری کنید. هنگامی که لارو ها شروع به رشد کردند (در حدود 5 تا 7 هفته) آنها شروع به آمدن به سطح آب می کنند و ممکن است در مجاورت هوای سرد دچار سینه پهلو شوند و ازبین بروند. من پوشش را هنگامی که برای رفتن به مغازه ماهی فروشی آماده شدند برداشتم. تخم ها را با غذاهای بسیار کوچک کاهو غذا دهی کنید. در اول تخم ها از کیسه زرده خود استفاده می کنند و به هیچ غذایی نیاز ندارند.پس از دو روز که تخم ها هچ شدند شروع به غذا دهی کنید و یا هنگامی شروع به شنای آزاد کردند. پس از دو هفته به ماهی ها میگوی آب شور بدهید که می تواننید خود آن را کشت کنید. بچه ها هر 3 تا 4 ساعت نیاز به غذا دارند و هر وعده غذای کم و مناسب و بعد از 36 ساعت که از تخم ریزی گذشت شما نقطه های سیاهی با دم را می بینید که از لانه های حبابی افتاده و به ته اکواریوم می روند. و ماهی نر به طور غریزی تخم ها را گرفته و به درون لانه حبابی می برد. هنگامی که تخم ها توانایی شنای بیشتری پیدا کردن می توانید ماهی نر را نیز جدا کنید. می توانید او را زود تر بیرون آورید اگر می بیند که سرپرست خوبی نیست یا تخم ها را می خورد. اگر وی را زودتر خارج کردید تخم ها به ته می افتند و در آنجا ایمن هستند تا زمانی که شروع به شنای آزاد می کنند. شما می بایست آب را به خوبی در هنگامی که بزرگ می شوند تمیز نگه دارید. و به وسیله ابزاری که در بازار است خرده های غذار ا از آب بیرون آورید. آب خارج شده را به درون یک ظرف شفاف ریخته تا اگر بچه ای در اثر مکش وارد آب شده اند پیدا و باز گردانده شوند. بچه ماهی را با یک قاشق پلاستیکی بگیرید و به تانک وارد کنید. آبی که وارد تانک می شود باید هم دما به آب تانک باشد و از نظر کلر نیز عاری از کلر باشد. بچه فایتر بسیار ظریف است در هنگامی که هچ می شود. و به آرامی بزرگ می شود. . حتی بعد از 3 ماه ممکن است هنوز کوچک باشند. و پس از 30ماه رنگ آنها ثابت می شود. بچه ها زیاد تحرک ندارند و بیشتر اوقات بر روی کف اکواریوم نشسته و تا هنگامی که به آنها غذا ندهید تکان نمی خورند. وقتی نر بزرگ می شود با دیگران حالت تهاجمی پیدا می کند. این هنگامی است که باید نر ها جدا و در شیشه جداگانه قرا گیرند. شما به تعداد زیادی از شیشه های کوچک نیاز دارید.(یک مدتی من در حدود 50 عدد از این شیشه ها را در خانه داشتم.). ماده ها با هم خوب هستند. وقتی که بچه ها بزرگتر شدند می توانید آب را به مخزن آنها با اهمیت کمتری وارد سازید و اگر دیدید جمعیت ماده ها در اکوایوم زیاد است آن را به مخزن بزرگتری وارد کنید. وقتی ماهان ماده را از تانک خارج کردید متوجه می شوید که نر پدر کمی تنبل تر می شود و زیاد جنب و جوشش نمی کند زیرا وی کار خود را تمام شده می بیند. به مخزن ماهی نربه ازای هر یک گالن یک قاشق چایی خوری اضافه کنید و پس از چند روزی می توانید به پیش جفت خود باز گرداند. پس از مدتی کوتاهی متوجه می شوید که آن دو دوباره برای تخم ریزی آماده هستند ولی توصیه من این است که آنها را حداقل 2 هفته در کنار یک دیگر قرار دهید. نگران ماهی ماده نباشید زیرا تخم ریزی دوباره و درست کردن لانه حبابی دوباره به او آسیبی نمی رساند. نتیجه : ممکن است شما پس از وارد کردن جفت آن دو شروع به تخم ریزی کنند و در غیر این صورت نیروی خود را تلف نکنید. اولین تخم ریزی ماهیان من چند روز طول کشید و وقتی اتفاق افتاد که من در کنار آن نبودم و در اول باور نکردم تا جایی که دیدم تخم ها از لانه های حبابی به پایین می افتند. بعد هر دو را خارج کرده و تمام این مراحل را بر روی نوار دارم
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - نام خانواده: دم شمشیری نام ماهیان : دم شمشیری (رنگهای مختلف) طول حداکثر: 13 سانتی متر سطح شنا: تمام سطوح آب مکانهای جاگیری :میان تخته سنگهاو گیاهان آبزی نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب همزیستی: سازگار با تمام ماهیان آکواریومی تغذیه: غذای خشک خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما 25درجه سانتی گراد - سختی آب 14 درجه - Ph= 7.3 دشواری نگهداری: گروه رفتار و نوع تولید مثل : زنده زا،این ماهی زیبااز محبوبترین ماهیان اکواریومی است. زائده شمشیر مانند ماهی نر را از ماده ها جدا میکند. حرکات زیبا و مهربانی این ماهی باعث شده است، توجه اکثر آکواریوم دارها به آن جلب شود. این ماهی به سرد شدن آب حساس است
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - در ابتدا برای تکثیر و پرورش ماهیهای زنده زا بایستی مولدین سالم، شاداب، جوان، خوش رنگ، خوش اندام، سرحال که از نظر رشد به اندازه دلخواه رسیده باشند را انتخاب نمود. ضمناً از نظر نوع گونه و نژاد هم باید مورد توجه قرار بگیرد و مسئله ژنتیک و وراثت هم مهم است که در موقع انتخاب مولد باید در نظر گرفته شود. اثر ماهی نر بر روی شکل، اندامها، قیافه و رنگ بچه ماهی ها 70 درصد است و اثر ماهی ماده بر روی بچه ماهی ها 30 درصد تأثیر پذیر خواهد بود. با انتخاب مولدین مورد علاقه تان باید به ازای هر 3 عدد ماهی ماده یک عدد ماهی نر را در کنار همدیگر نگهداری کنید. چیزیکه در تکثیر ماهی های زنده زا قابل توجه و با اهمیت است، دور ساختن نوزادان از ماهی های دیگر است. خورده شدن نوزادان در همان لحظه تولد توسط والدین کار را دشوارتر می سازد. بنابراین هدف در روشهای ارائه تکثیر و پرورش این ماهیها دور ساختن بچه ماهی های به مکان های امن و مطمئن است. یا بصورتیکه خیلی سریع بچه ماهیها بتوانند در مکانهایی پنهان و مخفی شوند بدین منظور می توان به چهار طریق این کار را انجام داد: 1- به روش قفس توری شکل 2- به روش استتار گیاهی 3- به روش V که شکل هفت و پایین آن باز است. 4- به روش زایشگاه 1- به روش قفس توری شکل معمولاً در کارگاه های پروش ماهی از این روش استفاده می شود. مکان تکثیر هر اندازه که در نظر گرفته میشود اندازه قفس توری را متناسب را یک پنجم سطح آن درست می کنند. ماهی های مولد داخل قفس توری قرار می گیرند که توری آن چشمه های ریز دارد. نوزادان پس از تولد از چشمه های تور به بیرون از قفس تور می روند و در نتیجه از دسترس مولدین دور می مانند. مثلاً اگر قرار است یک حوضچه بابعاد 1 متر در 5 متر برای تکثیر ماهیهای زنده زا مورد استفاده قرار گیرد، شما یک قفس توری بابعاد 1 متر مربع درست کنید. معمولاً تعداد ماهی های مولد انتخاب شده بصورت یک گروه که 300 عدد ماهی ماده و 100 عدد ماهی نر هستند که با هم در داخل قفس توری قرار داده می شوند. با تغییر دادن اندازه مکان تکثیر باید اندازه قفس و تعداد ماهی مولد را با توجه به ابعاد تغییر یافته متناسب در نظر گرفته شود و تغییر یابد. در یک آکواریم هم می توانید از این روش استفاده کنید. مثلاً اگر یک آکواریم به ابعاد یک متر در 35 سانتی متر و با ارتفاع 40 سانتیمتر در نظر گرفتید، باید یک قفس توری بابعاد 40 در 20 سانتی متر که ارتفاع قفس 10 سانتیمتر کمتر از ارتفاع آکواریم باشد. بطوریکه 10 سانتی متر با کف آکواریم فاصله باشد که باعث خواهد شد بچه ماهی ها ازکف قفس توری به راحتی عبور کنند. در چنین آکواریمی می توانید 30 عدد ماهی ماده را با 10 عدد ماهی نر نگهداری کنید. ماهی های مولد را در داخل قفس توری قرار دهید و روزانه چندین نوبت غذای مناسب به آنها داده شود. آکواریم باید دارای آب تمیز، سالم و فیلتر مناسب و اکسیژن کافی باشد.خیلی زود نوزادان ماهیهای زنده زا متولد می شوند و از چشمه های تور با سرعت به بیرون از قفس توری خارج می شوند و در نتیجه از دسترس ماهی های بزرگ دور می گردند و در قسمت دیگر به ادامه زندگی می پردازند معمولاً با این تعداد ماهی که گفته شد حداکثر دو هفته طول می کشد تا آنجا پر از بچه ماهی شود. در آنموقع باید ماهی های مولد را از داخل قفس توری بآرامی داخل یک سطل انتقال دهید و قفس توری را به مکان جدید انتقال دهید و سپس ماهیهای مولد رااز درون سطل به مکان جدید داخل توری منتقل سازید. این عمل بترتیب ادامه پیدا می کند تا اینکه تمام سالن پرورش ماهی پر از نوزادان و بچه ماهیها می شود. بهتر است بر روی هر حوضچه یا آکواریم تاریخ تولد نوزادان- تاریخ انتقال ماهیهای مولد-نوع ماهی و مشخصات لازم ثبت شود و بهتر است در دفترچه ای روزانه تمام نکات ضروری و مهم و کارهایی که در سالن برای ماهیها انجام گرفته است، بطور دقیق ثبت شود. 2- به روش استتار گیاهی در این روش مکان مورد انتخاب برای تکثیر ماهیهای زنده زا با انبوه گیاهان طبیعی یا مصنوعی پوشانیده می شود. ماهیهایی که تاریخ زایمان آنها نزدیک است به آنجا انتقال داده می شوند. ماهیهای ماده پس از زایمان به آکواریم اول برگردانده می شوند و در این جابجایی باید خیلی دقت شود به آنها صدمه وارد نشود. نوزادان ماهی در لابه لای گیاهان بخوبی تغذیه می شوند و بسرعت رشد می کنند. در این روش می توان تکثیر و پرورش گیاهان آکواریمی را هم انجام داد. 3- روش V : روش V که شکل هفت و پایین آن بصورت شیار و باز است. در این روش از قبل باید آکواریم و دو تیغه شیشه ای متحرک را در روی آکواریم دقیق نصب کرد. بطوریکه وقتی دو تیغه شیشه ای در روی دیواره های طولی آکواریم قرار می گیرد در کف آن بصورت V و شیار ایجاد شود و فاصله دو تیغه حداکثر از همدیگر نیم سانتی متر باشد که فقط نوزادان بتوانند از آن عبور کنند. ضمناً تیغه ها باید متحرک باشد که هر زمان لازم شد براحتی برداشته شوند. بنابراین با دو شیشه باریک به دیواره آکواریم حالت نگهدارنده با محاسبه دقیق بطوریکه فاصله ها به دقت رعایت شود و با شیبی که ایجاد کرده ایم باید بصورت مورب داخل آکواریم قرار بگیرد و فاصله دو تیغه شیشه از کف آکواریم هم حداقل 20 سانتی متر در نظر گرفته شود را درست می کنیم. ماهی ماده را که آماده زایمان است به داخل V (فضای هفتی شکل )قرار می دهیم، پس از زایمان نوزادان از شیار کف به قسمت پایین آکواریم می روند و در امن و امان باقی می مانند. بعد از آنکه ماهی ماده زایمانش تمام شد آنرا به آکواریم اولیه در کنار بقیه ماهیها انتقال می دهیم و حالا برای راحتی بچه ماهیها می توانید دو تیغه شیشه ای را برداشته و در همانجا آنها را پرورش دهید. 4- روش زایشگاه کسانی که فقط یک آکواریم دارند و در آن انواع ماهی ها را نگهداری می کنند و ماهی ماده زنده زا آماده زایمان دارند بهتر است برای تکثیر و پرورش نوزادان از روش زایشگاه استفاده کنند. در فروشگاه های آکواریم ظرف مخصوصی بنام زایشگاه بهمین منظور عرضه می شود. با استفاده از زایشگاه تعداد زیادی از بچه ماهی ها به ثمر می رسند. طرز استفاده از زایشگاه بسیار آسان است. ابتدا زایشگاه را در گوشه ای از آکواریم به حالت شناور در سطح آب قرار می دهید و یک شعله اکسیژن را داخل آن جاسازی می کنید. ماهی ماده آماده زایمان را داخل آن گذاشته و درب زایشگاه را روی آن می گذارید تا ماهی ماده خودش را به بیرون پرت نکند. سپس باید منتطر بود زایمان بطور کامل انجام شود. بعد از آنکه یقین حاصل شد زایمان بطور کامل انجام شده است، ماهی ماده را به آرامی به آکواریم باز می گردانیم و غذای مناسبی در اختیارش قرار می دهیم. بهترین غذای زنده نوزاد میگوی آب شور است. این غذا بسیار مقوی و دارای پروتئین بالایی است. از انواع غذاهای پودر شده می توانید برای تغذیه نوزادان استفاده کنید. پس از چند روز که نوزادان بخوبی رشد کردند بطوریکه اطمینان حاصل شد که قادرند بخوبی شنا کنند و اندازه آنها هم بزرگتر شد می توانید با احتیاط لازم آنها را به آکواریم منتقل نمایید
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - نام فارسی : گلد فیش خاستگاه : چین ، ژاپن ،کره ، تایلند اولا گلد فیش ها انواع مختلفی دارند که به همه مواردش سعی میکنم اشاره کنم . در کل : گلدفیش ها در شب با درجه حرارت 12 تا 154 درجه خیلی راحت پرورش میابند . انواع باله دراز گلد فیش محبوبتر و گرانبها تر است. بهتر است 10 قطعه یا بیشتر از بچه ماهیان از اینگونه را خرید . و پس از پرورش زیباترین آنها را نگهداری کرد. آکواریوم این گونه ماهیها باید فیلتری قوی داشته باشد و هرزگاهی آب تمیز به آن اضافه شود. زیرا این ماهی ها پر خورند و به سرعت غذلی خود را هضم میکنند. همچنین بهتر است غذای این ماهی ها را به مقدار کم و در 4 وعده به آنها بدهیم. در مواقع تولید مثل این ماهیان بهتر ایس نر و ماده را در آکواریومی جداگانه که در زیر آن قلوه سنگهای درشت قرار دارد گذاشته تا تخمها به زیر سنگها رفته و ماهی نتواند آنها را بخورد . ویژگیهای جنسی : ماهی ماده کمی چاقتر است ، در فصل تخم ریزی روی سر ماهی نر لکههای رنگینی بهوجود میآید. غذا:: احیانا تترامین ، تابی مین ، تترابوند طول ماهی بالغ 10 سانتی متر و حداقل طول آکواریوم 80 سانتیمتر و دمای آب 18تا 24 درجه سانتیگراد باشد
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - ابتدا آکواریومی که ارتفاع آب آن 15 سانتیمتر باشد را با آب که دارای سختی 6 تا 8 درجه DH و دمای مناسب 27 درجه سلسیوس باشد، مهیا و آماده می سازیم. برای جلوگیری از مزاحمتهای احتمالی دور آکواریوم پوشیده می شود که از بیرون برایشان مزاحمت ایجاد نشود و داخل آکواریوم شن یا ماسه و شعله اکسیژن قرار داده نمی شود. گوارامیها قادرند از سطح آب اکسیژن بگیرند و باید در محیطی آرام و ساکت و بدور از مزاحمتهای دیگران و بدون تلاتم آب تخمریزی کنند. چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی در روی سطح آب قرار دهید. از آنجائیکه گوارامیهای نر خیلی زیاد علاقه به تخمها و نوزادان دارند با شتاب و عجله می خواهند صاحب نوزاد شوند و این عجله و شتاب در مواقعی که ماهی ماده آمادگی نداشته باشد اختلاف بوجود می آید و ماهی نر شروع به زدن و کندن دم و باله های ماهی ماده می کند. اگر ماهی ماده همچنان بی میل و بی رغبت به تخمریزی باشد، آنچنان ضربات شدیدی را خواهد خورد که گاهی منجر به تلف شدن ماهی ماده خواهد شد. وجود چند شاخه گیاه طبیعی و مصنوعی پناهگاهی برای ماهی ماده خواهد بود که بتواند رد لابلای آنها پنهان و مخفی شود. و بتدریج ماهی ماده آماده خواهد شد و با گذشت چند ساعت اعلام آمادگی برای تخمریزی خواهد کرد. و بدون ناراحتی و درگیری و با بدن سالم و شاداب به کنار ماهی نر خواهد آمد و با راهنمایی ماهی نر به قسمت لانه هوایی هدایت می شود. و در آنجا آرام باقی می ماند و در چندین مرحله با ماهی نر تخمریزی می کنند. بنابراین نحوه تخمریزی و مراحل انجام کارها بترتیب اهمیت بشرح زیر است. 1- آکواریوم محل تخمریزی باید دارای آبی با سختی بین 6 تا 8 درجه DH و دمای 27 درجه سلسیوس باشد. ارتفاع آب حداکثر 15 سانتیمتر و دور آکواریوم پوشیده شود. اکسیژن داخل آکواریوم قرار نمی گیرد چون باعث تلاتم آب خواهد شد و گوارامیها محیط آرام و ساکت را دوست دارند. هیچگونه شن و یا ماسه در کف قرار ندهید و هرگز برای آنها مزاحمت ایجاد نکنید. چند شاخه گیاه داخل آکواریوم قرار دهید تا علاوه بر اینکه محیط طبیعی برای ماهیها ایجاد می شود، ماهی ماده بتواند در لابلای آن رد مواقع ضروری پنهان شود. با ایجاد چنین محیطی حالا می توانید ماهی نر را بداخل آکواریوم بگذارید. ماهی نر شروع به ساختن لانه هوایی می کند و با بزاق دهانش از سطح آب هوا می گیرد و بصورت حبابهای بلوری شفاف در سطح آب بصورت لانه هوایی به خانه سازی می پردازد. بیشتر دوست دارد در بین گیاهان باشد. اگر گیاهان برگ دار پهن استفاده شود، در زیر برگ گیاه لانه هوایی ایجاد می کند. و سر پناه مناسبی برایش خواهد بود. و مکان مناسبی برای تخمها و لاروها در چند روز اول است. 2- بعد از گذشت 24 ساعت حالا نوبت به معرفی ماهی ماده خواهد بود. بآرامی ماهی ماده را داخل آکواریوم قرار دهید. دقت کنید، کوچکترین ضربه ای به بدن ماهی ماده باعث صدمه جدی و یا اینکه احتمالا از شدت درد و ضربه وارده به بدنش تخمریزی را به تأخیر می اندازد که در این فاصله چون حوصله ماهی نر کم است امکان ضربه زدن شدید به ماهی ماده زیادتر می شود و ممکن است ماهی ماده تلف شود. بنابراین با حوصله و بآرامی ماهی ماده را در کنار ماهی نر قرار دهید. با اضافه شدن ماهی ماده به آکواریوم، حرکات زیبا و دیدنی ماهی نر شروع خواهد شد. بطوریکه رقصهای زیبا و با ایجاد حرکاتی موزون که بهمراه این حالت، آبششها را باد می کند و ژست مخصوصی می گیرد و با گاردهای زیبا به دور و اطراف ماهی ماده می چرخد و همراه رقص، ماهی ماده را به آغوش می گیرد و به زیر لانه هوایی که ساخته است می برد و خیلی زود خانه اش را تکمیل تر و بزرگتر می کند. سپس ماهی ماده را دعوت به تخمریزی در محل لانه هوایی می کند. اگر ماهی ماده آماده باشد در همان ساعات نخست اعلام خواهد کرد و برای تخمریزی به زیر لانه هوایی می رود و خیلی آرام می ایستد و تخمریزی شروع می شود. و چندین ساعت تخمریزی طول می کشد و در هر نوبت تخمها در داخل لانه هوایی چیده می شود چنانچه ماهی ماده به هر دلیلی آماده نباشد و از کنار ماهی نر فرار کند و به طرف دیگری برود. این عمل باعث عصبانیت ماهی نر خواهد شد. ماهی نر دوباره دنبال او می رود و از او دعوت بعمل می آورد و چنانچه با بی میلی و فرار ماهی ماده روبرو شود. شروع به زدن ماهی ماده می کند. ماهی ماده که احساس خطر می کند سعی در مخفی و پنهان شدن دارد. در این مرحله وجود گیاهان بکمک او خواهند بود و او در لابلای آنها دور از ماهی نر ساعتی را پنهان می شود. این تعقیب و گریزها و ضربه زدنها ساعتها ادامه خواهد داشت. و در مواقع عصبانیت ماهی نر در هر دفعه با حمله تکه ایی از باله یا دم و یا از بدن ماهی ماده را کنده و با بی رحمی تمام با او رفتار می کند. اگر ماهی ماده نتواند بخوبی خود را مخفی کند، خیلی زود بد شکل و بد قیافه و بی حال و پژمرده و نیمه جان می شود و چنانچه اوضاع بهمین صورت پیش برود تلف خواهد شد. بنابراین باید مراقب باشید قبل از آنکه ماهی ماده به این وضع دچار شود، چندین شاخه گیاه حتما در آکواریوم قرار دهید. و در صورتیکه تشخیص دادید ماهی ماده آمادگی تخمریزی ندارد او را سریعا از آنجا خارج کنید. چنانچه ماهی ماده اعلام آمادگی نماید در نهایت حداکثر بین 24 الی 48 ساعت جفت تخمریزی خواهند کرد و پس از پایان تخمریزی ماهی ماده را به آکواریومی که از قبل آماده کرده اید و دارای آب سالم و تمیز و آماده دارد منتقل کنید و مقداری داروی متیلن آبی به آب اضافه کنید تا زخمهای ماهی ماده عفونی نشوند و سپس ماهی ماده را با غذاهای زنده برای مرحله بعدی که باید 15 روز آینده باشد آماده نمائید. خیلی زود قسمتهای کند شده بدن ماهی ماده ترمیم خواهد شد و بحالت اول بر می گردد و بنابراین همه نگرانیها پایان خواهد یافت. مسئولیت و مراقبت از تخمها بعهده ماهی نر خواهد بود. بنابراین ماهی نر در آکواریوم باقی می ماند و شما می توانید تخمها را در داخل لانه هوایی مشاهده نمائید که بصورت دانه های ریز و مانند شکر سفید رنگ است. ماهی نر از تخمها مراقبت می کند و گاهی که در اثر ترکیدن حبابهای هوایی بعضی از تخمها به پایین می افتند سریعا ماهی نر با دهان برداشته و آنها را مجددا به داخل لانه هوایی بر می گرداند. ماهی نر مرتب این عمل را تکرار می کند و بخوبی تخمها را تمیز می کند و برایشان حبابهای جدید می سازد و از آنها بخوبی مراقبت بعمل می آورد. تا اینکه تخمها بعد از 36 ساعت باز خواهند شد. همچنان نر فعالیت می کند و تمام لاروهای تازه بدنیا آمده را تمیز می کند و دوباره به حبابهای هوایی بداخل لانه بر می گرداند. از زمانیکه تخمها تبدیل به لارو می شوند. حداکثر تا سه روز ماهی نر در کنار لاروها باقی می ماند بعد از آن بهتر است ماهی نر را برداشته و لاروها را به تنهایی نگهداری کنید. در این سه روز که ماهی نر از آنها مراقبت می کند هیچگونه غذایی احتیاج ندارند و از کیسه زرده ایی که در زیر شکمشان دارند تغذیه می کنند. از این مرحله به بعد چون لاروها قد می کشند و قادرند بخوبی شنا کنند و به تمام نقاط دیگر آکواریوم می روند و از فرمان پدر اطاعت نمی کنند و در نهایت ماهی پدر عصبانی می شود و آنهایی که از لانه دور می شوند با عصبانیت می خورد، پس برای محافظت از بچه ها بهتر است ماهی نر را در روز چهارم بردارید. از روز سوم معمولا لاروها قادرند شنای آزاد داشته باشند و می توانند موجودات ریز زنده را صید کنند و بخورند. بهترین این موجودات ریز زنده در این مرحله برای لاروها می تواند آمفوزئرها و فیتوپلانکتنها باشد. که برای این منظور همانطوریکه قبلا گفته شد بایستی از یکهفته قبل برایشان تدارک دیده و پرورش داده باشید. حالا باید از ظرفی که در آن کشت و پرورش آمفوزئر و فیتوپلانکتن داده اید یک لیوان از آن آب را بردارید و در تمام سطح آکواریوم لاروها بآرامی پخش کنید. تا لاروهای گوارامی خیلی زود بتوانند در تمام نقاط آکواریوم براحتی آن موجودات زنده ریز را که همراه آن آب به آکواریومشان وارد شده است بخوبی صید کنند و آنها را بعنوان غذا بخورند. روزانه چهار نوبت باید بدین ترتیب به آنها غذا بدهید و معمولا تا پنج روز غذای آنها بدین روال خواهد بود. رنگ آب آنها سبز خواهد شد که مناسبترین آب برای رشد لاروهای گوارامی همان آب سبز است. بعد از گذشت پنج روز لاروها کمی بزرگتر شده اند و حالا قادر خواهند بود که از نوزادان میگوی نمکی که تازه از تخم باز شده اند و ریز هستند تغذیه بعمل آورند. (دقت کنید نباید از نوزادان میگو که در 24 ساعت یا بیشتر از تخم در آمده اند استفاده کنید زیرا نوزادان میگو بصورت میکرونی رشد می کنند که البته اندازه رشد آنها را با چشم نمی توانید مقایسه کنید. و در این مرحله لاروها قادر به خوردن آنها هستند.) نوزادان میگو در مدت 24 ساعت بعد از باز شدن رشد می کنند و قد می کشند که بزرگ بودن آنها باعث خواهد شد لاروهای گوارامی قادر بخوردن آنها نباشند ولی نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده ریز هستند و لاروهای گوارامی زرد می زند و کاملا شکم لاروها توپ و برآمده می شود و شما می توانید تشخیص دهید که آیا آنها غذا خورده اند یا خیر؟ چنانچه مشاهده نمودید که شکم لاروها خالی است باید مجددا به آنها آمفوزئر و فیتوپلانکتن بدهید و در روزهای بعد مجددا نوزادان میگو را امتحان کنید. چنانچه تعداد لاروهای گوارامی زیاد هستند، بهتر است آنها را به محیط بزرگتری که از قبل مهیا و آماده ساخته اید انتقال دهید و در آنجا با رعایت تمام اصول صحیح و با حفظ و کنترل زنجیره های مراقبتهای ویژه پرورش دهید. دیده شده است که یک جفت گوارامی حدود دو هزار عدد تخم گذاشته است و تمام آنها تبدیل به لارو شده اند ولی بدلیل عدم رعایت اصول مربوط به تغذیه و در واقع گرسنگی تمام آنها تلف شده اند. اهمیت پرورش آمفوزئرها و فیتوپلانکتنهای گیاهی و استفاده در تغذیه در مراحل اولیه زندگی لاروها آنقدر مهم است که نتیجه تکثیر را بطور کلی عوض می کند و سپس بعد از گذشت پنج روز لاروها چون قد می کشند و بزرگتر می شوند قادرند بخوبی از نوزادان میگو تازه بدنیا آمده بخوبی تغذیه کنند و با سرعت رشد خواهند کرد. مشکل نگهداری لاروها اساسا تا 15 روز اول زندگیشان است. مسئله مهم دیگر گوارامیها اختلاف اندازه آنها است. که خیلی زود ریز و درشت خواهند شد یعنی تمام لاروها به یک اندازه رشد نخواهند کرد بعضی ها که بهتر غذا خورده اند سریعتر رشد می کنند و بزرگتر می شود و بهمین ترتیب بین اندازه آنها اختلاف زیادی به چشم می خورد. و این خطری است که چنانچه گرسنگی ببینند. بزرگترها به کوچکترها حمله می کنند و آنها را طعمه قرار می دهند و در بین آنها عادت همجنس خواری پیش خواهد آمد که روزانه تعداد زیادی از آنها توسط هم نوعانشان از بین خواهند رفت و روز به روز تعداد آنها کمتر خواهد شد. که چاره کار تغذیه مناسب است و باید در هر 15 روز یکبار آنها را رقم بندی کرد. یعنی بزرگترها را جدا و با همدیگر نگهداری کنیم و کوچکترها را هم با همدیگر نگهداری کنیم و تمام اصول و برنامه غذایی آنها را بدقت انجام دهیم و طبق و یک برنامه مرتب و منظم هر 15 روز یکبار آنها را رقم بندی کنیم. برای این منظور می توانید از تورهایی که چشمه های متفاوت دارند به اندازه مورد نیاز درست کنید و ماهیها را داخل آن تورها قرار دهید آنهایی که کوچکترند از چشمه های تور بخوبی عبور می کنند و بزرگترها در داخل تور باقی می مانند و با زحمت کمتری آنها رقم بندی خواهند شد. چنانچه این اقدامات را انجام دهید تعداد زیادی از لاروها به ثمر خواهند رسید. باید توجه داشته باشید! بهترین راندمان و درصد موفقیت زمانی است که از ابتدای تخمریزی تا عرضه به بازار فقط 3% درصد خطا داشته باشید (یعنی از هر 100 عدد لارو فقط 3 عدد آن از مرحله تخمریزی تا فروش تلفات بدهید) چنانچه بیشتر از 3% خطا دارید و تلفات می دهید باید برگردید و بدقت از اول تا آخر تمام برنامه کارتان را مرور کنید و نواقص آنرا برطرف سازید. و در هر قسمت که اشکال دارید باید سریعا برای رفع آن اقدام نمائید تا از تلفات بیشتر لاروها جلوگیری بعمل آید
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - تشخیص جنسیت اسکارها تشخیص جنسیت اسکارها هم نوعی هنر از نوع خودش است . البته با وجود اینکه بعضی از کتابها راههایی را مشخص می کنند که از جمله تفاوت در رنگ و حالات و ... است ولی بهترین و مطمئن ترین راه خریدن تعدادی اسکار جوان و بزرگ کردن آنها به منظور انتخاب یک جفت بصورت طبیعی از بین انهاست . تئوری ریاضی که در این مورد وجود دارد این است که اگر شما تعداد شش جفت یا بیشتر اسکار جوان بخرید طبق محاسبات ریاضی میتوانید حداقل یک جفت مناسب از انها را جدا کنید . این بهترین روشی است که اگر شما بخواهید و صبر لازم را داشته باشید. زیرا اسکارها باید به سن 18 ماهگی و اندازه 15 20 سانتیمتر برسند تا قادر به تولید مثل باشند . ولی اگر شما عجله دارید یکی از راهها نگاه کردن به لوله تخمی و مقایسه انهاست که در نرها نوک تیزتر است درحالیکه ماده ها دارای لوله تخمی کوچکتر و گردتری هستند ولی هنوز هم شما به تعداد ماهی برای مقایسه نیاز دارید . یکی از علائمی که نشان می دهد اسکارها برای تخم ریزی آماده هستند اینست که انها شروع به پاک کردن مکانی خواهند کرد و یا حفره ی عمیقی برای تخم ها ایجاد خواهند کرد . هم ماهی نر و هم ماده اینکار را انجام خواهند داد . هر دوی آنها نگهداری و مراقبت از خانه را بین خود تقسیم کرده و حمایت و بزرگ کردن بچه ها را انجام می دهند . روحیه تهاجمی آنها در طول مدت تخم گذاری و پرورش بچه ها افزایش خواهد یافت . بچه ها تقریباً پس از 4 روز از تخم بیرون می آیند . میتوانید بچه ا را از والدین جدا کرده و مستقلاً بزرگ کنید . تغذیه بچه ها با میگوهای آب شور کوچک که با دل گاو مخلوط شده است خواهد بود . زیبایی خاصش به همراه تعدد نقش ها ورنگ های مختلف و واقعآ زیبای این ماهی آن را به یکی از پرطرفدارترین ماهیان آکواریمی تبدیل کرده است تا حدی که این ماهی از نظرزیبایی با ماهیان آب شور رقابت می کند. وطنش آمازون،پاراگوئه و ونزوئلا می باشد. این ماهی هر چه بزرگتر می شود از زیبا ییش کاسته می شود ورنگش معمولی تر می گردد به این ماهی در برخی مناطق بومی طاووس ماهی می گویند که البته یک نوع اصلی اسکار پر طاووسی نام دارد که لکه ای چشم مانند بر روی دمش جلب توجه می کند که هنوز در بسیاری ازانواع مختلف اسکار این لکه دیده می شود. تا حدی آزارمی دهد ودر حدود60 سال پیش به بازعرضه شده ودمای مورد نیازش بین23تا28است البته دمای 25درجه ایده آل است وبیشتر از آن اسکار تخمریزی نمی کند وزیر دمای18 درجه به سرعت باعث بیماری سفیدک در این ماهی می شود این ماهی در آکواریم در حدود30سانتیمتر می شود وعمرش در حدود15سال است این ماهی بسیارپر هیبت،باهوش،دستاموزوکنجکاو است وغذا دهنده ی خودرا می شناسد. ا سکارماهی پر اشتهایی می باشد وبا دهان نسبتآ بزرگش می تواند لقمه های بزرگتر از دهانش را بگیرد وآرام ببلعد. بهتر است عمده غذایش را لوفاگ مرغوب ومتناسب با دهانش را تشکیل دهد البته دل گاو،گوشت،میگوو...را بسیار دوست دارد. همچنین شکارچی بسیار ماهری است اگر خواستار این هستید که اسکار شما بسیارپرجلاترو رنگش در هر اندازه ای بسیار زیباباشد روزانه2الی3(یا بیشتر)ماهی رودخانه ای به آن بدهید که بهترین غذای هورمونی برای ماهی به حساب می آید . برای خرید اسکار دقت زیاد فرمایید بهتر است از انواع سلطنتی خارجی یا باله بلند خارجی خرید اری کنید. .واز رنگ های مسی وتایگر زردوسیاه باشد تا درآینده اسکاری زیباو با ارزش اشته باشید طرز تشخیص جنسیت اسکار: ماهی نر: نوک لوله ی اسپرم نر شبیه به نوک قلم نی و زوکی شکل است. قوز روی سر ستبر و بلندتر است. لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده دارد و کمی دهانش بزرگتر است. ماهی ماده: 1-نوک لوله تخمدان درست شبیه تخم و لبه آن گرد است. 2-قوز روی سر کوتاه تر است. 3-لبهای ماده باریکتر و نازکتر و دهان تر است
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - براي نگهداري از ماهي گوپي توصيه مي شود آکوارومی کوچک با حجم 20 گالن همراه با مقدار زیادی گیاه آكواريومي نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل كنند. خانواده گوپي گوپی ها از وابستگان مولی ها، پداتی ها و دم شمشیری ها هستند که نام خانواده این گونه Poeciliidae می باشد. همه آنها زنده زا هستند به این معنی که بچه زا می باشند. این ماهیها گونه هایی هستند که بین آنها سازگاری وجود دارد. بنابر این شما می توانید آنها را در کنار هم بدون هیچ خطری نگهداری کنید. ماهی گوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. هنمچنین در مقابل سختی كم مقاومت نيستند. درجه حرارت محيط نگهداري آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نيز تحمل کنند. از گوپی ها استفاده گسترده اي براي كنترل پشه مي شود و به عنوان غذاي اين ماهي پشه هايي كه تهديدي براي انتقال بيماري مالاريا هستند را مي توان استفاده كرد. شما می توانید در آکواریوم خانه خود به گوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی نظیر Spirulina است، بدهید. هیچگاه به آنها بیشتر از آنچه که در 1 دقیقه می توانند بخورند غذا ندهید. باقیمانده غذايي که خورده نمی شود تجزیه شده و مخزن را آلوده می کند. اگر بخشي از غذاي آنها خورده نشد، آنها را جمع آوری کنید. به گوپی هایتان در وعده های کمتر مثلا 2 دفعه در طول روز غذا دهید. گوپیها را با ماهی Betta (نوعی ماهی آکواریومی) یا دیگر ماهیهایی که جنبش و حرکت کمی دارند نگهداری نکنید زیرا آنها به باله های خودشان صدمه خواهند زد. همچنین ممکن است به خودشان آسیب برسانند. بنابراین بهترین راه این است که چندین گوپی را بصورت زوجی برای کاهش حالت تهاجمی و جنگجویی ماهیها در آکواریوم با هم نگهداری کنید. ماهی گوپی نر باله های بلندتر با رنگهای جالب توجهی دارد و بقیه خصوصیات ظاهری اش نسبت به ماده که معمولا بزرگتر است برابری دارد. گوپیها در آبهایی که کیفیت بهتری دارد سالم تر خواهند بود. برنامه غذایی مناسب همراه با آبی که زود به زود تعویض شود محیطی سالم تر را ایجاد می کند. بهترین مقدار تعویض 10 تا 15 درصد آن هر هفته یا 20 تا 25 درصد در هفته های بعد توصیه می گردد. تکثیر گوپی ها خیلی آسان است. در حقیقت تنها چیزی که نیاز است یک نر همراه 2 ماده می باشد. حال ممکن است این سوال در ذهن شما بوجود آید که چرا فقط 1 ماده مورد نیاز نیست؟ این مسئله به این خاطر است که گوپی های نر بیشتر وقت و نیرویشان را صرف جلب توجه کردن ماده ها می کنند. بنابراین بهتر است که در ازای 1 نر دو ماهی ماده موجود باشد تا ماده ها هر از چند گاهی فرصت استراحت داشته باشند. گوپی نر، گوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند. ما توصیه می کنیم که ماهی های ماده باردار را از داخل ماهي دان به مخزن زایشگاه برای تولد بچه هایشان انتقال دهید. اگر بعد از تولد نوزادان، بالغين را از داخل جعبه زایمان خارج نکنید، بزرگترها، نوزادان را خواهند خورد (حتی اگر مادرشان باشد). اين ماهي با ساير ماهیهایی که همگی در رده زنده زا ها هستند مانند: تتراها، رازبوراها، گورامی ها، ماهیان رنگین کمان، گریدوراس ها، پلکوها، لوچ ها، گورامی دارف (کوتوله) و گربه ماهیان کوچک سازگاري دارند.
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - ماهیان آکواریم آب شیرین بیش از بیست هزار گونه در دنیا شناسایی و یا با علم ژنتیکی بوجود آمده اند. تنها گونه های محدود و معینی از آنها به ایران وارد شده است که باتلاش و زحمات فراوان تکثیر پرورش آنها میسر شده است. مطالب مفید بصورت کتاب یا جزوه که بتوان به آن دسترسی پیدا کرد و یا مسائلی چون نگهداری، تکثیر، پرورش و تشخیص جنسیت را تحقیق و مطالعه کرد کمتر یافت می شود. در اینجا در مورد شش خانواده از ماهیهایی که با موفقیت در ایران قابل تکثیر و پرورش بوده اند صحبت شده است که با ایجاد سالن و کارگاه پرورش ماهی، می توانید براحتی آنها را تکثیر و پرورش دهید که آنها عبارتند از : 1- خانواده ماهیهای زنده زا 2- خانواده ماهیهای طلایی 3- خانواده ماهیهای بارب 4- خانواده ماهیهای تترا 5- خانواده ماهیهای سیچلاید 6- خانواده ماهیهای گوارامی جدول نمونه ماهیهای قابل پرورش در ایران ردیف نام خانواده نام ماهی دوره جنین تخمها دوره تکثیر سن بلوغ اول ماهیهای زنده زا گوپی ، پلاتی ، سوارتیل، مولی 48 ساعت هر ماه یک نوبت 5 ماهگی دوم ماهیهای طلایی بلک مور، فلس مرواریدی، ردکپ، کله شیری 48 ساعت هر 15 روز یک نوبت یک سالگی سوم ماهی های بارب تایگر بارب ، گرین بارب، رزی بارب، شوبرتی بارب 24 ساعت هر 15 روز یک نوبت 6 ماهگی چهارم ماهی های تترا تترا سیاه، تترا پنگوئن، تترا نئون، تترا جواهر 24 ساعت هر 10 روز یک نوبت 6 ماهگی پنجم ماهی های سیچلاید آنجل، اسکار، سیچلاید گوره خری، جولی فیش 48 ساعت هر 10 روز یک نوبت 6 ماهگی ششم ماهیهای گوارامی پرل گوارامی، فایتر، گورامی آبی، گورامی بوسنده 24 ساعت هر 10 روز یک نوبت 6 ماهگی
پاسخ : توضيحاتي كلي بر ماهيان اكواريومي - اين مسئله بسيار اهميت دارد كه شما قبل از انتقال ديسكوسهاي خود به خانه جديد خود يعني منزل شما تمام شرايط لازم را فراهم كرده باشيد و كارهايي را كه بايد انجام دهيد به ياد داشته باشيد. زمان ورود ماهي هم براي شما و هم براي ماهي اهميت ويژه اي دارد. مثلا بسيار خوب است اگر آب مخزن قرنطينه و آكواريم اصلي را از نظر pH و سختي آب آنها آزمايش كنيد. آين عمل را چندين روز قبل از خريد Discus انجام دهيد. وقتي ماهي به دست فروشنده مورد نظر شما رسيد يا هنگامي كه براي اولين بار آنها را ديديد، از يكي از كاركنان مغازه بخواهيد كه ميزان pH و سختي آب را اندازه گيري كرده و به شما بگويد.بهتر است اين كار را 2 روز قبل از اينكه ماهي خود را برگزينيد انجام دهيد. اگر آبي كه در مغازه استفاده ميشده و آبي كه شما استفاده ميكنيد تفاوت قابل توجهي داشته باشند بهتر است كه آب تانك قرنطينه خود را از نظر pH و سختي با آب آكواريم در فروشگاه همسان كنيد تا از شوك اوليه و استرس وارده به ماهي بكاهيد.داشتن يك تانك براي قرنطينه ماهي بسيار اهميت دارد. بدين ترتيب ميتوانيد به ماهيان خود براي خو گرفتن به محل زندگيش كمك كرده و از آنها مراقبت نماييد تا زماني كه براي قرار گرفتن در آكواريم دائمي ، آمادگي لازم را بدست آورند. قابل تجوه است كه همه ماهيها قبل از ورود به آكواريم اصلي بايد حداقل 30 روز در قرنطينه باشند. اكنون زمان آوردن آنها به خانه است. اولين موردي كه بايد به آن توجه داشته باشيد اينست كه نحوه بسته بندي ماهيها را براي جابجايي به فروشنده گوشزد كنيد.ميتوانيم اميدوار باشيم كه فروشگاه كپسول اكسيژن داشته باشد. براي اينكه محكم كاري كرده باشيد بهتر است بدون در نظر گرفتن اندازه هر ماهي را در ظرفي جداگانه قرار دهيد. براي بسته بندي ماهيها موارد 1 تا 4 را به فروشنده تذكر دهيد: 1- كيسه هر يك از ماهيها را بيشتر از 3/1 از آب پر نكند. بيش از يك ماهي در هر كيسه قرار ندهيد. 2- قبل از بستن سر كيسه در آن فوت نكنيد زيرا اين كار تنها پلاستيك را از”Co2” پرميكند. كيسه را از اكسيژن پر كنيد. اگر اكسيژن در دسترس نيست سر كيسه را بگيريد و ناگهان آن را ببنديد تا كيسه از هواي اتاق پر شود. 3- سپس اين كيسه را با روزنامه بپوشاند تا هم عايقي براي آب باشد و هم از سوراخ شدن كيسه توسط تيغهاي ماهي جلوگيري ميكند. 4- حال اين كيسه پوشيده شده را برعكس در كيسه ديگري قرار دهيد و سر آنرا با نوار لاستيكي ببنديد. با اين كار تاهايي احتمالي كه در كيسه اول وجود داشتند و امكان داشت كه ماهي را گير بيندازد از بين ميرود. در خاتمه اين كيسهها را در پاكتي كاغذي بگذاريد. 5- بسته ماهي را روي كف ماشين قرار دهيد . اگربه بسته نور خورشيد به شدت ميتابد بهيجوه در طول مسير نايستيد و هر چه سريعتر ماهي را به خانه برسانيد. 6- به محض رسيدن هر يك از كيسه هاي داخلي(1 لايه) را براي 10 تا 15 دقيقه در آب تانك قرنطينه غوطه ور كنيد تا دماي آب آكواريم و كيسه برابر شود. 7- پس از اين مدت بندها را باز كنيد و كيسه را به اندازه 4/1 از آب پر كنيد و قسمت خالي كيسه را از ديواره ظرف آويزان كنيد و 15 دقيقه صبر كنيد. 8- هر 15 دقيقه مقداري آب به كيسه اضافه كنيد تا زماني كه 4/3 آن از آب مخزن پر شده باشد. 9- حالا زمان آزاد كردن ماهي در ظرف است. اگر از تور استفاده ميكنيد حتي الامكان از جنس نرم و لطيف درست شده باشد در غير اينصورت باله ها و يا بدن زيباي ماهي آسيب ميبيند. من از دست خيس خود استفاده ميكنم. ميتوانيد با دقت و به آرامي ماهي را از كيسه خارج كنيد. بدين ترتيب هم آسيبي به ماهي نميرسد و هم اضطرابي در ماهي ايجاد نميشود. 10- گذشته از روشي كه اتخاذ ميكنيد فقظ اين كار را با خالي كردن آب كيسه در ظرف انجام ندهيد. اين كار ممكن است سريع و آسان بنظر برسد اما با اين كار ديگر نگهداري ماهي در قرنطينه براي پيشگيري از مبتلا شدن آن به انگلها ، باكتريها ، ويروسها و يا تخمهاي احتمالي موجود در آب محل قبلي آنها بيفايده خواهد بود. 11- در پايان چراغها را خاموش كرده و تا روز بعد به آنها غذا ندهيد. بهمين سادگي! اگر راهنماييهاي كه تابحال گفته شدند را بكار بگيريد شانس موفقيت خود را تا حد زيادي افزايش داده ايد.
