امروز روز پنجشبه، تو ماه شهریوره بیست و چهارمین روز، آخ روزای آخره دقیق تر بخوام بگم، الان دیگه شب شده خواب توی چشمام پره، بهم میگه شب شده لپ تاپم روی پامه، خودم دراز کشیدم تو رختخوابم دراز ،کشیدم وخوابیدم خدا جونم خیلی شکر، از این همه نعمتات هدایت و رسالت ،ممنونم از فرصتات سیمهای برق تو همن ،شدن عین عنکبوت بی نظمی هاتو نگو، پسر میره آبروت ای خدای مهربون ،برا ربات قراضم کمک کنم که فردا ،برنامه ای بسازم کمک کنم که اگه ،برنامه خیلی خوب شد یه دفعه مغرور نشم، یا به خودم ننازم راستی یادم رفته بود ! محاسبه چی شد پس! مشارطم(مشارطه ام) چی بودش؟عصبانی شدن بس! قرارم این بودش که ،اگر کسی کاری کرد توهینی کرد فحشی داد، شخصیتم گرفت درد داغ نکنم بشم سرد، توی دلم مثل مرد با دیو خشم سرکش، بشم وارد نبرد آخه خدایی خدا ،تحملم می کنی با وجود توهینام ، روم نزدی مهر طرد من که خودم آخر، محکومای عالمم پس چه طوری جلو تو، تو گوش اون می زنم؟ راستی یادم رفت بگم ،الان دیگه چرخیدم سینم روی متکاس، آخه دمر خوابیدم حالا ببینم امروز ،چند بار غلط نوشتم چند تا دونه میوه ی ،تلخ تومزرعه کاشتم از دست این ملیکا، دخترک کوچولو دختر به این کوچیکی، برا من شده لولو لجبازک نانازک ،جابازی با عروسک کارش بازی با منه، کوچولوی وروجک هر چی بهش بگم اون، بر عکس عمل می کنه صبح تا حالا کار اون، اسکی رو مغز منه! آخه کجاس انصافم، چرادروغ می بافم این فایده نداره ،با این روش الافم اگر اون مقصره ،یه بچه ی پنج ساله! پس باقی آدما ،می شن فرقه ی ضا له برای این که بگم ،خودم کاری نکردم تبرءه شم تو دادگاه، بگن صاحب کماله! حاضرم آسمون رو، بیارمش رو زمین بندازمش تو گودال ،خاک بریزم تو چاله یه چند باری خوب بودم، آروم شدم خیلی زود ولی خوب دفعات، داد زدنم خیلی بود! بزار ببینم آره، شیش باری شد داد زدم صبح تا حالاشیش دفه، (دفعه)یا هفت تا فریاد زدم نمره ی امروز من ،یه نمره ی سیزدهه نمره ی خوبی که نیست، ولی بالای دهه قبولیتون مبارک ،فسقلی خان راستگو خواب نداری تو بچه؟ بقیشو صبح بگو!
