[ یکی از شرایط مهم و معتبر هیپنوتیزور شدن، داشتن پرستیژ ایده آل یا شخصیت مقتدر و قابل اعتماد است. پرستیژ در دگرهیپنوتیزم یا اثرگذاری در دیگران از اعتبار بالائی برخوردار است و می تواند ۵۰ درصد از قدرت نفوذ در دیگران یا نفوذ هیپنوتیزور به سوژه ها را در برگیرد. بنابراین افرادی که فاقد پرستیژ قابل قبول و معتبر هستند، هر چند اطلاعات وسیعی از علوم مختلف را داشته باشند و بسیاری از فنون هیپنوتیزور را بدانند، قادر نخواهند بود به درون سوژه ها نفوذ کرده و آن ها را تحت تأثیر قرار دهند و چنان چه در بعضی موارد بتوانند عدهٔ معدودی از اشخاص را که از استعدادهای خاص روانی برخوردار هستند، تحت تأثیر قرار دهند، نمی توانند اعتبار لازم را در تأثیرگذاری به دست آورده و اعتماد مردم را به کار خود و ماهیت هیپنوتیزم جلب نمایند. ولی اشخاصی که از پرستیژ بالائی برخوردار هستند، به راحتی می توانند با شرایطی که در زیر توضیح خواهیم داد، از عهدهٔ انواع هیپنوتیزم های نمایشی، پرورشی و درمانی برآمده و به اعتبار شخصیت منحصر به فرد خود بیفزایند. ۱) اطلاعات وسیع از علوم مختلف به ویژه فلسفه و عرفان، الهیات، روانشناسی، جامعه شناسی، روانکاوی، فرا روانشناسی و هیپنوآنالیز. این اطلاعات از طریق آموزش هیپنوتیزم و مطالعهٔ اثرها و عقیده های روانشناس ها، فلسفه دان ها، عارف ها، شاعرها و انواع طریقت های باطنی و تعلیم ها درونی موجود در نقاط دور و نزدیک جهان به خصوص هیپنوتیزهای معروف به دست می آید. هیپنوتیزور باید همواره در جریان آموزش های دگرهیپنوتیزم قرار گرفته و دوره های مختلف آن را تجربه نماید و تا جائی که مقدور است، باید با استادها و هیپنوتیزورهای مجرب، ماهر و باتجربه مصاحبت و معاشرت داشته باشد. همچنین آگاهی دقیقی از دین های الهی داشته باشد تا به این طریق بتواند شناخت عمیقی از ماهیت انسان و بعدهای مختلف آن کسب نماید. از دیر زمان این شعار زیبا زبانزد خاص و عام بوده که گفته اند: ”توانا بود هر که دانا بود“ یعنی هر چه بیشتر دربارهٔ علوم مختلف، آگاهی داشته باشیم و بتوانیم با قدرت بیان و نفوذ کلام آن ها را به دیگران انتقال دهیم، در ایجاد پرستیژ و مهارت در فن دگرهیپنوتیزم موفق تر خواهیم بود. ۲) آشنائی کامل با تاریخچهٔ هیپنوتیزم و سیر تکاملی آن هیپنوتیزور باید بداند هیپنوتیزم در گذشته به چه عنوان هائی خوانده می شده و هم اکنون ماهیت آن چگونه تعبیر و تفسیر می شود. هیپنوتیزم از ابتداء خلقت، همراه انسان بوده و پیوسته او را تحت تأثیر قرار می داده است، ولی تأثیر آن ملموس نبوده و به هیچ نامی هم معروف نبوده است. البته همین الان هم برای بسیاری از اشخاص، نامحسوس است، زیرا اگر ما هیپنوتیزم را نوعی جلب توجه و یا تمرکز شدید قوا تعبیر کنیم و یا آن را یک عامل تأثیرگذار معرفی نمائیم، متوجه خواهیم شد که انسان از زمانی که به وجود خود آگاه شد، تحت تأثیر این عامل ناخواسته بوده است. تأثیرهای طلسم سازها، رمال ها، دانشمندها، حکیم ها و حتی شعبده بازها و تردست ها قرار گرفت و به عنوان های مختلف مورد بهره برداری واقع شد. البته این اشخاص، آن را به پشت پردهٔ اسرار برده و به آن مارک معجزه و کرامات یا سحر و جادو زدند؛ ولی این پدیده در سال ۱۷۷۹ میلادی توسط ”دکتر مسمر“ از اهالی وین ”مانیه تیزم“ نامیده شد و پس از او شخصی به نام ”دوپیسکور“ که از شاگردهای ”مسمر“ بود، آن را ”خواب مغناطیسی“ نامید و سپس توسط جراح انگلیسی به نام ”جیمز برید“، ”هیپنوتیزم“ نام گرفت و علت این که به این نام معروف شد و هنوز هم در کل جهان اعتبار دارد، این است که هیپنوتیزم یک اسم انگلیسی است و زبان انگلیسی که یک زبان بین المللی است و توانسته اصالت خود را حفظ کند و هیپنوتیزم، مناسب ترین نامی است که می تواند تمام عنوان ها و تعبیرها را در این رابطه در برگیرد و به هیچ طریقی هم از اعتبار آن کاسته نشود. به عنوان مثال، هیپنوتیزم پس از ”جیمز برید“ به نام های مختلف از جمله ”خواب تلقینی“، ”خواب مغناطیسی“، ”بازتاب شرطی“، ”سیر قهقرائی“، ”تمرکز فکر“ و از نظر ما ”خلاء ذهنی“ و یا ”عامل تأثیرگذار که در اثر تمرکز و توجه ایجاد می شود“، تعبیر شده است، ولی هیچ یک از نام های بالا نتوانسته از اعتبار نام آن بکاهد، زیرا بدون عنوان هیپنوتیزم نمی توان به ماهیت اصلی آن پی برد. بنابراین هر عنوانی که که در این باره بیان شود، باید از کلمهٔ هیپنوتیزم استفاده گردد. به طور مثال، هیپنوتیزم یعنی خواب مغناطیسی، یا هیپنوتیزم یعنی سیر قهقرائی و یا هیپنوتیزم یعنی... خلاصه بدون نام هیپنوتیزم نمی توان نظر خود را دربارهٔ مفهوم آن بیان کرد. اما باید دانست که آشنا کردن مردم به مفهوم های هپینوتیزم و ماهیت آن قبل از شروع کار، از مهمترین واجب هاست. اگر هنرجو ماهیت آن را ندارند، نمی تواند درک روشنی از حالت ها و درجه های هیپنوتیزم داشته باشد. بنابراین، لازم است اطلاعات کافی دربارهٔ پدیده های هیپنوتیزمی و کاربرد آن داشته باشید. ۳) آشنائی با مکانیزم ضمیر آگاه و ناخودآگاه ابتدا لازم است کمی با مکانیزم ناشناختهٔ ضمیر ناخودآگاه آشنا شوید. همان طور که در قبل هم به آن اشاره کردیم، ضمیر آگاه انسان هم زمان و در یک لحظهٔ واحد نمی تواند بیش از یک فکر را مورد توجه قرار دهد. به طور مثال، چند فکر وارد ذهن شود، در یک زمان، فقط یک فکر مورد توجه قرار می گیرد. وقتی که فکری مورد توجه قرار گرفت، بلافاصله در حافظهٔ ضمیر ناخودآگاه به ثبت می رسد و ضمیر ناخودآگاه هر فکری را که از طرف ضمیر آگاه مورد توجه قرار می دهد، بدون کم و کاست می پذیرد و در مواقع مختلف، به طور خودکار یا در نتیجهٔ بازتاب های شرطی، به سطح آگاهی کشانده و انسان را تحت تأثیر قرار می دهد. ـ نکتهٔ مهم: با وجود افکار همهٔ صاحب نظرها که اظهار داشته اند ضمیر آگاه انسان شعور دارد، ولی فاقد حافظه است و هم چنین عنوان کرده اند که ضمیر ناخودآگاه انسان حافظه دارد، ولی فاقد شعور و قوهٔ تشخیص است، ما معتقد هستیم که ضمیر آگاه انسان همانند ضمیر ناخودآگاه دارای حافظه است و بسیاری از موضوع های سطحی ریز و درشت مانند جشن ها، عروسی ها، مجلس های ترحیم و اتفاق های مهم و به یادماندنی را به خاطر دارد و هر زمان که بخواهیم، می توانیم آن ها را به یاد آورده و مورد بهره برداری قرار دهیم. هم چنین ضمیر ناخودآگاه انسان، هم دارای حافظه است و هم دارای شعور و ادراک عمیق و می توان آن را ”انبار محفوظ های عمقی و ژنتیکی“ نامید. چون همهٔ رخدادها و موضوع های گذشته دور و فراموش شده در این بارگاه به ثبت رسیده و نگه داری می شوند. ولی این موضوع ها به راحتی و به سرعت به یاد نمی آیند، مگر این که قادر باشیم به اعماق آن فرو رفته و محتویات آن را به سطح آگاهی بکشانیم. برای تحقق این کار، کافی است ضمیر آگاه را با ضمیر ناخودآگاه هماهنگ نمائیم.
