تا به وجود آمدن كهكشانها چه اتفاقاتي افتاد؟

[h=2]سوال اول :آیا انفجاری وجود داشته؟ [/h]

خوبه که به این موضوع توجه کنیم که دانشمندان هرچه بیشتر جلو میرن نظریاتشون ناپایدر میشه.مثلا فرضيه انبساط عالم به خودي خود كافي نيست كه ما با اطمينان نتيجه بگيريم كه انفجار اوليه ای وجود داشته. ولي در اينجا يك نكته جالب توجه ديگر نيز به آن افزوده مي شود: هرچه ما بيشتر به عمق كيهان نظاره مي كنيم در واقع بيشتر به عمق زمان گذشته مي نگريم. يك ستاره رو كه در فاصله 10 سال نوري قرار دارد به همان صورتي مي بينيم كه 10 سال قبل بوده است. دورترين اجرامي را كه انسان مي تونه با تلسكوپ هاي بزرگ نجومي نظاره كنه كوازارها هستن و عبارت است از عضوي از گروههاي گوناگون ستاره مانند كه داراي پرتوهاي قرمز استثنايي مي باشند و اغلب از خود فركانسهاي راديويي و امواج نوري قابل ديدن منتشر مي كنه. آنها در واقع كهكشان هاي كاملا جواني هستن كه در مراحل اوليه شكل گيري به سر مي برند. حالا اگر انسان نگاهش را در سمت دلخواهي به دورتر و بازهم دورتر متوجه كند بايد به مرزي برسد كه در آنجا آغاز خلقت را مشاهده كنه و به عبارت ديگر آن گاز داغ اوليه را ببيند كه تمام كهكشانه ها - ستارگان - سيارات و موجودات از آن تشکیل شدن و به وجود آمدن.اما چرا پيرامون ما را پيوسته پوسته كاملا درخشاني در دوردست احاطه نمي كرد و آسمان هم شب ها همچون روز روشن نمي شد اینست که اين ديوار آتشين با سرعت زيادي از ما دور مي شود.زيرا عالم لحظه به لحظه انبساط مي يابد سرعت دورشدن به قدري زياده كه نور اين پوسته داراي طول موج بلندتري مي شه كه ما آن را فقط به صورت تشعشعات و امواج راديويي دريافت مي كنيم.دقيقا همين امواج هستند كه اكنون كشف شده اند.وجود اين پرتو ها رو مي توان با راديو تلسكوپ ها به سادگي اثبات و اين تشعشعات تكيه گاهي مهم براي اثبات فرضيه انفجار اوليه مي باشد.
​

 

پاسخ : تا به وجود آمدن كهكشانها چه اتفاقاتي افتاد؟

[h=2]شکل گیری عالم از ابتدا[/h]

آشكاره که براي دونستن چگونگي اولين ثانيه ها و يا بهتر بگم اولين اجزاي ثانيه هاي پس از انفجار اوليه نبايد از ستاره شناسان پرس وجو کرد بلكه در اين مورد بايد به فيزيكدان هاي متخصص در امر فيزيك ذره اي مراجعه و در مورد تشعشعات و ماده در شرايط كاملا سخت و غير عادي تحقيق کرد. تاريخ كيهان معمولا به 8 مقطع كاملا متفاوت و غير مساوي تقسيم مي شود:

مرحله اول

اين مساله هنوز برای ما كاملا روشن نيست كه در اين اولين اجزاي ثانيه ها چه چيزي تبديل به گلوله آتشين شد كه كيهان بايد بعدا از آن ايجاد می شد . هيچ معادله و يا فرمول هاي اندازه گيري براي درجه حرارت بسيار بالا و غير قابل تصوري كه در اين زمان حاكم بود در دست نیست.

مرحله دوم

اولين سنگ بناهاي ماده مثلا كوارك ها و الكترون ها و پاد ذره هاي آنها از برخورد پرتوها با يكديگر به وجود اومد. قسمتي از اين سنگ بناها دوباره با يكديگر برخورد کردند و به صورت تشعشع فرو پاشیدند. در لحظه هاي بسيار بسيار اوليه ذرات فوق سنگين - x نيز مي توانستند به وجود اومده باشه. اين ذرات داراي اين ويژگي هستند كه هنگام فروپاشي،ماده بيشتري نسبت به ضد ماده و مثلا كوارك هاي بيشتري نسبت به آنتي كوارك ها ايجاد مي كنندو این یعنی ميراث مهمي برای ما كه عبارت بود از : ( افزوني ماده در برابر ضد ماده )

مرحله سوم

كيهان از مخلوطي از كوارك ها - لپتون ها - فوتون ها و ساير ذرات ديگر تشكيل شده كه متقابلا به ايجاد و انهدام يكديگر مشغول بوده و خيلي سريع در حال از دست دادن حرارت بودند.

مرحله چهارم

تقريبا تمام كوارك ها و ضد كوارك ها به صورت پرتو ذره ها به انرژي تبديل می شدند. در این مرحله كوارك هاي جديد ديگر نمي توانستند در درجه حرارت هاي رو به كاهش به وجود آيند ولي از آن جايي كه كوارك هاي بيشتري نسبت به ضد كوارك ها وجود داشتند برخي از كوارك ها براي خود جفتي پيدا نكرده و به صورت اضافه باقي ماندند. هر 3 كوارك با يكديگر يك پروتون با يك نوترون ساختند. سنگ بناهاي هسته اتم هاي آينده اكنون ايجاد شد.

مرحله پنجم

الكترون ها و ضد الكترون ها در برخورد با يكديگر به اشعه تبديل مي شوند. تعدادي الكترون باقي مي ماند زيرا كه ماده بيشتري نسبت به ضد ماده وجود دارد. اين الكترون ها بعدا مدارهاي اتمي را مي سازند.

مرحله ششم

در درجه حرارت هايي كه امروزه مي توان در مركز ستارگان يافت اولين هسته هاي اتم هاي سبك و به ويژه هسته هاي بسيار پايدار هليم در اثر همجوشي هسته اي ساخته شد. هسته اتم هاي سنگين از قبيل اتم آهن يا كربن در اين مرحله هنوز ايجاد نمي شدند. در آغاز خلقت عملا فقط دو عنصر بنيادي كه از همه سبكتر بودند وجود داشتند : هليم و هيدروژن

مرحله هفتم

پس از گذشت حدود 300000 سال گوي آتشين آنقدر حرارت از دست داد كه هسته اتم ها و الكترون ها توانستند در درجه حرارتي در حدود 3000 درجه سانتي گراد به يكديگر بپيوندند و بدون اينكه دوباره فورا از هم بپاشند اتم ها را تشكيل دهند . در نتيجه آن مخلوط ذره اي كه قبلا نامرئي بود اكنون قابل ديدن شد.

مرحله هشتم
از ابرهاي هيدروژني دستگاههاي راه شيري ستارگان و سيارات به وجود آمدند. در داخل ستارگان هسته اتم هاي سنگين از قبيل اكسيژن و آهن توليد شد. كه بعد ها در انفجارات ستاره اي آزاد و براي ساخت ستارگان و سيارات و حيات جديد به كار مي ايند.

موفق و سربلند باشید ​