[h=1][/h][h=1] سرخالو (Lychll) میوه ای است که پوست آن سرخ و چرم مانند و تیغ تیغی و شبیه توت فرنگی است. قسمت خوراکی آن سفید، شفاف، سفت و آبدار است. این میوه استوایی به وفور در جنوب چین، جنوب تایوان، شمال ویتنام، اندونزی، فیلیپین و هند کشت می شود. لازم به ذکر است این میوه تا جایی که ما اطلاع داریم در ایران وجود ندارد و قصد ما از بیان خاصیت این میوه، آشنایی بیشتر خوانندگان با خواص میوه های مختلف است که طی سفرهای خود ممکن است اسم آن را بشنوند و همچنین انگیزه ای باشد برای واردکنندگان تا در کنار وارد کردن انواع و اقسام لوازم لوکس و تزئینی، توجهی هم به محصولات گیاهی و زیست محیطی سایر نقاط دنیا داشته باشند. ▪ این میوه در افزایش انرژی بدن کمک می کند. ▪ حال عمومی فرد را بهبود می بخشد. ▪ سرخالو غنی از ویتامین c است و نسبت به پرتقال ۴۰ درصد ویتامین c بیشتری دارد. ▪ میزان بتاکاروتن در این میوه نسبت به آن چه که در هویج وجود دارد، بیشتر است. ▪ این میوه خاصیت ادرارآور دارد و برای سیستم گوارشی نیز مفید است. ▪ اسیدهای چرب اشباع نشده موجود در آن در جذب بتاکاروتن کمک می کند. ▪ این میوه از لخته شدن خون و از آسیب های شدید سلول ها پیش گیری می کند و در بیماران قلبی احتمال سکته را ۵۰ درصد کاهش می دهد. ▪ سرخالو منبع خوب کربوهیدرات و فیبر است. ▪ دانشمندان معتقدند این میوه یکی از بهترین منابع آنتی اکسیدان است. ▪ چینی ها از خواص این میوه برای بهبود بیماری خونی کمک می گیرند. ▪ این میوه درد را تسکین می دهد. ▪ فلاوانوئید موجود در آن، مانع رشد سلول های سرطانی به خصوص سرطان سینه می شود. ▪ از آن جایی که این میوه سرشار از ویتامین c است، برای سرماخوردگی، تب و گلودرد مفید می باشد. [/h]
