1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

سردار شهيد محمد علي دعايي

شروع موضوع توسط سجاد.اروميه ‏5/9/11 در انجمن متفرقه مذهبی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏8/8/11
    ارسال ها:
    4,021
    تشکر شده:
    408
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    بماند
    يكي از روزهاي سبز سال 1342 محمد علي دعايي مثل يك تغرل ناب بر شبهاي شعر شيراز چكيد . صميمي ، شبنم خورده و باطروات . اذاني ملكوتي كه آن روز در گوشش طنين انداز شد وجودش را از عشق آكنده كرد . روزها مثل باد گذشتند و حالا محمّد علي ، دانش آموز دبيرستان است و ياد گرفته هر جا نويدي ديد كربلاي كوچكي برپاكند . مدير مدرسه به مادرش مي گويد : ‹‹ علي در دبيرستان اغتشاش برپا مي كند ›› و علي با صلابت مي گويد : ‹‹ من در برابر هر كسي كه بخواهد از طاغوت حمايت كند خواهم ايستاد ›› .

    مسجد آتشيها هنوز شعله هاي سركش حضور علي را در خويش احساس مي كند . او هيچ گاه ساكت نيست يا اعلاميه پخش مي كند يا شعار مي نويسد و يا شعار مي دهد . بعد از آزاد شدن از زندان ساواك به عوض دست به عصا راه رفتن با اسلحه گام برمي دارد و سرانجام ميوة نوبرانة بلوغ انقلاب كامل مي شود و حالا سر فصل تازه اي در حضور انقلابي اش باز شده . نام او در رديف نخستين كساني است كه كميتة انقلاب اسلامي شيراز را پايه ريزي كرده اند .


    سال 1359 در مدرسة عشق ثبت نام مي كند و رداي زيباي بسيج را بر تن مي نمايد و با عطش سيري ناپذيري به آموختن فنون نظامي مي پردازد . حالا علي مانند ‹‹ اباالفضل ›› ( ع ) نگهبان خيمه هاي هموطنان است و شبهاي پر دلهرة كردستان را با درگيري با منافقين و ضد انقلاب به صبح مي رساندو زخم مي خورد .


    آتش جنگ ، دامنگير خرمنهاي مرز كشور شده است و حالا بايد جنگيد . آبادان ، بستان . هر كجا كه بوي جبهه مي آيد . خاك قهرمان پرور ايران خاطرة رشادتهاي او و همرزمانش را هرگز از ياد نخواهد برد .


    و ... اي كاش آن روز خورشيد هفدهم شهريور 1360 طلوع نمي كرد . روزي كه علي پس از انهدام يك سنگر تجمعي دشمن ، متبسمانه شكر مي كرد كه ناگاه تركشي بي قرار پيشاني بلندش را بوسه زد و او را راهي افقهاي نامكشوف شهادت كرد .
    ​