الان سه هفته از ازدواج سحر ميگذره و فردا قراره شوهرش راهي سربازي بشه و سحر از اين بابت هم خوش حاله وهم ناراحت. خوشحاله چون ميتونه بيشتر روي درسهاش تمركز كنه و ناراحته چون نيما داره ازش دور ميشه پدر عشق بسوزه!!! - سلام نگار خيلي منتظر موندي؟ - نه سحرجان . چرا صحبتت با استاد اينقدر طول كشيد - هيچي بابا مسئله ي خاصي نبود. راستي فرداجايي كه كار نداري؟مياي باهم بيرون بريم يه كمي دور بزنيم؟ - ببخشيد سحر ، ولي با پرتو قرار دارم - واي از دست اين مردا همين كارا رو با ما ميكنن كه ازهم جدا ميشيم - منظورت چيه؟ - همين آقاي پرتو ،اون تو رو درهفته بيشتر از من ميبينه - عزيزم داريم بازي كه نميكنيم. شما تو تحقيق به كجا رسيديد ؟ - من و ياسمين هم به جاهايي رسيديم اما ديگه اينقدر روش كار نميكنيم - بابا تقصيرمن كه نيست،خودش زيادي فعاله منم عين خودش كرده - بلا توهم يه چيزيت هست - واي به خدا اگه يك كلمه ديگه بگي از ماشين ميندازمت بيرون نميدونم چرا ؟ اما سحر گاهي اوغات واقعا اعصاب خورد مي كرد *** - الو سلام نگار خانم - سلام!! - خواب بوديد؟ ببخشيد بدموقع زنگ زدم - اشكالي نداره ، ديگه ميخواستم بيدار بشم - بازم معذرت مخوام . ببخشيد امروز وقت داريد همديگه رو ببينيم؟ - ولي مگه قرارمون فردا نبود؟! - بله فردا بود اما امروز باهاتون كار مهمي دارم - اما من كار تحقيقم رو ناقص انجام دادم - اشكالي نداره - باشه، ساعت چند؟ - سات 5 چطوره؟ بعد از اينكه آدرس رو بهم داد گوشي روقطع كردم .الان ساعت حدودا 4 بود ومن يك ساعت فرصت داشتم و ميدونستم الان ترافيك سنگيني توخيابان هاي تهران وجود داره بنابراين سريع آماده شدم تا حركت كنم اما تا خواستم از خونه خارج شوم دوباره گوشيم به صدا در اومد - الو؟ - نگار خانم من الان جلوي كوچتون هستم لازم نيست ماشين بياريد - اما ؟! - خواهش ميكنم زودتر بياييد - باشه الان ميام سريع در حياط رو باز كردم و ماشين پرتو روديدم كه جلوي كوچه ايستاده بنابراين به طرف ماشين رفتم و سوار شدم - سلام - سلام - شما گفتين 5 بعد، 5/4 دنبالم مياييد - ميدونستم زود حركت ميكنيد، نميخواستم با ماشين بياييد - چرا؟ - چون نوبت من بود كه دنبالتون بيام - چه خوب يادتون هست من يادم نيست امروز ناهارچي خوردم داشت رانندگي ميكرد و توجه اش به جاده بود وجواب اين حرف من رو بايك لبخند داد. در يك لحظه متوجه شدم كه سخت بهش خيره شدم ، فكر كنم حالا بتونم درك كنم كه چرا همه ي دخترا براي اين شازده خودشون رو ميكشن . در موقع رانندگي حالت مردانه اي به خودش گرفته بود و تمام حواسش به ظاهر، به جاده بود . فهميدم كه صورت وتيپ جذابي داره اما نميدونم كه چرا تا الان به اين چيز ها توجه نكرده بودم بوي عطري كه زده بود فضاي ماشين رو پر كرده بود تا جايي كه يادمه هميشه همين بو رو ميداد بعد از چند لحظه چشم ازش برداشتم و از پنجره بيرون رو نگاه كردم به طوري كه فكرم سخت مشغول بود تا اينكه كه صدايي از پرتو دراومد - نگار خانم شما نپرسيديد كه كجا قراره بريم اين خيلي عجيبه! راست ميگفت من اصلا نميدونستم براي چي و كجا قرار بود بريم واين كه هيچ سؤالي نكردم براي خودم هم عجيب بود - راست گفتيد ، كجا قراره بريم؟ - چون من يادتون آوردم كه اين سؤال رو بپرسيد پس بهتون جواب نميدم - براي چي ؟! چه فرقي ميكنه؟ - فرقي نداره اما اين جواب حواس پرتي هست. راستش رو بگيد كي حواس شما رو پرت كرده؟ با عجله گفتم:هيچكس اما اين يك دروغ بود يك نفر حواسم رو پرت كرده بود واون خودش بود بله اين اولين بار بود كه چنين احساسي داشتم ، احساسي كه هيچوقت تجربه اش نكرده بودم و شايد اين به خاطر غرورم بود بله غرور زيادم جلوي بروز احساساتم رو گرفته بود و من بعد از اين همه مدت تازه متوجه ي اين موضوع شده بودم - نگار خانم پياده نميشيد؟ براي يك لحظه دوباره به خودم اومدم و فهميدم كه جلوي يك كافي شاب نگه داشته - اومديم تا با هم قهوه بخوريم؟ - نه اومديم تا با هم حرف بزنيم - چه حرفي؟! من فكر كردم براي كار تحقيق بيرون اومديم - من كه بهتون گفتم كار مهمي باهاتون دارم و بعداز اين جمله پياده شد وبه طرف درسمت راست ماشين اومد يعني طرفي كه من نشسته بودم و در رو براي من باز كرد - نگار خانم پياده نميشيد؟ بعدازمكسي تصميم به پياده شدن گرفتم . بعد از اينكه دزدگير ماشين رو زد به من گفت كه بريم.من خيلي كنجكاوشده بودم . يعني چي ميخواد بهم بگه؟!رفتارش با روزهاي ديگه خيلي فرق داشت. تو همين فكرها بودم كه بهم گفت لطفا بنشينيد ومن تازه متوجه شده بودم كه بالاي ميزي ايستادم. بعد از اينكه نشستيم شخصي براي گرفتن سفارش اومده بود . هردو سفارش قهوه ي تلخ رو داديم - نگار خانم شما آماده هستيد؟ - آماده ي چي؟! - آماده ي صحبت كردن - من كه صحبتي ندارم اما اگه شما داريد بفرماييد - آره خيلي هم دارم اما نميدونم از كجا شروع كنم ومن جوابي ندادم چون نميدونستم چي ميخواد بگه. طوري نگاهم ميكرد كه انگار با چشماش ميخواست با من حرف بزنه و نميتونست اون رو به زبون بياره اما حيف كه من زبان چشمي رو بلد نبودم . خلاصه بعد از سكوتي كه به وجود آورده بود، وقتي ديدم داره اينقدربا خودش كلنجار ميره سكوت رو شكستم و گفتم: - شما بگين موضوع بحث چيه تا من كمكتون كنم - راستش درباره ي خودمون - درباره ي خودمون؟! ببينيد نگار خانم ،شما يادتون هست كه اول ها چقدر از من بدتون ميومد؟ - بله اما من اون موقع خوب شما رو نميشناختم - بله شما من رو خوب نميشناختين اما ديگران هم من رو خوب نميشناختن ولي از من بدشون نميومد - خب هر كي يك جوره ، من از اون آدمايي نيستم كه وقتي يه پسر خوشتيپ رو ببينم هول كنم و نتونم جلوش آب دهنم رو قورت بدم - من اين رو خوب ميدونم - واقعا؟ - خب من وقتي با شما توي يك گروه افتادم خيلي خوشحال شدم چون ميدونستم شما از اون دخترايي نيستين كه بخوايين آدم رو به خودتون نزديك كنيد - خب شما چرا منظور اصلي تون رو نميگيد؟ - شما با اين رفتارتون من رو اون جوري كرديد - چه جوري؟ - خب ،خب كاري كرديد كه من دوست داشته باشم به شما نزديك بشم در ابتدا منظورش رو نفهميدم وداشتم فكر ميكردم منظورش از نزديك كردن و نزديك شدن چيه؟تا اين كه دوهزارييم افتاد - متوجه ي منظورم ميشيد؟ - نه نميشم ،بهتره كه ديگه بريم من خونه كار دارم آره بريم خونه چون ميدونستم آخر حرفاش به كجا ميرسه و منم اصلا آمادگي شنيدنش رو نداشتم داشتم از جايم بلند ميشدم كه گفت : - خواهش ميكنم كه چند لحظه صبر كنيد تا حرفم رو بزنم - نه من عجله دارم ، تاكسي ميگيرم داشتم به طرف در ميرفتم تا اينكه اون چيزي رو كه دوست نداشتم بشنوم رو شنيدم - نگار خانم من شما رو دوست دارم خيلي هول شده بودم كه جلوي آدمايي كه اونجا نشسته بودند اين حرف رو زد. من فكر نميكردم چنين جرئتي داشته باشه. بدون اينكه به پشتم برگردم ونگاهش كنم به راهم ادامه دادم سر خيابان ايستادم تا تاكسي بگيرم. خيلي شلوغ بود و مطمئن بودم كه به اين زودي ها تاكسي گير نمياد . داشتم به تاكسي هاي پر نگاه ميكردم كه يكدفعه ماشيني در مقابلم ايستاد - خانم خوشگله بپر بالا - ميشه مزاحم نشيد - نه نميشه ، جا هست بيا بشين جيگر مرتيكه پررو دلم ميخواست بزنم دهنش رو خون بيارم حالا خيلي حوصله داشتم اينم اومده به كلي سيستمم رو به هم بريزه - ميري گم شي يا اينكه بگم گمت كنن؟ - مثلا كي ميخواد گمم كنه ؟ - من ، نگار خانم شما لطفا بريد سوار ماشين من بشيد من الان ميام - شما آقا پسرخوشتيپ كي باشيد؟ - هر كي هستم مثل شما مفت خورها نيستم كه علاف توي خيابان ها دنبال دخترها بيفتم پسري كه كنار راننده نشسته بود عصباني ميشه و ميخواست براي دعوا پياده بشه كه دوستش يعني راننده بهش ميگه شر به پا نكن بيا بريم و بعداز چيزي پروندن به پرتو راهشون رو ميكشن وميرن - خيلي ممنون - خواهش ميكنم. لطفا سوار ماشينم بشين با قيافه ي مظلومانه اي اين جمله رو ادا كرد طوري كه داشتم غرورم رو فراموش ميكردم - ممنون اما ميخوام تاكسي بگيرم .ازتون خواهش ميكنم كه شما ديگه مزاحمم نشيد! ديدم كه با سرعت به سمت ماشين رفت. خيلي تعجب كردم . تا الان داشت التماسم ميكرد ، چه سريع تسليم شد. اما بعد از اينكه با ماشين جلوم ايستاد فهميدم هنوز ول كن نيست وتا من رو سوار ماشينش نكنه نميره بعد براي اينكه بتونم تاكسي بگيرم اون طرف تر ايستادم حالا مگه تاكسي گير مياد درست موقعي كه احتياج داري كمبود تاكسي پيدا ميشه.دوباره اومد جلوم و ايندفعه در رو باز كرد طوري كه نميتونستم اون ور تر برم با نگاهش التماس رو توي چشماش خوندم ومن هم با حالت آرومي توي چشماش نگاه كردم من هميشه اگه تو همچين موقعيتي گير ميكردم عصباني ميشدم اما ايندفعه نتونستم عصباني بشم نميدونم چطوري شد كه قبول كردم و سوار ماشينش شدم با لبخندي رضايتش رو بهم نشون داد - ببينيد آقا پرهام - پرهام - بله؟ فكر كردم اول اسمش رو اشتباه گفتم چون اصلا هواسم جمع نبود و فكرم درگير بود اما بعد متوجه شدم كه اشتباه نكردم - لطفا پرهام خالي صدام كنيد - هر وقت من بهتون گفتم نگار صدام كنيد مطمئن باشيد كه شما رو پرهام صدا ميكنم و بعد از اين حرفم ديدم كه لبخند ي زد و به حالت مردانه اي به من نگاه كرد - من خيلي ركي شما و حاضر جوابي تون رو دوست دارم بهش نگاه كردم و حالت عجيبي در خودم احساس كردم واقعا بعد از حرفي كه توي كافي شاب بهم زد نميدونستم بايد بهش چي بگم - شما نميخواييد با من بحث كنيد؟! - نه چون در حال حاضر نميدونم چي بگم - شما نظرتون در مورد من چيه؟ خيلي فكر كرده بودم كه واقعا نظرم درباره ي اين آقا چي ميتونه باشه اما يك حسي رو نسبت بهش احساس ميكردم - نظر خاصي ندارم ديدم كه قيافش تو هم رفت و با حالت افسرده اي به رانندگي ادامه داد. ديگه صبرم سر اومد . دوست نداشتم به خودم دروغ بگم و همچنين به... - من ...من ازتون بدم نمياد با اين حرفم چنان ترمز كرد كه نزديك بود توي شيشه برم - شما راست ميگيد؟ - شما هميشه اين طوري احساستون رو نشون ميديد. داشتين به كشتنم ميداديد - منوببخشيد اما حرف شما يعني اينكه من رو دوست داريد من يك دخترم وغرور دخترانم مانع گفتن اين جمله ميشد بنابراين نميدونستم كه چطوري اين موضوع رو طور ديگه اي بيان كنم - من فقط گفتم كه ازتون بدم نمي ياد - باشه پس من كاري ميكنم كه جمله ي دلخواه من رو بگيد با تعجب گفتم : چي؟! وبعد بدون اينكه جوابم رو بده باسرعت داشت يكي يكي از ماشين ها سبقت ميگرفت - چي كار داريد ميكنيد ؟ - كاري ميكنم كه بهم بگيد دوستم داريد - تو ديوونه اي وايستا - نه، تا موقعي كه به من اين جمله رو نگيد من با همين سرعت ميرم اول ميخواستم جوابي بهش بدم و سرش داد بزنم اما بعد گفتم كه: - من دوست دارم نفهميدم كه چي گفتم . خودم هم تعجب كرده بودم .دوست نداشتم به صورتش نگاه كنم . داشتم به جلو نگاه ميكردم وبا گفتن اين جمله ذره ذره آب ميشدم احساس عجيبي داشتم تا اينكه ترمز شديدي گرفت به طوري كه با سر تو شيشه رفتم - نگار خانم !شما كمربند نبسته بوديد؟! آره من كمربند نبسته بودم واين پسره ي بي ظرفيت آخر زهرش رو ريخت. تو دلم داشتم بهش ميخنديدم .داشتم درد رو توي سرم احساس ميكردم اما نميخواستم بهش نشون بدم. به سمتش برگشتم تا نگاهش كنم كه با قيافه ي وحشت زدش رو به رو شدم - نگار؟! - چي شده؟ ديدم كه داره به سرم نگاه ميكنه دستم روبه ناحيه ي درد نزديك كردم ومتوجه شدم كه داره به شدت خون ريزي ميكنه - بايد سريع به بيمارستان بريم ترس هم توي اين حرفش وهم در چهره اش مشخص بود. فورا ماشين رو به حركت در آورد - لازم نيست فقط من رو به خونه برسون - نه، امكان نداره با اين حال خونه بفرستمت - فكر ميكني با سر باند پيچي شده بازم نميتونن متوجه بشن - همين كه گفتم، بايد بيمارستان ببرمت و من ديگه حرفي نزدم . دستمالي بهم داد كه روي سرم بذارم. حتي شيشه هم خوني شده بود. خيلي مضطرب بود و داشت با سرعت رانندگي ميكرد.از سرعتش به وحشت افتادم وگفتم: - شما عبرت نگرفتيد ايندفعه فكر كنم بايد جسدم رو به بيمارستان ببريد - اين حرف رو نزنيد اگه اتفاقي براي شما بيفته من ميميرم با اين حرفش حسابي خجالت كشيدم و ديگه حرفي نزدم - نگار خانم من واقعا متأسفم. منو ببخشيد - اشكالي نداره و خوش حالم كه سرعتتون كمتر شد - خون ريزي بند نيومد؟ قبل از اينكه جوابش رو بدم با ديدن بيمارستان فورا ترمز كرد اما ايندفعه آروم تر اين كار رو انجام داد - بشينيد الان در رو براتون باز ميكنم تا خواستم بگم كه لازم نيست فورا پياده شد و به سمت در من اومد در رو باز كرد خواست كه دستم رو بگيره تا كمكم كنه اما من به يادش آوردم كه ما نسبت خاصي با هم نداريم و دستم رو به طرف در بردم تا با كمك در پياده شوم وديدم كه با شرمندگي دستش رو در هوا تكان داد و بعد با آن مثل *** ها پشت سرش را خواراند بعد ازاينكه ازماشين پياده شدم سريع من رو به داخل بيمارستان راهنمايي كرد و گفت محكم روي زخم رو نگه دارم تا يك پرستار رو صدا كنه. ديدم كه با يك پرستارسريع به سمت من اومد - چه طوري اين اتفاق افتاد؟دستت رو بردار تا نگاهي بندازم آقا شما نياييد بايد فرم رو پر كنيد ودر حالي كه پرستار دستم رو محكم گرفته بود و با شدت به سمت جلوهلم ميداد به پشت برگشتم ونگاهش كردم و ديدم كه با حالت نگران داشت من رو نگاه ميكرد تا اينكه به داخل اتاقي رفتيم و ديگه نتونستم ببينمش چقدر برايم نگران بود! بعد از اينكه پرستار من رو روي يك صندلي نشاند،رفت تاازكمد باند روبياره وسرم روپانسمان كنه - ببينم چه اتفاقي برات افتاد كه سرت اينطوري شد؟ - هيچي... محكم به شيشه ي ماشين برخورد كردم - تصادف كردي؟ - نه... به خاطر ترمز شديد اين طوري شد - كه اين طور خودت پشت فرمون بودي يا شوهرت؟ با شنيدن كلمه ي شوهرت جا خوردم و نميدونستم كه به اون پرستار فضول چي بگم! آخه اين چيزها چه ربطي به اون داشت؟ اون فقط بايد بدون سر و صدا پانسمانش رو بكنه - من پشت فرمون نبودم - پس عجب شوهري داري خواستم حاليش كنم كه اون شوهرم نيست اما يادم افتاد كه اگه شوهرم نيست پس كيم هست؟! و پرسيدن اين سؤال از اين پرستار كنجكاو بعيد نبود - خب ديگه تموم شد. زياد ازش خون رفته بود ولي به موقع اومدي سرت كه درد نميكنه؟ - نه فقط جاي زخم ميسوزه -اشكال نداره اين به خاطر ضد عفوني كننده هست حالا ديگه ميتوني بري - خيلي ممنون و بعد سريع از اتاق خارج شدم . عجيب بود پس اين پسره كجا ميتونست باشه نكنه من رو اينجا گذاشته باشه وهمه ي حرفاش هم دروغ بوده باشه داشتم دنبالش ميگشتم كه به يك پرستار برخورد كردم - ببخشيد - خواهش ميكنم . ميتونم كمكي بهتون بكنم؟ - فقط دارم دنبال همراهم ميگردم،ممنون وبعد به راهم ادامه دادم و متوجه شدم كه گوشيم از داخل كيفم به صدا دراومده است در گوشه اي ايستادم تا به تلفنم جواب بدم - سلام مامان - سلام نگار كجايي؟ خيلي دير كردي! نگاهي به ساعتم كردم و ديدم كه تقريبا 8 رو نشون ميده يعني واقعا اينقدر طول كشيد! - ببخشيد مامان يك مشكلي برام پيش اومد - حالت خوبه؟كجايي؟ نميخواستم بگم كه بيمارستانم بنابراين سريع گفتم كه زود ميام و بعد براتون تعريف ميكنم - قراره بريم خونه ي خاله پروينت شام اونجاييم توهم بيا اونجا - باشه شايد كمي دير كنم و بعد از خداحافظي گوشيم رو قطع كردم و متوجه شدم كه وسط راهروي بيمارستان هستم. داشتم فكر ميكردم چطور ميتونم اين وقت شب تاكسي گير بيارم كه صدايي از پشتم شنيدم - نگار خانم شما كجا بوديد؟ وقتي به پشتم برگشتم ديدم كه آقا پرهام در حالي كه نفس نفس ميزد با ترس جلويم ايستاده بود. گفتم: - من خيلي دنبالتون گشتم اما پيداتون نكردم - داشتم فرم پر ميكردم، ترسيدم كه گمتون كرده باشم به گوشيتونم هر چي زنگ ميزدم اشغال بود - داشتم با مادرم صحبت ميكردم - حالتون بهتره؟ وبا لبخندي سرم رو به نشانه ي مثبت پايين آوردم - بازم من رو ببخشيد ،عجب روزي بود امروز!! - اين حرفتون رو تأييد ميكنم و بعد هر دوتامون خنديديم .از نگاهش فهميدم كه خيلي نگرانم بود اين خيلي عاليه كه يكي اينقدر نگران آدم باشه، به من كه احساس متفاوتي دست ميداد وقتي به حرفي كه بهم زده بود فكر ميكردم وقتي بهم گفت دوستم داره. عجيب اينه كه منم همين حرف رو بهش زده بودم در صورتي كه هيچوقت وقت فكر نميكردم همچين حرفي از دهانم بيرون بياد آره من دوستش داشتم ولي تنفر قديميم نسبت به او باعث ميشد كه به وجود اومدن اين عشق رو نفهمم و متوجه ي احساس واقعيم به او نشم احساسي كه هر وقت بهش فكر مي كردم از خجالت سرخ مي شدم. توي ماشين بودم و متوجه ي نگاهي كه دزدانه به من مي انداخت ميشدم. در يك آن، چنان در عالم فكر فرو رفته بودم كه وقتي صدايش رو شنيدم تازه به خودم اومدم - تو فكر هستيد؟ - چي؟! آره من داشتم به امروز و اتفاق هايي كه برام افتاد فكر ميكردم - به من هم فكر ميكرديد؟
