1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

ياس و شاپرک فصل 4

شروع موضوع توسط سجاد.اروميه ‏1/9/11 در انجمن کتاب الکترونیکی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏8/8/11
    ارسال ها:
    4,021
    تشکر شده:
    408
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    بماند
    - الهي مامان فدات بشه ، الهي قربونت برم مامان جان آخه مگه مجبور بودي اونوقت شب تنهايي بري خونه
    - بس كن زن!هر كي ندونه فكر ميكنه بچت تو كما رفته
    - شما پدرا چي از احساس مادري ميدونيد؟ اگه يك تار مو از بچم كم بشه من دق ميكنم
    - يعني چي؟ يعني ما پدرا بي احساسيم؟
    - همچين بعيدم نيست
    - ببين خانم...
    - پدر، مادر! ممكنه تمومش كنيد.اينجا بيمارستانه نه دعواخونه وقتي صداي نويد رو شنيدم به خودم اومدم وچشمام رو باز كردم تا همه متوجه بشن كه حالم خوبه و به هوش اومدم گرچه نفهميدند من دقيقا از كي بيدارهستم.
    - اي واي مامان جان ، حالت خوبه عزيزم سرت درد نميكنه؟
    - من خوبم مامان نگران نباشيد
    - چه عجب زيباي خفته چشماشون رو باز كردن ، بابا ما گفتيم از شرت راحت شديم ولي مثل اينكه تو ول كن ما نيستي
    - راست ميگي نويد؟ بزار بلند بشم اونوقت حساب تو يكي رو ميرسم
    - آخه دختر مگه تو مجبور بودي زود بري يك كمي صبر ميكردي باهم ميرفتيم ديگه، آخه بابايي نميگي اگه يه چيزيت ميشد اونوقت كي بايد جواب مادرت رو ميداد
    - آره، نيست كه مامان همين يك بچه رو داره ، انگار حالا چه تحفه اي هم هست
    - اي داداش حسود از همون بچگي به من حسودي ميكردي.
    - اي واي بس كنيد ديگه شماها دو دقيقه بيشتر نيست كه بچم به هوش اومده الهي مامان فدات شه
    - اي واي مامان انقدر از اين حرف ها بهش زدي كه اينجوري لوس شده
    - اين چه حرفي هست ميزني ميدوني اگه ميثم به موقع نميرسيد چه بلايي سر بچم ميامد، خدا رحم كرد
    با اين حرف مامان انگار در يك لحظه برق به من وصل كردند راست ميگفت، ميثم . يعني حالش خوبه؟
    با حالت نگران از مادرم پرسيدم: حال ميثم خوبه؟
    ديدم كه نويد يكدفعه حالت ماتم زده ها رو به خودش گرفت و گفت: متأسفانه تو كما رفته
    با شنيدن كلمه ي كما يكدفعه از حالت دراز كش به حالت نشسته در اومدم اونم با چه سرعتي . با صداي بلند گفتم:
    - كما؟!
    در اين موقع بود كه مادرم گفت:
    - آخه پسر تو دروغ از اين بهتر پيدا نكردي؟ مگه با ترلي تصادف كردند كه بره تو كما نترس مامان جان حالش خوبه فقط يه ذره زخمي شده
    با اين حرف مامان خيالم راحت شد و نگاهي خشمگين به نويد انداختم و با حالت تهديد آميزي بهش گفتم:
    - اگه دوباره از اين چرت وپرتا بگي ديگه اين بالش زير سرم رو نميبيني فهميدي؟
    - واي واي ترسيدم زيباي خفته
    داشتم بالشم رو پرت ميكردم كه مادرم جلويم رو گرفت
    - شانس آوردي نويد وگرنه الان زنده نبودي
    - راست ميگي ميتوني دوباره امتحان كني






    ديگه بد جور عصباني شده بودم كه متوجه ي پدر و مادر شدم كه هر دوتاشون داشتند به دعواي ما ميخنديد داشتم به خندشون نگاه ميكردم كه ياد ديشب افتادم يعني چه اتفاقي برام افتاده بود كه كارم به اينجا كشيد؟ با عجله ماجراي ديشب رو از مادرم پرسيدم چون ميدونستم ميثم بهشون گفته
    - هيچي ديشب مثل اينكه يكي از اون دزد هاي نامرد تو رو تنها ديده به قول خودش ميخواسته پول هات رو ازت بدزده و فرار كنه به خاطرهمين با يه سنگ محكم زده تو سرت ولي همون موقع ميثم مي بيندش و حساب اون دزد ناكس رو ميرسه بچم ميگه وقتي تو رو اونطوري خونين و مالين ميبينه هول ميكنه و سريع به اورژانس زنگ ميزنه
    - واي نگارديشب عجب فيلم سينمايي داشتي چي ميشد حالا منم به عنوان سياهي لشكر تو فيلمت راه ميدادي ولي مثله اينكه پسرخالت رو بيشتر از دادشت دوست داري تازه نقش اولم بهش دادي
    در همين حال مادر با خنده بهش گفت:
    - خب نويد جان ميخواستي تو هم دفاع شخصي ياد بگيري تا به ميثم ديشب كمك ميكردي
    - مامان يعني شما نميدونستين تو دفاع شخصي من خودم استاد ميثم بودم
    - خانم ببخشيد اين دختر ما كي ميتونه مرخص بشه؟
    اين حرف رو پدرم به يك پرستار كه تازه وارد اتاق شده بود زد
    - اول بايد دكتروضعيت دخترتون رو ببينه تا مشخص بشه تا كي بايد اينجا بمونن
    باشنيدن اين حرف دلم فرو ريخت يعني ممكنه كارم به چند روز بكشه واي من اصلا طاقت بيمارستان رو ندارم.
    دكتر براي معاينه ام اومد و بعد از اتمام كارش گفت:دختر خانمِ شما بايد يك روز ديگه مهمون ما باشه
    با اين حرف دكتر تو دلم گفتم: من اصلا از اين جور مهموني ها خوشم نمياد اما بعدش بدكم نبود تقريبا تونستم تمام فاميلم رو كه در طول سال به زور ميديدمشون ملاقات كنم ويك عالمه كمپود هم گيرم اومد اما اگه يكذره سليقه به خرج ميدادن ميتونستن در عوض كمپود برام دسته گل بيارن واين كار فقط از دوست خوبم سحر بر ميومد خدا ميدونه كه با ديدنش چقدر خوشحال شدم
    - نگار تو با خودت چي كار كردي؟ گفته بودي كه از دوشنبه ها بدت مياد ولي جدي نگرفتم
    - نترس سحر جان فقط دعا كن دوشنبه ي بعد رو به موت نباشم
    - اين چه حرفيه؟ تو بميري من روز عروسيم از كي كادو بگيرم؟
    - اي موذي
    و با اين كه حال تكون دادن دستم رو نداشتم اما بايد كتكه رو از من ميخورد و خورد
    - راستي نگار يك پيغام برات دارم
    - از كي؟
    - از كسي كه اصلا چشم ديدنشو نداري
    - پرهام؟!
    - واي نه بابا ديدم از خانم دانشور افتاده هي ميگه نگار خانم ، نگار خانم نگو تو بهش رو دادي
    - نه اينجوري نيست كه تو ميگي ،اعصابم خورد ميشد هي فاميليم رو صدا ميكرد شكر خدا منم كه يكي دو بار نميديدمش به خاطر همين به اين نتيجه رسيدم كه شنيدن اسمم از دهنش قابل تحمل تره
    - گرفتم نميخواد توضيح بدي ،من بهت اعتماد دارم
    - خوب امروز صبح بهت چي گفت؟!
    - هيچي فقط خيلي محترمانه به خاطر اتفاق ديشب اظهار تأسف كرد وگفت اگه به ملاقاتش رفتين از طرف من بهش سلام برسونين ميدوني فكر كنم اين پسره يه چيزيش هست
    - نميدونم ولي از برخورد هايي كه باهاش داشتم فهميدم بچه ي با ادبيه
    - آره ديگه كلك
    بعد از اين حرفها ماجراي ديدن پرهام رو تو جشن به سحر گفتم و اون هم فهميد كه سرنوشت من به طور كلي به پرهام خان گره خورده ومن ازاين حرف سحر كلي توفكر فرو رفتم
    - نگار جان خوابت نميبره مامان ؟!
    - چرا مامان الان ميخوابم تخت اينجا خيلي سفته
    اون شب اولين شبي بود كه من تو بيمارستان بودم البته به جز شبي كه در عالم بي هوشي سير ميكردم و خوش حال بودم كه مادرم پيشم بود تا تنها نباشم ولي نميدونم چرا خوابم نميبرد مادرم از من زودتر خوابش برد اما من هنوز بيدار بودم و فكر ميكردم حسابي آقاي پرتو وماجراي ديشب فكر منو مشغول كرده بود اونقدر فكر كردم تا اين كه خيلي آرام خوابم برد



    بالاخره راحت شدم از دست بيمارستان و تخت سفتش راحت شدم
    وقتي دكتر دوباره معاينه ام كرد بهم گفت كه وضعيتم خوبه با اين كه هنوز كمي سرم درد ميكرد اما بهم گفت ميتونم ادامه ي درد كشيدنم رو توي خونه تحمل كنم اون لحظه از خوشحالي داشتم پر در مي آوردم باورم نميشد كه داشتم از شرِّ بيمارستان خلاص ميشدم
    - سلام نگار ميبينم كه از ذوق در پوستت نميگنجي
    - واي نويد اينجور حرف زدن رو از كي ياد گرفتي؟
    - بده ميخواستم يه چيزي به تو ياد بدم. منو باش به خاطر توي تحفه بيمارستان اومدم تا بازم ريختتو تو خونه ببينم
    - حالا يك بار درعمرت يه جايي دنبالم اومدي اينقدر قيافه نگير
    تا نويد خواست جوابمو بده مامان مانعش شد وبا جمله ي بس كنيد
    چونه ها به جر وبحث ما خاتمه داد
    واي كه چقدر لذت بخش بود دوباره ميتونستم تو ماشين بشينم و خيابان ها رو ببينم اگر چه كه ديگه پشت دستم رو داغ كردم تا من باشم اگه ديگه تنهايي تو شب جايي برم اما ميدونستم كه مشكلات زندگي مانع صداقت در پيمانم ميشه
    دوباره خونه ودوباره تخت نرم و گرمم واي كه چقدر عاشق تختم هستم، به محضه اين كه به خونه رسيديم سريع خودمو روي تختم انداختم و مادرم رفت تا برام سوپ درست كنه واي كه چقدر تنهايي رو دوست دارم وقتي بيمارستان بودم هميشه توي اتاقم رفت وآمد بود.
    روي تختم دراز كشيده بودم و داشتم به دانشگاهم فكر ميكردم توي اين دو روز كه نرفتم حتما استاد ها كلي جزوه به بچه ها دادن و من بدبخت تو اين وضع براي اينكه عقب نمونم بايد زودتر جزوه ها رواز سحر بگيرم و رو نويسي كنم .بعد از اين بدبختي به ياد بدبختي ديگه اي افتادم تحقيقم! حالا اينو بايد چي كار كنم قرار بود نتيجه گيري كنم و به آقا پرهام نشونش بدم. چطوره كه يك چند روزي دور اين تحقيق رو خط بكشم چون سرم به شدت درد مي كرد و يك سردرد دروني هم جديدا پيدا كرده بودم كه با كوچكترين نگاهم به يك خط نوشته دچارش ميشدم پس بهتربود كه با آقاي پرتو اين موضوع رو در ميان مي گذاشتم اگر چه غرورم اجازه اين كار رو بهم نميداد اما بايد بهش براي اولين بار زنگ ميزدم و مسئله رو بهش ميگفتم وگرنه تا آخر شب نميتونستم از فكر استادم،تحقيقم وپرتو در بيام پس با اعتماد به نفس كامل و به آرامي شماره اش رو گرفتم و بعد از دو بوق صدايش را شنيدم
    - بفرماييد؟
    - سلام ،من دانشور هستم
    - سلام نگار خانم وبعد از مكسي كوتاه گفت: بهتر هستيد؟
    - ممنون بدك نيستم ،بد موقع كه زنگ نزدم؟
    - نه نه، شما هر موقع كه خواستيد ميتونيد به من زنگ بزنيد
    - قصد من از تماس با شما صحبت درباره ي تحقيق بود نه چيز ديگه اي
    - بله متوجه ام
    - من ميخواستم كه چند روزي به من مرخصي بدين چون در حال حاضر اصلا نميتونم به چيزي فكر كنم به خاطر اينكه بعدش سرم بدجور درد ميگيره
    - مسئله اي نيست من صبر ميكنم تا شما بهتر بشيد
    - خيلي ممنون
    - خواهش ميكنم
    - پس ديگه بامن كاري نداريد
    دوباره بعد از مكس كوتاهي گفت: نه كاري ندارم
    - پس خداحافظ
    و بعد تا خواستم گوشي رو قطع كنم شنيدم كه صدايم كرد
    - ببخشيد نگار خانم
    - بله؟!
    - شما فردا دانشكده نمي ياييد؟
    - فكر نميكنم چون حالم اصلا خوب نيست
    - اميدوارم كه زود خوب بشيد
    - ممنون پس فعلا خداحافظ
    و بعد سريع گوشي روقطع كردم يعني براي چي براش مهم بود كه من فردا ميرم دانشكده يا نه ؟ رفتارش خيلي مشكوك بود اما من زياد جدي نگرفتم و سعي كردم كه اون تلفن رو فراموش كنم اون شب، شب آرومي بود ومن تونستم بعد از خوردن سوپ مادرم با خيال راحت بخوابم اما سرم باز خيلي درد ميكرد حتي با خوردن قرص هم نتونستم اين سردرد رو مهار كنم ولي نميدونم چطوري با اون درد موفق به خوابيدن شدم



    دوباره رفتن به دانشكده شروع شد ويا به نوعي دوباره بدبختي هام شروع شد ديگه سرم كاملا خوب شده بود و اثري از سردردهام هم نبود و اين باعث شد كه بتونم راحت حواسم رو روي درسهام متمركز كنم
    وقتي سحر گفت كه بعضي از جزوه هام رو نوشته با شدت بغلش كردم و به شدت به خاطر اين خير خواهي ازش تشكر كردم واي كه داشتن يك دوست خوب بركته و بايد به خاطرش خدا رو حسابي شكر كرد تومدتي كه به دانشگاه رفتم چند باري هم آقاي پرتوبراي تحقيق باهام قرار گذاشت وتحقيقمون تقريبا داشت به جاهاي خوبي ميرسيد ومن هم به موضوعش خيلي علاقه مند شده بودم .عجيب اين بود كه رفتارمون هم نسبت به هم خيلي بهتر شده بود به طوري كه وقتي اين موضوع رو به سحر گفتم ابروهايش را در هم كرد و با اخم گفت: منظورت چيه؟
    - هيچي بابا طي ملاقاتامون با همديگه احساس كردم اونطوري هم كه فكر ميكردم بچه ي بدي نيست
    - آره ديگه تموم شد مبارك باشه خانم يادت نره ما هم عروسي دعوت كني
    - چرا تو باز چرت وپرت ميگي من نگفتم كه دوستش دارم
    - به صورت غير مستقيم كه گفتي
    - ببين يك كلمه ديگه حرف بزني از ماشين پرتت ميكنم بيرونا
    - باشه، حالا فوري ناراحت ميشه ، فقط ميخواستم حرف دلت رو بهم بگي
    - عزيزم من حرف دلم رو قبلا بهت گفتم پس ديگه از اين فكرا درباره ي من نكن فهميدي؟
    - آره عزيزم فهميدم خوب ديگه ممنون رسيديم . راستي شنبه يادت نره ها امروز يا فردا كارت دستت مياد
    - باشه مگه ميشه عروسي دوستم يادم بره
    - گفتم شايد پرهام جون حواست رو پرت كنه
    با شنيدن اين جمله به حالت عصبي گفتم: سحر!
    اما براي كتك خوردن دير شده بود چون سريع از ماشين پياده و دور شد.
    واقعا نميدونم از دست اين سحر چي كار كنم هميشه فكراش به راه كج قدم برمي داشت
    داشتم رانندگي ميكردم وتوي فكرام غرق شده بودم كه يكدفعه گوشيم زنگ زد ومن رو از عالم فكر و خيال خارج كرد
    - بله؟
    - سلام نگار جان، امشب مهمون داريم داري مياي يك كمي ميوه بخر
    - مهمون؟ كي هست؟
    - خالت اينا هستن
    - باشه مادر ديگه امري نيست
    - نه عزيزم خداحافظ
    - خداحافظ
    خالم!راستي كدوم يكيشون؟ نكنه خاله پروينم باشه؟!واي خاله پروين ، حتما ميثم هم مياد چقدر بد چون مريم ديگه توي جمعشون نيست ومن تنها هستم و با وجود ميثم اصلا راحت نيستم آخه از اون روز كه حادثه ي دزدي برام پيش اومد ديگه نميتونم توي چشماي پسرخالم مستقيم نگاه كنم و ازش حسابي خجالت ميكشم
    چند كيلو ميوه گرفتم و به سمت خونه حركت كردم وقتي خونه رسيدم ساعت تقريبا 7 شده بود ومادرم داشت توي آشپز خانه شام درست ميكرد معلوم نبود نويد كجا بود؟ هميشه اين موقع از پشت دري ،ديواري ، چيزي ميپريد تا منو بترسونه
    - سلام نگار كي رسيدي؟
    - سلام،همين الان رسيدم . بيا اين هم ميوه ها ببين بس هست
    - آره ، دستت درد نكنه
    - مامان نويد كجاست؟!
    - نميدونم هنوز از سر كار بر نگشته احتمالا الانا پيداش ميشه
    - راستي كدوم يكي از خاله ها مياد؟
    - خاله فرنگيز
    با شنيدن فرنگيز خيالم كاملا راحت شد واز ترسي كه داشتم راحت شدم تازه فرخنده هم بود پس تنها نبودم
    - سلام مامان ، سلام نگار
    - سلام نويد تا اين موقع كجا بودي بهت گفتم برام نوشابه بخري نگفتم نوشابه بسازي
    - حتما كار داشتم كه دير شد مامان گلم . كي ميرسند؟
    - نميدونم قراره شام بيايند



    ونويد با گفتن عاليه سريع رفت توي اتاقش نميدونم اين بچه باز چه مرگش شده بود اما خيلي كنجكاو شده بودم به خاطر همين رفتم تا تو اتاقش سرك بكشم ببينم چي كار داره ميكنه چند بار در زدم وشنيدم كه گفت مزاحم نميخوام فهميده بود كه منم واي انقدر دوست داشتم مامان پشت در بود تا حالش جا مي يومد
    - داداشي من كه جيك جيك ميكنم برات
    - ساكت شو بچه تو بلد نيستي صداي خودت كه ماما هست رو در بياري حالا چه برسه كه جيك جيك بخواي بكني
    - اِ ميخواي صداي خودت رو بهت يادآوري كنم
    -ساكت شو حوصلت رو ندارم
    - نويد
    - برو
    - نويد
    بعد از گفتن دوباره ي اسمش احساس كردم داشتم از راه پله ميفتادم كه نويد محكم دستم رو گرفت. بله آقا مثل هميشه وحشيانه درش رو باز كرد تا عصبانيتش رو نشون بده ومثلا منو بترسونه اما به جاي اينكه من بترسم بيشتر خودش قبض روح شد
    - واي نگار حالت خوبه؟
    - بله اگه تو بذاري
    - نميخواستم اينطوري بشه آخه خيلي چنسي
    - راست ميگي دوست داري منم صفت هايت رو برات شرح بدم
    - بزار خودم بگم: زيبا ،خوشتيپ، ماماني، خواستني ، جيگر و بقيه رو هم كه خودت بلدي اگه خواستي بگو بعدا تو يك كاغذ برات بنويسم كه هميشه داشته باشي
    با حالت تمسخرآميزنگاهش كردم وتا خواستم جوابي دهن سوز بهش بدم صداي زنگ در اومد و آقا نويد رو برق گرفت نميدونم چطوري توصيف كنم اما مثل وحشت زده ها خودش رو تو اتاقش انداخت
    سريع رفتم تا در رو باز كنم بله خالم بود كه با خانوادش وارد خونه شدند وبعد از يك احوال پرسي وقتي نشستند ومدتي با هم صحبت كردند سرو كله ي نويد هم پيدا شد اگر من اين آقا رو طوري كه الان ديدم موقع دعوا ديده بودم هيچوقت صفت هايي رو كه به خودش نسبت داده بود انكار نميكردم داداشم اونقدر ترگل ورگل كرده بود كه انگار داشت به خواستگاري ميرفت
    بعداز اينكه با همه احوالپرسي كرد چيزي ذهنم رو مشغول خودش كرد اونم نگاهي بود كه نويد به فرخنده انداخت اي موزمار حالا فهميدم دردش چيه اگه بقيه متوجه ي اون نگاه نشده باشند حداقل فرخنده متوجه شده بود
    - فرزانه خانم پس باجناق ما كي تشريف ميارن؟
    اين شوهر خالم بود كه اين حرف رو به مادرم زد بله اسم مادر من فرزانه بود
    - الان ميرسه بهش زنگ زدم
    - خواهر از اون آشپزخونه دل بكن و بيا اين جا ما اومديم خودتو ببينيم نه در و ديوار رو
    - باشه فرنگيز جان الان ميام، نگار مامان يك لحظه مياي؟
    وقتي به آشپز خونه رفتم ديدم كه مامان منتظر من هست و به محض ورودم گفت
    - اومدي، نگار ببينم ميتوني اين چايي ها رو ببري آخه من بايد به بابات دوباره زنگ بزنم نميدونم كجا معطل شده
    - باشه مامان بدش به من خودم ترتيبش رو ميدم
    وقتي چايي رو بردم دوباره متوجه ي نويد شدم كه گرم صحبت با شوهر خاله هست وفرخنده هم با لبخند داشت به حرف هايشان گوش ميداد وتا من رو ديد لبخندي زد و گفت :
    - نگار جون خيلي داري زحمت ميكشي




    نه عزيزم چه زحمتي وبعد از پخش چاي رفتم و كنار فرخنده نشستم تا اين كه صداي زنگ اومد
    - اين ديگه حتما بابا هست
    بعد سريع در رو باز كردم . درست وقتي پدرم رسيد وبا همه احوال پرسي كرد، مادرم گفت كه شام حاضره بنابراين همه دور ميزغذا نشستيم و شروع به خوردن كرديم دسپخت مادرم درست برعكس دسپخت من حرف نداشت به خاطر همينه كه وقتي مهمون داريم مادرم نميذاره حتي سالاد درست كنم در هنگام خوردن ياد داداشم نويد افتادم ونگاهي بهش كردم وديدم كه مثل *** ها باز داره يواشكي به فرخنده نگاه ميكنه به طوري كه دختر خالم بد جور معذب شده بود من فقط از اين تعجب كرده بودم كه چرا بقيه متوجه ي نويد نميشدند كه با نگاه منگليش داشت فرخنده رو اذيت ميكرد. چون من پيش نويد نشسته بودم بنابراين براي نجات دختر خالم چنان ضربه اي به پايش زدم كه داداشم از درد قرمز شده بود
    - تو مگه مرض داري نگار
    - آره همون طور كه توداري
    - منظورت چيه؟
    - آخه *** جون شانس آوردي كه فقط من متوجه ي نگاه هاي ***انت به فرخنده شدم وگرنه الان رنگت از قرمز هم گذشته بود.
    خيلي خجالت كشيدش كه من متوجه شدم. آخه ديگر كاري نمي تونستم بكنم بايد فرخنده رو نجات ميدادم
    - نگار بعدا با هم حرف ميزنيم
    - نه، فكر كردي من باهات حرف ميزنم؟! با اون كاري كه بالا دم اتاقت با من كردي!
    - نگار لوس نشو ديگه ، كارم واجبه
    - نه حتي اگه منو ببندي هم باهات حرف نميزنم داداش بد
    - دارم برات
    وبعد از اين پچ پچ آرام به غذا خوردن ادامه داد وخوشبختانه تا پايان مهموني تونست خودش رو كنترل كنه وفرخنده هم يك نفس راحتي كشيد بعداز اينكه مهمون هامون رفتند ديدم كه نويد فورا به اتاقش رفت. حتما رفت تا بتونه از پنجره رفتن ليلي رو نگاه كنه، مجنون بدبخت. همين روز ها هست كه نويد هم صداش در بياد و من تنها بشم . بهتر، از دستش راحت ميشم اما اگه دلم براي خودش تنگ نشه براي دعوا هامون حسابي دلتنگ ميشم .
    - مامان راستي شنبه عروسي سحره.
    - يعني دو روز ديگه ؟!
    - آره مامان تازه كارتشم بهم داده. گفت كه براي خانواده هم همين امروز فردا يك كارت ميفرسته
    - اون ديگه براي چي! همين يكي بسته
    - براي عرض ادب هست ديگه
    بعد از اينكه كمي به مادرم كمك كردم به طرف اتاقم رفتم تا استراحت كنم آخه خيلي خسته شده بودم وقتي از پله ها بالا رفتم
    بعد از گذشتن از آخرين پله يكدفعه احساس كشيده شدن به طرفي رو كردم و نزديك بود از ترس جيغ بزنم كه صدايي گفت
    - ساكت نگار منم نويد
    - مسخره اين چه طرز خواستن از يك نفر براي اومدن به اتاقت هست ميمردي وقتي داشتم از جلوي اتاقت رد ميشدم فقط صدايم ميكردي
    - آره بدجنس تو هم حتما ميومدي
    - از كجا ميدوني؟ شايد ميومدم
    - حالا ديگه بس كن و بيا روي صندلي بشين باهات كار دارم
    رفتم وبدون اعتراض روي صندلي نشستم واين براي نويد خيلي مايه ي تعجب بود
    - ببين نگار از اونجا كه چشمات همه جا ميچرخه وخيلي تيزي اولين نفري هستي كه اين مطلب رو بهش ميگم فهميدي؟
    منم براي اينكه اذيتش كنم گفتم: كدوم مطلب؟
    - نگار اصلا حوصله ي كل كل ندارم
    - خوب باشه بگو داداشي
    خيلي مِن مِن كرد تا اينكه گفت: من فرخنده رو دوست دارم
    اول خيلي تو دلم بهش خنديدم ميدونستم كه گفتن اين جمله اونم به من خيلي براش سخت بود اما متوجه شدم كه عشق چه كارا كه نمي تونه بكنه
    با بي خيالي بهش گفتم : راست ميگي؟
    - آره




    چه عجب تو از يكي خوشت اومد، حالا من چي كار ميتونم برات بكنم؟
    - خب ميتوني ازش بپرسي كه اون نظرش درباره ي من چيه؟
    - نميدونم بستگي داره
    - منظورت چيه؟
    - به جاش تو براي من چي كار ميكني؟
    - حالا توراضيش كن بعد خودم يك جوري از خجالتت در ميام
    - باشه ، قبول
    بعد از گفتن قبول چنان پريد توبغلم و من رو محكم گرفته بود كه داشتم خفه ميشدم
    - دارم خفه ميشم چت شده؟
    - هيچي فقط خيلي دوستت دارم
    - ببين نشد ديگه، يا من يا فرخنده
    وبعد هر دوتامون در كمال تعجب وصميميت حسابي خنديديم وداشتيم با هم درباره ي زندگي نويد با فرخنده داستان سرايي ميكرديم
    - واي يعني قراره عمه بشم؟!
    - خيلي داري ديگه زياده روي ميكني نگار
    - اگه دختر بود بذاريد كبري اگه پسر بود بذاريد اصغر بعد ميتونيد صغري هم صداش كنيد
    - خيلي خوبه كه قرار نيست با تو ازدواج كنم اينم سليقه هست كه داري؟بدبخت شوهرت
    و همين طوري چرت و پرت ميگفتيم تا اين كه نويدِ بد منو از تو اتاقش بيرون كرد و زهرش رو ريخت
    - فقط بفهمم به مامان چيزي گفتي من ميدونم و تو، مفهوم شد؟
    خيلي خوش حال بودم كه داداشم از فرخنده خوشش اومده احساس ميكنم كه فرخنده هم از نويد بدش نميومد ولي هرچي بود به زودي معلوم ميشد من فرخنده رو مثل خواهرم دوست داشتم حالا بايد مثل زن داداشم دوستش داشته باشم چه بهتر بهم نزديك ترم شد