1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

ياس و شاپرک فصل3

شروع موضوع توسط سجاد.اروميه ‏1/9/11 در انجمن کتاب الکترونیکی

  1. کاربر فوق حرفه ای

    تاریخ عضویت:
    ‏8/8/11
    ارسال ها:
    4,021
    تشکر شده:
    408
    امتیاز دستاورد:
    0
    حرفه:
    بماند
    امروز دوشنبه هست ومن از دوشنبه ها متنفرم چون يك عالمه كار رو سرم ريخته نميدونم ولي نسبت به عدد 2 خيلي حساس شدم اولا اين كه از ساعت 6 تا ساعت 2 بعد ازظهر كلاس دارم اونم چي معارف اسلامي ودرس مورد علاقه ي من روان شناسي عمومي يعني اگه من سر اين كلاس خوابم نبره همه تعجب ميكنن ، همه ميدونن كه كلاس روانشناسي يعني كلاس خواب حالا برنامه ي بدترم تو روز دوشنبه ديدن ريخت پرتواونم بعد از تحمل كردن اين كلاس ها هست. با اين كه امروز، روز سومي هست كه همديگه رو قراره ببينيم اما بازهم من نمي تونم با اين آقا تا كنم مخصوصا وقتي كه ميگه خانم دانشور، دلم مي خواد بزنم لهش كنم نميدونم بعداز ديدن اين آقا انرژي اي براي رفتن به جشن عقد دختر خالم مريم برام ميمونه يا نه؟
    - سلام خيلي وقته اينجا منتظر مونديد خانم دانشور؟
    بله شازده اومد وبا گفتن خانم دانشوردوباره اون روي من رو بالا آورد، ديگه نميتونستم تحمل كنم وميخواستم سنگام رو باهاش وا بكنم
    - ببينيد آقاي پرتو بياييد با هم راحت تر باشيم! راستش من به فاميليم حساسم چطوره منو نگار خانم صدا كنيد؟
    - من حرفي ندارم فقط يه وقت ناراحت نشيد كه من با اسم كوچيك شما رو صدا كردم!
    - نه من مشكلي ندارم
    - پس شما هم منو پرهام صدا كنيد
    - باشه آقا پرهام
    - پرهام خالي هم كفايت ميكنه
    - ببخشيد ولي مثله اين كه بهتون رو دادم
    - نه نه، قصد بدي نداشتم
    - بهتره ديگه بريم سراغ كارمون
    - حتما ، من يك سري اطلاعات از اينترنت پيدا كردم كه مايلم ببينيد
    - خوبه منم از كتابي به اسم دنياي پس از مرگ يك سري اطلاعات به دست آوردم سعي كردم بيشتر قسمت هاي مربوط به جهنم رو ازش در بيارم چون هر كسي ميدونه بعد از خودكشي آدم يك راست ميره جهنم
    - اما نگار خانم شما بايد دقت كنيد كه خودكشي خودش انواعي داره كه اول بايد اين موارد رو بررسي كنيم.
    - آره خب، ولي فعلا تونستم اين اطلاعات رو به دست بيارم
    - ببخشيد نگار خانم شما ناهار خورديد؟
    - نه !
    - بهتره بريم و يك چيزي بخوريم
    - با هم؟
    - آره، مگه اشكالي داره؟
    - آره، خب اگه ما رو بگيرن يا ازمون بپرسند چه نسبتي با هم داريد چي بگيم ؟ در ضمن ممكنه نامزدتون بفهمه. به نظر من بهتره همين جا تو ماشين كار رو تموم كنيم و بعد خونه ناهار بخوريم
    - نه من با گرسنگي نميتونم كاري انجام بدم بعد ببخشيد من نامزد دارم؟!
    اين جمله رو مثله منگل ها با خنده بهم گفت.
    - آره.... پريسا خانم ديگه
    - بله، ولي پريسا خواهرمه!
    بازم جلوي اين آقا مثل لبو سرخ شدم و با لكنت گفتم:
    - خواهرتونه؟!
    - آره ، حالا اشكال نداره، انسان جائزالخطاست ، خوشحالم از اين اشتباه در اومديد
    وقتي اين حرف رو زد دوست داشتم از ماشين پرتش كنم بيرون
    - ببخشيد چرا خوشحاليد ؟!
    - همينطوري ، حالا بهتر نيست عوض حرف زدن بريم و تو پارك چيزي بخوريم؟ اگه ازمون پرسيدن چه نسبتي داريد ميگيم نامزديم
    وبعد از اين حرف با عجله از ماشين پياده شد . من كه بعد از چند لحظه تازه فهميدم چي گفت سريع از ماشين پياده شدم تا چيزي بهش بگم اما ديدم داشت ميرفت تا چيزي بخره سريع دزدگير ماشينو زدم ورفتم روي نيمكت پارك نشستم تا وقتي كه اومد حسابي حالشو بگيرم . داشت با دو تا ساندويچ به سمت نيمكتي كه من رويش نشسته بودم مي آمد وقتي رسيد گفت:
    - نگار خانم دوست داريد بريم رستوراني ، جايي؟
    - چرا كه نه عزيزم ، اصلا چطوره بعد از ناهار بريم يك كافيشابي جايي در ضمن ميتونيم بريم طبقه ي بالاش جايي رو كه با پرده پوشوندن تا همون جا حالشو ببريم
    - ببخشيد؟!
    - تو خجالت نميكشي؟ تا همين جا هم باهات به زور اومدم. منظورت از اون حرفي كه تو ماشين زدي چي بود؟


    ​
    اين جمله ي آخري رو با چنان عصبانيتي گفتم كه بيچاره نزديك بود ساندويج ها از دستش بيفته زمين. اما اون قدر متشخص بود كه تونست خودشو كنترل كنه وآروم والبته با فاصله روي نيمكتي كه من رويش نشسته بودم نشست وبا لحن آرومي گفت:
    - ببين نگار خانم تا همين جاشم خيلي خوب تونستم با اخلاق شما تا كنم من نميفهمم دليل اينكه اينقدر از من بدتون مياد چيه؟
    در اون لحظه نميدونستم چي بايد بگم اما خيلي خوشم اومد كه تونست بفهمه من ازش بدم مياد وقتي ديدم خيلي آرام و محترمانه داره باهام حرف ميزنه از خودم خجالت كشيدم واحساس كردم خيلي در مقابل اين موجود آرام عصباني ميشم اما خودم رو نباختم ومن هم به آرامي گفتم:
    - ببينيد آقا پرهام من اصولا آدم آرومي هستم و سعي ميكنم خشمم رو در مقابل ديگران كنترل كنم اما نميدونم چرا اين كارو نميتونم در مقابل شما انجام بدم! منو ببخشيد اگر گاهي عصباني ميشم اما همون طور كه گفتيد انسان جائزالخطاست ومن حتما دليلي براي عصبانيتم داشتم.
    - بله من ميدونم كه شما رو عصباني ميكنم اما از حرفهام منظور بدي ندارم خواهش ميكنم بياييد از اين به بعد با هم بهتر رفتار كنيم
    اين طوري تو كار تحقيقمون هم به جاهاي بهتري ميرسيم. اگه با هم خوب برخورد نكنيم تحقيقمون هم مثل خودمون در مياد و ممكنه اصلا به جايي نرسيم.
    يك جورايي از منطقي بودنش خوشم اومد و باهاش موافقت كردم وبعد از اينكه غذامون رو خورديم متوجه شدم كه خيلي سرحال بود مثل اين كه خوشحال بود كه باهاش بهتر رفتار ميكردم.
    بعداز اينكه دست يافته هامون رو با هم رد وبدل كرديم براي نتيجه گرفتن بخشي رو داد به من وبخشيش هم خودش گرفت تا براي مطالعه به خونه ببريم وبعد نتيجش رو به هم نشون بديم تا يك نتيجه ي كلي رو به دست بياريم
    - دفعه ي بعد ديگه من ميام دنبالتون شما لازم نيست ماشين بياريد
    - چرا؟ با ماشين من راحت نيستيد؟
    - نه بهتره نوبتي دنبال هم بياييم
    باهاش موافقت كردم وازش خواستم كه برسونمش اما قبول نكرد و گفت جايي كار داره وبعد از انجام دادن كارش ميره منزل منم اصرار نكردم وبه سمت خونه حركت كردم وقتي كه به خونه رسيدم در حياط باز بود حدس زدم كه به خاطر رفت وآمد در باز مونده بود، در رو بستم . وقتي داخل خونه شدم ديدم كه مادرم با عجله به طرفم اومد و گفت :
    - واي نگار تو تا الان كجا بودي؟ بدو بايد براي جشن سريع خودتو آماده كني
    - باشه مامان،چرا اينقدر عجله داري؟!
    - نگار جان ما بايد زودتربراي كمك بريم
    - باشه، نويد كجاست ؟
    - عصري ميثم اومده بود اينجا نويد هم موقع رفتن براي تزيين خونشون باهاش رفت
    سريع به اتاقم رفتم وخوشحال بودم كه لباسم رو از قبل تهيه كرده بودم من مطمئن بودم بالباسم كه همرنگ چشمام بود توي جشن مئركه مي شوم لباس من به رنگ عسلي مايل به قهوه اي بود وحريري كه روي دامنش دوخته شده بود واقعا بهش زيبايي خاصي بخشيده بود از نظر پوششم مشكل خاصي نداشت چون ميدونستم اگه تنگ باشه يا يقش يك كمي باز باشه مادرم نميذاره پايم رو تو اون جشن بذارم سريع لباسم رو پوشيدم و موهايم رو كه ديگه وقت نداشتم به آرايشگاه برم با حالت موجي شكلي كه با سِشوار و شونه و تافت بهش داده بودم به بالا جمع كردم، هر كي نميدونست فكر ميكرد من به آرايشگاه رفتم . كمي آرايش كردم تا صورتم كمي رنگ بگيره و آرايشم جوري نبود كه جلف به نظر بياد بلكه خيلي ساده و دخترانه بود داشتم روي لباسم مانتو ميپوشيدم كه صداي پدرم رو شنيدم:
    - نگار جان بدو ديگه داريم ميريما
    سريع يك شال روي سرم انداختم و از اتاق بيرون رفتم وقتي در حياط رو بستم ديدم پدرم با مادر تو ماشين منتظر من هستند سريع سوار ماشين شدم و به پدرم سلام كردم چون از صبح نديده بودمش
    و بعد پدرم به سمت خونه ي خاله حركت كرد چون قرار بود با شوهر خالم براي گرفتن صندلي بروند كمي با سرعت رانندگي ميكرد. وقتي به خونه ي خاله پروينم رسيديم مهمون هاي زيادي نيومده بودند
    - سلام نگار چه عجب ما ديديمت چي كارا ميكني؟
    اين صداي ميثم بود كه با نويد از اتاقش بيرون اومدند
    - سلام خوبي ميثم
    - كم پيدايي نگار!؟




    نه بابا ديگه اونقدر هم كه ميگي نيست . خب دانشگاه و كلي گرفتاري
    - بابا ما خودمون يك زماني دانشجو بوديم ، اين همه گرفتاري كه ميگي نداشتيم
    - آقا ميثم علم پيشرفت كرده به خاطر همين سر ما هم شلوغ تر شده
    داشتم تازه تو صحبتم با ميثم گرم ميشدم كه مادرم صدام كرد
    - ببخشيد آقايون الان بهتره بريد وبه مهمون هاي مرد برسيد منم برم سراغ شيفتم .
    نميدونستم چرا امروز ميثم يه جور ديگه شده بود شايد حسوديش شده بود كه زودتر ازخودش خواهرش داره ميره خونه ي بخت خيلي دوست داشتم با مريم ميرفتم آرايشگاه اما به قول خودم دانشگاه وگرفتاري هاش. وقتي خاله پروينم ومژگان رو ديدم سلام واحوال پرسي كردم و ظرف ميوه و شيريني رو برداشتم تا به حال ببرم كه درهمون موقع خاله فرنگيزم هم با دختراش كه يكيشون 3 سال از من كوچيكتره و اسمش مانداناست و اون يكي هم 2 سال از من بزرگتره وهم سن ميثم هست و اسمش فرخنده هست رسيدن در ضمن يك پسر هم داره كه اون الان عقد كردست و مطمئنا خونه ي مادر زنش كه تو مشهد زندگي ميكنن به سر ميبره از نويد شنيدم كه فرهاد همين پسر خاله بزرگم قراره براي عروسي مريم خودشو به تهران برسونه من كه مطمئنم زنش نذاشته بياد.
    - سلام نگار جان مامان كجاست؟
    - سلام خاله جون مامان با خاله پروين تو آشپزخانه هستند
    - مرسي خاله جان
    و بعد با ماندانا رفت به آشپز خانه همون لحظه بود كه يكدفعه فرخنده خودش رو انداخت تو بغل من
    - واي نگار كي روز عروسي تو رو ميبينيم؟
    - فرخنده جون ميدونستي خيلي پررويي . يكي بايد اين حرف رو به تو بزنه
    وبعد با خنده يه مشت نصيبم كرد و رفت آشپزخونه از بين دختر خاله هام من يكي مريم رو خيلي دوست دارم با يكي فرخنده هر دو تاشون عين خواهر هاي من هستند توهمين فكرا بودم كه ديدم كم كم مهمون ها سر رسيدند و من هم مثل يك خدمت كار همش اينورواونور ميرفتم به قول مامانم عروسي اگه مال فاميل باشه آدم هيچي ازش نميفهمه همون موقع بود كه مريم خانم با شاهزاده ي سوار بر اسب سفيدش سر رسيد .جداً كه خيلي خوشگل شده بود اون مريمي نبود كه من قبلا ديده بودم. وقتي منو ديد اومد تو بغلم و گفت: اصلا فكر نميكردم زودتر از تو ازدواج كنم منم گفتم: يعني تو فكر ميكني من اينقدر بچم كه مثل توگول اين مردا رو بخورم وبعداز حرفم با خنده چپ چپ نگام كرد احساس كردم اشكي روي صورتش ديدم نميدونم چرا اما فكر ميكنم اشك خوشحالي بود بعد از اينكه از من جدا شد رفت تا با مهمون ها سلام واحوال پرسي كنه خوشبختانه آقا داماد نميتونست بياد داخل وگرنه مامان منو ول نميكرد : واي نگار بدو برو مانتو بپوش ، واي نگار مگه نشنيدي چي گفتم ، شالت رو بيار پايين تردختر و از اين حرف ها.
    - نگارجان بيا كارت دارم
    - بعله مامان ؟



    - نگار روسري سرت كن اين سيني چايي رو ببر قسمت مردونه الان همه دستشون بنده به جز تو
    - آخه مامان الان فقط منو مظلوم گير آورديد خوب نويد يا ميثم رو براي اين كار صدا كنيد
    - خوب عزيزم نتونستم پيداشون كنم
    اصلا دوست نداشتم برم طرف مردونه اونم با اون جمعيت. من نميدونم چرا قبلا اين همه فاميل مادريم رونديده بودم!! نشنيده بودم داماد هم فاميل زيادي داشته باشه!
    - باشه مامان بزار برم مانتو بپوشم
    - مرسي عزيزم
    وقتي سيني به دست وارد حياط شدم احساس كردم هر آن ممكنه سيني از دستم بيفته آخه خيلي سنگين بود ولي خدا رو شكر تا حدودي تونستم كنترلش كنم و تعادلم رو حفظ كنم در همون حال كه يكي يكي چايي تعارف ميكردم داشتم دنبال نويد و ميثم ميگشتم كه بقيه ي كاررو به عهده ي اون ها بذارم اما انگار اين دو نفر آب شدند رفتن توي زمين. بذار من اين دو نفر رو گير بيارم ، تو همين فكرا بودم كه يكدفعه صداي آشنايي رو شنيدم
    - سلام نگار خانم كمك نميخوايد؟
    با اين كه گيج شده بودم اما حدس زده بودم كه اين صدا ميتونه متعلق به چه كسي باشه به خاطر همين سريع به پشت برگشتم و فهميدم كه حدسم درست بود
    - آقاي پرتو!شما اينجا چي كار ميكنيد؟!
    - نگار خانم قرار بود منو پرهام صدا كنيد
    - ببخشيد؟!
    - بذارين براتون توضيح بدم من از دوستان ميثم هستم و براي عروسي خواهرش به اينجا دعوت شدم ، شما چه نسبتي با ميثم داريد؟
    - من دختر خاله ي ميثم هستم
    - واقعا"؟! چه جالب
    بله خيلي جالب بود اما اين كه من دختر خاله ي ميثم بودم جالب نبود بلكه بودن آقاي پرتو در هر جايي كه من اونجا هستم جالب بود و حالا از همه بدتر اينكه دوستِ پسر خالم هم در اومد
    - راستي دوست داريد كه من كارتون رو ادامه بدم؟
    صداي آقاي پرتو يكدفعه منو به خودم آورد
    - بله؟
    - منظورم چايي پخش كردن هست چون احساس ميكنم با اين كار داريد عذاب ميكشيد
    واي كه چقدر دوست داشتم پيشنهادش رو قبول كنم اما غرورم اجازه ي اين كار رو به من نميداد ، من نمي تونستم ناتوانيم رو
    اونم در مقابل پرهام خان نشون بدم
    - نه ممنون مشكلي نيست
    - آخه ..
    - آخه نداره آقا پرهام ، خودم از عهده اش بر ميام


    اگه ميثم پيداش نميشد تا فردا بايد تعارف هاي اين آقا رو ميشنيدم و بالاخره تسليم ميشدم
    - سلام پرهام كي اومدي ؟
    - سلام، خيلي وقت نيست
    - مشكلي پيش اومده؟
    - نه فقط داشتم به....
    - داشت با من احوال پرسي مي كرد همين
    - مگه شما همديگه رو ميشناسين؟!
    بعد پرهام خان با غرور گفت: آره ميثم،خانم دانشور هم دانشكده اي من هستند
    - جدي؟!
    - آره جدي ، حالا ميشه لطف كني وچايي عروسي خواهرتو خودت پخش كني
    - آره حتما، بدش به من
    - اما نگار خانم من هم همين رو از شما خواستم!
    - آخه شما مهمون هستيد
    وبعد نگاه پسرانه اي همراه با پوزخندي كه هميشه از اين پوزخندش حالم بهم ميخورد تحويلم داد
    - ديگه بهتره با هم بريم تا داداشِ نگاررو بهت معرفي كنم، بقيه ي بچه ها هم اون طرف هستند
    ميثم اين حرف رو زد و بعد از تشكر كردن از من با پرهام خان به ميان مهمون ها رفتند.
    اون روز واقعا خسته شده بودم و دوست داشتم زودتر برم خونه تا روي تخت نرم وگرمم راحت بخوابم اما رسم اين بود كه خانواده ي نزديك عروس تا رفتن مهمون ها بمونن و بعد هم حتما بايد دور هم بشينند و يك چايي بخورند و يه غيبتي هم بزنند تو رگ. من كه اصلا از اين كارها خوشم نمي يومد بنابراين بابام رو راضي كردم كه بعد از رفتن مهمون ها سوئيچ رو بهم بده تا زودترخونه برم. اين اتفاق افتاد و بعد از خلوت شدن و رفتن مهمون ها داشتم به آرزوم ميرسيدم و به طرف در حياط ميرفتم تا به خونه برم كه ميثم صدايم كرد
    - نگار داري كجا ميري؟!
    - خيلي خستم ميخوام زودتر برم خونه
    - اما اين وقت شب اونم تنها!!
    - نترس لولو منو نميخوره
    - ميدونم كه نميخوردت اما خوب نيست دختر اين وقت شب تنها تو خيابون باشه
    - ببين ميثم تو ديگه براي من غيرتي بازي در نيار كه همون نويد براي من بسته
    - بزار برسونمت
    - لازم نيست ماشين بابا روبرميدارم
    - باشه هر جور كه راحتي
    - ممنون و خداحافظ
    و بعد سريع قبل از اينكه تصميمش عوض بشه از حياط خارج شدم و سوار ماشين شدم. از دست اين ميثم! نميدونم چرا اينقدر براي من غيرتي شده تا به حال اينطوري نديده بودمش تو فكر ميثم بودم وداشتم به رفتارعجيبش فكر ميكردم كه از دور يك سياهي وسط خيابان ديدم اول فكر كردم شايد سگ يا گربه اي باشه اما وقتي نزديكتر شدم متوجه شدم كه يك آدم هست ،بدجوري هول كردم چون اگه به موقع ترمز نميكردم حتما الان از رويش رد شده بودم
    وقتي ايستادم هنوز داشتم نفس نفس ميزدم ميخواستم از ماشين خارج بشم تا ببينم حالش خوبه كه يكدفعه در سمت راست ماشين باز شد و يك آدم كه به نظر مي يامد يك چاقو دستش هست وارد ماشين شد
    - گوش كن دختر خانم بد كاري كردي كه اين وقت شب تنها توي خيابون ها پرسه ميزني ميدوني كه شب ها امن نيست پس مثل بچه ي خوب هر چي پول داري رد كن بياد وگرنه با اين چاقو طرفي، مفهوم شد؟
    تو اون لحظه واقعا هيچي از ذهنم نميگذشت و بد جور ترسيده بودم بدتر از اون اينكه پول زيادي هم همراهم نداشتم بعد به ياد دوستم ياسي افتادم كه ميگفت هميشه يك اسپره ي فلفل تو ماشينش هست اما من اصلا حرفش رو جدي نميگرفتم هرچند كه الان توي ماشين بابام نشستم اما بازم آرزو ميكردم كه يكي از اون اسپره ها روتوي كيفم داشتم ولي حيف كه ديگه كار از كار گذشته بود والان وقت اين فكرا نبود با ترس گفتم:
    - باور كنيد من پول زيادي ندارم
    - دروغ ميگه داداش سياه حرفاش نشو
    - تو يكي خفه شو من خودم الان حسابشو ميرسم
    در همين حين كه اين دو تا دزد با هم بحث ميكردند صداي آشنايي به گوشم رسيد
    - هي آقايون دزد خجالت نميكشيد كه اينوقت شب مزاحم خانم ها ميشيد؟
    خودش بود اين صداي ميثم بود ومن هم با شنيدن صدايش نميتونستم خودم رو در برابر داد زدن كنترل كنم اما مثل هميشه تونستم تاحدي اين كار رو انجام بدم
    - هي جوجه، باكي بودي؟ هان؟
    - با تو بودم خروس خان
    - چي؟
    اون مرد دزد با عصبانيت اين كلمه رو گفت و سراغ ميثم رفت تا حالشو جا بياره معلوم بود كه خيلي آدم عصبي هست . من هم كه ديدم دو نفر به يك نفر اصلا عادلانه نيست از ماشين پياده شدم تا به ميثم كمك كنم كه ديدم اون يكي دزده متوجه ي من شد و داشت به طرفم مي يامد ومن تنها سلاحي كه داشتم فقط يك كيف بود بنابراين قبل از اين كه بخواد بهم حمله كنه با كيفم چنان ضربه اي بهش زدم كه حسابي حالش جا آمد اما از بخت بد من ديدم كه سگ جون دوباره بلند شد وداشت به طرفم مي يامد در همون لحظه صداي ميثم رو شنيدم كه ميگفت سوار ماشين بشم و برم تا كمك بيارم اما اين رسم جوانمردي نبود ومن پسر خالم رو توي اون وضعيت تنها نمي ذاشتم پس وقتي اون دزد بي كس و كار دوباره بهم نزديك شد با كيفم ضربه اي ديگر نصيبش كردم.
    بعد از اين حركتم صداي چند نفر رو شنيدم كه براي كمك ميامدند ظاهرا وقتي با ماشين رد ميشدند درگيري رو ديدند و سريع خودشون رو براي كمك رسوندند. من از خوشحالي اشك تو چشمانم جمع شد و خدا را صد مرتبه شكر كردم
    همه ي اون هايي كه براي كمك اومده بودند ريختند سر دزدهاي بيچاره به طوري كه فكر كنم به جاي اينكه دزد هاي نامرد به زندان برن ميثم و بقيه به خاطر ضرب و شتم شديد به زندان فرستاده بشن. داشتم به ميثم نگاه ميكردم كه چگونه حال اون دزد بي صفت رو جا مي آورد كه يكدفعه درد شديدي در سرم احساس كردم و ديگه هيچي نفهميدم.