محققان آزمايشگاه ملي لاورنس بركلي كاليفرنيا توانستهاند قديميترين صداي ضبط شده جهان توسط توماس اديسون را كه براي كار گذاشتن بر روي يك عروسك سخنگو به وجود آمده بود، احيا كنند. اين محصول صوتي يك سيلندر حلقهاي شكل ضبط صدا است كه از فلز جامد ساخته شده و در پارك ملي تاريخي توماس اديسون نگهداري ميشود. توماس اديسون كه مخترع گرامافون است، اين فايل صوتي را در پاييز يا زمستان سال 1888 در نيوجرسي آمريكا ضبط كرده بود. اين نمونه صوتي 123 ساله كه يك ناشناس به خواندن آواز كودكانه كوتاه در آن پرداخته، از زمان مرگ اديسون تاكنون شنيده نشده بود. اين نمونه نشانگر يك دستاورد قابلتوجه در تاريخچه اوليه فناوري ضبط صدا محسوب ميشود. اين صفحه فلزي كاملا از شكل استوانهاي گرد خود درآمده و از اين رو موزهداران تا چنديپيش قادر به كشف محتوي آن نبودند. محققان بركلي با استفاده از فناوري اسكن نوري سهبعدي يك نمونه ديجيتالي از سطح صفحه ايجاد كردند. آنها سپس با اين مدل ديجيتالي و با استفاده از شيوههاي مدرن تحليل تصوير توانستند صدا را بازيابي كرده و آنها را در قالب WAV ثبت كنند. در اين بازيابي تنها بخشي از كلمات اول اين آواز ناخوانا باقي ماند. اديسون در سال 1888 براي بازارسازي اختراع تازه خود يعني گرامافون، در ابتدا تلاشش را صرف ساختن عروسكهاي سخنگو كرد. از آنجايي كه هنوز شيوه تكثير فايلهاي صوتي به وجود نيامده بود، اديسون با استخدام زناني با صداي مناسب براي توليد هر ميزان صداي ضبطشده مورد نياز درعروسكها اقدام كرد. طبق گزارشهاي تاريخي، اين اولين بار بود كه افرادي براي ضبط صدا به كار مشغول ميشدند. بيش از يك سال بعد در سال 1890، اديسون توانست اولين عروسك سخنگو را به بازار عرضه كند. تا پيش از آن اديسون از قلع براي ثبت صدا استفاده ميكرد، اما در آن زمان طراحي خود را به كار با موم تغيير داده بود كه اين باعث شكست آن در بازار شد چرا كه به دليل شكنندگي صفحهها، اين عروسكها به سرعت خراب ميشدند. اين ابزار اولين بار در سال 1967 در كشوي ميز تحرير محل كار اديسون پيدا شد. در برگهاي در كنار اين مصنوع نوشته شده بود: «سيلندر گرامافون قلعي (...)1 ضبط» اين قطعه تنها نشانه از فناوري ضبط صدا از آن زمان تا كنون محسوب ميشود.