انگلیسی : Wilson's storm-petrel or Wilson's Petrel فرانسوی : Océanite de Wilson لاتین : Oceanites oceanicus مشخصات : 16 تا 18.5 سانتی متر . پرنده کوچکی که در پرواز طول بال هایش به 42 سانتی متر می رسد که اندکی از مرغ طوفان اروپایی بزرگتر است . سوراخ بینی لوله شکل و انتهای منقار دارای دارای برآمدگی قلاب شکلی است ، پرهایش قهوه ای تیره ( رو به سیاهی ) به جز دمگاه ، پوش پر های روی دم و زیر دم ، سفید رنگ . که توسط نوار سفید چرک بر روی قسمت پشتی بالها از دیگر مرغهای طوفان قابل تشخیص است . با بالهای تقریبا گرد و کوچک با شاهپرهای نخستین و آستر بال قهوه ای تیره مایل به سیاه که در پرواز پاهای دراز و پرده دارش از حد دم کوتاهش تجاوز می کند . پروازش مستقیم و به صورت گروهی به شکار می روند و در این حالت در سطحی نزدیک به آب ( که گویی بر سطح آب می دود ) برای یافتن دسته های ماهی های کوچک پرواز می کنند . زیستگاه : پرنده ای دریا زی است و به ندرت به ساحل می آید جز برای زاد و ولد ، اغلب نزدیک به دریا و در زمین های نرم ساحلی آشیانه می سازد . پراکندگی : مرغ توفان ویلسون بومی سواحل قطب جنوب و جزایر نزدیک به آن است مانند جزایر شتلند جنوبی ؛ که ضمن مهاجرت زمستانی به شمال، در مناطق استوایی ، اقیانوس اطلس و اقیانوس هند نیز دیده می شود . مرغ طوفان ویلسون در لیست IUCN به عنوان پرندگان در معرض خطر انقراض نسل قرار گرفته است . در ایران یکبار از چاه بهار و یکبار از بندر عباس گزارش شده است .
