پاسخ : الونک تنهایی من مرا كم دوست داشته باش.... مرا کم دوست داشته باش اما هميشه دوست داشته باش! مرا کم دوست داشته باش اما هميشه دوست داشته باش!... اين وزن آواز من است عشقي که گرم و شديد است زود مي سوزد و خاموش مي شود من سرماي تو را نمي خواهم و نه ضعف يا گستاخي ات را عشقي که دير بپايد، شتابي ندارد گويي که براي همه عمر، وقت دارد مرا کم دوست داشته باش اما هميشه دوست داشته باش اين وزن آواز من است اگر مرا بسيار دوست بداري شايد حس تو صادقانه نباشد کمتر دوستم بدار تا عشقت ناگهان به پايان نرسد من به کم هم قانعم و اگر عشق تو اندک، اما صادقانه باشد من راضي ام دوستي پايدار از هر چيزي بالاتر است مرا کم دوست داشته باش اما هميشه دوست داشته باش اين وزن آواز من است بگو تا زماني که زنده اي، دوستم داري! و من تمام عشق خود را به تو پيشکش مي کنم تا زماني که زندگي باقي است هرگز تو را فريب نمي دهم، چه اکنون وچه بعد ازمرگ هميشه با تو صادق خواهم ماند و امروز در بهار جواني ام عشقم به تو اطمينان مي بخشد مرا کم دوست داشته باش اما هميشه دوست داشته باش اين وزن آواز من است عشق پايدار، لطيف و ملايم است و در طول عمر، ثابت قدم با تلاش صادقانه چنين عشقي به من هديه کن و من با جان خود از آن نگهداري خواهم کرد در خشکي يا دريا در هرجا ودر آب وهوا عشق پايدار، ثابت وهميشگي است مرا کم دوست داشته باش اما هميشه دوست داشته باش اين وزن آواز من است، همان گونه که وزن زندگي است
پاسخ : الونک تنهایی من پاسخ به: مرا كم دوست داشته باش.... همه را خواهم فروخت! به غرورمان، به کسی دیگر! به مرگ! همه را تنها خواهم گذاشت . . . آغوشم را نخواه! دستانم را نگیر! نگاهم نکن! خدا حافظی سخت تر می شود! پشت حصار ترس معتاد آرامشم! حصار نسوزان! نجاتم نده! بی رحم باش! سرت را روی شانه هایم نگذار چشمانت را خیس عشق نکن! بی هوا نبوسم! خوب نباش! می ترسم! مهربان نباش دوستم نداشته باش عاشق نباش می ترسم !
پاسخ : الونک تنهایی من شب عشق است و هر کس دست یار خویش می بوسد، غریبم، بی کسم، من دست غم ،غم دست من بوسد،
پاسخ : الونک تنهایی من کنار اشیانه تو اشیانه می کنم فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم یکی سوال می کند به خاطره چه زنده ای و من برای زندگی تو را بهانه می
پاسخ : الونک تنهایی من زندگی غمکده ای بیش نبود بهر ما جز غم و تشویش نبود به کدام خاطره اش خوش باشم که کدام خاطره اش نیش نبود . . . !
پاسخ : الونک تنهایی من منو ببخش منو ببخش منو ببخش ببخشید این جسارت و که گفته بودیم عاشقیم گفته بودیم واسه شما ما تنها مرد لایقیم ببخشید این جسارت و ماه قشنگ نازنین جای شما آسمونه جای ما خاک این زمین ببخشید این جسارت و که دل هنوز در بدره یه عمر که گلیممون از پای ما کوتاه تره ما رو ببخشین که رو باد خونه می ساختیم براتون ما رو ببخشین که هنوز یادمونه خنده هاتون ما رو ببخشید که هنوز خوابا رو جدی می گیریم به حرف اون که دوست داریم زنده می شیم و می میریم ما کجا شما کجا شما زیادین واسه ما ما کم میاریم پیش اون چشم عسل ریز شما
پاسخ : الونک تنهایی من تو همان مهربانی هستی؟ یا مهربانی همان توست؟؟ نمیدانم...!!! بی شک میدانم که با هم نسبت نزدیکی دارید!!!
پاسخ : الونک تنهایی من [h=2][/h] نه چتر با خود داشتی، نه روزنامه، نه چمدان... عاشقت شدم!!! از کجا باید میفهمیدم مسافری؟؟؟!!!
پاسخ : الونک تنهایی من [COLOR=#272727][COLOR=#272727][COLOR=#272727][COLOR=#272727][CENTER][COLOR=#ffff00][IMG]http://up.iranblog.com/37261/1268040855.jpg[/IMG][/COLOR] [/CENTER] [/COLOR][/COLOR][/COLOR][/COLOR] گفتی محبت کن برو... باشد خداحافظ!!! ولی... رفتم که تو باور کنی؛ دارم محبت میکنم
