چاقی شکمی در کودکان و احتمال بیماری قلبی مطالعهای در گذشته نشان داده بود که دور کمر۸۰ سانتیمتر به بالا برای زنان و ۹۴ سانتیمتر به بالا برای مردان، می تواند هشداری برای وقوع حمله قلبی با احتمال بالا باشد. اهمیت موضوع تا آنجا بود که حتی در کسانی که وزن آنها نسبت به قدشان در محدوده طبیعی بود، اما دور کمر بالا داشتند، احتمال رسوب چربی در رگها و تصلب شرائین(آترواسکلروز) بیشتر بود و این همان چیزی است که متخصصان قلب را نگران وقوع حمله قلبی می کند. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، اینک تحقیقات جدید حاکی از آن است که کودکان مبتلا به چاقی شکمی که دور کمر زیادی دارند، فشار ضربانی بالایی دارند که همین امر آن ها را در معرض ابتلا به اختلالات و بیماری های قلبی قرار می دهد. به گفته محققان مؤسسه تحقیقاتی لوس آنجلس واقع در مرکز پزشکی هاربر ucla، باید سلامت کودکان به طور دقیق مورد بررسی قرار گیرد و علاوه بر معیار نمایه توده بدنی که اندازه وزن به قد است، باید دور کمر آن ها را برای اندازه گیری میزان چاقی آن ها بررسی کرد. نمایه توده بدنی ارتباطی با بالا رفتن فشار ضربانی نداشته و برای ارتباط میان چاقی شکمی در کودکان و بیماری قلبی باید دور کمر بررسی شود. محققان ۴۶۶۷ کودک ۶ تا ۱۷ سال را مورد بررسی قرار دادند. اندازه گیری دور کمر هم ساده تر و هم کم هزینه تر بوده و نسبت به سنجش نمایه توده بدنی کودک از دقت بالاتری برخوردار است. تحقیقات نشان داد که تفاوت میان فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بدن همانند افزایش فشار خون، خطر بروز اختلالات قلبی را بالا می برد. بررسی هیا نشان داد کودکانی که فشار ضربانی بیشتری داشتند، دور کمر بزرگ تری هم داشتند و میان این دو ارتباط زیادی وجود داشت. پژوهشگران می گویند بافت چربی، به خصوص در نواحی دور شکم، می تواند باعث ترشح هورمونی شود که این هورمون تحریککننده رشد سلولهای بافت چربی و نیز اشتهای فرد است. به این ترتیب، چاقی، آن هم چاقی دور شکم، باز هم برای فرد بیمار، چاقی می آورد. همچنین مطالعات قبلی که در دانشگاه هاروارد انجام شده، نشان می داد که بافت چربی پراکنده در نقاط مختلف بدن، حتی اگر نسبت وزن به قد فرد در محدوده طبیعی باشد، باز می تواند دردسرساز شود. پژوهشگران می گویند دور کمر کمتر از ۹۰ طبیعی و دور کمر بین ۹۰ تا ۹۵ نشان دهنده چاقی شکمی است و نیاز به درمان دارد. اگر دور کمر بالاتر از ۹۵ سانتی متر باشد فرد به چاقی شکمی حاد مبتلا است و حتما نیازمند درمان های پزشکی است. به عبارتی عوامل محیطی یعنی تغذیه نامناسب، تحرک نداشتن و مصرف برخی داروهای هورمونی مهم ترین عوامل افزایش چاقی شکمی در اکثر جوامع است.
