بیژن امکانیان بی حاشیه ترین بازیگر سینما کجاست؟

[h=1]بیژن امکانیان بی حاشیه ترین بازیگر سینما کجاست؟[/h][h=1] بیژن امکانیان ستاره دهه 60 سینمای ایران که این روزها بیشتر از هر زمان دیگری در سکوت خبری و کمرنگ شدن در عرصه بازیگری فرو رفته است در زمانی نه چندان دور مرد همیشه ستاره سینمای ایران بود و همیشه منتظر عکسش روی پرده سینماهای کشور بودیم . مرد آرام و بی حاشیه ای که بر خلاف همه هیاهوهایی که امروز دامن اهالی سینما را گرفته است چه در گذشته و چه در حال با لبخندی همیشگی تنها به باورپذیری نقشش برای ما مخاطبان فکر کرده است و با بازی های محکم و قوی خود نقش هایش را برای همیشه در یادمان حک کرده است . این بازیگر که این روزها کم کم به دهه ششم زندگی اش وارد می شود در طول دوران هنری خود 29 فیلم سینمایی و فیلم های زیاد تلویزیونی را از خود به یادگار گذاشته است ولی متاسفانه به جور روزگار حالا دیگر کمتر کسی است که سراغی از مرد نابینای گلهای داوودی را بگیرد .

​

این بازیگر و تهیه کننده فیلم های سینمای ایران کار حرفه‌ای‌ را در سینمای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز کرد و از فیلمهای مهم او، می‌توان از "آفتاب نشین‌ها”، "پرونده”، "سناتور”،‌”گل‌های داودی”، "دبیرستان”، "گمشدگان”، "سیمرغ”، "صعود”، "شب حادثه”، "در آرزوی ازدواج”، "آواز تهران”، "لبه تیغ”، "دیوانه وار”، "‌راه افتخار”،”‌هفت سنگ”، "نابخشوده”، "سربازهای جمعه” ، "تقاطع”، "زیرآب” و قصه پریا را در کارنامه خود دارد . امکانیان داستان ورودش به سینما را اینگونه شرح میدهد : من دانشجوی رشته تئاتر دانشکده هنرهای زیبا بودم و در همان زمان در روزنامه اطلاعات به عنوان منتقد فیلم نقد می‌نوشتم. با فعالیت در سینمای آزاد یکی دو فیلم کوتاه ساختم و در فیلمهای کوتاهی هم بازی می‌کردم که با پیروزی انقلاب اسلامی و با فراهم شدن زمینه ورود نسلی جدید به سینمای حرفه‌ای به همراه مهدی صباغ‌زاده فریدون جیرانی و موسوی تعاونی را به نام "ایفا” تشکیل دادیم و کار اول سینمایی‌مان را از آنجا آغاز کردیم. وی از "آفتاب نشین‌ها” به عنوان اولیه تجربه سینمایی‌اش یاد می‌کند: کار شرکت تعاونی ما در سینما با این فیلم آغاز شد و من نیز در این فیلم نقش مقابل علی نصریان را بازی می‌کردم. "آفتاب نشین‌ها” بازده مالی بالایی برای تعاونی‌مان نداشت و دو سالی باعث شد در کارمان وقفه ایجاد شود. دو سال بعد در سال ۶۲ صباغ زاده فیلم سینمایی "پرونده” را برای بنیاد مستضعفان و جانبازان ساخت که من نقش کوتاه اما مهمی را در آن بازی کردم و بعد از آن، جیرانی "سناتور” را براساس طرحی از من نوشت و در تعاونی "ایفا” – آن دوره فرامرزقریبیان و پورمهر هم به جمع ما اضافه شده بودند- توسط صباغ‌زاده ساخته شد. این فیلم فروش خوبی داشت و من بین سینماروها شناخته شدم. امکانیان بازی در فیلم "گل‌های داودی” را یکی از عوامل موثری می‌داند که باعث شده است،چهره‌اش در بین خانواده‌ها شناخته شود. همزمان با نمایش این فیلم خیلی‌ها فکر می‌کردند من واقعا نابینا هستم. "گل‌های داودی” کار ملودرامی بود که از نظر حسی خیلی روی تماشاگر تاثیر گذاشت و به همین دلیل هم فیلم ماندگاری شد.




[/h]