-ترب به شکلهاي مدور و يا دراز و به رنگهاي سياه، سفيد و قرمز «تربچه» وجود دارد. ترکيبات آن عبارت است از: آب، مواد قندي، مواد ازته، پروتئين، مواد معدني، آهن، کلسيم، فسفر، منيزيم، ويتامين هاي A ،B1 ،B2 ،C ،PP و ... 2- طبيعت ترب گرم است. 3- اين گياه به عنوان هضم کننده غذا و خارج کننده باد معده با غذا خورده مي شود. 4- خوردن ترب با نمک و کره قبل از غذا، اشتها آور است. 5- جريان خون را به سوي مو مي کشاند و باعث تقويت پياز مو مي شود و از اين رو براي تقويت و روييدن مويي که ريخته شده، مفيد مي باشد. 6- اگر عصاره ترب را بر موضعي که موي آن ريخته قرار دهيد، دوباره موي آن قسمت ميرو يد. 7- خوردن ترب، رنگ رخسار را باز و نيکو مي کند. 8- ضماد ترب با عسل براي از بين بردن آثار کبودي زير چشم، آثار ضربه و جاي زخم و کک و مک بسيار مفيد است. 9- مرهم ترب براي زخمهاي بد و جوش هاي آبدار مفيد است. 10- ماليدن آب ترب بر بدن مانع از گزيدن حشرات مي شود. 11- ترب سموم جمع شده در کليه و کبد را دفع مي کند. 12- نوشيدن آب ترب سياه به افراد چاق و پرخور و همچنين کساني که چربي و تخم مرغ مي خورند و احساس سنگيني مي کنند، توصيه مي شود. 13- براي معده هاي تنبل مفيد بوده و آن را به کار واميدارد. 14- در جهت رفع بيخوابي مؤثر است. 15- در درمان سياتيک، نقرس، ضعف اعصاب، روماتيسم، سنگ کليه، انسداد مجاري تنفس و آنژين، اسکوربوت (بيماري کمبود ويتامين C) و بيماري راشيتيسم (نرمي استخوانها) مصرف آن توصيه شده است. توضيحات : اسراف در خوردن ترب موجب دل پيچه شده و براي دندان و گلو مضر است