صداي ناله من تو صحن كوچه پيچيد يكي نشنيده بگذشت كسي رندانه خنديد دلم در تاب و تب بود علي صد سوز شب بود كلام ياس ونفرين مدامم ورد لب بود نبودم لحظه اي شاد تو شبهاي غم اباد ز هجران تو فرياد نكردي از دلم ياد نكردي از دلم ياد ز هجران تو فرياد من تنها و دل سرد كشيدم نعره درد از اين عشق دروغين از اين رخساره زرد از اين بي همدلي ها دلي دارم پريشان تو كه هرگز نبودي نديم ما غريبان نبودم لحظه اي شاد تو شبهاي غم اباد ز هجران تو فرياد نكردي از دلم ياد نكردي از دلم ياد ز هجران تو فرياد دلم از جنس شيشه نزن بر ريشه تيشه نداره تاب تيشه به رغم تيرگيشه