گر نميداني بدان غم در دل تنگم خانه كرده كس نكرده با دلم كاري كه غم جانانه كرده خود تو داني و دل من كز تو غم شد حاصل من گرچه در هر محفلي اين فتنه مرا ديوانه خواندي گر نميداني بدان عشق تو مرا ديوانه كرده عشق تو را در سينه ام با خون دل پرورده ام از بي وفايي هاي تو در كوي جنون ره برده ام عشق تو را در سينه ام با خون دل پرورده ام از بي وفايي هاي تو در كوي جنون ره برده ام اكنون كه بي جرم و گنه سوزنده ما را اي دل مكن بهر خدا با او مدارا كنون كه اميدي به سينه ندارم بگو چه كنم بگو چه كنم اگر دل خود را به او نسپارم بگو چه كنم بگو چه كنم بگو چه كنم