پله پله تا ملاقات خدا(1) از خدا جوییم توفیق ادب / بی ادب محروم ماند از لطف رب/ بی ادب تنها نه خود را داشت بد/ بلکه آتش در همه آفاق زد/ مائده از آسمان در می رسید/ بی شری و بیع و بی گفت وشنید/ در میان قوم موسی چند کس / بی ادب گفتند کو سیر و عدس/منقطع شد مائده از آسمان/ ماند رنج زرع و بیل و داسمان (مولوی)
پاسخ : پله پله تا ملاقات خدا پله پله تا ملاقات خدا(سیری در اندیشه مولانا)(2) مردی بوته خاری را در رهگذار مردم می کارد.مردم در هنگام گذر از راه بدنشان با خارها مجروح و لباسشان پاره می شود. سرانجام شکایت به حاکم می برند و او مرد را احضار می کند و از او می خواهد بوته خار را از سر راه مردم بردارد. مرد امروز و فردا می کند. حاکم دوباره اورا احضار می کند و می گوید: تو که می گویی که فردا این بدان که به هر روزی که می آید زمان آن درخت بد, جوان تر می شود وین کننده, پیر و مضطر می شود خاربن, در قوت و برخاستن خارکن, در پیری و در کاستن خاربن, هر روز و هردم سبز تر خارکن, هر روز زار و خشکتر او جوان تر می شود, تو پیرتر زود باش و روز گار خود مبر *** خاربن دان هریکی خوی بدت بارها, در پای, خار آخر زدت با تبر برگیر و مردانه بزن تو علی وار این در خیبر بزن
پاسخ : پله پله تا ملاقات خدا پله پله تا ملاقات خدا(داستان کنیزک و پادشاه)(3) بشنوید ای دوستان این داستان خود حقیقت نقد حال ماست آن روزی پادشاهی با خواص خود به شکار می رود در راه کنیزکی می بیند و عاشق او می شود. اورا می خرد و به قصر می آورد: چون خرید اورا و بر خوردار شد آن کنیزک از قضا بیمار شد آن یکی خر داشت پالانش نبود یافت پالان گرگ خر را درربود کوزه بودش آب می نامد به دست آب چون در یافت خود کوزه شکست طبیبان دربار داروهای مختلفی تجویز می نماینداما در نهایت از معالجه کنیز در می مانند. شاه چون عجز طبیبان را می بیند به مسجد می رود و با زاری به درگاه خدا دعامی کند: کای کمینه بخششت ملک جهان من چه گویم چون تو می دانی عیان ای همیشه حاجت مارا پناه بار دیگر ما غلط کردیم راه شاه در میان گریه و تضرع در مسجد به خواب می رود. در خواب پیری به او می گوید فردا از دروازه شهر طبیبی حاذق وارد می شود. او از جانب ماست و علاج در دست اوست.فردای آن روز شاه به انتظار می ایستد و وقتی طبیب وارد می شود اورا در آغوش می کشد به قصر می برد و بر بستر کنیزک می نشاند.طبیب روحانی حال دختر را می بیند و به پادشاه می گوید پزشکان همه در تشخیص بیماری اشتباه کرده اند: گفت هردارو که ایشان کرده اند آن عمارت نیست ویران کرده اند دید از زاریش کو زار دلست تن خوشست و او گرفتار دلست عاشقی پیداست از زاری دل نیست بیماری چو بیماری دل علت عاشق زعلت ها جداست عشق اسطرلاب اسرار خداست عاشقی گر زین سر و گر زان سرست عاقبت مارا به آن سر رهبرست هرچه گویم عشق را شرح و بیان چون به عشق آیم خجل گردم از آن... طبیب از شاه می خواهد خانه را خلوت کند: خانه خالی ماند و یک دیار نه جز طبیب و جز همان بیمار نه طبیب دست بر نبض دختر می گذارد و از او شهر محل زندگیش را می پرسد. از دوستان و آشنایان و خویشان. به جواب های او گوش می کند تاببیند نبض او از نام که دگرگون می شود. بعد از او می پرسد جز از شهر خود در کدام شهرها بوده ای و که را در آنجا می شناسی؟ یک به یک می پرسد تا به شهر سمرقند می رسد .وقتی از سمرقندی زرگر نام می برد نبض دختر دگرگونه و رنگش سرخ و زرد می شود: نبض او بر حال خود بد بی گزند تا بپرسید از سمرقند چوقند نبض جست و روی سرخ و زرد شد کز سمرقندی زرگر یاد شد طبیب به دختر می گوید من علت بیماری تورا دریافتم و در خلاص تو سحرها خواهم نمود. تو این راز را با هیچ کس نگو. بعد از آن به پیش شاه می رود و از او می خواهد که مرد زرگر را با وعده و وعید به دربار بکشاند. فرستادگان با مال و خلعت بسیار به نزد زرگر می روند و از او می خواهند به عنوان زرگر و طلاساز مخصوص شاه به دربار بیاید. مرد مال و خلعت بسیار دید غره شد از مال و فرزندان برید اسب تازی برنشست و شاد تاخت خونبهای خویش را خلعت شناخت ای شده اندر سفر با صدرضا خود به پای خویش تا سوء القضا زرگر به نزد شاه می رود و شاه مخزن زر را به او تسلیم می نماید.پس از آن طبیب به شاه می گوید کنیزک را به این خواجه بده: تا کنیزک در وصالش خوش شود آب وصلش دفع آن آتش شود مدت شش ماه می راندند کام تا به صحت آمد ان دختر تمام پس از آن بنا بر دستور طبیب به زرگر شربت زهرآگین می دهند و این سم تدریجی زرگر را زرد و نزارو بیمار می نماید: چون زرنجوری جمال او نماند جان دختر در وبال او نماند چون که زشت و ناخوش و رخ زرد شد اندک اندک در دل او سرد شد عشق هایی کز پی رنگی بود عشق نبود عاقبت ننگی بود(پایان)
پاسخ : پله پله تا ملاقات خدا پله پله تا ملاقات خدا( داستان موذن بدصدا) موذنی با صدای بد کافران را به اسلام می خواند. دوستانش اورا نصیحت می کردند با این آواز بد اذان نخوان . اما موذن زشت آواز توجهی نمی کرد.بعد از مدتی کافری با حلوا و هدیه سراغ او می آید: پرس پرسان کاین موذن گو کجاست که صلا و بانگ او راحت فزاست هنگامی که از او می پرسند کجای آواز این موذن بد آوا راحت افزاست؟ پاسخ می دهد که: دختری دارم لطیف و بس سنی آرزو می بود اورا مومنی هیچ این سودا نمی رفت از سرش پندها می داد چندین کافرش من چاره کار نمی دانستم تا اینکه این موذن اذان خواند: گفت دختر چیست این مکروه بانگ که به گوشم آمد این دو چار دانگ من همه عمر این چنین آواز زشت هیچ نشنیدم در این دیر و کنشت خواهرش گفتا که این بانگ اذان هست اعلام و شعا ر مومنان دختر باور نمی کند و ازدیگران هم می پرسد و جواب می شنود که این آواز مسلمانی است چون یقین گشتش دل او سرد شد از مسلمانی رخ او زرد شد مرد کافر شادی کنان می گوید با این اذانی که تو دادی من ازین پس با خیال راحت خواهم خفت: باز رستم من زتشویش و عذاب دوش خوش خفتم درآن بی خوف خواب
پاسخ : پله پله تا ملاقات خدا پله پله تا ملاقات خدا(داستان مارگیر) مارگیر ی در زمستان در پی مار می گشت اژدهایی مرده یافت.او اژ دها را کشان کشان به سوی بغداد آورد تا از نمایش آن برای مردم پولی کسب کند. او همی مرده گمان بردش ولیک زنده بود و او ندیدش نیک نیک او زسرما ها و برف افسرده بود زنده بود و شکل مرده می نمود در بغداد غلغله ای افتاد که مارگیری اژدها آورده است. مردم جمع شدند. مارگیر از احتیاط اژ دها را با طناب بسته و آن را زیر پلاسی پنهان نموده بود تا مردم جمع شوند. در این فاصله خورشید بر اژدها تابید و او گرم شد و جان گرفت: در درنگ انتظار و اتفاق تافت بر آن مار خورشید عراق آفتاب گرم , سیرش گرم کرد رفت از اعضای او اخلاط سرد اژدها شرو ع به جنبش کرد و به مردم حمله ور شد. مردم گریختند اما صدها نفر در گریز کشته شدند.اژدها مارگیر را نیز بلعید: نفس اژ در هاست او کی مرده است؟! از غم بی آلتی افسرده است گر بیابد آلت فرعون, او که به امر او همی می رفت آب جو آنگه او بنیاد فرعونی کند راه صد موسی و صد هارون زند کرمکست آن اژدها از دست فقر پشه ای گردد زمال و جاه صقر(خونخوار) اژدها را دار در برف فراق هین مکش او را به خورشید عراق تا فسرده می بود آن اژدهات لقمه او یی, چو او یابد نجات
