تبرك جستن به جاى دست پيامبر صلى الله عليه و آله در كتاب اصابه و مسند احمد در شرح حال حنظله روايتى است كه فشرده آن چنين است : حنظله گويد: جد من مرا خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله برد و گفت : من پسرانى بزرگ و كوچك دارم كه اين كوچكترين آنهاست . براى او دعا بفرماييد. پيامبر صلى الله عليه و آله دستى بر سر او كشيد و فرمود: خداوند سعادتت افزايد. يا: او سعادتمند است . راوى گويد: با چشم خود ديدم كه بيماران صورت باد كرده يا حيوانات پستان ورم كرده از نزد حنظله مى آوردند و او بر دست خود آب دهان مى زد و با بسم الله آن را به سر خود مى كشيد و مى گفت : اين جاى دست رسول خدا صلى الله عليه و آله است . سپس محل ورم كرده را مسح مى كرد و به گفته راوى ، ورم برطرف مى شد. و در عبارت اصابه آمده است : حنظله بسم الله مى گفت و دستش را بر سر خود كه جاى دست رسول خدا صلى الله عليه و آله بود مى نهاد و آن را مسح مى كرد و سپس بر محل ورم كرده مى كشيد و آماس آن بر طرف مى شد. بارى ، بركت و فرخندگى همچون نور خورشيد و عطر شكوفه از رسول خدا صلى الله عليه و آله به اطراف او پراكنده مى شد؛ و در كودكى و بزرگى ، در سفر و حضر، در شب و روز، هيچ گاه از آن حضرت جدا نگرديد. چه آنگاه كه در خيمه حليمه سعديه مادر رضاى خود بود، و چه در سفر شام براى تجارت ، يا در خيمه ام معبد در حال هجرت ، يا در مدينه در كسوت قيادت و رهبرى و حكومت . و بديهى است كه آنچه را ما در اينجا آورديم نمونه اى از انواع است و ما هرگز درصدد آمار و احصاء نبوده ايم . زيرا، احصاى همه در توان هيچ پژوهشگرى نگنجد. و آنچه بيان شد براى دارندگان قلب سليم و گوش شنوا و دل آگاه بسنده باشد. در بخش بعد موضوع شفاعت خواهى و وسيله قرار دادن پيامبر صلى الله عليه و آله به درگاه خداى متعال را بررسى كرده و سپس - به يارى خدا - به منشاء اختلاف درباره ويژگيها و امتيازات رسول خدا صلى الله عليه و آله بر ساير مردمان مى پردازيم .
