گنوم : گنوم پروژهای است که بهعنوان یک تلاش جهانی با هدف ساخت یک میزکار در سیستم عامل رایانهها که بهراحتی قابلاستفاده باشد، در سال 1997، یکسال بعد از شروع به کار کردن پروژه KDE در سال 1996 کار خود را آغاز کرد. این پروژه براساس قوانین نرمافزارهای آزاد انجام میشود. بعضی از نتایج این پروژه تحت نام «میزکار گنوم» در سال 1998 و اولین نسخه آن در 3 مارس، 1999 (12 اسفند، 1377) منتشر شده است. این میز کار با دیگر نرمافزارهای آزاد (به طور مثال هسته بعضی از توزیعهای لینوکس) ترکیب شدهاست و به طور کلی میتوان آن را در سیستمهای عاملی چون گِنو لینوکس، سولاریس، بیاسدیها و هِرد بکار برد. ... مشخصات کلی از گنوم طراح نرمافزار پروژه گنوم اولین نسخه 3 مارس، 1999 زبانهای برنامهنویسی سی (جیتیکی+) سیستم عامل گنو ، لینوکس ، BSD ، سولاریس زبانهای قابل دسترس 166 زبان از جمله فارسی وضعیت توسعه فعال نوع محیط میزکار اجازهنامه الجیپیال، جیپیال وبگاه http://www.Gnome.org اهداف : هدف اصلی این پروژه تأمین یک میزکار جذاب است که در عین حال به سادگی قابل استفاده باشد. علاوه بر این گنوم یک چهارچوب برای توسعه نرمافزارهای کاربردی ایجاد نمودهاست. اهداف دیگر پروژه عبارتاند از : 1- آزاد GNOME یک نرم افزار آزاد است و بخشی از پروژه GNU محسوب می شود. و سطح نا محدودی از کنترل را از طریق دسکتاپ هاف نرم افزار ها و داده های کاربران به آنها تخصیص می دهد. 2-0قابل استفاده قابل استفاده بودن در واقع به مفهوم ایجاد نرم افزاریست که برای همگان چه کاربران و چه توسعه دهندگان نرم افزار، قابل استفاده باشد. این نکته همواره مورد توجه خاص جامعه GNOME می باشد. 3- دسترسی آسان 4- بین المللی GNOME به زبانهای مختلف توسعه یافته، مستند سازی شده و مورد استفاده قرار می گیرد. گروه GNOME در تلاش است این اطمینان را بدهد که تمامی بخش های نرم افزار را بتوان به کلیه زبان ها ترجمه کرد. 5- مورد پسند برنامه نویسان توسعه دهندگان نرم افزار برای استفاده از GNOME تنها از یک زبان استفاده نمی کنند، شما می توانید از C، C++، Python، Perl، Java و یا حتی C# برای ایجاد کاربردهای سطح بالایی که با سایر برنامه های دسکتاپ یونیکس و لینوکس یکپارچه می شوند، استفاده کنید. 6- سازمان یافتگی GNOME تلاش می کند که یک انجمن سازمان یافته با ساختاری متشکل از صدها عضو و تشکیلات منظم باشد. توزیع های GNOME توسط تیم مخصوص این کار و طبق برنامه هر 6 ماه یکبار یک نسخه پایدار از گنوم را منتشر می کنند. 7- پشتیبانی GNOME توسط شرکت های با نفوذ در لینوکس و یونیکس پشتیبانی می شود، برخی از این شرکت ها عبارتند از : HP، MandrakeSoft، Novell، RedHatو شرکت Sun. تشکیلات پروژه : همانند پروژههای نرمافزار آزاد دیگر، گنوم نیز کمتر مدیریت شده و بحثهای مربوط به آن از طریق لیستهای پستی صورت میگیرد. در سال 2000 بنیاد گنوم شکل گرفت تا مدیریت این پروژه را به عهده گیرد و با شرکتهایی که به مشارکت در توسعه گنوم علاقه دارند مذاکره کند. با وجود اینکه وظیفه انتشار نسخههای جدید بر دوش بنیاد گنوم است، و بنیاد تصمیم میگیرد کدام نرمافزار بخشی از گنوم باشد، دخالت مستقیمی در توسعه و مسائل تکنیکی مربوط به گنوم ندارد. توسعهدهندگان و کاربران گنوم هر ساله در یک گرد هم آیی که به نام GUADEC به دور یکدیگر جمع میشوند تا درباره وضعیت کنونی پروژه و طرح آینده آن بحث کنند. گنوم اغلب استانداردهای freedesktop.org را درون خود پیادهسازی میکند تا اطمینان حاصل کند که گنوم با دیگر میزکارها هماهنگ و سازگار است. آشنایی با سیستم و میزکار گنوم آشنایی با محیط گرافیکی و میزکار GNOME در سیستمعاملهای خانواده یونیکس، رابط گرافیکی کاربر بر روی هسته پیاده سازی نشده و به صورت برنامههایی مجزا اجرا میشود. محیط X زیر ساختارهای لازم برای اجرای رابط های گرافیکی کاربر را فراهم میسازد. تعداد زیادی میزکار گرافیکی برای سیستمعاملهای خانواده یونیکس طراحی شده است. از بین این میزکارها، میزکارهای KDE و GNOME به دلیل کامل و جامع بودن دارای بیشترین تعداد کاربران میباشند. دلیل استفاده از گنوم عبارتند از: 1- سادگی و سهولت استفاده. در طراحی میزکار گنوم سعی شده تا نهایت سادگی و سهل الستفاده بودن مد نظر قرار گیرد. 2- سبکی و سرعت. میزکار گنوم نسبت به KDE سبکتر بوده و با سرعت بیشتری اجرا میشود و منابع سیستمی کمتری را مصرف میکند و این ویژگی آنرا برای بکارگیری بر روی سیستمهای قدیمیتر مناسب میسازد. 3- پشتیبانی بهتر از زبان فارسی. مرور کلی بر میزکار گنوم هنگامی که برای نخستین بار وارد میزکار گنوم میشوید، صفحه آغازین، پنلها، آیکونها و پنجرههای استاندارد آنرا خواهید دید. مهمترین بخشهای میزکار گنوم به قرار زیر هستند. 1) پنلها پنلها محلهایی در میزکار گنوم هستند که از طریق آنها کاربر میتواند به تمامی منوها و برنامههای کاربردی سیستم دسترسی پیدا کند. امکان تغییر و تنظیم پنلها تا حد بسیار زیادی وجود دارد. یکی از مهمترین پنلها، پنل بالای میزکار است. این پنل حاوی نوار منو میباشد. در حالت استاندارد، میزکار GNOME حداقل دارای یک پنل میباشد. کاربر میتواند شکل و رفتار پنلها را بنا به نیاز خود تغییر دهد. همچنین میتواند آیتمهایی را بر روی پنل ها حذف یا اضافه کند. امکان ایجاد پنلهای متعددی با ویژگی ها، آیتم ها و شکل ظاهری متفاوت وجود دارد. حتی میتوانید پنلها را مخفی کنید. به طور معمول، میزکار گنوم دارای یک پنل در بالای صفحه و یک پنل در پایین صفحه میباشد. امکان انجام عملیات زیر با پنلها وجود دارد: ایجاد پنلها پاک کردن پنلها مخفی کردن پنلها اضافه کردن آیتم به پنلها تنظیم آیتمهای پنلها 2) اپلتها اپلتها برنامههای کاربردی کوچکی هستند که بر روی پنلها قرار میگیرند. هر اپلت دارای یک رابط کاربری ساده است که با استفاده از ماوس یا صفحه کلید میتوانید با آن کار کنید. به صورت پیشگزیده، اپلتهای زیر بر روی پنلها وجود دارند: اپلت Menu Bar : امکان دسترسی به منوهای Applications، Places و System را فراهم میکند. با استفاده از این منوها میتوانید به برنامههای کاربردی و ابزارهای مدیریت و تنظیمات سیستم دسترسی پیدا کنید. اپلت ساعت : تاریخ و ساعت سیستم را نمایش میدهد. اپلت انتخاب کننده پنجرهها : این اپلت لیستی از تمامی پنجرههای باز را نمایش داده و میتوانید پنجره مورد نظر برای فعال شدن را از میان آنها انتخاب کنید. این اپلت در راستترین گوشه پنل بالا قرار دارد. اپلت لیست پنجرهها : این اپلت تمامی پنجرههای باز را به صورت دگمههای قابل کلیک برای فعال شدن یا کوچک شدن پنجره نمایش میدهد. این اپلت بر روی پنل پایین صفحه قرار دارد. سوئیچ کننده فضای کاری : این اپلت برای حرکت بین فضاهای کاری میزکار بکار میرود. به صورت پیشگزیده، این اپلت در گوشه راست پنل پایین صفحه قرار میگیرد. برای اضافه کردن یک اپلت به پنل، کافی است روی یک فضای خالی پنل کلیک راست کرده و گزینه Add to Panel را انتخاب کنید