1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

رمان كوله بار عهد """""

شروع موضوع توسط Am!R~Mr ‏13/8/11 در انجمن داستان

  1. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    صبح روز بعد ، پس از اينكه هيراد از واب بيدار شد و دست و صورتش را شست به آشپزخانه كه مادرش در آنجا براي صرف صبحانه انتظارش را مي كشيد رفت مادر با لبخند سلامش را پاسخ گفت و او پشت ميز نشست.
    همينطور كه هيراد صبحانه مي خورد سكوت را شكست و پرسيد :
    - مامان با بابا حرف زدي؟
    سهيلا كوشيد با نگاهي پي به اعماق وجود هيراد ببرد و سپس پاسخ داد:
    - يه حرفهايي با هم زديم...
    - بابا چي گفت:؟
    مدرش همينطور كه پي در پي جرغه هاي جاي را فرو مي داد با دقت فراوان شروع به سخن گفتن كرد:
    - پدرت گفت اون موقع كه خيلي كوچيك بودي چرا نرفتي حالا كه بزرگ شدي و بايد عصاي دست ما باشي هواي رفتن به سرت زده؟
    و پس از مكث كوتاهي ادامه داد:
    - آخرشم گفت اين پنبه را از گوشت در بياري ديگه از اين حرفا نزني.
    هيراد كه از ناراحتي بر خود مي لرزيد گفت:
    - اون وقت كه شما مي خواستين منو بفرستين آمريكا توي ايران جنگ بود و من با عقل و احساس بچه گونه م دلم نمي خواست توي يه كشور ديگه باشم و يه وقت خدا نكرده يه ------ بخوره توي خونه ما و شما رو بكشه. بخاطر همينم نرفتم ، بخاطر اينكه اگر قراره بميريم همه با هم بميريم ولي حالا ديگه صلح توي كشور حاكمه و همه دارن توي آرامش زندگي مي كنن . حالا من با خيال راحت مي تونم برم دنبال سرنوشتم.
    سهيلا گفت:
    - پسرم عزيزم سعي كن آينده رو همين جا پيدا كني. پدرت روي تو سرمايه گذاري عاطفي و معنوي كرده و مي خواد توي همين ايران به وجودت افتخار كنه، نه توي يه كشور غريب، مگه ما غير از تو بچه ديگه اي هم داريم؟
    هيراد سخنان مادرش را قطع كرد و گفت:
    - همه ش تقصير خودتونه... براي چي نبايد يه خواهر و برادر داشته باشم؟ چرا بايد تنها بچه شما من باشم و شما همه چيز زندگيتونو توي وجود من ببينين؟
    سهيلا گفت:
     
  2. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    من و پدرت فكر كرديم بهتره يه بچه داشته باشيم و اونو به همه جا برسونيم تا اينكه چند تا بچه دورمونو بگيرن و نتونيم هيچ كدوم رو درست و حسابي سر و سامون بديم
    هيراد گفت:
    - اينم يه جچور سر و سامون دادنه شما اگه منو بفرستين خارج اونجا راحتتر مي تونم موفق بشم تا اينحا....
    در همين حين صداي زنگ در برخاست و خبر از اين داد كه كسي پشت در منتظر پاسخ گويي انهاست
    سهيلا به هيراد گفت:
    - خيل خب فعلا ديگه بسه پاشو ببين پشت در كيه...
    هيراد همينطور كه از پشت ميز بلند مي شد گفت:
    - باز تا ما اومديم دو كلمه حرف درست و حسابي بزنيم سر و كله يه مزاحم پيدا شد...
    و با عصبانيت به سوي اف اف به راه افتاد گوشي را برداشت و پرسيد
    - كيه؟
    صداي دختركي به گوشش نشست:
    - سلام مي بخشين مزاحمتون شدم ممكنه يه لحظه بياين دم در؟
    صداي جذاب و گيرايي كه با هيراد سخن مي گفت سبب شد او بدون اينكه سوالي بپرسد بگويد:
    -خواهش مي كنم، الان خدمت مي رسم.
    و به طرف در ورودي خانه به راه افتاد وقتي در را گشود به ناگاه در جا خشكش زد و به منظره مقابلش خيره شد ... دختري زيبا با چشمهايي درشت و عسلي رنگ كه از آن برق جواني با قدرت بسيار زيادي به بيرون مي تراويد و چهره اي به رنگ مهتاب با لباني درشت و گوشت آلود به او مي خنديد.
    در حاليكه هيراد به دخترك زل زده بود او گفت:
    - سلام....
    - در اين هنگام هيراد كه كاملا خودش را باخته بود به خود آمد و در حاليك ه مي كوشيد لبخندي بر لب بياورد با لكنت زبان گفت:
    - س....س.... سلام مي بخشين شما؟
    - من دختر همسايه جديد روبرويي تون هستم ببخشين مزاحم شدم.
    هيراد كمي بر خودش تسلط يافت و گفت:
    - خيلي خوش آومدين بفرمايين تو....
    دخترك به رفتارش حالت تشكر داد و گفت:
    - خواهش مي كنم بيشتر از اين مزاحمتون نمي شم ما امروز اومديم خونه رو تميز كنيم و فردا هم اسباب كشي داريم...
    - به سلامتي مباركتون باشه.
    دختر پاسخ داد:
    - ممنونم، غرض از مزاحمت اين بود كه ما براي شستن آشپزخانه نياز به يه شلنگ بلند داريم. خانم كمالي گفت شما شيلنگ دارين براي همين مزاحمتون شدم...
    هيراد خنديد و گفت:
    - چه مزاحمتي ...تا باشه از اين زحمتا...الان ميارم خدمتتون
    دخترك گفت:
     
  3. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    تو رو خدا ببخشيد ! خودتون كه لازمش ندارين؟
    - نه خير اگه لازم هم داشتيم شما واجب تر بودين.
    و به طرف زير زمين خانه رفت و پس از چند لحظه شلنگ به دست برگشت و لبخند زنان دستش را به طرف دخترك گرفت و گفت:
    - بفرمائين خدمت شما اگه كمك لازم دارين بيام كمك.
    دختر شلنگ را از دست هيراد گرفت و گفت:
    - قربون محبتتون برادرام هستن.
    - مي خواين اينو براتون تا دم خونه بيارم؟
    - متشكرم خودم مي برم از شما هم بخاطر لطفتون خيلي ممنونم......
    منو بخاطر اينكه سر صبح مزاحمتون شدم ببخشين.
    هيراد گفت:
    - اين حرفا چيه خانم محترم هر خدمتي از دست من ساخته س در خدمتتونم.
    دخترك تشكر كرد و به طرف خانه رو برو روان شد و هيراد تا لحظه اي كه آن دختر زيبا قدم به داخل خانه روبرو گذاشت مقابل در خانه خودشان در جايش ايستاد و رفتن او را تماشا كرد و وقتي او در را پشت سرش بست هيراد به داخل خانه آمد.
    زماني كه در خانه را پشت سر خود بست مدتي همانجا ايستاد و به فكر فرو رفت:
    (( عجب فرشته اي بود.... توي تموم عمرم دختري به اين خوشكلي نديده بودم... اي كاش مي شد باهاش دوست بشم....))
    با همين افكار مشغول بود كه به آشپزخانه رسيد مادرش پرسيد:
    - كي بود؟
     
  4. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    رشته افكار هيراد از هم گسسته شد و گفت:
    - دختر مستاجر جديد خانم كمالي اينا بود
    مادر پرسيد:
    - چكار داشت؟ چطور هنوز نيومده اومدن در خونه ما؟
    هيراد پاسخ داد:
    - خانم كمالي گفته بود ما شلنگ بلند داريم اومده بود امانت بگيره آشپزخونه شونو بشورن.
    سهيلا چيزي نگفت و مشغول جمغ كردن ميز صبحانه شد هيراد پس از مدتي سكوت ناخود آگاه گفت:
    - دختره خيلي قشنگه، وقتي در رو باز كردم و چشمم بهش افتاد يهو جا خوردم.
    - چيه دندونت گير كرده؟
    - نه .... گير كه نه ، ولي خيلي ازش خوشم اومد
    و پس از مدت كوتاهي از پشت ميز برخاست و به اتاقش رفت.
    ديدار با دختر همسايه جديد افكار هيراد را بهم ريخته و موجب شد او در انروز كمتر به رفتن خارج بينديشد و بيشتر به آن دختر فكر كند. دخترك قسمت اعظمي از مغز هيراد را اشغال كرده و تا عصر فكر ديگري در ذهن هيراد وارد نشد
    غصر پيش از غروب آفتاب دخترك دوباره به خانه دكتر راد آمده و شلنگ امانت گرفته را باز پس داد و هيراد را يشتر در فكر خود فرو برد
    هيراد تا شب و هنگامي كه به سرزمين خواب فرو رفت به ان دخترك مي انديشيد و همين سبب شد متوجه نگاههاي نگران پدرش كه با غم او را مي نگريست نشود
    اين دست سرنوشت بود كه مسير زندگي هيراد را تغيير مي داد و او را در ابتداي ورود به جاده پر پيج و خم عشق مي گذاشت. فرشته سرنوشت به هيراد چشم دوخته و با قلمي كه در دست داشت فصل جديدي از داستان زندگي او را بر صفحه اي از صفحات دفتر سرنوشتش مي نوشت.
     
  5. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    صبح روز بعد هيراد زودتر از هر روز از خواب برخاست وقتي پس از رسيدگي به نظافت صبح گاهي در آشپخانه به مادرش پيوست.
    سهيلا مدتي چهره او را زير نگاههاي خود گرفت و سپس پرسيد:
    - هيراد ..... چرا چشمات پف كرده و قرمز شده؟!
    هيراد همينطور كه لقمه هاي نان و پنير را در دهان مي گذاشت گفت:
    - چيزي نيست، ديشب خوب نخوابيدم، دير خوابم برد
    سهپلا پپرسيد:
    - چرا؟
    - نمي دونم فكراي درهم و برهم توي مغزم مي آومد و نمي ذاشت بخوابم
    سهيلا با خود انديشيد:
    (( فكر رفتن به امريكا بدجوري مغزش رو مشغول كرده ديشب تا صبح داشته واسه خودش از امريكا كاخ مي ساخته اين بچه فكر مي كنه اونجا سرزمين ارزوهاست.... بهتره يه مدت به حال خودش باشه....))
    و پس از آن بدون اينكه مطلب ديگري بگويد روبروي هيراد نشست و صبحانه خوردن او را به تماشا گرفت. هيراد بعد از اينكه صبحانه اش را به پايان رساند كمي چشمانش را ماليد و گفت:
    - آخيش ، خواب از سرم پريد انگار يه مشت خاك پاشيده بودن توي چشمام
    سهيلا لبخندي زد هيراد از جايش برخاست فنجان چاي شيرين را كه تهي گشته بود برداشت و آن را در ظرف شويي گذاشت سپس بي اراده به سوي پنجره مشرف به خيابان آشپزخانه رفت و به بيرون نگاه كرد پس از چند ثانيه گفت:
    - مث اينكه هنوز همسايه هاي جديد اثاث نياوردن.
    - چطور مگه:؟
    - خونه خانم كمالي اينا خيلي سوت و كوره
    - صبح به اين زودي كه كسي اثاث نمي آيره...معمولان نزديكاي ظهر اثاثيه ميارن
    هيراد چيزي نگفت و به اتاق خصوصي اش رفت
    شب گذشته از لحظه اي كه به رختخواب خزيده بود چيزي جز تصوير همسايه جديد كه چون فرشته اي مقابل در خانه ايستاده بود ذهنش را مشغول نكرد . درسرزمين روياهايش دخترك را مي ديد كه با چشمان عسلي رنگ پر تلالواش به او نگاه دوخته و لبان زيبايش به رويش لبخند پر مهري مي پاشند.
    خودش را در كنار او مي ديد كه دست در دست هم در جاده سر سبزي قدم زنان پيش مي روند و در گوش يكديگر نجوا سر داده اند با زنده شدن اين تصاوير و روياها در ذهن هيراد طوفاني در گرفته بود و قلبش را حظ دلچسبي در بر مي گرفت... پس از نيمه شب هر لحظه واقعي تر مي شدند به ناگاه هيراد احساس كرد قلبش فرو مي ريزد و هر چه اين وضعيت ادامه مي يافت حال غريبي بر او مستولي مي گشت اين حال مدتي ادامه يافت تا اينكه دامن گرم و نرم خواب او را ارام ارام در چنگ خود كشيد و او به سرزمين روياها فرو رفت.
     
  6. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    هيراد كه تا آن روز سرنوشت ساز زندگي اش هيچ گونه آشنايي با عشق نداشت و تنها قصه هايي از عشق و عاشقي شنيده و خوانده بود در آن لحظات شب متوجه قدمهاي نرم و ارام عشق كه با ملايمت گام به سرزمين سينه گرمش مي گذاشت نشد. هيراد نمي دانست اين شور شگفتي كه با زنده شدن تصوير دختري كه حتي نامش را نمي دانست به سراسر وجودش حال شورانگيزي مي ريزد چيست و از چه نشات مي گيرد و از آنجا كه درك اين حالات برايش دشوار بود جوانه زيبايي عشق كه از خاگك قلبش به ارامي سر به بيرون كشيده و رفته رفته تلاش مي كرد تا بر پا بايستد را نديد...هر چند كه اين جوانه از خون قلب هيراد كه براي نخستين بار طعم عشق را مي چشيد آبياري مي شد.
    هيراد با همين حال غريب و زيبا خود را به پنجه گرم و نرم خواب سپرد و اينك كه صبح فرا رسيده و او بر روي تخت خوابش دراز كشيده و كتاب مي خواند دوباره همين حال بر قلبش حمله ور شد.
    او بي تاب بود قرار و آرام نداشت و انتظار كسي را مي كشيد اما خودش نمي دانست در انتظار كيست...جندين بار از جايشبرخاست و از اتاق بيرون رفت بي اراده خود را به پنجره مشرف به خيابان و خانه روبرو كشاند و به آن خانه نگريست و دوباره به اتاق خوابش باز گشت.
    دلهره سنگيني در وجودش احساس مي رد كه سبب مي شد از انچه مي خواند هيچ نفهمد ان روز فكر سفر و مهاجرت نيز از مغزش رخت بربسته ميدان را براي تاخت و تاز سوار توسن سركش عشق خالي گذاشته بود
    سهيلا كه تا كنون فرزندش را تا اين اندازه بي قرار نديده بود در يكي از دفعاتي كه او را كنار پنجره ايستاده ديد گفت:
    - هيراد ....چته مادر؟ منتظر كسي هستي؟ چرا همه ش ميري جلوي پنجره؟
    - راستش نمي دونم چمه.... نمي تونم يه جا بند شم. انگار دلم داره قل قل مي زنه....
    سهيلا خنديد و گفت:
    - خب فتيله شو بيار پائين كه قل نزنه....
    ساعتي گذشت و ظهر نزديك شد. سهيلا مشغول اماده كردن ناهار بود كه هيراد براي چندمين بار به آشپزخانه آمد و از پنجره خيابان را نگريست ناگهان ذوق زده گفت:
    - ا ....ا .... مامان اثاث اوردن...
    - به سلامتي.... تو جرا وايسادي كشيك مي دي؟
    و خنديد...هيراد مدتي فكر كرد و چيزي نگفت ، اما پس از چند لحظه با عجله تقريبا فرياد كشيد
    - مامان بدو... بدو بيا ببين.....
     
  7. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    سهيلا پرسيد:
    - چي رو ببينم؟ چي شده؟
    هيراد همينطورك ه از پنچره بيرون را مي نگريست به تندي گفت:
    - بيا ديگه ، الان مي ره ها.
    - كي مي ره؟
    - بابا ... دختره مي گم بيا و دختره رو ببين
    دخترك كه با اتومبيل بعدي رسيده بود پياده شد و همانند زن كامل خانه داري شرو ع به ضبط و ربط امور كرد. شوق به زندگي و بشاشيت از رخسار همچون ماه دختر مي باريد و از حركاتش نمايان بود كه از مديريت بسيار خوبي بر خوردار است.
    در اين فاصله سهيلا خودش را به كنار پنجره رساند و گفت:
    - بچه جون زشته مردم فكر مي كنن كلانتر محلي....
    اما هيراد كه گوشش به اين حرفها بدهكار نبود گفت:
    - اوناهاش نگاش كن، ببين چه خوشكله......
    ناگهان سهيلا خنده بلندي سر داد و در ميان خنده هايش گفت:
    - پس بگو از صبح ده دفعه اومدي جلوي پنجره و رفتي منتظره دختر همسايه بودي...؟!
    هيراد كه گويي حرف مادرش را نشنيده و يا با جمله او به علت التهابهايش پي برده ، جوابي نداد و محو تماشاي حركات دخترك شد.
    سهيلا دوباره به سراغ كارهايش رفت ، اما پس از گذشت مدت كوتاهي خطاب به هيراد گفت:
    - اين كاري كه تو داري مي كني خيلي زشته. اگه همون دختره چند بار از جلوي پنجره رد بشه و تو رو اونجا ببينه فكر مي كنه تو فضولي .... ابروت مي ره ها
    هيراد با خود انديشيد:
     
  8. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    (( مامان راست مي گه .... اصلا چرا من نشستم اينجا و دارم اثاث اونارو تماشا مي كنم؟ بهتره برم دنبال كارم....))
    سپس از جايش برخاست به مادرش لبخندي زد و به اتاقش رفت.... اما نيرويي او را به سوي پنجره مي كشيد.... نيرويي كه هيراد شب هنگام زماني كه تاريكي ادر سياهش را بر سر شهر كشيد دريافت كه تنها از وجود آن دختر نشات مي گيرد نه چيز ديگر.....
    آن شب وقتي خانواده سه نفره دكتر راد دور ميز شام جمع شده و شام مي خوردند تنها كلماتي كه از ميان لبانشان خارج مي شد پيرامون همسايه هاي جديد و رفتار ان دختر بود... و زماني كه دكتر راد و همسرش تنها شدند دكتر پرسيد:
    - سهيلا چه خبر؟ هيراد ديگر حرفي از رفتن نزد؟
    - فعلا كه ديگه حرفي نمي زنه. ذهنش بدجوري مشغول همسايه جديد شده.
    - نمي دونم كي تو مغزش انداخته كه بره خارج اون كه زياد اخل دوست و رفيق بازي نيست و پس از مدتي سكوت افزود:
    - من توي اين دو روز فكرامو كردم
    - چه فكري بيژن؟!
    - اين بچه همه زندگي من و توئه ...اگه اون نباشه من مي ميرم. تصميم گرفتم اگه نتونستم جلوي رفتنشو بگيرم هر چي داريم و نداريم رو مي فروشيم و ما هم باهاش ميريم...


    5تمام
     
  9. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    صبح روز بعد ، پس از اينكه هيراد از واب بيدار شد و دست و صورتش را شست به آشپزخانه كه مادرش در آنجا براي صرف صبحانه انتظارش را مي كشيد رفت مادر با لبخند سلامش را پاسخ گفت و او پشت ميز نشست.
    همينطور كه هيراد صبحانه مي خورد سكوت را شكست و پرسيد :
    - مامان با بابا حرف زدي؟
    سهيلا كوشيد با نگاهي پي به اعماق وجود هيراد ببرد و سپس پاسخ داد:
    - يه حرفهايي با هم زديم...
    - بابا چي گفت:؟
    مدرش همينطور كه پي در پي جرغه هاي جاي را فرو مي داد با دقت فراوان شروع به سخن گفتن كرد:
    - پدرت گفت اون موقع كه خيلي كوچيك بودي چرا نرفتي حالا كه بزرگ شدي و بايد عصاي دست ما باشي هواي رفتن به سرت زده؟
    و پس از مكث كوتاهي ادامه داد:
    - آخرشم گفت اين پنبه را از گوشت در بياري ديگه از اين حرفا نزني.
    هيراد كه از ناراحتي بر خود مي لرزيد گفت:
    - اون وقت كه شما مي خواستين منو بفرستين آمريكا توي ايران جنگ بود و من با عقل و احساس بچه گونه م دلم نمي خواست توي يه كشور ديگه باشم و يه وقت خدا نكرده يه ------ بخوره توي خونه ما و شما رو بكشه. بخاطر همينم نرفتم ، بخاطر اينكه اگر قراره بميريم همه با هم بميريم ولي حالا ديگه صلح توي كشور حاكمه و همه دارن توي آرامش زندگي مي كنن . حالا من با خيال راحت مي تونم برم دنبال سرنوشتم.
    سهيلا گفت:
    - پسرم عزيزم سعي كن آينده رو همين جا پيدا كني. پدرت روي تو سرمايه گذاري عاطفي و معنوي كرده و مي خواد توي همين ايران به وجودت افتخار كنه، نه توي يه كشور غريب، مگه ما غير از تو بچه ديگه اي هم داريم؟
    هيراد سخنان مادرش را قطع كرد و گفت:
    - همه ش تقصير خودتونه... براي چي نبايد يه خواهر و برادر داشته باشم؟ چرا بايد تنها بچه شما من باشم و شما همه چيز زندگيتونو توي وجود من ببينين؟
    سهيلا گفت:
     
  10. پاسخ : رمان كوله بار عهد """""

    من و پدرت فكر كرديم بهتره يه بچه داشته باشيم و اونو به همه جا برسونيم تا اينكه چند تا بچه دورمونو بگيرن و نتونيم هيچ كدوم رو درست و حسابي سر و سامون بديم
    هيراد گفت:
    - اينم يه جچور سر و سامون دادنه شما اگه منو بفرستين خارج اونجا راحتتر مي تونم موفق بشم تا اينحا....
    در همين حين صداي زنگ در برخاست و خبر از اين داد كه كسي پشت در منتظر پاسخ گويي انهاست
    سهيلا به هيراد گفت:
    - خيل خب فعلا ديگه بسه پاشو ببين پشت در كيه...
    هيراد همينطور كه از پشت ميز بلند مي شد گفت:
    - باز تا ما اومديم دو كلمه حرف درست و حسابي بزنيم سر و كله يه مزاحم پيدا شد...
    و با عصبانيت به سوي اف اف به راه افتاد گوشي را برداشت و پرسيد
    - كيه؟
    صداي دختركي به گوشش نشست:
    - سلام مي بخشين مزاحمتون شدم ممكنه يه لحظه بياين دم در؟
    صداي جذاب و گيرايي كه با هيراد سخن مي گفت سبب شد او بدون اينكه سوالي بپرسد بگويد:
    -خواهش مي كنم، الان خدمت مي رسم.
    و به طرف در ورودي خانه به راه افتاد وقتي در را گشود به ناگاه در جا خشكش زد و به منظره مقابلش خيره شد ... دختري زيبا با چشمهايي درشت و عسلي رنگ كه از آن برق جواني با قدرت بسيار زيادي به بيرون مي تراويد و چهره اي به رنگ مهتاب با لباني درشت و گوشت آلود به او مي خنديد.
    در حاليكه هيراد به دخترك زل زده بود او گفت:
    - سلام....
    - در اين هنگام هيراد كه كاملا خودش را باخته بود به خود آمد و در حاليك ه مي كوشيد لبخندي بر لب بياورد با لكنت زبان گفت:
    - س....س.... سلام مي بخشين شما؟
    - من دختر همسايه جديد روبرويي تون هستم ببخشين مزاحم شدم.
    هيراد كمي بر خودش تسلط يافت و گفت:
    - خيلي خوش آومدين بفرمايين تو....
    دخترك به رفتارش حالت تشكر داد و گفت:
    - خواهش مي كنم بيشتر از اين مزاحمتون نمي شم ما امروز اومديم خونه رو تميز كنيم و فردا هم اسباب كشي داريم...
    - به سلامتي مباركتون باشه.
    دختر پاسخ داد:
    - ممنونم، غرض از مزاحمت اين بود كه ما براي شستن آشپزخانه نياز به يه شلنگ بلند داريم. خانم كمالي گفت شما شيلنگ دارين براي همين مزاحمتون شدم...
    هيراد خنديد و گفت:
    - چه مزاحمتي ...تا باشه از اين زحمتا...الان ميارم خدمتتون
    دخترك گفت:
    - تو رو خدا ببخشيد ! خودتون كه لازمش ندارين؟
    - نه خير اگه لازم هم داشتيم شما واجب تر بودين.
    و به طرف زير زمين خانه رفت و پس از چند لحظه شلنگ به دست برگشت و لبخند زنان دستش را به طرف دخترك گرفت و گفت:
    - بفرمائين خدمت شما اگه كمك لازم دارين بيام كمك.