تو را آرزو نخواهم کرد، هیچ وقت! تو را لحظه ای خواهم پذیرفت که خودت بیایی، با دل خود، نه با آرزوی من . . . من مست غم عشقم با خنده خمارم کن ، صیاد اگر هستی با بوسه شکارم کن . . . . . . حافظهام همه چیز و همه کـَــس را فراموش میکند خسته شدم بس که سائیدمش و تو هر بار نمایانتر شدی . . . . . . نقرین به عشق به عاشقی / نفرین به بخت و سرنوشت به اون نگاه که عشقتو / تو سرنوشت من نوشت نفرین به من نفرین به تو / نفرین به عشق من و تو به ساده بودن منو / به اون دل سیاه تو . . . . . . دیگر بهار هم سر حالم نمی کند / چیزی شبیه گریه زلالم نمی کند آه ای خدا مرا به کبوتر شدن چه کار؟ / وقتی که سنگ هم رحم به بالم نمی کند . . . . . . دید ما کوچه ی تنگیست که چرایش چشم است چشم ما گوش عقل ما حرف سر کوچه سر بازار ، چشم ها را باید شست . . . . . . نه زمین باش و نه خاک، که تو را خوار کنند / وانی ذهن تو را پر ز مردار کنند آسمان باش که خلقی به نگاهت بخرند / وز پی دیدن تو، سر به بالا ببرند . . . . . . چقدر سفت شده پدال دوچرخه دونفره دوستی مان! یا من خسته ام، یا شیب زیاد شده، شاید هم تو دیگر رکاب نمی زنی . . . . . . پرنده ای که نداند آزادی چیست، از باز ماندنِ درِ قفسش هم سرما می خورد . . . . . . آخر قصه ی ما را همان اول لو دادند همان جایی که گفتند: یکی بود و یکی نبود . . . . . . غم دانه دانه می افتد روی صورتم شور است طعم نبودنت! . . . هر انکه یار خواهد یار بسیار / ولیکن فرق دارد یار با یار دل من سایه لطف تو میخواست / و گرنه سایه دیوار بسیار . . . . . . ویران شد از نگاهت بنای استوار دلم ، حالا تو تنها ستون این ویرانه ای . . . . . . تحمل تنهایی بهتر از گدایی محبت است . . . . . . امشب به یادت گریانم ، گرچه ز دیده ات پنهانم ، گرچه به ظاهر خندانم ، اما از درون نالانم . . . . . . به پندار تو : جهانم زیباست جامه ام دیباست دیده ام بیناست زبانم گویاست قفسم هم طلاست به این ارزد که دلم تنهاست ؟ . . . پارسال با او در زیر باران راه می رفتم امسال راه رفتن او را با دختر دیگری در زیر باران اشک هایم دیدم شاید باران پارسال اشک دختری دیگر بود . . .
