می دانستم اشکان دارد از پشت سر نگاهم می کند . کاش من هم میتوانستم به عقب برگردم و یک بار دیگر سیر تماشایش کنم ، اما مگر دیدگانم سیرمونی داشت . هر چه بیشتر به او مینگریستم تخم حسرت را بیشتر در دل می کاشتم . حین زندگی در وجودم قالب تهی کرده بود . دگر تحمل محیط خانه و روبرو شدن با برزو را نداشتم . دانه های برف بر روی مژه هایم می نشست و در آمیخته با قطرات اشک ، گونه هایم را آبیاری می کرد . به آخر خط رسیده بودم و به آخرین خط دفتری که ناتمام بسته می شد . وجودم انباشته از عشق به اشکان و نفرت از برزو بود و مجازات ندانم کاری ام حبس ابد که محکوم به زیستن در زندانش بودم . بدون هیچ امید به عفو و بخششی و یک عمر می بایستی تن به شکنجه اش میدادم . به جلوی ساختمان که رسیدم مردّد بر جا ایستادم . وجودم انباشته از نفرت بود . نفرت از آنچه در بالای پله ها انتظارم را می کشید و نفرت از وجود آن کسی که رویاهایم را تبدیل به کابوس ساخته بود . چطور میتوانستم بعد از این تحملش کنم و با او زیر یک سقف زندگی کنم ؟! چشم بر هم نهادم ، به در ورودی تکیه دادم و تصمیم گرفتم آنقدر آنجا بمانم تا بدنم یخ بزند و از سرما منجمد شوم . نمی دانم چقدر طول کشید تا صدای آشنای هما کنار گوشم زمزمه کرد : _اینجا چه کار می کنی شهلا ؟! اتفاقی افتاده ؟ برای چه اینقدر پریشانی ؟ نکند دوباره کشتی هایت غرق شده ؟ بی آنکه چشم بگشایم و نگاهش کنم گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... غرق نشده ،به گل نشسته و در گل باقی خواهد ماند . _ مجبور نبودی توی این هوای سرد از خانه بیرون بیایی.صورتت از سرما منجمد شده و لپ هایت عین دختر دهاتی ها قرمز است . _ از خدا میخواهم قلبم هم منجمد شود و هیچ وقت یخ هایش آب نشود . به راحتی به آشفتگی درون و پریشانی ظاهرام پی برد و با نگرانی پرسید : _ راست بگو چی شده ، برزو اذیتت کرده ؟ _ این قصه قدیمی است و عذابی که به من میدهد تازگی ندارد ، میخواهم باهات حرف بزنم مهدی کجاست ؟ _کتابخانه دانشگاه و تا یکی دو ساعت دیگر هم بر نمیگردد ، بیا برویم منزل ما ببینم دوباره چی به سرت آمده . _ خدا تو را رساند . همیشه فرشته نجاتم هستی ، الان در وضعیتی نیستم که بتوانم به پشت میله های زندانم برگردم و به زندانبانم حساب پس بدهم که کجا رفته بودم . _ خیلی خب فعلا حرفی نزن بعد از اینکه جلوی بخاری گرم شدی و یخ های وجودت آب شد به من بگو چه اتفاقی افتاده . فضای آپارتمان درست به اندازه صافا و صمیمیت ساکنینش گرم و مطبوع بود . حسادت به وجودم چنگ زد . این حرارت بخاری نبود که فضایش را گرم می کرد ، بلکه حرارت عشقی که حاکم بر قالب و احساسشان بود به محیطش گرمی می بخشید . پالتو و شال گردن را به جان رختی آویخت و بعد آمد روبرویم نشست و گفت : _ آماده شنیدنم بگو .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... بدون مقدمه گفتم : _ فکری به حالم کن هما. دیگر نمیتوانم به زندگی با برزو ادامه بدهم . _ اتفاق تازه ای افتاده ؟! خیلی وقت است که تو به این نتیجه رسیدی و تکرارش بی معنا است . با بی تابی گفتم : _ موضوع چیز دیگری است . ساکت باش و گوش کن . بعد بگو اگر جای من بودی چه کار می کردی . دست زیر چانه اش گاشت و گفت : _ من سراپا گوشم ، حاشیه نرو اصل مطلب را بگو . کلمات مسلسل وار و بدون مکث از دهانم بیرون میپرید . سراپا گوش بود و جیکش در نمی آمد . همین که ساکت شدم گفت : _ طفلکی . _منظورت من هستم یا اشکان ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ طفلکی اشکان . تو حقت است که این بلا سرت بیاید ، چون کله شق و یک دنده ای و حرف حساب سرت نمی شود . از همان روز اول به ات گفتم راهی که میروی اشتباه است . ولی گوش نکردی . حق با اشکان است . قولی که به برزو داده بودی پایه و اساسی نداشت نباید کورکورانه و بدون در نظر گرفتن جوانب و عواقبش خودت را پای بند می کردی . حتی در موقع برخورد با شکان در بیمارستان باز هم نوک زبانت را سوزاندی تا حرف زیادی نزنی . به من بگو چرا ؟ من درکت نمی کنم ! نه الان و نه همان روز اولی که باهات برخورد کردم . تو عادت به اطاعت کورکورانه از خانواده ات داشتی و همین مساله باعث شد که در مقابلشان زبان به دهان بگیری و حرفت را نزنی . از اول بچگی توی گوشت فرو کردند که نباید روی حرفشان حرفی بزنی . تو منطقشان را آویزه گوشت کردی و در برابرشان تسلیم محض شدی . با وجود این که میدانستی راهی که میروی اشتباه است ، ادامه اش دادی و کار را به اینجا کشاندی که فقط یک راه برای انتخاب داشتی و آن هم ادامه زندگی با برزو است . در چنین موقعیتی برگشت اشکان دردی از تو دوا نمی کند . بخصوص که حالا رفته و دیگر هرگز به پشت سرش نگاه نخواهد کرد . _ قبلا هم رفته بود و قرار نبود به پشت سرش نگاه کند . من هم داشتم کم کم این واقعیت را قبول می کردم که برای همیشه او را از دست داده ام ، ولی پرتو بی خبر از همه جا بی آنکه بداند من در چه موقیعتی قرار گرفته ام و به ناچار تسلیم سرنوشتم شده ام همه ی آنچه را که می بایست خودم قبل از بازگشتم به پاریس به اشکان می گفتم باهاش در میان گذاشته و آتش نیمه خاموشی را که برای شعله ور شدن دوباره نیاز به با د زدن داشت شعله ور ساخته . وقت که دیدمش در نگاهش نور امید درخشان بود و چشم هایش در موقع سخن گفتن می خندید . سرخوش و بی خیال نه سر افکندگیام را دید و شاهد ناامیدیام بود . بارها در خیالم آرزوی رسیدن به این لحظه را کرده بودم . لحظه دوباره به هم رسیدن و کمال مقصود را در آغوش کشیدن ولی نه اینقدر دیر که قلبم به جای شادی و پایکوبی از این دیدار در زیر آوار کوهی از حسرت ازنفس بیفتد . از من دل برید نامم را از صفحه گشاده آرزوهایش خط زد . تارهای احساسش را که منتظر این پیوند بود از بیخ قطع کرد تا ناامید شود و بی جهت زبان درازی نکند . دیگر هیچ ناقصی در زندگی اش ندارم . نه حالا ، نه هیچ وقت دیگر .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ هیچ چیز قابل پیش بینی نیست . همین طور که امروز انتظار این برخورد را نداشتی . شاید هم باز در آینده چنین فرصتی پیش بیاید . این بار بر خلاف دفعه گشته بدون خشم و کینه خودش را از زندگی ات بیرون کشید و در حالی ترکت کرد که میدانست وجودش به غیر از دامن زدن به آتش یک عشق کهنه و مطرود ثمر دیگری ندارد . من اگر جای تو بودم با برزو و جاسمین به ایران بر میگشتم و از رازی پرده بر میداشتم که حالا دیگر افشایش جار و جنجال در خانواده خلج بر پا نخواهد کرد . در چنین موقیعتی نمیتوانند برزو را ملامت کنند که چرا زن فرنگی گرفته و ازش صاحب دختری شده که حالا نوه آنهاست . حرف هایش برایم قابل قبول نبود . اصلا دلم نمیخواست خودم را درگیر این ماجرا کنم و به خانواده خلج حساب پس بدهم . با بی حوصلگی گفتم : _ چه حرفها میزنی هما . آن موقع که ابرازش چاره دردم بود سکوت کردم ، حالا که دیگر افشایش برایم ثمری ندارد ترجیح میدهم همین جا پشت میله های زندانی که برزو برایم ساخته زندگی کنم و هرگز دوباره قدم در آن باغ نفرین شده نگذارم و هم نشین آنهایی که هر کدام به نوعی باعث آزارم هستند نشم . بخصوص مرجان که میدانم تا چه حد از من متنفر است . لحن کلامش تند و پر ملامت بود : _ تا کی میخواهی این راز را با خودت یدک بکشی ؟! _ تا وقتی که عقل به کله پوک برزو برگردد و خودش به این نتیجه برسد که وقت افشایش شده . _ اگر هیچ وقت عقلش سر جایش نیاید چی ؟! یعنی هیچ وقت خانواده خلج نباید بداند که نوه ای به نام جاسمین دارند ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... این خواست برزو بود نه من . خودش باید تصمیم بگیرد برای چه من باید خودم را زیر تیغ آن جلادها قرار دهم و به شان حساب پس بدهم که چرا تا حالا سکوت اختیار کرده ام و چرا از روز اول زبان به دهان گرفتم و همدستش در بالا کشیدن ثروت بی زبانی که به جانشان بسته بود شدم . _ من و مهدی تصمیم گرفتیم بعد از اتمام تحصیل به ایران برگردیم و خیال اقامت در پاریس را نداریم . بهتر است از الان بدانی و بعد در مقابل عمل انجام شده قرار نگیری . شکی ندارم اگر تا آن موقع برزو حافظه اش را به دست نیاورد و قدرت تصمیم گری نداشته باشد بدون ما به تو سخت خواهد گذشت . حتی یک لحظه هم به این موضوع فکر نکرده بودم که ممکن است یک روز من در فرانسه باشم و آنها نباشند . سخنانش برایم ثقیل و غیر قابل هضم بود . شوکه شدم و با بهت زدگی گفتم : _ این هم یک ضربه دیگر که امروز به ام وارد شد . بدون تو و مهدی من اینجا عین کور بی عصا هستم که قدرت هیچ حرکتی را ندارم . چه موقع درس شما تمام می شود ؟ _ نترس شش ماه دیگر فرصت داری اما بهتر است از الان بدانی و غافلگیر نشوی .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ من نه میتوانم با مرجان زندگی کنم نه با خانواده خلج خودت میدانی که روحیه ما با هم سازگار نیست . _ همه اینها را میدانم ولی آن موقع اینجا ماندن هم برایت لطفی نخواهد داشت . تو همه درها را به روی خودت بستی و حتی حاضر نیستی یکی از آن درها را بگشایی تا لااقل نسیم ملایمی به زندگی ات بوزد . یک چیزی برایم عجیب است . منظورت از این که گفتی هدفت از پیاده روی از بین بردن جنین است که کم کم دارد مجودیت خود را آشکار می کند چه بود ؟! نکند یک وقت دست به دیوانگی بزنی و به خودت آسیب برسانی ؟ _ گاهی به سرم میزند که این کار را بکنم . _ در این صورت به خودت بیشتر صدمه میزنی تا به آن طفل . عاقل باش و کاری نکن که بعدا پشیمان شوی . _ در این مورد بعدا صحبت میکنیم . چیزی به ظهر نمانده . باید بروم زودتر تدارک ناهار را ببینم . طفلکی جاسمین الان از گرسنگی هلاک شده . از تو چه پنهان اصلا تحمل برزو را ندارم . بخصوص حالا بعد از برخورد با شکان . خودت که میدانی اگر آن اتفاق بین من و او نیفتاده بود می توانستم به کمک اشکان خودم را از این مخمصه نجات بدهم ولی حالا دیگر هیچ امیدی نیست . افسوس .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... دیگر نمیتوانستم خبر بارداری ام را از برزو و خانواده ام پنهان کنم . شکمم بر آمده و به راحتی رازم را فاش می کرد . برزو چون کودکی بود که به او نوید اسباب بازی تازه ای را داده باشند . مادرم در تدارک سفر بود تا در موقع وضع حملم در پاریس باشد . آن قدر از تولد نوه اش ذوق زده بود که به هیچ وجه نمیتوانستم جلوی آمدنش را بگیرم . هما در مقابل نگرانی و اضطرابم ساکت بود و اظهار نظری نمی کرد . لبخندهایش زیرکانه و پر معنا بود . تسلیم محض سوار بر دوش زندگی بی اراده از لحظه ها می گذشتم و روز و شب ها را پشت سر می گذاشتم . بهار آمد بی آنکه عطر گل اطلسی و رنگ و بوی بنفشه ی باغچه منزلمان در خیابان امیریه را در پاریس با خود به ارمغان بیاورد . گندمی که هما برای زینت سفره هفت سین سبز کرده بود قبل از تحویل سال زد شد . سنجد و سمنو و ماهی دودی ارسالی مادر مهدی به موقع به دستمان رسید . حرف سین ما بیشتر پاریسی بود تا وطنی و شباهت چندانی به تزیناتی که بر روی سفره ترمه در منزل خودمان یا خانم جان می چیدیم نداشت . با وجود این میکوشیدم تا به جاسمین که کنجکاو دانستن دلیل برپایی این مراسم بود در مورد تحویل سال نو توضیح لازم را بدهم . بوی کوکو و ماهی سرخ کرده و سبزی پلویی که هما در آشپزخانه آپارتمان ما مشغول طبخ آن بود بوی آشنای شام شب عید بود . از دیدن قابلمه بزرگ سبزی پلو بر روی اجاق گاز برای سیر کردن شکم دو برابر افراد حاضر کافی به نظر میرسید . کنجکاو شدم و با تعجب پرسیدم : _ چه خبر است ! مگر ما چند نفر هستین ؟! این همه برنج و ماهی را برای که میپزی ، نکند مهمان داریم و من نمیدانم ؟ لبخند زیرکانه ای زد و گفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... خب شاید داشته باشیم . خدا را چه دیدی شاید هم مهمان ناخوانده سر برسد . _ به حق چیزهای نشنیده . من که کسی را دعوت نکردهام . راستی مهدی و برزو کجا هستند ؟ دو ساعتی است که پیدایشان نیست . _ موقع شام که بشود هر جا باشند شکم گرسنه شان به قار و قور می افتاد و به موقع خودشان را می رسانند . دست های کوچک جاسمین با شور و شوق کودکانه درون کاسه کریستال در میان تخم مرغ های رنگی هما که هر کدام تاره و رنگی متفاوت داشت در حرکت بود . گونه هایش از هیجان گل انداخته بود و موهای طلائی تابدارش روی پیشانی و کنار گوش ها با حرکت سر به این سو و آن سو میچرخید . تخم مرغها را یکی پس از دیگری با دقت و احتیاط بر میداشت و با تردید در انتخاب نور دیدگانش را بر رویشان میتاباند . _ خاله هما این یکی شکل عروسک خودمه ، اونو میدین به من ؟ هما با لذت لبهایش را بر گونه او چسباند و گفت : _ البته عزیزم . همهاش مال توست . فقط بگذار تا موقع تحویل سال سر جایش باشد . سپس رو به من کرد و افزود :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... دلم برایش ضعف میرود . از فکر این که یک روز نبینمش بی طاقت می شوم . صدای زنگ در که برخاست دهنش نیمه باز ماند و بقیه جمله اش را خورد . جاسمین به طرف در دوید و گفت : _ ددی آمد . هما دستپاچه شد . ناه نظر میرسید حادثه ای در شرف وقوع است که فقط او از آن باخبر است . مجال سوال کردن نیافتم . نگاهم به سوی در آپارتمان چرخید که جاسمین آن را گشود . چشم هایم سیاهی رفت . چیزی نمانده بود که نقش بر زمین شوم . دستم را بر روی قلبم گذاشتم و نالیدم : _ نه خدای من نه . هما زیر بازویم را گرفت و گفت : _ خودت را کنترل کن . نترس همه چیز رو به راه است . ابتدا مادرم و گلی خانم و پشت سرشان پدرم و آقای خلج وارد آپارتمان شدند . جاسمین از دیدن غریبه ها که نمی شناخت به حالت اخم لب غنچه کرده بود و ناراضی به نظر میرسید . مامان گلی به چند قدمیاش رسید و با شتیاق چشم به او دوخت که غریب وار نگاهش می کرد . خم شد و کوشید تا در آغوشش بگیرد اما جاسمین دستش را پس زد و درست ماند اوایل آشنایی با من از او گریخت و به پدرش پناه برد . هما گفت :
