پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... نور امیدی در قلبم درخشید و هیجان زده پرسیدم : _ تو که از همه جا خبر داری پس لابد میدانی کجا رفته ؟ با شیطنت خندید و گفت : _ این یکی را دیگر نمیدانم ، اصلاً چه ربطی به من و تو دارد که او کجا رفته ! آه حسرتم پر سوز و گداز بود : _ای کاش میدانستی این موضوع چقدر برایم اهمیت دارد .دستش را تهدیدکنان به طرفم تکان داد و گفت : _ زن حسابی ، حیا کن . طوری حرف میزنی که انگار هنوز شاگر مدرسه ای و هزار سودا برای آینده به سر داری . چشمت دنبال جوان های چشم چرانی است که جلوی دبیرستان انوشیروان دادگر در خیابان کالج صف کشیده اند و منتظری برایت نامه پراکنی کنند و چرند و پرندهایی را به نام شعر عاشقانه بدون وزن و قافیه به خوردت بدهند . آن زمانها گذشته شهلا خانم . تو حالا یک زن شوهر داری ، همین روز هاست که شکمت بالا بیاید و یک نوه خوشگل تپل مپل تحویل خانواده خلج و امجدی بدهی . نمی خواهد به من بگویی که هنوز عاشق اشکان هستی ، چون نیستی . از همان روز که رهایش کردی و رفتی فهمیدم که مفهوم کاقی عشق و دلدادگی را نمیدانی و معنایش طوطی وار و بی مفهوم در محضت جا گرفته . من دلم برای آن جوان سوخت ، چون واقعا عاشقت بود . در حالی که هق هق گریه ام همراه و تکان شانه هایم فنرهای تخت را میلرزاند گفتم : _ کاش جلویش را میگرفتی ، کاش نمیگذاشتی برود .برق خشمی که در نگاهش بود ، چون نورافکنی چشم هایم را زد و با توپ پر تشرزنان گفت : _ دیوانه شده ای !! از روز اول که پای این پسر به میان آمد شروع کردی به نقش بازی کردن . نه عشق و عاشقی ات معلوم بود و نه مهر و وفائی و پشت پا به عهد و پیمان زدنت . در حالی که وانمود می کردی وجودت سراپا شفتگی است . قول و قرارهایت را از یاد بردی و شوهر کردی و حالا که بردن نام مرد دیگری به غیر از شوهرت لکه ننگی است بر دامنت داری این لکه را پر رنگ تر میکنی. بگذار راحت و بی پرده باهات حرف بزنم . به خاطره آن چند قطره خونی که از انگشت من بر روی انگشت تو چکید و با خونی که در رگهایت جاری بود در آمیخت و به خاطر آن پیمانی که در بچگی با پاکی و صفای دل با هم بستیم حتی اگر میدانستم او کجاست به ات نمیگفتم . من دوست تو هستم نه دشمنت .سوز سینه ام زبانم را سوزاند و گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... خیلی چیز هاست که تو نمیدانی ، اگر میدانستی شاید این طور سخت در مورد من قضاوت نمیکردی . چندین بار سرش را عین پاندول ساعت به این سوً و آن سوً گرداند در چهره سرد و بی تفاوتش اثری از مهر و عاطفه نمیدیدم .انگار میخ آهنین کلامم بر روی سنگ دلش بی اثر بود . با دست حلقه موهای پر پیچ و تابش را از روی صورتش کنار زد و گفت : _ با رمز و راز صحبت کردن به درد من نمیخورد . اگر چیزی هست که من نمیدانم بگو و حاشیه نرو. _ حالا نمیتوانم پرتو ولی اگر به فرانسه برنگشتم و اینجا ماندم شاید آن موقع حرفی را ناگفته باقی نگذارم . لب ورچید و با اخم گفت : _ این هم یک معمای دیگر . برای چه نمیخواهی به فرانسه برگردی ؟ مبادا به این خیال باشی که از شوهرت طلاق بگیری ! کاش ناچار به پرده پوشی نبودم . کاش لااقل میتوانستم به یکی حرفم را بزنم و باری از روی دوشم بردارم . از جواب دادن طفره رفتم . ورود نرگس رشته کلاممان را پاره کرد . مظلوم وار سر به یک سوً خم کرد و با لحنی آمیخته با شرم گفت : _ میبخشین خانم کوچیک . خانم بزرگ گفتن به تون بگم یه توک پا با پرتو خانم تشریف ببرین زیرزمین تا مهمونای دیگه هم شما رو ببینن . _ مگر باز هم مهمان آمده ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ غریبه نیستن . اشرف خانم همسایه دیوار به دیوار مون با دو سه نفر دیگه . _ خیلی خب تو برو ما میآییم . پرتو با شیطنت به بر انداز کردن طرز راه رفتن و حرکات نرگس پرداخت و همین که او از در بیرون رفت با لحنی آمیخته با شوخی گفت : _ چه کارش کردی ؟ خیلی احساس شیکی میکنم ، حتی راه رفتن و حرکاتش هم فرق کرده . پیراهنی که تنش است سوغاتی است ؟ _ خب آره ، چطور مگر ؟ برای تو هم کلی سوغاتی آوردهام . خودت میدانی که چقدر عزیزی. _ پس چرا معطلی بده ببینم . به بسته بزرگی که گوشه اتاق برایش کنار گذاشته بودم اشاره کردن و گفتم : _ اینا هاش . البته میتوانی تماشایش کنی ، چون الان به ات نمیدهم اینجا گرو است و شرط دادنش این است که تا آخر شب پیشم بمانی . _ای بدجنس .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... تا غروب فرصت تنها ماندن با پرتو را نیافتم . خانه یک بند پر و خالی می شد . کسی نماند که آن روز به دیدنم نیامده باشد . طرف های غروب بود که حوصله پرتو سر رفت و گفت : _ امروز سرت خیلی شلوغ است . چه خبر است ؟ انگار توی شهر جار زده اند که شهلا خانم از فرنگ برگشته و همه هجوم آورده اند که تو را ببینند . من میروم و یک روز دیگر می آیم که سرت خلوت باشد و بیشتر ببینمت .همین که شروع به اعتراض کردم ، سقلمه ای به پهلویم زد و گفت : _زود باش سوغاتیهایم را بده من بروم ، وگرنه پیرهن نرگس را از تنش در می آورم و با خودم میبرم. از تهدیدش ترسیدم . چون اگر شیطنتش گل می کرد بعید میدانستم به آن عمل کنم . با وجود این که دلم نمی آمد به این زودی ازش جدا شوم چاره ای به غیر از این ندیدم که بعد از هزار قسم و آیه که فردا حتما به دیدنم بیاید با بسته سوغاتی ها او را روانه خانه شان کنم . پرتو که رفت احساس خلع می کردم . خودم را در جمع تنها یافتم و سوزش درد تنهایی که موقتا او مسکنش شده بود . دوباره عود کرد . درد رونده ای به تدریج تمام وجودم را فرا گرفت و ناکامی ام را در رسیدن به مقصوص به یادم آورد . اقوام دور و نزدیک دست بردار نبودند . بسوال های تکراری انگار فقط به این قصد به خانه ما آمده بودند تا به انشائی که شب گذشته در مورد دیدنی های پاریس عروس پایتختهای جهان نوشته ام نمره بدهند . چون من خودم فقط آنقدر اطلاعات در مورد این شهر داشتم که آنها را در کتاب درس تاریخ خوانده بودم. انتظار آمدن برزو را میکشیدم که قول داده بود برای شام بیاید . در دل به خود نهیب زدم :" زیاد هم امیدوار نباشه و به وعده هایش دل خوش نکن . هر کس به فکر خویش است . این تویی که زندگی ات را مفت باخته ای " کم کم دوروبرمان خلوت شد . هوا خنک بود و با د در میان شاخ و برگ درختان ولوله انداخته بود . گاه کمر خم می کردند و به دور خود می چرخیدند . گاه همراه با زوزه باد جامه میدریدند و عریان می شدند . دور و بر طعنه درختان پر از برگ های سبز جوانمرگ بود .دلم به شور افتاد . پس برزو کجا مانده بود ، چرا نمی آمد ؟ نرگس سفره را گسترد و بشقاب ها را بر رویش چید . بی بی که طاقت گرسنگی نداشت غرولندکنان گفت : _ اگه دیر شام بخورم ، بد خواب میشوم و با شکم پر تا صبح له له میزنم و خواب های پریشان میبینم . آقا جان داشت به نان سر سفره ناخنک میزد . با وجود این که بنده شکمش بود به خاطر من جیکش در نمی آمد . عطا نظری به ساعت مچی اش که سوغات من بود انداخت و گفت ؛
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... ساعت ده شب که دیگر وقت آمدن مهمان نیست ، اگر میخواست بیاید تا حالا پیدایش شده بود . ژیلا یک بند خمیازه می کشید و شام نخورده خوابش گرفته بود . مامان رخی با بالاتکلیفی نگاهش را متوجه من کرد و گفت : _چه میگویی شهلا به نظر تو باید منتظر بمانیم یا بگویم نرگس غذا را بکشد ؟ هیچ کس نمیدانست در آن لحظه در دل من چه میگذارد . برایم مهم نبود که بیاید یا نه . فقط به این می اندیشیدم که باز هم از او رودست خوردم . در حالی که از آتش خشم و غضب گونه هایم گداخته بود ، پاسخ دادم : _ حق با عطاست ، اگر میخواست بیاید تا حالا آمده بود . لابد آنها هم سرشان شلوغ شده و مهمان زیاد دارند . آقا جان رو به نرگس که بالاتکلیف ایستاده بود کرد و گفت: _ تو برو غذا را بکش .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... سپس خطاب به عطا افزود : _ تو هم دوچرخه ات را بده به غلام تا یه سری به منزل خلج بزند سر و گوشی هم آب بدهد ببیند چرا برزو خلاف وعده کرده . بی بی با مهربانی دستش را حلقه کمرم کرد ، محبتش را در کلامش نشاند و با لحن گرم و پر مهری گفت : _ مبادا غصه بخوری عزیز دلم . کار مردها همینه . گاه پیش می اومد چند شبانه روز چشم منو بچه ها به در سفید میشد تا حاج بابایشان که قرار بود یه روزه برگردد از راه برسه. سفره مثل همیشه رنگین بود . تربچه نقلی یک دست به یک اندازه وسط ظرف سبزی خوردن از چهار طرف در حصار پیازچه هایی که به شکل گل مریم برش خورده بودند قرار داشتند . بوی عطر ترشی های خانگی بی بی اشتها آور بود . بی بی اشاره به دیس محتوی کله جوش کرد و گفت: _ اینو سلطان مخصوص تو پخته . ظهر چون مهمان زیاد بود خانم جان
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... نذاشت نرگس سر سفره بیاره . می ترسید قسمتت نشه و بقیه فیض خوردنشو ببرن . _ با لذت سرگرم کشیدنش شدم و گفتم : _ نمیدانید چقدر در پاریس هوس خوردنش را داشتم . کاش خانم جان نرفته بود و خودم ازش تشکر می کردم . آن شب با د بدجوری پیله کرده بود و خیال آرام گرفتن را نداشت . غذای مورد علاقه ام را به بی میلی از گلو پایین فرستادم . تازه سفره را جمع کرده بودیم که غلام سراسیمه از راه رسید . برای اولین بار بی اجازه داخل اتاق شد و با صدای لرزانی گفت : _ خاک بر سرمون شد آقا بزرگ . نمیدونین وقتی به شون گفتم آقا برزو چرا به خونه ما نیومده اونجا چه ولوله ای به پا شد . چشم های وحشت زده و از حدقه در آمده همه ی ما به دهان غلام دوخته شد . آقا جان با لحنی سرشار از نگرانی پرسید : _ منظورت چیست غلام ! مگر آنجا نبود ؟ _ نه آقا آنجا نبود . ساعت هشت شب به هوای خنونه ما بیرون آمده . هر چی به آقا اصرار کردن حاضر نشده ماشین بیاره و گفته هوا خوبه پیاده میرم ، از اون موقع اونا خیال می کردن اینجاس . همه یک صدا پرسیدیم : _ خب پس کجا رفته ؟! نگاهش به گل قالی بود ، صدایش خفه و گرفته از گلو بیرون آمد : _ راتش آقا بزرگ فضولی ، ولی مجبورم بگم . وقتی داشتم از اونجا بر میگشتم آقا مرتضی شوفری آقای خلج هم باهام اومد که پرس و جو کنیم ببینیم تصادفی چیزی تو محل شده یا نه . این بار من فریاد کشیدم : خب بگو شده بود یا نه ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... آخه چه جوری بگم خانوم کوچیک ، شما ناراحت میشین . مامان رخی به او توپید و گفت : _ این قدر حاشیحا نرو غلام زودتر حرفت را بزن ، به تته پته افتاد . لرزش صدایش محسوس تر شد و گفت : _ پایین تر از کوچه ما یه کم مانده به خیابان انتظام یه ماشین جیگری رنگ به یه جوون زده و فرار کرده . وحشت زده از جا پریدم . ژیلا همراه من برخاست ، زیر بازویم را گرفت تا مانع از افتادنم شود . فریادم بلند و گوشخراش بود : _ چی به سر آن جوان آمده ؟ راست بگو آن جوان که بود ؟ _ نمیدونم خانم کوچیک . من که اونجا نبودم . آقا مرتضی پر و جو کرد نشونی لباسای آقا برزو را به اونا که شاهد تصادف بودن داد و بعد جلدی پرید پشت فرمون ماشین نشست تا بره این خبر رو به اربابش برسونه . سرم گیج رفت . احساس ضعف می کردم . به ژیلا تکّیه دادم تا نقش زمین نشوم . درست است که برزو سد راه خوشبختی و باعث و بانی جدایی ام از مردی که دوست داشتم شد ، اما او پدر جاسمین بود پدر دختری که هنوز خاطره دلخراش مادر کابوس شبانه اش بود . از آن گذشته این مرد تنها کسی بود که از راز زندگی و ازدواج نمایشی ام آگاهی داشت . اگر اتفاقی برایش می افتاد این راز را با خود به گور میبرد . با ناخن های تیز و بلندم صورتم را خراش میدادم و هوار میزدم . آنچه که در آن لحظه به آن می اندیشیدم وجود خودش بود و این که تا چه حد من در این حادثه مقصرم . نکند پای انوش در میان باشد ؟ نکند راننده آن ماشین جگری رنگ او بوده ؟ آقا جان زیر بازوانم را گرفت و گفت : _کم هوار بزن دختر . بلند شو با هم برویم منزل خلج ببینیم آنجا چه خبر است . عطا برخاست و گفت : _ من هم با شما می آیم . مادرم با رنگ و روی پریده و زانوان لرزان جلوی در خود را به ما رساند و گفت ؛ _ من دلم طاقت نمی آورد ، اگر اینجا بمانم از شدت نگرانی و دلشوره دیوانه می شوم . عطا کمکم کرد تا سوار ماشین شوم . روی صندلی عقب در آغوشش رها شدم و شانه هایش را با اشک هایم آبیاری کردم . صدایش بر خلاف گذشته گرم و مهربان بود . _ هنوز که اتفاقی نیفتاده ، برای چی گریه میکنی
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... هنوز که اتفاقی نیفتاده ، برای چی گریه میکنی ؟ از کجا معلوم آن جوان برزو باشد . _خودش است من مطمئنم که خودش است . _ از کجا مطمئنی ، مگر علم غیب داری ؟ _اگر او نیست پس از ساعت هشت تا حالا کجا رفته ؟ تو میدانی ماشین انوش چه رنگی است؟ مادرم سر به عقب برگرداند ، چشم غورهای به من رفت و با لحن تندی گفت: _خبه خبه بس کن دختر . درست است که انوش هم مثل پدرش همه فان حریف است ولی قاتل نیست . _ من نگفتم قاتل است فقط پرسیدم ماشینش چه رنگی است . عطا بی توجه به خشم مادرم پاسخ داد : _ کرایسلر سرمه ای . سپس پس از مکث کوتاهی ادامه داد : _ چه فرقی بین سرمه ای و جگری است ؟ در تاریکی شب تشخیص اش آسان نیست . اما چه دلیلی دارد انوش این کار را بکند ؟ پدرم که دل پر ی از خانواده برادر زنش داشت گفت : _ از آن تخم جنّ هر کاری بگویی بر می آید . چه بسا کار خودش باشد . مادرم بی طاقت فریاد کشید:
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... بس کنید. کم به مردم تهمت بزنید. هنوز که اصلاً معلوم نیست چه اتفاقی افتاده ، چرا به فکر عقده گشاییهای خودتان هستید ؟ _خیلی خب ، دیگر کافی است رسیدیم . آنجا دیگر این حرف ها را پیش نکشید تا ببینیم جریان چیست . کرمعلی در را به رویمان گشود و تو سرزنان گفت : _ دیدن چه خاکی به سرمون شد . همین الان پیش پای شما از بیمارستان میثاقیه تلفن زدن گفتن آقا بهروز رو بردن اونجا . خانم بزرگ داشت خودشو میکشت . آقا به کمک آقا روزبه زیر بغلشو گرفت سوار ماشینش کردن رفتن سراغش . زاری کنان گفتم : _خدایا کمک کن زیاد صدمه ندیده باشد . عطا به دلداری ام پرداخت و گفت: _ حتما زیاد صدمه ندیده ، چون اگر هوش و حواسش به جا نبود که نمیتوانست بگوید به چه کسی باید خبر بدهند که او کجاست . آن موقع در میان اقوام و آشنایان فقط منزل آقای خلج تلفن داشت و هنوز از آن به عنوان یک وسیله عمومی استفاده نمی شد . مادرم داشت پا به پای من اشک می ریخت . چهره پدرم و عطا گرفته و مضطرب به نظر میرسید . بازگشت به وطن رویایی بود که از همان لحظه اول ورود به پاریس فکرم را به خود مشغول ساخت . غافل از این که در لحظه تحقق ، حوادث یکی پس از دیگری آن چنان ناگهانی و غیر مترقبه پیش خواهد آمد که قدرت مقابله با آن از حد توان مان خارج خواهد بود .