مامان تمام مدت گردن کج می کرد و در حالی که چشم به من که در صندلی عقب در کنار عطا و مهران نشسته بودم داشت ، باران سوال بر سر و رویم می بارید . از راه نرسیده میخواست از تمام ماجراهایی که بر من گذشته بود آگاه شود . نگاه کنجکاوش تیز و ناراضی به نظر می رسید . _ همه میروند خارج چاق و سرحال می شوند بر میگردند تو چرا این قدر لاغر شدی ؟ از سوالش یکه خوردم . انگار تا آن لحظه به چهره و اندامم در آینه دقیق نشده بودم و نمیدانستم لاغر تر شدهام یا چاق تر . با وجود این سوالش را بی جواب نگذاشتم و گفتم : _ از چاقی متنفرم . اصلاً دوست ندارم عین زن های جا افتاده و خوش خوراک پروار شوم . ابرو بالا انداخت و با دلخوری از حاضر جواب ام گفت : _ من نگفتم مثل آنها بشو . صحبت یک پرده گوشت بود ، نه یک خروار دنبه . آقا جان طاقت نیاورد و بی آنکه چشم از جاده مقابل بردارد گفت : _ حرف بهتری نداشتی به دخترت از اولین ساعت ورودش بزنی رخی ؟ بعد از نه ماه بی قراری و اشک و اه ، حالا که از راه رسیده به جای احوالپرسی داری تشویقش میاونی که مثل گوسفند پروار شود ! _ای بابا امجدی چه حرفها میزنی ! خدا نکند این ریختی بشود . من فقط نگرانم که چرا زیر چشمهایش گود افتاده و رنگش پریده . _ این از خستگی سفر است . همین که چند ساعتی استراحت کند سرحال خواهد شد . موضوع صحبت را عوض کردم و پرسیدم : _از فامیل چه خبر ؟ دلم برای بی بی و خانم جان یک ذره شده . در زمستان وقتی داشتم از سرمای پاریس می لرزیدم دلم برای لمیدن در زیر کرسی و گرم شدن با حرارت آتش منقل و خوردن دیزی پخته شده در چاله کرسی نرگس لک میزد .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... پس کاش زمستان میآمدی ، چون حالا باید زیر آفتاب داغ تابستان عرق بریزی . در حال کلنجار رفتن با خاطره های خوش سال های نوجوانی ، شب هایی را به خاطر آوردم که در هوای لطیف و ملایم اوایل تابستان در زیر پشه بند چشم به آسمان آبی میدوختم و به بازی با ستارگان می پرداختم و بر هر یک از آنها نام یکی از رویاها و آرزوهایم را می نهادم . زمانی که رقصان به گرد ماه حلقه میزدند ، تحقق آرزوهایم را نزدیک میدیدم و همین که یکی از آنها پشت ابر پنهان می شد ستاره بخت من به همراهشان افول می کرد و میمرد و زمان مرگ آرزوهایم فرا میرسید . صدایم از عمق خاطره هایم سرشار از شوق و لذت طنین انداز شد . _ اتفاقا شبهای تابستان خوابیدن در زیر پشه بند در ایوان خانه و گوش به آوای شبگرد محل سپردن هم خودش لذتی دارد . عطا بلند خندید و به طعنه گفت : _ معلوم میشود رنج غربت بدجوری در تو اثر کرده ، چه بسا حتی دلت برای شوستشو با آفتابه لگن هم لک زده ! مامان با دلخوری تشر زنان گفت : _ خبه خبه عطا ، کم نمک بریز . حتی دلم برای همین مزه پرانی های برادرم هم تنگ شده بود .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... به خانه رسیدیم . گلهای خوشرنگ بنفش و گل بهی اقاقیا به دیوار خانه های محل زینت بخشیده بود و بوی عطر گل یأس و محبوبه شب فضارا معطر می ساخت . پشه بند اشرف خانم روی پشت بام به راه بود . نرگس با دامن شلیته چیت گلدار محلی و چارقدی از جنس همان پارچه به سر در کنار همسرش در هشتی منزل انتظار ورودمان را می کشید . به محض دیدنم پروانه وار آغوش گشود و مرا در میان بازوانش جای داد. بوی عطر گلابی که به افتخار ورودم به سر و سینه اش پاشیده بود ، بوی عطر محبت هایش را میداد . ژیلا داخل پشه بند غرق خواب ناز بود و حتی سر و صدای ما باعث بیداری اش نشد . صدای خر خر آشنای بی بی همراه بالا پایین رفتن سینه اش به محض رسیدن به کنار پشه بند قطع شد . دیدگان بسته اش را گشود و بوسه ام را با گرمی لبانش پاسخ داد و گفت : _ فدات بشم عزیز دلم ، بالاخره اومدی . مهران و عطا به غلام در حمل چمدانهای سنگین و با د کرده ام و انتقالشان به اتاقم کمک میکردند . مادرم طاقت نیاورد و بالاخره پرسید : _ برای همه سوغاتی خریدی ؟ نکنه کسی را از قلم انداخته باشی ؟ فرصت را مناسب دانستم و گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ همه که نه ، راستی خانواده دائی خلیل را از قلم انداختم چون نمیدانستم میانه تان با آنها هنوز شکراب است یا روابط حسنه شده . _ نه چندان . آقا جانت لام تا کام باهاشان حرف نمیزند . فقط من و رخساره به زور خانم جان ظاهرا با خلیل آشتی هستیم . _ انوش چی ؟ از سفر برگشته یا نه ؟ _ چرا از بخت بد از سفر برگشته ، اتفاقا هفته پیش توی خیابان شاه رضا موقعی که داشتیم میرفتیم نتیجه امتحان آخر سال ژیلا و روشنک را بگیریم جلوی من و رخساره را گرفت و بدون مقدمه به من گفت :" عمه رخی قرار نبود شهلا را به غیر از من به کس دیگری شوهر بدهی ، به خداوندی خدا قسم اگر دستم به پسر خلج برسد بالایی به روزگارش می آورم که ابر آسمان به حالش گریه کند ." قلبم با حرکت تندی درون سینه ام به تقلا افتاد . دلشوره هایم مشت های تهدید آمیزشان را به طرف قلبم نشانه گرفته بودند . با صدای لرزانی گفتم : _ وای مامان ، میترسم نکند انوش بالایی سر برزو بیاورد ؟ حالت اخم به چهره اش داد ، چپ چپ نگاهم کرد و گفت : _ یعنی چه ! مگر شهر هرت است ، بچه می ترساند ؟ خیالت راحت باشد . همان موقع جوابش را دادم و به اش گفتم " بی خودی به دلت صابون زده بودی انوش ، حتی اگر پای پسر خلج هم به میان نمی آمد شهلا زن تو نمی شد ."
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... معلوم است که نمی شدم ، اما انوش کینه توز و نترس است نیید نیست به تهدیدهایش عمل کند . _ای بابا ، تو دیگر چقدر ساده ای دختر . بی خودی قمپز در می کند . بین حرف تا عمل خیلی فاصله است . البته بهتر است برزو را در جریان بگذاری که حواسش باشد و غافلگیر نشود . یادت میآید قبل از عروسی با برزو چه بامبولی در آوردی و چقدر خون به دل من و پدرت کردی ؟ حالا دیدی حق با من بود که اصرار داشتم زن پسر خلج بشوی ؟ درست میگویم یا نه ؟ هنوز موقعیت برای بیان هدفم از سفر به ایران مناسب نبود . طبق قرار قبلی با برزو می بایستی منتظر می ماندم تا او با اشکان حرف هایش را بزند و بعد از اتمام حجت و او موضوع را با خانواده هایمان در میان بگذاریم . برای گریز از پاسخ گفتم : _ حالا وقت این حرف ها نیست . روز خسته کننده ای را پشت سر گذاشتیم . چند ساعت انتظار در فرودگاه اورلی و بازرسی در فرودگاه مهراباد دمار از روزگارم در آورده . خیلی خوابم می آید . دلم میخواهد زودتر جای خالی ام را زیر پشه بند در کنار خواهر خوشگل بد اخمم اشغال کنم و سر روی بالشی بگذارم که بوی خانه و کاشانه ام را میدهد . _ هر طور میل توست . برو استراحت کن وقت بسیار است . فردا صبح با هم صحبت میکنیم . احساس کردم چشم به چمدان ها دارد و دلشم میخواهد زودتر محتویاتش را ببیند .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... مدهای پاریسی ، مادر مد پرستم را وسوسه کرده بود . در آن لحظه خواب برایم جاذبه ای نداشت ، فقط هدفم این بود که موضوع بحث را عوض کنم . کلید را در قفل چمدان باد کرده ای که زبام تداریک سفر قبلی که ناکام ماند در آن را نگشوده بودم گرداندم و گفتم : _ این لباس ها را از بهترین و گرانقیمتترین فروشگاه های پاریس یعنی کارتیه و لافایت خریده ام ، همه اش سلیقه هماست و آخرین مد است . با دقت و کنجکاوی و شوقی آشکار به زیر و رو کردنشان پرداخت و گفت : _مدل این لباسها را تن مانکنهای فرانسوی توی ژورنال مد زن عمو مهشیدت دیده ام کدامشان مال من است ؟ _ بیشتر مال شماست . ژیلا و آقا جان و عطا . انتخابش باشد با خودتان . هر کدام را که پسندیدید کنار میگذارم و آنچه که ماند مال بقیه افراد فامیل . _ پس خانواده برزو چی ؟ _ چمدانش را دادم به خودش ببرد منزلشان . دست به روی پرز کت پوست روباه کشید و گفت : _ معلوم می شود حسابی سنگ تمام گذاشتی . _ دلم پیش آنهایی بود که دوستشان دارم و هر چیز خوبی را که میدیدم قبل از این که به فکر خریدش برای خودم باشم به فکر خریدش برای عزیزانم بودم . حتی نرگس و غلام را هم از قلم نینداختم . دست هایش به دور کمرم حلقه شد . مرا به سوی خود کشید سرم را به سینه فشرد و گفت : _ درست است جاذبه این لباس ها زیاد است اما اصل کار خودت هستی که برگشتی . کم کم داشت طاقتم تمام میشد و از کرده خود پشیمان میشدم . قطرات اشکم را بر روی سینه اش رها کردم و گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... تصمیم های عجولانه همیشه پشیمانی دارد ولی من از همان روز اول چوب ندامت را آماده فرود بر سرم میدیدم . صورتم را بین دستهایش محصور ساخت به اشک های کمین کرده بر روی مژه هایم خیره شد و گفت : _ منظورت این است که از این ازدواج پشیمانی ؟ قرار نبود دمل چرکی ام را به این زودی سر باز کند با چند جمله سر و ته قضیه را هم آوردم و پاسخ دادم : _جاذبه های پاریس برای من لطفی ندارد . ترجیح میدادم زن مردی بشوم که بیشتر از یک خیابان ییک کوچه مرا از خانواده ام دور نکند . با صدای بلند خندید و گفت : _ تقصیر خودم است که ناز پرورده بارت آوردم . خب معلوم است برای دختری مثل تو که همیشه نوکر و کلفت دست به سینه در خدمتش بوده اند زندگی در غربت بدون داشتن یار و مددکار آسان نیست ، ولی خب اولش سخت است ، بعد عادت می کنی . - از اولش که خیلی گذشته ولی سختی اش از بین نرفته و از عادتش هم خبری نیست . بوسه ای بر گونه ام زد و گفت : _ خیلی خب عزیز دلم دیر وقت است و تو خسته ای برو بگیر بخواب . صبح را که از دستمان نگرفته اند . _ آنقدر هوای خانه را داشتم که هوای پاریس برایم زهاگین بود . هم از برف و بارانش متنفرم و هم از آفتاب و گرمایش و از شما چه پنهان اصلاً دلم نمیخواهد دوباره به آنجا برگردم . دست گرمش با محبت شانه ام را لمس کرد و دور از چشم دلتنگی هایش از دوری ام که در این مدت سینه اش را تحت فشار داشتند گفت : _ به ات گفتم که کم کم عادت میکنی .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... وارد پشه بند که شدم ، ژیلا غلطی زد و خود را کنار کشید تا جا برای خوابیدنم باز کند . دلم برایش خیلی تنگ شده بود . قید غرولندش را زدم ، بی اختیار سرم را جلو بردم و لب هایم را محکم بر روی گونه اش فشردم . دیدگانش را نیمه باز کرد و ناگهان فریادی از شوق کشید و گفت : _ جانمی جان ،این تویی شهلا ! اولین بار بود که بوسه هایش طعم محبت را میداد و دلچسب بود . خواب از سرش پریده بود و داشت برندازم می کرد . _ چه خوشگل شدی . کرم پودرهای پاریسی معجزه میکنند . خوش به حالت . کاش یک پدر سوخته ای پیدا میشد مرا هم از این خراب شده نجات میداد . حوصله درس خواندن را ندارم . امسال هم سه تا تجدیدی آوردم . کفر مامان در آمده میگوید :" معلوم نیست تو به کی بردی ، من و پدرت هیچ کدام این قدر بی استعداد نبودیم ." خودش تا کلاس نهم بیشتر درس نخوانده . نمیدانم چه اصراری دارد من حتما دیپلمم را بگیرم . کاش میدانستم کارنامه هایش را کجا قایم کرده تا می فهمیدم آن موقعه ها چه دسته گلی به آن داده . _ یواش تر می شنود و به خدمتت میرسد . با شهامت گفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... گفت :" چراغ خونه " نه حالا که لامپ های پر نور زنبوری و سه فتیله را گرفته . ژیلا نیشگونی از بازویم گرفت و با صدای آهسته ای گفت : _ اگر ولش کنی تا ظهر حرف میزنه ، بیا زودتر برویم . ماهی های قرمز حوض غریبی نمی کردند و مرا از یاد نبرده بودند . جست و خیز کنان به طرفم دوم تکان میداد و لذت بودن در خانه را به یادم می آوردند . ژیلا مرا کشان کشان به اتاقم برد و تا همه ی سوغاتی هایش را نگرفت دست از سرم بر نداشت . مادرم از قافله عقب نماند و به ما ملحق شد . سهم خودش ، پدرم و عطا را کنار گذاشت و به فکر بقیه افتاد . از این که هیچ کس را از قلم نینداخته بودم ، راضی به نظر میرسید . چمدان هایم که خالی شد ژیلا سوغاتی هایش را بر روی هم انباشته کرد ، با رضایت سر تکان داد ، بوسه گرمی بر گونه ام زد و گفت : _ حسابی خجالتم دادی شهلا جون ، یکی از یکی قشنگ تر . _ امتحان کن ببین کفشها و لباسها اندازه تنت است یا نه؟ _ همش قالب تنم است . انگار به تن خودم پرو شده .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... باید به دیدن مرجان بروم و از نزدیک فوت مادرش را به اش تسلیت بگویم . با یاد آوری مرگ ایراندوخت خانم ، نگاهش تیره شد و با لحن پر تاثری گفت : _ طفلکی مرجان همه کس و کارش را از دست داده ، اولین ضربه را فوت پدرش به اش زد و بعد سکته عزیز به یکباره او را از پا انداخت . هنوز خودش را پیدا نکرده بود که برادرش جلای وطن کرد و تنهایش گذاشت . _نه ، نه این غیر ممکن است . امکان ندارد باور نمیکنم . شکهایم بر روی مژگانم ماسیدند . نگاه مادرم با حیرت بر روی چهره پریشان و دیده گان گریانم نشست . نه مفهوم اشکهایم را میدانست و نه مفهوم بی قراری ام را و بیهوده میپنداشت که عشق من به اشکان چون خوراک نیم پزه و غیر قابل هضمی دور ریختنی بود .دست های مشت کرده ام را بر روی چمدان خالی فرو آوردم و فریاد زدم : _ آخر چرا ، چرا باید این طور شود ؟ تقصیر شما بود که این طور شد نباید به این سادگی مرا ازش جدا می کردید . آقا جان هراسان به داخل اتاق سرک کشید و با نگرانی پرسید : _ چه خبر شده شهلا ؟ چرا فریاد میزنی ؟
