دو تا پرنده هستیم رو شاخه های غربت نه اهل قصه گفتن نه خوندن و نه صحبت ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت نه رفیقی... نه سلامی... نه کسی با... یه پیامی... رو درختی تنها، توی دشت و صحرا، بی پناهیم سر توی بال هم، اما باز محتاج، یه نگاهیم پاک و معصوم، بی گناهیم خالی از حرف پر آهیم دو تا پرنده هستیم رو شاخه های غربت نه اهل قصه گفتن نه خوندن و نه صحبت ما بس که نپریدیم پریدن یادمون رفت تو راه موندیم و دیگه رسیدن یادمون رفت
