رنگ ها به عنوان یک عامل مهم در زندگی همه موجودات زنده نقش عمده ای را ایفا می کنند. رنگ بدن موجودات زنده تابع 2 عامل ژنتیکی و تغذیه ای می باشد. در حال حاضر در پرورش انواع موجودات آبزی از انواع رنگدانه ها استفاده می کنند تا به این ترتیب از این افزودنی به عنوان یک عامل خوش رنگ کننده پوست بدن آبزیان، بهره های لازم تجاری برده شود. کاروتنوئیدها (رنگدانه ها) یکی از منابع اصلی تامین رنگ بدن آبزیان به شمار می روند. رنگ های مختلف بدن آبزیان به وسیله کاروتنوئیدهای خاص و همچنین ترکیبی از مولکول های پروتئین – کاروتنوئید حاصل می شود. از انجایی که فقط گیاهان قادر به ساخت کاروتنوئیدها می باشند، حیوانات آبزی و بخصوص ماهی ها باید آن ها را از طریق جیره غذایی دریافت نمایند. کاروتنوئیدها عمدتاً در طبیعت یافت می شوند. گروه بزرگی از این دسته از ترکیبات محلول در چربی هستند و تحت عنوان گزانتوفیل نامیده می شوند. کاروتنوئیدها عموماً در گیاهان سبز یافت می شوند و به دو شکل آلفا و بتا موجود می باشند. بتاکاروتن ها به عنوان پیش سازهای ویتامین a می باشند و تقریباً در بدن همه حیوانات این ترکیبات به ویتامین a تبدیل می شوند. گزانتوفیل ها در برگ سبز گیاهان ساخته می شوند و با شروع تابستان و پاییز در برگ گیاهان، میوه درختان، گل ها، ریشه ها و قارچ ها به رنگ زرد و قرمز یافت می شوند. از جمله مواد حاوی این دسته از ترکیبات می توان به گل همیشه بهار، گوجه فرنگی، فلفل قرمز، ذرت، هویج، ریشه چغندر و انواع قارچ های خوراکی اشاره نمود. کاروتنوئیدها در اعمال مربوط به تولید مثل، تنفس، جذب نور، سیستم ایمنی و در ساختمان غشاء سلول های آبزیان نقش عمده ای را ایفا می نمایند.
