مسئله مهم براي لاروها، نوزادان و بچه ماهيها تغذيه آنها است. دفعات غذا براي آنها در شبانه روز معمولاً در چهار نوبت انجام مي شود. رعايت نكات بهداشتي بايد به دقت مورد توجه باشد. لاروهاي ماهي ها بعد از باز شدن از تخم به همراه خودشان كيسه زره اي چسبيده به شكمشان دارند كه از اين كيسه زرده سه الي چهار روز تغذيه خواهند كرد. معمولاً در اين مدت كم تحرك هستند و احتياج به هيچ غذايي ندارند. بايد آب لاروها و نوزادان هميشه كاملاً تميز و اكسيژن كافي داشته باشد تا متابوليسم بدنشان بخوبي انجام شود. بهتر است مقداري داروي متيلن آبي براي آكواريم لاورها و نوزادان اضافه كنيد تا از حمله قارچها جلوگيري و آكواريم آنها از خطرات آلودگي ايمن شود. بعد از اينكه كيسه زرده لاروها جذب بدنشان شد، بايد غذا دادن به آنها را با حوصله و احتياط لازم شروع كنيد. همانطوريكه گفته شد، بهترين غذا تا 15 روز اول زندگي لاروها ميتواند نوزادان ميگوي نمكي باشد. يك نكته مهم و حساس كه بايد با دقت توجه و عمل شود اين است كه معمولاً در روزهاي اول نوزادان ماهي قادر به خوردن نوزادان ميگو كه زمان باز شدن آنها بيشتر از 24 ساعت باشد نيستند، چون نوزادان ميگو هر ساعت كه مي گذرد قد و اندازه آنها بزرگتر ميشود. وقتي كمي بزرگتر شوند لاروهاي ماهيها نمي توانند آنها را طعمه كنند و بخورند و برايشان بزرگ است. بنابراين بايددقت لازم را داشته باشيد و اندازه نوزادان ميگو همواره از اندازه دهان لاروها كوچكتر باشد. بايد تخم ميگوهاي باز شده در همان ابتدا مورد استفاده قرار بگيرد. در غير اينصورت ظرف كمتر از چند ساعت نوزادان ميگوي نمكي كه در آب شيرين آكواريم لاروها قرار گرفته اند خيلي زود تلف مي شوند و بعد از آن تجزيه شده باعث آلودگي آب خواهند شد و در واقع دو عامل با همديگر خيلي سريع لاروها را به تلفات مي رسانند. 1- غذا نخوردن 2- مردن نوزادان ميگو در آب و آلودگي آب .
